Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық физикалық химик (1887–1980)
American physical chemist (1887–1980)
Реймонд Тайер Бирдж (13 наурыз 1887 – 22 наурыз 1980) – американ физигі.
Raymond Thayer Birge (March 13, 1887 – March 22, 1980) was an American physicist.
Мансап
Бруклинде (Нью-Йорк) ғалымдар отбасында дүниеге келген Бирдж 1913 жылы Висконсин университетінен докторлық диссертациясын қорғады. Сол жылы ол Айрин А. Уолшқа үйленді. Бирджтердің екі баласы болды: Каролин Элизабет (Э.Д. Йоки ханым) және Роберт Уолш, 1973-1981 жылдары Лоренс Беркли ұлттық зертханасының директорының орынбасары. Сиракуза университетінде бес жыл оқытушы болып жұмыс істегеннен кейін, ол Калифорния университетінің (Беркли) физика факультетіне қабылданды, онда 1955 жылы төрағалық қызметтен зейнетке шыққанға дейін қалды. Берклиге келген соң Бирдж сол кезде Гилберт Н. Льюис басқарған Беркли химия колледжімен ынтымақтастық орнатуға тырысты. Алайда, Бирджтің Бор атомын қолдауы, Льюис атомның кубтық теориясын қорғаған химиктермен қақтығысқа әкелді. Бирдж ғылыми пікірталасқа сескенбеді және атом құрылымы бойынша курсын жалғастырды, соның арқасында болашақ химия саласындағы Нобель жүлдегерлері Уильям Фрэнсис Гиаук және Гарольд Клейтон Урей оның шәкірттері болды. Оның молекулалық спектрлер жөніндегі жұмысына кейін Лерой Бернштейн теориясымен толықтырылған Бирдж-Спонер әдісін жасау кірді. Бирдждің кейінгі еңбектері негізгі физикалық тұрақтылардың өлшемдеріндегі әртүрлілік пен үйлесімсіздікке байланысты туды. Оның қызығушылығы физикалық ғылымдардың барлық саласын терең меңгеруіне әкелді және көптеген жарияланымдармен жемісті болды, әсіресе 1929 жылғы «Reviews of Modern Physics» журналындағы мақаласында бұрын жарияланған нәтижелерге негізделген тұрақтылардың стандартты жиынтығы ұсынылды. Физикалық ғылымда қолданылатын статистикалық әдістерге қанағаттанбауы В. Эдвардс Демингпен ынтымақтастыққа алып келді. 1934 жылы «Reviews of Modern Physics» журналында жарияланған бірлескен жұмысынан кейін олардың көзқарастары айырмашылыққа түсті: Деминг Уолтер А. Шеухарттың жұмысын жалғастырды, ал Бирдж ең кіші квадраттар және максималды ықтималдық әдістері сияқты дәстүрлі статистикалық тәсілдерге қызығушылық танытты. Бирджтің статистикаға деген қызығушылығы оны парапсихологияны зерттеуге итерді, онда ол нақты нәтижелерге қол жеткізе алмаған көптеген тәжірибелер жүргізді.
Born in Brooklyn, New York, into a family of academic scientists, Birge obtained his doctorate from the University of Wisconsin in 1913. In the same year he married Irene A. Walsh. The Birges had two children, Carolyn Elizabeth (Mrs. E. D. Yocky) and Robert Walsh, Associate Director of the Lawrence Berkeley National Laboratory in 1973 1981. After five years as an instructor at Syracuse University, he became a member of the physics department at University of California, Berkeley, where he remained until he retired, as chairman, in 1955. On his arrival at Berkeley, Birge sought collaboration with the Berkeley College of Chemistry, then under the leadership of Gilbert N. Lewis. However, Birge's championing of the Bohr atom led him into conflict with the chemists who defended Lewis' earlier theory of the cubical atom. Birge was unafraid of scientific controversy and persevered with his course on atomic structure, attracting future Nobel Laureates in chemistry William Francis Giauque and Harold Clayton Urey. His work on molecular spectra included the development of the Birge Sponer method, which was later generalized by the LeRoy Bernstein theory. Birge's later work arose from his initial bewilderment at the variety and inconsistency among measurements of the fundamental physical constants. His interest led to a broad mastery of all branches of the physical sciences and gave fruit with many publications, in particular, a 1929 paper in Reviews of Modern Physics that recommended a standard set of values for the constants based on earlier published results. There ensued a frustration with the conventional methods of statistics as applied in physical science which led to a collaboration with W. Edwards Deming. Following their 1934 joint paper in Reviews of Modern Physics, their approaches diverged with Deming following the work of Walter A. Shewhart while Birge became interested in the more conventional statistical approaches of least squares and maximum likelihood. Birge's interest in statistics led him to the investigation of parapsychology in which he conducted many experiments without finding any conclusive results.
Беркли физика кафедрасының басшылығы
Бірж белсенді әкімші болды және кафедраның беделін қалыптастырушы болды, Роберт Оппенгеймер мен Эрнест Лоуренс сияқты физиктерді іздестіріп, 1930 жылдардағы кафедраның алтын дәуірі мен Екінші дүниежүзілік соғыс, Манхэттен жобасы және "Ірі ғылымның" пайда болуымен байланысты өзгерістерді басқарып жүрді. 1930 жылдардың соңында Бирж Оппенгеймердің әріптесі Роберт Серберге оқушы профессорлық лауазым беруге қарсы болды, ол басқа әріптесіне "кафедрада бір еврейдің өзі жеткілікті" деп жазды. Оппенгеймер мен Сербер екеуі де еврей болған. 1949 жылы Маккарти дәуірінде Калифорния университетінің регенттері барлық қызметкерлерден коммунизмге қарсы ант беруді талап етті. Бирж антқа қарсы болғанымен, көп ойланып, жан дүниесін зерттегеннен кейін, кафедра мен университетке деген адалдығы сөз бостандығы үшін қол қоюды және іштен күресуді талап ететініне шешім келдірді. Көптеген әріптестері қол қоймады және жұмыстан босатылды.
Birge was an active administrator and was the architect of the department's prestige, seeking out physicists such as Robert Oppenheimer and Ernest Lawrence and guiding the department through its golden years of the 1930s and through the changes brought on by World War II, the Manhattan Project, and the birth of "Big Science." In the late 1930s, Birge opposed the creation of an assistant professorship for Oppenheimer's associate Robert Serber, writing another colleague that "one Jew in the department is enough." Both Oppenheimer and Serber were Jewish. During the McCarthy era in 1949, the Regents of the University of California enforced an anti communist oath to be signed by all employees. Though an outspoken critic of the oath, after much searching of conscience, Birge decided that his loyalty to the department and the university demanded that he sign and fight from within for freedom of speech. Many of his colleagues did not sign and were dismissed.