Кіріспе
Филандер Чейз Нокс (6 мамыр 1853 – 12 қазан 1921) – американдық заңгер, банк директоры және саясаткер. Республикалық партия мүшесі Нокс үш президенттің кабинетінде қызмет етті және Пенсильвания штатын АҚШ Сенатында өкілдік етті. Пенсильвания штатының Браунсвилл қаласында туған Нокс Питтсбургте белгілі адвокатқа айналып, «Knox and Reed» заң фирмасын құрды. Генри Клей Фрик және Эндрю Меллон сияқты өнеркәсіпшілермен бірге Нокс «Pittsburgh National Bank of Commerce» банкінің директоры болды. 1901 жылдың басында ол АҚШ Бас прокуроры лауазымына тағайындалды. Нокс 1901 жылдың қыркүйегінде Уильям Маккинли президенті қаза болғанға дейін оның басшылығында қызмет етті, содан кейін 1904 жылға дейін Теодор Рузвельт президентінің басшылығында қызметін жалғастырды, одан кейін Сенатқа тағайындалуды қабылдап, отставкаға шықты. Нокс 1905 жылы Сенатқа қайта сайланды және 1908 жылы республикалық президенттікке үміткер болуға тырысты. 1909 жылы Уильям Говард Тафт президент Ноксты АҚШ Мемлекеттік хатшысы лауазымына тағайындады. Осы лауазымда Нокс Мемлекеттік департаментті қайта ұйымдастырды және АҚШ-тың шетелдегі инвестицияларын ынталандыруға және қорғауға бағытталған «долларлық дипломатияны» жүзеге асырды. Тафт 1913 жылы қайта сайланбағаннан кейін Нокс жеке практикаға оралды. Ол 1916 жылы Сенатқа сайланды және Версаль келісімінің Сенат тарапынан қабылданбауына ықпал етті. 1920 жылы Республикалық Ұлттық конвенцияда Нокс ықтимал келісімге келтіретін кандидат ретінде қарастырылды, бірақ партияның президенттікке үміткерлігі Уоррен Г. Хардингке берілді. Сенатта қызмет етіп жүрген кезінде Нокс 1921 жылдың қазан айында қайтыс болды.
Philander Chase Knox (May 6, 1853October 12, 1921) was an American lawyer, bank director and politician. A member of the Republican Party, Knox served in the Cabinet of three different presidents and represented Pennsylvania in the United States Senate. Born in Brownsville, Pennsylvania, Knox became a prominent attorney in Pittsburgh, forming the law firm of Knox and Reed. With the industrialists Henry Clay Frick and Andrew Mellon, Knox also served as a director of the Pittsburgh National Bank of Commerce. In early 1901, he accepted appointment as United States Attorney General. Knox served under President William McKinley until McKinley was assassinated in September 1901, and Knox continued to serve under President Theodore Roosevelt until 1904, when he resigned to accept appointment to the Senate. Knox won re election to the Senate in 1905 and unsuccessfully sought the 1908 Republican presidential nomination. In 1909, President William Howard Taft appointed Knox to the position of United States Secretary of State. From that post, Knox reorganized the State Department and pursued dollar diplomacy, which focused on encouraging and protecting U. S. investments abroad. Knox returned to private practice in 1913 after Taft lost re election. He won election to the Senate in 1916 and played a role in the Senate's rejection of the Treaty of Versailles. Knox was widely seen as a potential compromise candidate at the 1920 Republican National Convention, but the party's presidential nomination instead went to Warren G. Harding. While still serving in the Senate, Knox died in October 1921.
Балалық шағы, білім алуы және неке
Филандер Чейз Нокс Пенсильвания штатының Браунсвилл қаласында Ребекка (туған есімі Пейдж) және банкир Дэвид С. Нокстің тоғыз баласының бірі болып дүниеге келді. Ол епископ Филандер Чейздің құрметіне аталған. Ол Браунсвилл қаласындағы мемлекеттік мектепте оқып, 15 жасында бітірді. Біраз уақыт Батыс Вирджиния университетінде оқығаннан кейін Маунт-Юнион колледжін 1872 жылы бакалавр дәрежесімен аяқтады. Оқу кезінде болашақ АҚШ президенті, сол кездегі жергілікті округ прокуроры Уильям Маккинлимен өмір бойына сақталатын достық қарым-қатынас орнатты. Содан кейін Нокс Браунсвиллге қайтып, қысқа мерзімге жергілікті газетте баспагер болып жұмыс істеді, одан кейін әкесінің жақында қайтыс болғаннан кейін жұмыс істеген банкте клерк болып орналасты. Ұзақ өтпей ол Питтсбургке кетіп, Питтсбургтегі H. R. Swope & David Reed заң фирмасында жұмыс істеп, заңды оқыды.
Неке және отбасы
1880 жылы Нокс Эндрю Дарси Смит пен оның әйелінің қызы Лилиан "Лили" Смитке үйленді. Оның әкесі "Смит, Саттон және Ко" болат компаниясының серіктесі болды. Бұл компания кейін "Крусибл Стил" компаниясының бір бөлігіне айналды. Нокс пен оның әйелі бірнеше бала сүйді, соның ішінде Хью Нокс та болды. Оның туыстарының арасында немере інісі "Билли" Нокс та бар.
Заң мансабы
Нокс 1875 жылы адвокаттық практикаға қабылданды және Питтсбургте қызмет етті. 1876-1877 жылдары Пенсильвания штатының Батыс округі бойынша АҚШ прокурорының көмекшісі болды. Нокс Джеймс Хей Ридпен серіктестік құрып, Питтсбургтің жетекші адвокаты болды, олардың фирмасы «Нокс және Рид» (қазір Reed Smith LLP) деп аталды. 1897 жылы Нокс Пенсильвания адвокаттар қауымдастығының президенті болды. Джесси Х. Липпенкоттпен бірге, элиталық аңшылық клубтың мүшесі ретінде (төмендегі Оңтүстік Форк туралы қараңыз), Нокс Питтсбургтің Бесінші Ұлттық банкінің директоры қызметін атқарды. Генри Клей Фрик пен Эндрю Меллонмен бірге Питтсбург Ұлттық коммерциялық банкінің директоры болды. Карнеги болат компаниясының кеңесшісі ретінде Нокс 1901 жылы Америка Құрама Штаттарының болат корпорациясын құруда белсенді роль атқарды.
Джонстаундағы су тасқыны
Нокс Джонстаунның (Пенсильвания) өзеннен жоғары орналасқан клуб үйіне ие болған Оңтүстік Форк балық аулау және аң аулау клубының мүшесі болды. Клуб балық аулау үшін пайдаланылатын көлді сақтау үшін топырақтан жасалған бөгетті күткен. 1889 жылдың мамыр айында бөгет бұзылып, Джонстаундағы су тасқынына және өзен бойындағы адамдар мен мүліктердің ауыр зардап шегуіне себеп болды. Бөгеттің құлауы туралы хабар Питтсбургке жеткен соң, Фрик және Оңтүстік Форк клубының басқа мүшелері су тасқынынан зардап шеккендерге көмек көрсету үшін Питтсбургтік көмек комитетін құру үшін жиналды. Нокс пен оның заңгер серіктесі Рид клубқа, оның президенті полковник Унгерге және 50 тіркелген мүшеге қарсы арыз шағымдаған төрт сот ісінен қорғады. Аталған істердің бәрі "бір жақтан келісімге келтіріліп немесе тоқтатылды, және белгілі болғандай, шағымданушылардың ешқайсысы осыдан пайда көре алмады". Клуб апат үшін заңды жауапкершілікке тартылмады. Нокс пен Рид бөгеттің бұзылуының себебі табиғи апат екенін, ол Құдайдың құдіретімен болған оқиға екенін сәтті дәлелдеді, және су тасқынынан аман қалғандарға ешқандай заңдық өтемақы төленбеді.
АҚШ Бас прокуроры
1901 жылы Нокс президент Уильям Маккинли тарапынан АҚШ Бас прокуроры қызметіне тағайындалды және президент Теодор Рузвельт тарапынан қайта тағайындалды. Ол 1904 жылға дейін қызмет етті. Президент Рузвельтке қызмет еткен кезеңде Нокс Доллар дипломатиясы тұжырымдамасын іске асыруға белсенді жұмыс істеді. Ол президент Рузвельтке: "Панама каналын салу мәселесінде сіздің әрекеттеріңізге ешқандай заңдық күмәнділік тудырмау жақсы болар еді", - деді.
АҚШ сенаторы
1904 жылғы маусымда Нокс Пенсильвания штатының губернаторы Сэмюэл В. Пеннипакердің тағайындауымен АҚШ Сенатында қайтыс болған Мэтью С. Кьюдің мерзімінің қалған бөлігін аяқтау үшін тағайындалды. 1905 жылы ол штат заң шығарушы органынан АҚШ Сенатының толық мерзімінің қалған бөлігін (1909 жылға дейін) толтыру үшін сайланды. Нокс 1908 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Республикалық партиясының тікелей кандидаттығына үміткер болды, бірақ сәтті болмады.
АҚШ Мемлекеттік хатшысы
1909 жылдың ақпан айында президент сайланған Уильям Говард Тафт сенатор Ноксты Мемлекеттік хатшы лауазымына ұсынды. Ол бастапқыда конституциялық талаптарға сай емес деп танылды, себебі Конгресс оның Сенаттағы өкілдік ету мерзімінде осы лауазымның жалақысын арттырып, осылайша «жарамсыздық шарты»н бұзған болатын. Сенаттың Әділет комитеті жалақыны бұрынғы деңгейіне қайтаруды ұсынды, және Сенат 1909 жылдың 11 ақпанында бірауыздан қабылдады. АҚШ Өкілдер палатасының мүшелері осы көмек шарасына қарсылық көрсетіп, оны бір рет жеңіске жеткізді. Арнайы процедуралық ереже қолданылғаннан кейін, шара 173–115 дауыспен мақұлданды. 1909 жылдың 4 наурызында Мемлекеттік хатшы лауазымының жалақысы 12 000 доллардан 8 000 долларға дейін төмендетілді, ал Нокс 6 наурызда қызметке кірісті. Нокс дипломатияның мақсаты тек қаржылық мүмкіндіктерді арттыру ғана емес, сонымен қатар жеке капиталды АҚШ-тың шетелдегі мүдделерін ілгерілету үшін пайдалану екенін ойлады. Сәттіліктеріне қарамастан, «долларлық дипломатия» Мексика, Доминикан Республикасы, Никарагуа және Қытай сияқты елдердегі экономикалық тұрақсыздық пен революция толқынына тойтарыс бере алмады.
Сенатқа қайта оралу
Қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін Нокс Питтсбургте заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады. 1916 жылы Нокс халықтың тікелей дауысымен Пенсильвания штатынан Сенатқа алғаш рет сайланды, бұл мүмкіндік Он жетінші түзету қабылданғаннан кейін туды. Ол 1917 жылдан 1921 жылы қайтыс болғанға дейін Сенатта қызмет етті. Сенатор ретінде ол Бірінші дүниежүзілік соғысын аяқтаған Версаль келісімін қатаң сынады, былай деді: «Бұл келісім бейбітшілік емес, соғыс – біз енді аяқтаған соғыстан да қайғылырақ және қиратушы соғыс». 1920 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияда Нокс партияның прогрессивтік және консервативтік топтарын біріктіре алатын ықтимал келісімге келген кандидат деп есептелді. Көптеген адамдар Калифорния сенаторы Хайрам Джонсон өзінің досы Ноксқа қолдау көрсету үшін делегаттарын босатады деп күтті, бірақ Джонсон олай істемеді. Оның орнына Уоррен Г. Хардинг келісімге келген кандидат ретінде көзге түсті және 1920 жылғы сайлауда жеңіске жетті. Сайлаудан кейін Нокс президент Хардингті Эндрю Меллонды Қаржы министрі лауазымына тағайындауды қарастыруға шақырды, нәтижесінде Меллон осы лауазымды иеленді. 1921 жылдың сәуір айында ол Сенатқа Бірінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ-тың қатысуын ресми тоқтату туралы резолюция ұсынды. Бұл резолюция ұқсас палаталық резолюциямен біріктіріліп, 2 шілдеде президент Уоррен Г. Хардинг қол қойған Нокс-Портер резолюциясын құрады.
Жеке өмір
Нокстың лақап аты "Ұйықшақ Фил" еді, себебі оның кеңес отырыстарында ұйықтап қалатыны немесе көздері қиғаш екені айтылатын. Нокс Питтсбургтегі элиталық "Дюкейн" клубының мүшесі болды.
Өлім
Нокс 1921 жылы 12 қазанда Вашингтонда, АҚШ-та 68 жасында қайтыс болды.