Кіріспе

Британдық армия бөлімінің ерекшелігі – 1-ші дивизия британдық армияның жаяу әскер дивизиясы. 1809 жылдан бері бірнеше рет құрылып, таратылған және қазіргі уақытта 1-ші (Ұлыбритания) дивизиясы ретінде әрекет етеді. Генерал-лейтенант Артур Уэлсли дивизияны Наполеон соғыстарының коалициялық соғыстарының бөлігі болған Пиреней соғысында қызмет ету үшін құрды. Дивизия 1814 жылы таратылды, бірақ келесі жылы жетінші коалиция соғысына қатысу үшін қайта құрылды. Одан кейін Ватерлоо шайқасында шайқасты, онда француз императорлық гвардиясы бастаған көптеген шабуылдарды тойтарды. Шайқас аяқталғаннан кейін дивизия Францияға жорық жасап, бірнеше жылдан кейін таратылмас бұрын оккупациялық армияның бөлігіне айналды. 19 ғасырдың ортасынан соңына дейін 1-ші дивизия деп аталатын бірнеше құрамалар құрылды. Қазіргі дивизияның ресми сайтына сәйкес, осындай үш құрама оның тарихының бір бөлігін құрайды. Біріншісі 1854 жылы Османдық Болгарияда құрылды және Қырым соғысының бөлігі ретінде Инкерман шайқасына және Севастополь қоршауына қатысты; жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін таратылды. 1879 жылы Африкада ағылшын-зулу соғысы үшін жаңа дивизия құрылды, бірақ ол кампанияға елеулі әсер етпеді және соғыс аяқталғаннан кейін қайтадан таратылды. Осы атпен аталған соңғы дивизия 1899 жылы Екінші бура соғысы басталғанда құрылды. Дивизия Англияда құрылып, Оңтүстік Африкаға аттанды, содан кейін Кимберли қоршауын көтеру үшін көптеген маңызды шайқастарда шайқасты. Бұл шайқастарда көптеген жандар қаза тапты және жеңістер мен жеңілістердің араласуы болды, ал Магерсфонтейн шайқасында дивизияның жеңілісі Қара аптаның саяси дағдарысына себеп болды. Дивизия 1900 жылы үлкен жетістіктерге жетті, бірақ ағылшын армиясы дәстүрлі соғыстың аяқталуына жауап ретінде оны таратып, бурлар қолданған партизандық тактикамен күресуге көшті. Бұрынғы аттармен аталған барлық құрамалар белгілі бір соғыс үшін құрылған, ал жаңа, тұрақты 1-ші дивизия 1902 жылы Ұлыбританияда құрылды. Ол Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда шайқасты, 1970 жылдары 1-ші бронетанкті дивизияға айналдырылды, Перс шығанағындағы соғыста қатысты және 2014 жылы 1-ші (Ұлыбритания) дивизиясы деп аталды.

Жарым арал соғысы

Француз революциялық соғыстары мен Наполеон соғыстарының басында бригада британдық армияның науқандарда қолданған ең ірі ұйымдастырылған құрамасы болды. Ол екі немесе одан көп батальоннан тұратын, генерал-майордың басқаруымен біріктірілген және армияның шағын мөлшеріне, оның жүргізген операцияларына сай келді. Қажет болған жағдайда, ірі күштер арнайы түрде құрылатын, «жолдар» немесе «бағандар» түрінде біріктірілген бірнеше бригадалардан тұратын. Армияның және оның операцияларының кеңеюімен дивизиялар енгізілді – әдетте генерал-лейтенанттың басқаруымен екі немесе одан көп бригададан тұратын бір құрама. Дивизия тұжырымы жаңа емес еді, және басқа еуропалық армиялар Жеті жылдық соғыстың (1756–1763) соңына қарай оны қолданған. 1809 жылдың 18 маусымында Пиреней соғысы кезінде Испания мен Португалиядағы британдық күштердің қолбасшысы генерал-лейтенант Артур Уэлсли (кейін Веллингтон герцогы атанған) өз күштерін төрт дивизияға: 1-ші, 2-ші, 3-ші және 4-ші дивизияларға бөлді. Құрылғаннан кейін дивизия бір бригада гвардиялық жаяу әскер, бір бригада британдық жаяу әскер және екі бригада Корольдік неміс легионының (KGL) әскерлерінен құралды. Гвардиялықтардың құрамына кіргендіктен, дивизия әлеуметтік, бірақ әскери элита емес деп есептелді және «Джентльмендердің ұлдары» деген лақап атпен белгілі болды. Шамамен 6000 адамнан тұратын дивизия алғаш рет Талавера шайқасында қатысты, онда ол ағылшын-португал армиясының ядросын құрады. 1809 жылдың 27 шілдесінде болған шағын қақтығыс 188 адамның қаза табуына әкелді, бірақ шайқастың басты ұрысы келесі күні өтті. Француз артиллериясының қарқынды атысы астында 1-ші дивизияға жалпы саны 15 000 адамнан тұратын екі дивизия жақындады. Британдық-неміс әскерлеріне француздар жақын қашықтыққа келгенше атуды тоқтату, бір рет оқ жаудыру және содан кейін шабуылға өту туралы бұйрық берілді. Пиреней соғысының тарихшысы Чарльз Оман дивизияның осы бұйрықты орындағанын және француздың алдыңғы қатарлары «қалың қатарлармен» құлап, он минут ішінде француз күштерінің үштен біріне жуық адам қаза тапқанын жазды. Содан кейін дивизия жеңілген әскерлерді қуалай шабуылдап, француздың екінші қатарына тікелей соқтығысты, ол британдық және неміс әскерлерін кері шегінуге мәжбүр етті. Британдық күштердің қайта орналасуы дивизияның жеңіліске ұшырамауына және желінің сақталуына көмектесті. Шайқастың соңында 1-ші дивизия 2249 адамнан зардап шекті. Келесі қақтығыс 1810 жылдың 27 қыркүйегінде Бусако шайқасында болды, онда 1-ші дивизия 141 адамнан зардап шекті. Мұнан кейін Торрес-Ведрас шебіне жалпы шегініс және Собрал шайқасы кезіндегі ұсақ қақтығыстар болды. Келесі жылы Фуэнтес-де-Оноро шайқасында 828 адам қаза тапты (1811 жылдың 3–5 мамыры). 1812 жылдың басында дивизия Сиудад-Родриго қамалына қатысты, содан кейін 22 шілдеде Саламанка шайқасында қатысып, армияның сол қанатын құрып, Арапилес ауылын қорғады. Ауылды бақылау үшін болған қызу шайқас 158 адамның қаза табуына әкелді. 1812 жылдың қыркүйегінде дивизия Бургос қамалын басып алды. Келесі төрт аптада ол бірнеше француз шабуылдарын тойтарды және ауыр шығынға ұшыраған екі сәтсіз шабуыл жасады. Сәтті болмаған қамалдаудың соңында 2000-ға жуық адам қаза тапты. Бургостан жалпы шегініс жасалды, оның барысында қолбасшы Эдвард Паджет тұтқындалды. Оның орнына келген Уильям Стюарт Веллингтон берген бұйрықтарды елемегендіктен, шегіністің бір бөлігін кешіктірді. 1813 жылдың мамыр айында жаңа науқан басталды. Португалия арқылы солтүстікке қарай жасалған жорықтан кейін одақтас армия қайтадан Испанияға кірді. Келесі айда 1-ші дивизия Сан-Милан-Осма, Виттория және Толоса шайқастарында қатысты және шілдеде Сан-Себастьян қамалының алғашқы күндерінде болды. Тамыз айында дивизия Сан-Себастьянды басып алуға 400-ге жуық еріктілерді жіберді, олардың жартысына жуығы қаза тапты. Францияға басып кіруге кірісті, дивизия қазан айында Бидасоа шайқасында қатысты; ол Бидасоа өзенін кешіп өтіп, француз қорғаушыларын кері итеріп, 160-қа жуық адам қаза болған Бэгоби ауылын басып алды. Қарашадағы Нивель шайқасында 193 адам қаза тапты, ал желтоқсандағы Ниве шайқасы тағы 289 адамның қаза табуына әкелді. Ұзақ тынығудан кейін дивизия 1814 жылдың ақпанында Адурды кешіп өтті. Француз императоры Наполеон 1814 жылдың 31 наурызында Парижді басып алғаннан кейін, 1-ші дивизия Байонды қоршап тұрған кезде, тақтан бас тартты. 14 сәуірде француздар шабуылға шығып, дивизия Алтыншы коалиция соғысының соңғы шайқасында қатысты, 700-ден астам адам қаза тапты. Соғыс аяқталғаннан кейін, құрама армияның қалған дивизияларымен бірге таратылды. Әскерлер Бордоға аттанды, онда олар Ұлыбританияға қайтып келді немесе 1812 жылғы соғысқа қатысу үшін Солтүстік Америкаға тасымалданды.

Ватерлоо жорығы

Соғыстың соңында британдық және Ганновер әскерлері Оңтүстік Нидерландыға кірді, бұл бұрынғы Австрия Нидерландысы болған аймақ еді. Бұл Англо-голландиялық күштердің аймақты қорғауға жасаған күш-жігерінің бөлігі болды, олар соғыстың саяси шешімін күтіп, Вена конгресіндегі келісімдерге үміттенеді. 1815 жылдың 11 сәуірінде Наполеон билікке оралғаннан және одақтас күштердің келгеннен кейін, Жетінші коалиция соғысы басталды. Осы оқиғадан кейін Оңтүстік Нидерландыдағы күштер дивизияларға қайта ұйымдастырылды. 1-ші дивизия генерал-майор Джордж Куктың басшылығымен қайта құрылды және төрт жаяу әскер батальонынан тұрды, оның ішінде Пиреней соғысында дивизиямен бірге қызмет еткен батальон да болды. Майор-генерал Перегрин Мейтленд басқаратын Бірінші британдық бригадада 1-ші жаяу әскер полкінің 2-ші және 3-ші батальондары болды, ал генерал-майор Джон Бинг басқаратын Екінші британдық бригадада 2-ші батальон және 3-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальондары болды. Бұл дивизия Веллингтонның жаңа армиясындағы британдық жаяу әскерінен ғана құралған жалғыз дивизия болды, ал басқа британдық құралымдарға Ганновер әскерлері кірді. 1-ші дивизияның жаңа соғыстағы алғашқы әрекеті Кватр-Бра шайқасында болды. 1815 жылдың 16 маусымында шамамен сағат 18:30-да оң жаққа келген дивизия, бірнеше сағаттан бері шайқас жүріп жатқанда, жаңа ғана алынған Боссу Вудты қайтарып алу үшін қарсы шабуыл жасады. Шабуыл француздарды ығыстырды, бірақ британдық әскерлер орманнан тысқары шыққанда, олар екінші француздық желімен кері қайтарылды және кері шегінуге мәжбүр болды. Орманда және оның айналасында шайқас жалғасты, оның ішінде француз кавалериясының шабуылы да болды. 16-17 маусымдағы оқиғалар бойынша 46 адам қаза тапты және 508 адам жарақат алды. Екі күннен кейін Ватерлоо шайқасында дивизия одақтас әскерлердің алдыңғы шебінің оң жақ қанатын құрады. Оның төрт батальоны одақтас әскерлер басып алған биіктіктің артқы беткейінде орналасты. Олардың жеңіл жаяу әскерлері – Ганновер және Нассау әскерлерімен бірге – Хугомонтта, басып алынған биіктіктің алдында орналасқан орманды аймақтағы қоршалған ферма кешенінде алдыңғы қатарлы позицияны иеленді. Ферма және оның айналасы маңызды тактикалық орынға айналды. Таңертең Наполеон ферма кешенін және оның айналасын басып алуға бұйрық берді. Француз әскерлері алға жылжыған кезде 1-ші дивизияның артиллериясы от ашты және бірнеше шабуылды тоқтатты. Олар француздарды толығымен тоқтата алмады, олар орманға кіріп, дивизияның жаяу әскерін ферма кешеніне кері қайтарды. Француз әскерлерінің тобын басқарған лейтенант Легрос тоқты қақпаны бұзып, көптеген француз әскерлерінің кешен ауласына кіруіне мүмкіндік берді. Келесі қақтығыс кезінде қақпалар жабылды, қосымша француз әскерлерінің кіру әрекеттеріне қарамастан, олардың ішіндегілер тұтқындалды және ақырында барлығы қолға-қол соғыста өлтірілді немесе ғимараттардың ішіндегі қорғаушылар атып өлтірді. Осыған байланысты генерал-лейтенант Джеймс Макдонелл мен капрал Джеймс Грэм өздерінің еңбегімен ерекше көзге түсті. Ферма маңындағы шайқас жалғасып жатқанда, Бингтің бригадасы қорғанысқа толыққандай берілді. Француз әскерлері Хугомонтты қоршауға алып, арт жағынан шабуыл жасауға тырысты. Дивизияның артиллериясы француздарға тағы да қиындық туғызды және француздың қозғалысын тексеру үшін жаңа жаяу әскерлер жеткізілді. Кешеннің солтүстік қабырғасына шабуыл жасап, оны басып алу және қақпаны іштен ашу әрекеті сәтсіз аяқталды. Француз артиллериясының атысы күні бойы жалғасты, қабырғаларға зақым келтіріп, бірнеше ғимаратты өртеп, басты ғимараттың шатырын құлатты. Түстен кейін қайтадан шабуыл жасалды. Күннің соңғы негізгі француз шабуылы кешке басталды, шабуылшылар Хугомонт гарнизонымен ұрысқа түсті, ал негізгі шабуыл аймақтан өтіп, одақтастар ұстаған биіктікке дейін созылды. Француздық бөлімшелердің жеңілісінен кейін одақтастар әскері жалпы алға жылжыды және позицияны нығайту және тазарту үшін Хугомонт аймағына ағылды. Мейтленд бригадасы биіктіктің жотасында тұрып, күні бойы француздың қатты оқ атымы астында болды және кавалерия мен жаяу әскердің бірнеше шабуылдарын тойтарды. Сағат 19:00-де Император гвардиясының орта гвардиясы француздардың соңғы шабуылын бастады. Дайындық барысында Мейтленд бригадасы төрт қатарлы қатарға құрылды және жерге жата беруге бұйрық берілді. Француз шабуылы, әскерлердің жиналғандығының ретсіздігіне байланысты, бірнеше толқынмен келді. 3-ші және 4-ші шасёр полкі қатты зеңбірек атысына ұшырады, олар биіктікке жақындаған сайын азайды, себебі оқ-дәрі қорлары азайды. Содан кейін Веллингтон: "Қоқырушылар, дайын болыңдар!" деп айғайлады. Бригаданың кенеттен пайда болуы француздарды тоқтатып, атыс алмасуға дайындалуға мәжбүр етті. Мейтлендтің екі батальоны 4-ші шасёр полкіне қарсы күшті шабуыл жасады және оларды шегінуге мәжбүр етті. Британдық гвардиялар штығымен шабуыл жасады. Осы екі оқиғаның көрінісі, сонымен қатар қатты шабуылға ұшырағандықтан, 3-ші шасёр полкі де шегінді. Келесі толқынды 3-ші гренадер полкі бастады, оларға басқа орта гвардия бөлімдері мен француз жаяу әскері қосылды. Мейтлендтің әскерлері шасёр полкінің қуып жете беруін тоқтатты және қайта құрылды. Екі тарап та қатты атыс алмасты. Француздар Мейтлендтің әскерлеріне назар аударғанда, британдық 2-ші дивизия француздың қанатына шабуыл жасады, жақын қашықтықтан атып, шабуыл жасады, олардың шегінуіне себеп болды. Шайқас барысында дивизия 232 адам қаза тапты және 819 адам жарақат алды, ал төрт адам жоғалып кеткені туралы хабарланды. Келесі күні, армиямен бірге дивизия Францияға басып кірді және 1 шілдеде Париждің шетіне жетті. Француздар көп ұзамай капитуляциялады, соғыс аяқталды. 1-ші дивизия оккупациялық армияның бір бөлігі болу үшін таңдалды және 1818 жылдың желтоқсанына дейін Францияда қалды. Британдық әскер Франциядан шыққанда және Ұлыбританияға оралғанда дивизия таратылды.

Виктория дәуірі

1-ші дивизияның ресми сайтына сәйкес, оның тарихы Пиреней соғысы, Ватерлоо шайқасы, Қырым соғысы, Англо-зулу соғысы және Екінші бура соғысын қамтиды. 19-ғасырда басқа 1-ші дивизиялар да құрылды, олардың әрқайсысы жеке жағдайда жасалды. 1851 жылы Сегізінші Ксоса соғысы кезінде генерал-майор Генри Сомерсет басқарған 1-ші дивизия құрылды. 1857 жылы Екінші Опиум соғысына қатысу үшін Үндістан армиясынан экспедициялық күш құрылды. Бұл күштің құрамында генерал-майор Джон Мишельдің басқаруындағы 1-ші дивизия болды. Генерал-майор Чарльз Ставли шамамен 10 000 сарбаздан тұратын және 1871 жылдың қыркүйегінде Англияда оқу маневрлері үшін құрылған 1-ші дивизияның басшылығын қабылдады. 1882 жылғы Англо-Египет соғысы кезінде генерал-лейтенант Джордж Уиллис тағы бір жаңадан құрылған 1-ші дивизияға қолбасшылық етті.

Қырым соғысы

1854 жылғы 28 наурызда Осман империясын қолдау мақсатында, британдықтар мен Екінші француз империясы Ресей империясына соғыс жариялады. Ағылшын-француз әскерлері қажет болған жағдайда Константинопольді қорғауға мүмкіндік алу үшін Галлиполиге түсті, содан кейін Осман Болгариясының Қара теңіз жағалауындағы Варнаға көшті, онда олар дивизияларға қайта ұйымдастырылды. Кембридж герцогы Джордж 1-дивизияға қолбасшы болып тағайындалды. Осы қақтығыстың тарихшысы Клайв Понтинг Кембриджтің «тек қана королева Викторияның туысы болғандықтан таңдалғанын» жазды. 14 қыркүйекте ағылшын-француз экспедициясы Севастопольдің солтүстігінде Крым түбегіне қонды. Олар оңтүстікке қарай жорып, Алма өзенінде ресейліктерге кездесті, бұл одан әрі ілгерілеуге кедеріс келтірді. 20 қыркүйек күні түстен кейін экспедициялық күштің сол жақ қанатында дивизия Алма шайқасына қатысты. Олар өзеннен өтіп, содан кейін Кургане төбесіндегі редутты шабуылдап, тазартты, 439 адамнан шығын көріп, жарақат алды. 23 қыркүйекте ілгерілеу қайта басталды, ал қазан айында экспедициялық күш Ресей портын қоршап алды, Севастопольді қоршауды бастады. Қазан айында Балаклава шайқасында 1-дивизия Севастопольді қоршаудан шығып, Ресей әскерлерінің күшеюіне байланысты Балаклава ауданындағы британдық күштерді нығайтуға көшті. Қосымша жаяу әскердің келуі және тактикалық жағдайдың өзгеруі дивизияның ресейлік күштермен қақтығыспауына әкелді, ал Жеңіл бригадаға шабуыл жасау бұйырылды. Жаяу әскердің сәтсіз кавалерия шабуылынан кейін, жаяу әскерді ресейлік позицияларға шабуылға жібермеу туралы шешім қабылданды. Егер олар тұтқындалса, позициялар дивизиямен қамтылуы керек еді және бұл аймақтағы ресейліктердің қаламаған қосымша шабуылдарын тудыруы мүмкін еді, ал дивизия Севастополь маңында көбірек қажет болды. 5 қарашада Ресей армиясы Инкерман шайқасы деп аталатын ірі шабуыл жасады. Балаклаваны қорғау үшін күшінің жартысын қалдырғаннан кейін үш батальоннан тұратын 1-дивизия, қиын жағдайдағы 2-дивизияны нығайтуға көшті. Қатты тұманның ішінде ресейлік күштер штыкпен жақын арада шайқасты. Таңертеңгі уақытта дивизияның 582 адамы қаза тапты, жараланды немесе жоғалып кетті. Шайқас кезінде Кембридж герцогының атының астынан атылып, ол шайқастан шығып кетті. Шайқас одақтастардың жеңісімен аяқталса да, ол қыс бойына 1855 жылға дейін қоршауды ұзартуға әкелді. 1855 жылы Жеңіл және 2-дивизиялар ең көп шайқасқа қатысты. Маусым айында Севастопольге шабуыл кезінде 1-дивизияға көмекші рөл жүктелді, ал қыркүйекте Ұлы Редан шайқасында резервте болды. Экспедициялық күш 1856 жылы соғыс аяқталғанға дейін Қырымда қалды, содан кейін армия демобилизацияланды.

1870 жылдар

Франко-прус соғысынан кейін (1870–71) британдық армия прус әскері қолданған сияқты ұйымды қарастырып, іске асыруға тырысты. Нәтижесінде 1875 жылғы мобилизация жоспары сегіз армия корпусына бөлінген 24 дивизияны көздейді. Бұл құралымдар болған жоқ, ал жоспарда дағдарыс кезінде бірігу үшін шашыраңқы бөлімшелер қарастырылған. Осы әдіс 1871 жылы үш дивизияны, соның ішінде 1-ші дивизияны құру үшін қолданылды. Тұрақты, резервтік, милиция және еоманри бөлімшелері, сондай-ақ Ұлыбританияның түкпір-түкпірінен келген еріктілер Хэмпширдегі Альдершотқа оқу үшін жиналды. 1879 жылдың қаңтарында аңгло-зулу соғысы басталды; келесі үш айда Isandlwana және Rorke's Drift шайқастары болды. Зюлуландқа екінші шабуылға дайындалу үшін күштер Наталға жіберілді, нәтижесінде екі дивизия құрылды. №1 дивизия британдық, отарлық және африкалық әскерлерден тұрады және 9 215 адамнан құралды. Дивизия жағалау жазығы бойымен Зулуландқа баяу ілгеріледі, қозғалысы кезінде бекіністер салып, инфрақұрылымды жақсартты және жауынгерлік қимылдарға қатыспады. Науқанның соңында дивизия uMlalazi өзенінің жанындағы Порт Дурнфордқа жақын орналасты және көрші зулулардың капитуляциясын қабылдады. Соғыс аяқталғаннан кейін дивизия шілде айында таратылды. Науқан туралы жазған Фрэнсис Коленсо: «Егер ертерек ілгерілегенде және сәл асығысқанда, екінші науқанның лауреаттары 1-ші дивизияға бұйырған болар еді, бірақ олай болмады» деді. Крейг Стокингстің сөзіне сәйкес, науқанның соңғы кезеңін бақылау үшін келген генерал-лейтенант Гарнет Вулсли дивизияны «толыққанды маңызсыз» деп санады.

Екінші Бура соғысы

Екінші Бур соғысы 1899 жылғы 11 қазанда Ұлыбритания империясы, Оңтүстік Африка Республикасы және Оранж еркін мемлекеті арасындағы қарым-қатынастардың шиеленісуінен кейін басталды. Осыған жауап ретінде және Оңтүстік Африкадағы британдық әскери күшті нығайту мақсатында, британ үкіметі Ұлыбританиядағы Наталь далалық әскерін жұмылдырды. Бұл әскер, сондай-ақ Бірінші армия корпусы деп аталды, 1875 жылғы жұмылдыру жоспарының I корпусына сәйкес келіп, 1-ші, 2-ші және 3-ші дивизияларды қамтыды. Жұмылдыру кезінде 1-ші дивизия 1-ші – кейіннен Гвардиялық бригада деп аталған – және 2-ші жаяу әскер бригадаларынан құралды. Командалық міндет генерал-лейтенант Пол Метюенге жүктелді. Дивизияның көп бөлігі 20-24 қазан аралығында Ұлыбританиядан аттанып, үш аптадан кейін Кейптаунға жетті. Олардың келгеніне дейін бурлар британдық Кейп және Наталь колонияларына шабуыл жасап, Кимберли мен Лэдисмит қалаларын қоршап алды. Бұл әрекеттер армия корпусының бастапқы жоспарын өзгертті, ол Бур астанасы Блумфонтейнге қарай жорық жасауды көздеген еді. Оның орнына, дивизияның 2-ші бригадасын қоса алғандағы күштің басым бөлігі Лэдисмит қамалын алу үшін Натальға жіберілді. 1-ші дивизия Кимберлиді босатуға тағайындалды және 2-ші бригаданың орнына Оңтүстік Африкадағы әскерлерден жаңадан құрылған 9-шы жаяу әскер бригадасы берілді. Бұл дивизияның құрамын 7726 жаяу әскер, 850 атты және атты жаяу әскерге жеткізді. Қосымша қолдауды 3-ші (Хайленд) бригадасы қамтамасыз етті, ол дивизияның байланыс желілерін сақтап тұрды. Кимберлиге қарайғы шабуыл 21 қарашада басталды және Кейптаун – Кимберли темір жолымен жүргізілді. Бур әскерімен шайқасқаннан кейін 1-ші дивизия Бельмонт маңында алғашқы қорғаныс позициясына тап болды, онда бурлар темір жолға басымдық жасайтын бірнеше төбелерге бекінген еді. 23 қарашадағы Бельмонт шайқасында дивизия таң атып келгеннен кейін осы позицияларға шабуыл жасап, басып алды, бірақ бурлардың көп бөлігі жақсы тәртіппен кері шегінді. Британдықтар 54 адамды өлтіріп, 243 адамды жарақаттады; бурлар 80 адамды өлтіріп, 70 адамды тұтқынға алды, сонымен қатар жүк көліктерін және жабдықтарын тартып алды. Британдық соғыстың ресми тарихын жазған Фредерик Морис дивизияның қолданған шағын бөлімше тактикасын жоғары бағалады, бірақ Метюен "жетістікке жеткен шабуылды шешуші жеңіске айналдыра алмады" деді. Соғыс туралы жазған тарихшы Стивен Миллер бұл шайқастың 1-ші дивизия үшін "бір түрлі жеңіс" болғанын, бірақ атты әскердің жетіспеуіне байланысты "Метюен күткен шешуші жеңіске" қол жеткізе алмағанын атап өтті. Бұл кемшілік дивизияның кері шегінген бурларды қуып жете алмай, немесе қоршауға ала алмайтынын білдірді, олар екі күннен кейін қашып, қайтадан шайқаса алды. Осыған ұқсас шайқастар мен нәтижелер 25 және 28 қарашада Граспан және Моддер өзені шайқастарында орын алды. Екі шайқаста 628 адам қаза тапты; бурлардың жоғалтулары белгісіз, бірақ салыстырғанда аз болды деп есептеледі. Морис кем дегенде 40 бур тұтқынға алынғанын және 73 өлі денесі табылғанын мәлімдеді. Моддер өзеніндегі шайқастан кейін бурлар темір жол көпірін қиратып, Магерсфонтейнге қарай шегінді. 1-ші дивизия 10 желтоқсанға дейін осы аймақта демалып, күшейтулерді қабылдап, ауыстыру көпірін салуға көмектесті. Келесі күні Магерсфонтейн шайқасы болды. Алдын ала артиллериялық бомбалауға қарамастан, 1-ші дивизияның шабуылы 948 адамдық шығынмен сәтсіз аяқталды. Бурлардың жоғалтулары 236-275 аралығында бағаланды. Сол аптада болған басқа да сәтсіз шабуылдармен бірге Магерсфонтейндегі оқиғалар туралы хабарлар "Қара апта" деп аталған саяси дағдарысқа әкелді. Магерсфонтейнде сәтсіздікке ұшыраған Метюен кері шегініп, Риет өзенінде "Моддер позициясы" деп аталған позицияны алды. "Қара аптаның" саяси салдарының бір бөлігі Метюеннің командалығына күмән тудырды; Соғыс кеңсесі оны қызметтен шеттетуді қалады. Оның орнына 5-ші дивизияның қолбасшысы, Оңтүстік Африкаға әлі келмеген генерал-лейтенант Чарльз Уоррен тағайындалды. "Қара аптаға" байланысты саяси қысымға ұшыраған Бірінші армия корпусының қолбасшысы генерал Редверс Буллер Метюенді қорғады. Бұл қорғаныс, әскери жағдайдың өзгеруі және мораль туралы пікірталас нәтижесінде командалық құрам өзгертілмеді. "Моддер позициясынан" дивизия Оранж еркін мемлекетіне барлау және рейдтер жүргізіп, фермаларды қиратып, егістіктерді өртеп, малдарды тартып алды; бұл соғыс кезінде осындай әдістерді кеңінен қолдануға дайындық болды. Мұндай тактика 1899 жылғы Гаага конвенциясын бұзушы соғыс қылмысы ретінде қарастырылды. Қаңтар айында 1-ші дивизияға қорғаныс рөлі берілді; сол айда артиллерия, инженерлер, атты әскер және дивизияның көлігінің көп бөлігі жаңа қолбасшылыққа берілді, сондай-ақ Хайленд бригадасы да берілді. Бригаданы қанағаттандырмауға байланысты Метюеннің айыптауы туралы қауесеттер, сонымен қатар ауыр шығындар, оның ішінде командирлерінің қаза болуы әскерлер арасында наразылықты күшейтті. Жаңа командирлері барлық әскерлер ауысуға қуанғандарын айтты, ал Метюен жеке жазбасында ешкімнің өзінің басшылығында қызмет етуге құштар болмайтынына сенімді екенін жазды. Дивизия қорғанысын нығайту үшін төрт қоршау пушкасымен жабдықталды. Миллер дивизияның қатысуы осы кезеңде бурлардың Кейп колониясына басып кіруіне жол бермегенін мәлімдеді. 1-ші дивизияның қамқорлығымен төрт қосымша дивизия жиналды. 7 ақпанда жаңа шабуыл басталды, ол 15 ақпанда Кимберли қамалын алып тастады. Бұл шабуыл кезінде 1-ші дивизияның рөлі фланкті қорғау және байланыс желілерін сақтаумен шектелді. Екі күннен кейін дивизия Кимберлиге көшті; Гвардиялық әскерлер жаңа дивизияға берілді және 1-ші дивизия енді бір бригаданы басқарды. Кимберлиде дивизия британдық алдыңғы жағындағы жабдықтау базасының және байланыс желілерінің қауіпсіздігін қамтамасыз етті, сонымен қатар аймақты бур әскерінен тазартатын және Мафекинг қамалын алуға көмектесетін шаралар қабылдады. Осы мақсаттарға жету үшін милиция бригадасы және Империялық атты әскер бригадасы қосылды. Наурыз айында 1-ші дивизия алға жылжып, бірнеше ауылдарды басып алды, Уоррентонға жетті, сонымен қатар темір жол мен көпірлерді жөндеді. 5 сәуірде граф де Вильбуа Марейл басқарған шағын бур отряды Бошоф шайқасында жеңіліске ұшырады. Қосымша елді мекендер басып алынып, тұтқынға алу операциялары жалғастырылды, бірақ Мафекингке қарайғы шабуыл тоқтатылды және қала жақын жердегі күштермен босатылды. Содан кейін дивизия шығысқа қарай Вааль өзенін бойлап Кроонштадтқа қарай жорық жасады. Дивизия 15 күн ішінде шағын бур күштерін басып алып, 12 000 оқтың патрондарын жойды. 1-ші дивизия 28 мамырда Кроонштадтқа жетті және "Қозғалмалы кереметтер" деп аталды. Маусым айында дивизия ұшқынсыз Бур көшбасшысы Христиан де Ветті тұтқындауға тырысып, қоршауда қалған Империялық атты әскерге көмектесуге бағытталды. Бірінші шайқас 1 маусымда Линдли маңында болды, онда дивизия бур позицияларына шабуыл жасады, бірақ атты әскерге көмектесуге кеш келді. Кейін ірі шайқастар болған жоқ. 17-23 маусым аралығында, конвенциялық соғыстың аяқталуына және бур партизандық тактикасымен күресуге байланысты британдық армиясының қайта ұйымдастырылуына байланысты, 1-ші дивизияны қоса алғандағы бірнеше дивизиялар қайта ұйымдастырылды. Метюеннің қолбасшылығы, енді тек атау ғана, бес батальоннан тұратын ұшарлы колоннаға айналды, құрамында артиллерия мен пулеметтер бар 3600 сарбаз болды. Мақсаты – жылдамдық пен бур күштерін іздеу. Дивизияның қалған бөлігі ұқсас колонналарға берілді немесе елді мекендерді немесе басқа да осал позицияларды қорғау үшін бекітілген қорғанысқа тағайындалды. Де Ветті және басқа бур көшбасшыларын ұзақ және көңілсіз қуып жете беру айлар бойы жалғасты. Қыркүйек айында дивизия бурлардың Швайзер Ренеке қамалын алып тастады, 28 тұтқын алды, ...

Реформалық кезең

Бура соғысынан алынған сабақтарға жауап ретінде, соның ішінде армияның соғыс басталғандағы алғашқы айлардағы кемшіліктері, Соғыс министрі Сент Джон Бродрик тұрақты армияны реформалауға кірісті. Ол алты армия корпусын құруды көздеді, олардың үшеуі армияның дербес әскерлерінен тұратын тұрақты құрылымдардан құралды. Олар империялық дағдарыс немесе еуропалық соғыс болған жағдайда дереу жөнелтуге дайын болар еді. 1902 жылы үш корпус құрылды; бұл әрқайсысы екі бригададан тұратын тоғыз дивизия құруға мүмкіндік берді; соның ішінде 1-дивизияның реформасы, ол 1902 жылдың 30 қыркүйегінде генерал-майор Артур Пейджет басқаруды қабылдаған кезде аяқталды. Реформаланған дивизияда әрқайсысында төрт жаяу әскер батальоны бар 1-ші және 2-ші бригадалар болды. Дивизия, 2-ші және 5-ші дивизиялармен бірге, мобилизация бойынша соғысқа дайын деп есептелді. 1907 жылы Халдейн реформалары тұрақты армияны әрқайсысы үш бригададан тұратын алты жаяу әскер дивизиясына қайта құрылымдады. Бұл дивизиялар соғыс жағдайында Еуропаға жіберілетін Британ экспедициялық корпусының (БЭК) негізін құрады. Реформа армия корпустарын аймақтық басқарулармен де алмастырды. Нәтижесінде 3-бригада 1-дивизияға бекітілді; сондай-ақ Корольдік инженерлердің екі далалық ротасы, Корольдік инженерлер ұсынған екі байланыс компаниясы және әрқайсысында үш батареясы бар үш артиллерия бригадасы қосылды. 1-ші дивизия 1-ші бригада орналасқан Алдершот басқаруына бекітілді. 2-бригада Блэкдаунда, ал 3-бригада Бордонда орналасты.

1909 жылдан кейінгі тарих

1-ші дивизия кейін Бірінші (1914–1918 жж.) және Екінші дүниежүзілік соғыстарда (1939–1945 жж.) қатысты. 1978 жылдың сәуір айында қайта ұйымдастыру жүргізіліп, бөлім 1-ші бронетанкті дивизия деп аталды. Осы тудың астында 1990–1991 жылдары Перс шығанағы соғысында күш түсті. Салқын соғыс аяқталғаннан кейін британ үкіметі армияны өзгерту мүмкіндіктері бағдарламасының аясында қайта құрылымдады, нәтижесінде 1-ші дивизия 1992 жылдың 31 желтоқсанында қайтадан таратылды. 1993 жылы Германияда орналасқан 4-ші бронетанкті дивизия 1-ші (Ұлыбритания) бронетанкті дивизиясы болып қайта аталды. 1990 жылдары дивизия Босния соғысы кезіндегі бейбітшілік сақтау операцияларына қатысу үшін Боснияға жөнелтілді, ал 2000 жылдары Ирак соғысында шайқасты. 2014 жылы дивизия 1-ші (Ұлыбритания) дивизиясы болып қайта тағайындалды.