Кіріспе

Партиялық ойын жанры қылмыс құпиясы партиялық ойындары

Қылмыс құпиясы ойындары – партиялық ойындардың бір жанры. Ойыншылардың бірі құпия түрде кісі өлтіруші рөлін ойнаса, қалған ойыншылар олардың арасындағы қылмыскерді анықтауы керек. Қылмыс құпиясы ойындары көбінесе ойын барысында қонақтардың нақты 'өліміне' алып келеді немесе 'өлім' жағдайымен басталып, қалған уақыт тергеуге жұмсалады. Әдеттегі қылмыс құпиясы ойындары 6-дан 20 адамға дейінгі топпен ойналады.

Шығу тегі

Қылмысты құпиялар жанры XIX ғасырдың бірінші жартысында пайда болды. Көз қысу ойыны, ХХ ғасырдың басында пайда болып, бір ойыншының жасырын түрде кісі өлтіруші ретінде таңдалғандығын көрсетеді, ол көз қысу арқылы басқа ойыншыларды "өлтіре" алады. "Өлтірілген" ойыншы "өлуге" дейін бесеуге дейін санауы керек, ал кісі өлтіруші анықталмауға тырысады. 1937 жылы алғашқы қылмысты құпиялар ойыны – "Жюри қорабы" жарық көрді. Бұл ойында ойыншыларға немесе қазылар алқасына қылмыс сценарийі мен аудандық прокурор ұсынған дәлелдер беріледі, содан кейін ойыншылар кісі өлтірушіні анықтау үшін жарысады. Ол 1948 жылы жарық көрді. "Қалай өткізуге болады" нұсқауы бар қорапша форматындағы қылмысты құпиялар ойынының ең алғашқы түрі 1980 жылдары пайда болды. Сценарийлер көбінесе қазіргі заманғы ойындарға қарағанда қарапайым болды, актерлік нұсқаулар минималды болды және ойын қонақтардың бір-біріне қойған сұрақтарға еркін жауап беруіне тәуелді болды. 1986 жылы Димитрий Дэвидофф "Мафия" деп аталатын ойынды жасады, онда ойыншылар бөлмеде отырып, көздерін жұмып, құпия мафия мүшелері жазықсыз ойыншыларды "жоюға" тырысады. Бұл ойыншылардың құпия топты ашуға тырысатын әлеуметтік дедукция ойындарының жанрына әкелді.

Кешкі қонақтардың ойыны

Қазіргі заманғы қылмыс ойындары кешкі жиындарға арналған, онда әрбір қатысушы тең дәрежеде қатысады. Қылмыс құпиясы кешкі ойын жиынтықтары сценарийлік немесе интерактивті форматта болуы мүмкін. Ойыншының таңдауы, кешті қалай өткізгісі келетініне байланысты болады. Сценарийлік ойындарда шағын топ үстел басында отырып, алдын ала жоспарланған қылмыс құпиясын ойнайды; ал интерактивті ойындарда, сценарийдің орнына, ойыншылар қылмыскерді анықтау үшін іздер іздеуге тиіс. Сценарийлік қылмыс құпиясы ойындарында қатысушыларға не айту керектігі және қашан айту керектігі нақты беріледі. Оларға көбінесе кіріспе сөздер, сұрақтар, жауаптар, ал кейде мұзды еріту үшін ортақ диалогтар ұсынылады. Кейіпкер туралы ақпарат көбінесе кеш бойы оқылатын кітапшаларда беріледі, әдетте үстел басында, қылмысты шешуді мақсат ете отырып. Мұндай ойындар 1990 жылдары «How To Host Box Games» ойындары арқылы танымал болды. Сценарийлік ойындарда импровизацияға орын жоқ; ойыншылар кейіпкерлерін сомдай алады, бірақ өзара әрекеттесулер ойын ақпаратымен шектеледі. Интерактивті қылмыс құпиясы ойындарында қонақтарға кейіпкерлердің өмірбаяны және құпия ақпарат беріледі. Сценарийлік ойындардан айырмашылығы, мұнда көптеген қосымша сюжеттер бар және мақсат тек қылмысты шешу ғана емес. Көбінесе кешкі ас кезінде өтеді, бірақ қонақтар үстелге жайғасуға міндетті емес, кез келген уақытта кез келген адаммен сөйлесе алады. Оларға басқа қонақтармен тергеу жүргізуге, әрекеттер жасауға немесе істі шешуге немесе өз кейіпкерлерінің мақсаттарын орындауға көмектесетін шараларға қатысуға рұқсат беріледі. Интерактивті ойындар импровизацияға мүмкіндік береді және ойыншыға кейіпкерін жаңа бағытта дамытуға мүмкіндік береді. Кейбір ойындарда қылмыскер өзінің рөлін алдын ала біледі, ал басқаларында бұл ақпарат топтың қалған бөлігіне шешім қабылданар кезде құпия сақталады. 6-дан 20-дан астам ойыншыға арналған ойындар әдетте 2-3 сағатқа созылады, ойыншылар кейіпкерлер кітапшаларын және іздерді (яғни ойын мазмұнын) пайдаланып, сұрақтар, жауаптар, меңзеулер, дәлелдер және іздер арқылы қылмыстың тарихын зерттейді. Бұл ақпараттың барлығы ойыншылар кінәлі деп санайтын адамды анықтауға жеткілікті дәлелдер жинағанша, қылмыстың мән-жайларын анықтауға бағытталған. Көбінесе үй иелері ойыншыларды ойын сценарийіндегі күдіктілердің бірінің рөлін сомдауға шақырады. Сценарийлік ойын әдетте үш тағамдық кешкі ас кезінде ойналады, ал интерактивті ойынды саусақпен жеуге арналған тағамдармен, швед столымен немесе отырып ішетін кешкі аспен араласу және әңгімелесу стилінде ойнауға болады. Интерактивті ойындар командалық жұмыс жасау ортасында да қолданылады. Компаниялар мен шіркеулер оларды жақсы коммуникация дағдыларын дамыту және адамдар арасындағы қарым-қатынасты жақсарту үшін пайдалы құрал деп тапты. Ойынды ұйымдастырушылар қонақтарды білу деңгейіне қарай рөлдер мен кейіпкерлерді тағайындай алады.

Жұбенша

2010 жылдардың соңында Қытайда "жюбенша" деп аталатын детективтік ойындар танымал болды. Ойыншылар үстел басында жиналып, сценарийді оқып, олардың арасында кімнің қылмыскер екенін анықтауға тырысады. Кейбір орындар "көшпелі жюбенша" ойындарын ұсынады, онда ойыншылар костюм киіп, персонал ойыншы емес кейіпкерлердің рөлін ойнайды. Бұл ойындар батыстық детективтік кештерден шабыт алған. 2022 жылдың басына қарай Қытайда 30 000-нан астам жюбенша орындары болды.

Танымал мәдениетте

Ngaio Marshтың 1934 жылғы қылмыстық романы "Адам өлген күйде жатыр" ағылшыл елдегі шатырлы үйінде өткен кісі өлтіру ойыны кезінде жазылады, онда қонақтардың бірі нағыз пышақпен өлтіріледі. 1973 жылғы "Шейланың соңғысы" фильмінде кейіпкерлер құпия рөлдер тағайындалатын ойын ойнайды, бұл мүмкін кісі өлтіруге алып келеді. Сценарий осы фильмнің авторы Стивен Сондхаймның колледжден кейін достары үшін ойлап тапқан кісі өлтіру ойынының негізінде жазылған, онда ол "әрбір адамға біз бірге өткізетін демалыс күндері басқа біреуін қалай өлтіру керектігін ойлап табуды тапсырды". 1985 жылғы комедиялық детектив "Clue" сол аттас үстел ойынына негізделген. Фильмде алты қонақ сарайға шақырылады, олар кісі өлтіруді тергеуде күдікті болып табылады. Фильм бірнеше әртүрлі аяқтамамен шығарылды, қылмысқа қатысты әртүрлі шешімдер ұсынылды. 2022 жылғы "Сынық пияз" фильмі технологиялық миллиардердің достарын және блогерлерді шалғай аралға кісі өлтіру ойыны ойнауға шақыруымен басталады.