Роберт Уолтер «Боб» Скотт: Солтүстік Каролинаның 67-ші губернаторы

Кіріспе

Роберт Уолтер "Боб" Скотт (13 маусым 1929 – 23 қаңтар 2009) – 1969 жылдан 1973 жылға дейін Солтүстік Каролинаның 67-ші губернаторы болған американдық саясаткер. Ол Солтүстік Каролина штатының Хо Ривер қаласында туып, сонда қайтыс болды. Солтүстік Каролина губернаторы У. Керр Скотт пен бірінші ханым Мэри Уайт Скотттың ұлы, сондай-ақ штат заң шығарушыларының немересі және шөбересі Скотт сүт шаруашылығымен айналысқан.

Ерте өмір

1959 жылы Скотт пен оның әйелі Елдік шаруалар ұйымының (National Grange) тағылымы бойынша елдегі ең үздік бес "Жас шаруалар отбасының" бірі деп танылды.

1964 жылғы науқан және сайлау

1963 жылдың қыркүйегінде губернатор Терри Санфорд пен Берт Беннетт басшылығымен Солтүстік Каролина Демократиялық партиясының прогрессивті қанаты келесі губернаторлық сайлауда Л. Ричардсон Прейерді қолдайтынына шешім қабылдады. Бұл шешім көптеген «Бранчхед жігіттерін» ашуландырды және Скотты таң қалдырды, ол Прейердің Солтүстік Каролинаның шығысында танымал болмайды деп ойлаған еді. Келесі айда Скотт штаттық Гранж басшысы лауазымынан кетіп, губернаторлық жарыста жеңіске жету мүмкіндігін зерттеу үшін Солтүстік Каролина бойынша саяхаттай бастады. Мүмкіндік аз екенін түсінген соң, ол 1964 жылдың қаңтарында баспасөз мәслихатын шақырып, губернатор лауазымына үміткер болмайтынын, бірақ басқа лауазымға үміткер болу мүмкіндігін жоққа шығармайтынын мәлімдеді. Кенесшілерімен ақылдасып, Скотт өзінің әкесі сияқты Ауыл шаруашылығы министрі болуға ниеттенбеді, оны маңыздылығы төмендеп бара жатқан лауазым деп есептеді. Ол Солтүстік Каролинаның вице-губернаторы лауазымын іздеуді ұсынды, бірақ кеңесшілерінің бірі оны «соқпаққа тірелген жол» деп сипаттады. Бір аптадан кейін кеңесшілері бұл лауазымға қатысты көзқарастарын өзгертті, ал бірнеше күннен кейін Скотт Демократиялық партияның үміткерлігіне қатысатынын жариялады. Ол 1963 жылғы сессияның соңында заң шығарушы орган қабылдаған, Коммунистік партия мүшелері мен жасырын оппозициялық деп саналатын адамдардың штаттық университеттерде сөз сөйлеуіне тыйым салған, даулы «Спикерлерді тыйым салу туралы» заңды сынады. Ол бұл заңды «қанағаттандырмайтын» деп атап, университет басшыларын жағымсыз жағдайда көрсеткенін айтты. Алғашқы сайлауда Скотт штаттық Өкілдер палатасының спикері Клифтон Блюмен және штаттық сенатор Джон Джорданмен күш сынасты. Скотт өзін прогрессивті саясаткер ретінде көрсетіп, өлім жазасына қарсы болды және жолдар мен мектептерге қаражатты арттыруды ұсынды. Ол және басқа кандидаттар либералды Л. Ричардсон Прейер мен консервативті Дэн К. Мур арасындағы губернаторлық жарыста бейтараптық сақтады. Скотттың ағасы, штаттық заң шығарушы Ральф Скотт, Мурдың белгілі бір прогрессивті қарсыласы болды және жиі сөздерінде оны сынады. Сын осыншалықты күшті болғандықтан, Скотт өзінің ағасының саясатынан алшақтағанын мәлімдеді. Алғашқы сайлауда Скотт бірінші орынды иеленді, 306 992 дауыс (44 пайыз) алып, Блюдің 255 424 дауысына (36 пайыз) басым түсті, ал Джордан үшінші орынға шықты. Скотттың жеңісіне сот машиналарының, соның ішінде Мэдисон округіндегі Пондер машинасының көмегі тиді. Скотт жеңіске жету үшін 50 пайыз көпшілік дауыс жиная алмағандықтан, Блю Скотттың нәтижесінде машиналардың роліне сын айтып, екінші турды талап етті. Блю Мэдисон округіндегі дауыс берудің бұзылуына назар аударғанда, Скотт Блю Дурхам және Бункомб округтеріндегі сот машиналарынан көмек алғанын жауап ретінде айтты. Екінші турда екі үміткер бәсекелескенде, Скотт ұйымдасқан еңбек ұжымдарының қолдауын алды және ауылдық электр кооперативтерінің мүшелерінің қолдауын алу үшін жеке электр компанияларын сынады. Демократиялық партияның екінші тур сайлауында Скотт 371 605 дауыспен жеңіске жетті, ал Блю 356 400 дауыс жинады, осылайша Демократиялық партияның үміткері атанды. Бірінші турдағыдай, оған сот машиналары көмектесті. Кейін Скотт 1964 жылы Атлантик-Ситиде (Нью-Джерси) өткен Демократиялық ұлттық конвенцияға қатысты. Ол президент Линдон Б. Джонсонның сенатор Хьюберт Хамфриді ұлттық демократиялық билеттегі вице-президенттікке өзінің серігі ретінде таңдау туралы шешіміне күмәнмен қарады, бірақ қыркүйек айында Джонсон үшін ауылдық американдықтардың саяси іс-қимыл комитетін басқаруға келісті. Бұл қызметінде Скотт республикалық президенттік үміткер Барри Голдуотердің егінге арналған бағаларды төмендету саясатын және ауылдық дамуға мемлекеттік қаражат жұмсауға қарсылығын сынады, оның таңдауы оңтүстіктің экономикасына зиян келтіретінін айтты. Президенттік үміткер вице-губернаторлық үміткерді сынауы сирек болғанымен, Голдуотер Скотттың болжамды социалистермен байланысына шабуыл жасап жауап берді. Қарашадағы сайлауда Скотт республикалық вице-губернаторлық үміткер Клиффорд Беллді жеңіп, дауыстардың 61 пайызын алды. Мур Солтүстік Каролинаның губернаторы болып сайланды, ал Джонсон президенттік лауазымға қайта сайланды.

In September 1963, the progressive wing of the North Carolina Democratic Party, led by Governor Terry Sanford and Bert Bennett, decided that they would support L. Richardson Preyer in the next gubernatorial election. The decision upset many Branchhead Boys and surprised Scott, who thought Preyer would be unpopular in eastern North Carolina. The following month Scott resigned from his position as head of the state Grange and began traveling across North Carolina to investigate his chances of winning a gubernatorial race. After deciding that the possibility was slim, he called a press conference in January 1964 to declare he would not seek the office of governor but would not rule out running for another office. In discussions with his advisers, Scott decided that he would not seek to become Commissioner of Agriculture like his father, deeming it to be a post of diminishing importance. He proposed seeking the office of Lieutenant Governor of North Carolina, though one of his advisers dismissed it as a "dead end". A week later his advisers changed their perception of the position, and several days after that Scott declared his candidacy for the Democratic nomination to the office. In his announcement he criticized the controversial Speaker Ban Law, a statute passed by the legislature late in the 1963 session that prevented members of the Communist Party and alleged subversives from delivering speeches at state universities. He called the law "not satisfactory" and said it portrayed university officials in a negative fashion. In the primary Scott faced Speaker of the State House of Representatives Clifton Blue and State Senator John Jordan. Scott fashioned himself as a progressive, opposing the death penalty and calling for increased expenditure on roads and schools. He and the rest of the candidates maintained neutrality in the Democratic gubernatorial race between liberal L. Richardson Preyer and conservative Dan K. Moore. Scott's uncle, state legislator Ralph Scott, was a leading progressive critic of Moore and frequently attacked him in speeches. The criticism was so vigorous that Scott released a statement distancing himself from his uncle's politics. In the primary election Scott placed first, earning 306,992 votes (44 percent) to Blue's 255,424 votes (36 percent), while Jordan placed third. Scott's victory was aided by the support of courthouse machines, including the Ponder machine in Madison County. As Scott had not earned a 50 percent majority to be declared the victor outright, Blue called for a runoff, criticising the role of machines in Scott's performance. When Blue attempted to draw attention to voting irregularities in Madison County, Scott retorted that Blue had received aide from courthouse machines in Durham and Buncombe counties. As the two competed in the runoff, Scott secured the support of organized labor and criticized private power companies in an attempt to gain the sympathies of members of rural electric cooperatives. In the Democratic primary runoff, Scott won 371,605 votes to Blue's 356,400 votes, thus securing the Democratic nomination. As in the first primary, he was aided by courthouse machines. Scott subsequently attended the 1964 Democratic National Convention in Atlantic City, New Jersey. He expressed reservations about President Lyndon B. Johnson's decision to choose Senator Hubert Humphrey as his running mate in the vice presidential spot on the national Democratic ticket, but in September agreed to chair the Rural Americans for Johnson Humphrey political action committee. In this capacity Scott frequently criticized Republican presidential candidate Barry Goldwater's policies in favor of reducing price supports for crops and opposing government spending on rural development, saying that his choices would harm the South's economy. Though it was uncommon for a presidential candidate to criticize a lieutenant gubernatorial candidate, Goldwater responded by attacking Scott's connections with alleged socialists. In the November election Scott defeated the Republican lieutenant gubernatorial candidate, Clifford Bell, earning 61 percent of the votes. Moore was elected Governor of North Carolina, and Johnson was reelected President.

Қызмет мерзімі

Скотт 1965 жылғы 8 қаңтарда вице-губернатор болып ант берді. Ол 1961 жылғы 19 тамызда бұрынғы Харви Клойд Филпот қайтыс болғаннан кейін осы лауазымды алғашқы болып иеленді. Лауазым заң шығару өкілеттігіне ие болды, өйткені оның иесі Солтүстік Каролина Сенатына төрағалық етіп, заң шығарушыларды комитеттерге тағайындау және оларға заң жобаларын жіберуге жауапты болды. Вице-губернатор сонымен қатар штаттық білім беру кеңесінің мүшесі де болды. Скотт күнделікті Хо Ривердегі үйінен Ралиге жұмысқа барып тұрды. Өзінің жеке бағдарламасы болмағандықтан, Скотт көбінесе Мурдың саясатын қолдады, бірақ екеуі де Демократиялық партияның әртүрлі идеологиялық топтарынан шыққандықтан және жеке қарым-қатынаста болған емес. Скотт Мурдың жол құрылысы үшін облигациялар шығару және штаттық соттарды реформалау жобаларын қолдады. Ол сондай-ақ Мурдың спикерлерді тыйым салу туралы заңды реформалауға жасаған тыныш әрекеттерін де қолдады. Ральф Скотт Мурды спикер заңын жою үшін жеткілікті шаралар қабылдамағаны үшін айыптады. Боб Скотт өзін орталықшыл ретінде көрсетуге тырысып, ағасынан алшақтап, Мурдың басшылығын қорғады. Скотт Сенаттың төрағасы ретінде Бас Ассамблеяны Солтүстік Каролинаның сайлау округтерін қайта құру үшін арнайы сессияға шақырды, бұл АҚШ Жоғарғы Сотының «Бейкерге қарсы Карр» ісі бойынша және «бір адам – бір дауыс» принципіне байланысты федералды сот шешімдерімен сәйкес болды. Скотт вице-губернатор ретіндегі уақытын болашақ губернаторлыққа дайындалуға жұмсады. 1965 жылы 203 сөз сөйледі, ал келесі жылы 245 сөз сөйледі. Ол сөздерінде даулы мәселелерден аулақ болды және азаматтық құқықтарды федералдық деңгейде қолдауға байланысты Оңтүстікте ақ халықтың наразылығы күшейгеніне алаңдады. 1967 жылдың мамыр айында ол кеңесшілермен кездесу өткізді, олар оған 1968 жылы губернаторлыққа үміткерлікті табысты ету үшін либералды беделінен құтылу керектігін айтты. Олардың кеңесіне сүйене отырып, Скотт қараша айында Данн қаласына барып, құқық пен тәртіп туралы сөз сөйледі, онда азаматтық құқықтарды қорғау мақсатындағы наразылық акцияларын, Вьетнам соғысына қарсы демонстрацияларды және «қара күш» қозғалысын қатты сынады. Джесси Хелмс Скотттың сөзін жоғары бағалады, бірақ бірнеше штаттық газеттер оны сынады. 1968 жылдың маусым айында Хо Ривердегі Скотттың үйінің алдында айқышқа ілінген бағана өртенді.

Scott was sworn in as Lieutenant Governor on January 8, 1965. He was the first person to hold the office since the previous incumbent, Harvey Cloyd Philpott, had died on August 19, 1961. The office held legislative powers, as its holder presided over the North Carolina Senate and had the responsibility of appointing legislators to committees and referring bills to them. The Lieutenant Governor was also ex officio a member of the State Board of Education. Scott commuted daily from his home in Haw River to Raleigh for work. In lieu of his own firm program, Scott generally supported Moore's policies, though the two came from different ideological factions in the Democratic Party and never shared a close personal relationship. Scott backed Moore's initiatives for a road construction bond issue and reform of state courts. He also supported Moore's quiet attempts to reform the Speaker Ban Law. Ralph Scott accused Moore of not doing enough to repeal the speaker law. Bob Scott, seeking to portray himself as a centrist, publicly distanced himself from his uncle and defended Moore's leadership. Scott presided over the Senate when the General Assembly was called to a special session to redraw North Carolina's legislative districts, as stipulated by federal court decisions related to the United States Supreme Court's ruling in Baker v. Carr and the doctrine of one man, one vote. Scott largely used his time as Lieutenant Governor to prepare for a future gubernatorial bid. He delivered 203 speeches in 1965 and 245 the following year. He avoided controversial issues in his orations, and was concerned by the growing white backlash in the South in response to federal support for civil rights. In May 1967 he convened a meeting of advisers who told him that in order to ensure a successful gubernatorial bid in 1968 he would have to shed his reputation as a liberal. Taking their advice, Scott traveled to Dunn in November and gave a speech on law and order, strongly criticising civil rights protest violence, anti Vietnam War demonstrators, and the black power movement. Jesse Helms praised Scott's address, but it was denounced by several state newspapers. In June 1968, a cross was burned on Scott's lawn in Haw River.

Әкім

1968 жылы Скотт губернатор болып сайланды және 1969 жылғы 3 қаңтарда қызметке кірісті. 1969 жылғы мамыр айында губернаторлық қызметін атқарып жүргенде, Гринсборо қаласындағы, афроамерикандық студенттер көптеп оқитын Солтүстік Каролина ауыл шаруашылығы және техникалық мемлекеттік университетінде нәсілдік келеңсіздіктерге байланысты зорлық-зомбылық орын алып, бір студент қаза тапты, ал Ұлттық гвардияның әскери қызметкері, Гринсборо қаласының бес полицейі және екі студент жарақат алды. 1972 жылғы 26 маусымда Скотт Солтүстік Каролина штатының Мемлекеттік кеңесінің мүшелерінен, штаттың атқарушы органдарының тағайындалған хатшыларынан және губернатор тағайындаған басқа да мүшелерден тұратын, кеңесші орган – Атқарушы кабинет құрды. 1973 жылғы 5 қаңтарда оның орнын Джеймс Холшузер басты.

Кейінгі өмірі

Конституциялық түрде тағы бір мерзімге үміткер болуға құқығы болмаған Скотт кейін Аппалачи аймақтық комиссиясының тең төрағасы және 1983 жылдан 1995 жылға дейін Солтүстік Каролина қоғамдық колледждер жүйесінің президенті қызметін атқарды. 1980 жылы ол губернаторлыққа үміткер болды, бірақ Демократиялық партияның ішкі сайлауында Джим Ханттан жеңіліп қалды. Оның қызы Мег Скотт Фиппс 2001 жылдан 2003 жылға дейін Солтүстік Каролина штатының Ауыл шаруашылығы комиссары болды. 2008 жылы Скотт Солтүстік Каролина қоғамы тарапынан мемлекеттік мұрағаттар мен тарихи артефакттарды сақтағаны және штат тарихы туралы хабардарлықты арттыруға салған еңбегі үшін марапатталды. Скотт 2009 жылы 79 жасында қайтыс болды және Солтүстік Каролина штатының Мебане қаласындағы Хоуфилдс пресвитериан шіркеуінің зиратына жерленді. Оның әкесінің фермасы және туған жері, Керр Скотт фермасы 1987 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды.