Үнді қызылмойын үйрек (Үндістандық сырылдақ үйрек)
Lesser whistling duck
Үндістан және Оңтүстік-Шығыс Азияда қоныстанған кіші шулы үйрек (Dendrocygna javanica) туралы мағлұмат. Сипаттамасы, дағдылары, және басқа үйректерден айырмашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Кіші сыбызғылаушы қаз (Dendrocygna javanica), сондай-ақ Үнді сыбызғылаушы қазы немесе кіші сыбызғылаушы үйрек деп те аталады, Үндістан субконтиненті мен Оңтүстік-Шығыс Азияда көбейетін сыбызғылаушы қаздардың бір түрі. Олар түнде жем жейді, ал күндіз көлдер мен ылғалды шалы егістіктерін топтап аралайды. Ағаштарға қона алады және кейде ұяларын ағаш қуысына салады. Бұл қоңыр түсті, ұзын мойынды қаздың қанаттары ұшқанда жақсы көрінеді және екі дыбысты, сызықты дауыс шығарады. Оның қызыл қоңыр құйрығы бар, ол оны ірі туысы – сары сыбызғылаушы қаздан ажыратады, оның құйрығы кремі түсті ақ болады.
The lesser whistling duck (Dendrocygna javanica), also known as Indian whistling duck or lesser whistling teal, is a species of whistling duck that breeds in the Indian subcontinent and Southeast Asia. They are nocturnal feeders that during the day may be found in flocks around lakes and wet paddy fields. They can perch on trees and sometimes build their nest in the hollow of a tree. This brown and long necked duck has broad wings that are visible in flight and produces a loud two note wheezy call. It has a chestnut rump, differentiating it from its larger relative, the fulvous whistling duck, which has a creamy white rump.
Сипаттама
Бұл қоңыр қазды тек фулвус сыбызғы қазымен (D. bicolor) ғана шатастыруға болады, бірақ соңғысындағы кремі сары түсті құйрық қауырсындарынан айырмашылығы, оның жоғарғы құйрық қауырсындары қоңыр түсті. Көздің айналасындағы сақина қызғылт сарыдан сарыға дейін болады. Тіке ұшқанда, басқа Dendrocygna түрлері сияқты, олардың басы денесінің деңгейінен төменде болады. Басы қараңғы көрінеді және екі жынысы да қауырсыны жағынан ұқсас. Олар баяу ұшады, бірақ қанаттарын жылдам қағуда және көбінесе айналып ұшқанда қайталама, сызғыр үн шығарады. Олар түнгі жануарлар және күндіз көбінесе демалады. Ең сыртқы бас қауырсынының ішкі бөлігі өзгертілген. Ұшып бара жатқанда олар өте анық сыбызғы үнін шығарады.
This chestnut brown duck is confusable only with the fulvous whistling duck (D. bicolor) but has chestnut upper tail coverts unlike the creamy white in the latter. The ring around the eye is orange to yellow. When flying straight, their head is held below the level of the body as in other Dendrocygna species. The crown appears dark and the sexes are alike in plumage. They fly slowly but with rapid wing flapping and usually produce a repetitive wheezy seasick call as they circle overhead. They are very nocturnal and often rest during the day. The outermost primary feather has the inner vane modified. They produce very prominent whistling sound while flying.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл - Үндістан субконтиненті мен Оңтүстік-Шығыс Азияның жазық ылғалды жерлерінде кең таралған, негізінен тұрақты түр. Бұл түр аймақтағы Андаман, Никобар және Мальдив аралдары сияқты аралдарда да кездеседі. Олар кейде ауа райы мен су қорының өзгеруіне байланысты қысқа мерзімді көші-қондар жасайды, ал солтүстікте қыстайтын құстар оңтүстікке қарай ұшып кетеді. Олар жақсы өсімдік жамылғысы бар тұщы сулы ылғалды жерлерде табылса, күндіз жағалауда немесе жағалау аймағындағы ашық теңізде демалады. Жаңа туған қозылары қара түсті болып, ақ қас және басының артқы бөлігінде, қанатында, төменгі арқасында және құйрығында ақ дақтары болады. Табиғатта альбиностар да кездеседі. Колкатта және Гоа сияқты қалалық ылғалды жерлерде, әсіресе қыс мезгілінде көптеп табылады. Алипур зоологиялық бағында 1930 жылдары тұтқынға алынған құстар енгізілген, кейіннен жабайы құстар осы топқа қосылған. 1 мен 10 миллион км² арасында кең таралғандықтан, олардың жалпы саны 2 мен 20 миллион жеке құстан тұрады деп саналады және олардың жағдайы қауіпсіз деп есептеледі.
This is a largely resident species distributed widely across lowland wetlands of the Indian subcontinent and Southeast Asia. The species also occur on islands in the region including the Andamans, Nicobars and Maldives. They sometimes make local movements in response to weather and changes in water availability and the more northern birds winter further south. They are found in freshwater wetlands with good vegetation cover and often rest during the day on the banks or even on the open sea in coastal areas. Downy chicks are black with a white eyebrow and white patches on the back of the head, the wing, lower back and rump. Albino individuals have been seen in the wild. Large numbers are sometimes found in urban wetlands such as in Kolkata and Goa, particularly during winter. In the Alipore Zoological Gardens, captive individuals were introduced in the 1930s and wild birds joined this nucleus subsequently. With a wide distribution range between 1 and 10 million km², they are considered to have a secure global population of between two and twenty million individuals.
Мінез-құлық және экология
Кіші ұрғашы қаздар көбінесе топтап болады. Олар негізінен судағы өсімдіктермен, егістік күріштен жиналған дәндермен, сондай-ақ ұсақ балықтармен, бақалармен және моллюскалар мен құрттар сияқты омыртқасыз жәндіктермен қоректенеді. Олар суда жүзіп, суға шомылу арқылы да азықтанады. Көбінесе құрлықта секіріп жүреді, ал қара миналар шөпте олардың соңынан ілеседі. Ұсыну кезінде еркек қаз анасына қарай бет бұрып, суға батып, басын көтеріп, ананың төңірегінде жүзеді. Олар муссон немесе жаңбырлы маусымда көбейеді, ал азық-түліктің болуына байланысты жергілікті жағдайда өзгеруі мүмкін. Ұясы – бұтақтар мен шөппен төселген ағаш қуысы немесе үлкен ағаш түйірінде салынған ұя, кейде қайың немесе қыранның ескі ұясын пайдаланады, тіпті жерде де болуы мүмкін. Ұяда 7-ден 12-ге дейін ақ жұмыртқа болады, оларды екі ата-ана да жасытады. 17-ге дейін жұмыртқалар кездеседі, бірақ бұл түр ішіндегі паразиттік көбеюдің белгісі болуы мүмкін. Жұмыртқалар шамамен 22-24 күннен кейін жарылады. Бір маусымда бірнеше рет бала шаға беруге болады. Жастарды ата-аналары кейде арқасында көтеріп жүреді. Үндістандағы "сили" және "силхахи" сияқты жергілікті аттар олардың екі ноталық дауысына байланысты қойылған. Тұтқында олар тез үйренеді, айналасымен жүріп, сыбызғыға жауап береді. АҚШ-та тұтқында ұсталғандар 9 жылға дейін өмір сүрген. Кіші ұрғашы қаздардан паразиттік лента құрттары, соның ішінде Hymenolepis javanensis және Cittotaenia sandgroundi сипатталған, сондай-ақ сыртқы паразиттік құс биттері мен кенелері де кездеседі.
Lesser whistling duck are usually gregarious. They feed mainly on plants taken from the water as well as grains from cultivated rice apart from small fish, frogs and invertebrates such as molluscs and worms. They dabble as well as dive in water. They will often waddle on the land and Common mynas have been noted to follow them on grass. Courtship involves the male facing the female and dipping and raising its bill in the water and swimming around the female. They breed during the monsoon or rainy season and may vary locally in relation to the food availability. The nest site may be a tree hole lined with twigs and grass or built in the fork of a large tree, sometimes reusing an old nest of a kite or heron or even on the ground. The clutch varies from 7 to 12 white eggs that are incubated by both the parents. Large clutches of up to 17 have been noted although these may be indications of intraspecific brood parasitism. The eggs hatch after about 22–24 days. More than one brood may be raised in a single season. Young birds may sometimes be carried on the back of the parents. Local names like sili and silhahi in India are based on their wheezy two note calls. They become very tame in captivity, walking about and responding to whistles. Individuals in captivity in the USA have lived for up to 9 years. Several endoparasitic cestodes including Hymenolepis javanensis and Cittotaenia sandgroundi have been described from lesser whistling duck hosts apart from ectoparasitic bird lice and mites.