Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының заңгері және дипломаты, оның ұлы – заңгер және белсенді.
United States lawyer and diplomat
his son, the lawyer and activist
Джозеф Ходжес Чойт (24 қаңтар 1832 – 14 мамыр 1917) – американдық заңгер және дипломат. Ол Екінші Гаага конференциясында американдық делегацияның төрағасы және Ұлыбританиядағы елші болды. Чойт Америка заң тарихындағы көптеген танымал сот процестерімен байланысты болды, оның ішінде Канзастағы тыйым салу ісі, қытайлықтарды елден шығару ісі, Исаак Х. Мейнардтың сайлау нәтижелерін қарау ісі, табыс салығына қатысты сот және Сэмюэл Дж. Тильден, Джейн Стэнфорд және Александр Терни Стюарттың өсиеттеріне қатысты істер. Қоғамдық өмірде ол Метрополитен өнер мұражайының құрылуына зор үлес қосты.
Joseph Hodges Choate (January 24, 1832 – May 14, 1917) was an American lawyer and diplomat. He was chairman of the American delegation at the Second Hague Conference, and ambassador to the United Kingdom. Choate was associated with many of the most famous litigations in American legal history, including the Kansas prohibition cases, the Chinese exclusion cases, the Isaac H. Maynard election returns case, the Income Tax Suit, and the Samuel J. Tilden, Jane Stanford, and Alexander Turney Stewart will cases. In the public sphere, he was influential in the founding of the Metropolitan Museum of Art.
Ерте өмір
Шоат 1832 жылдың 24 қаңтарында Массачусетс штатының Салем қаласында дүниеге келген. Оның әкесінің туысы (бір буынмен алыс туыс) – Массачусетс штатынан АҚШ Өкілдер палатасының депутаты және сенатор болған Руфус Чойт. Оның әкесінің ата-анасы Джордж Чойт және Сюзанна Чойт, ал анасының ата-анасы Гамалиел Ходжес және Сара (құрметті әкесі Уильямс) Ходжес болған. Чойт 1852 жылы Гарвард колледжін, ал 1854 жылы Гарвард құқық мектебін бітірген.
Choate was born in Salem, Massachusetts, on January 24, 1832. His father's first cousin (his first cousin once removed) was Rufus Choate, a U. S. Representative and U. S. Senator from Massachusetts. His paternal grandparents were George Choate and Susanna Choate, and his maternal grandparents were Gamaliel Hodges and Sarah (née Williams) Hodges. Choate graduated from Harvard College in 1852 and Harvard Law School in 1854.
Мансап
Заң факультетін бітіргеннен кейін, Шоат 1855 жылы Массачусетс штатына алғаш қабылданды, содан кейін 1856 жылы Нью-Йорк адвокатурасына қабылданды, одан кейін Нью-Йорк қаласындағы Scudder & Carter заң кеңсесіне кірді. Оның кәсіби жетістіктері бірден байқалды, 1860 жылы ол Уильям М. Эвартс аға серіктес болған Эвартс, Саутмайд және Шоат фирмасының кіші серіктесі атанды. Бұл фирма және оның ізбасары, Эвартс, Шоат және Биман фирмасы, көп жылдар бойы Нью-Йорк пен елдің жетекші заң фирмаларының қатарында болды, олардың қызметі жергілікті емес, ұлттық сипатта болды. Осы қарбалас жылдары Шоат Америка заң тарихындағы ең танымал заңдық істерге қатысты, соның ішінде Тильден, Александр Терни Стюарт және Джейн Стэнфордтың өсиеттері, Канзастағы тыйым салу істері, қытайлықтарды елден шығару істері (ол заңның заңдылығына қарсы пікір білдірді), Исаак Х. Мейнардтың сайлау қорытындылары және табыс салығына қатысты сот ісі. 1871 жылы ол Нью-Йорктегі Жетідегендер комитетіне мүше болды, ол Твид сақинасын таратуға көмектесті, содан кейін айыпталып сотқа тартылған лауазымды тұлғаларды соттауға қатысты. Ол Америка адвокаттар қауымдастығының, Нью-Йорк штатының адвокаттар қауымдастығының және Нью-Йорк қаласының адвокаттар қауымдастығының президенті болды. Генерал Фитц Джон Портер ісін қайта қарау кезінде ол алғашқы әскери соттың шешімін күштен шығаруға қол жеткізді. Оның ең үлкен беделі, әдетте, қарсы сұрақтар арқылы қалыптасты. Саясатта ол Республикалық партиямен одақтасып, 1856 жылдан бастап президенттік науқандарда жиі сөз сөйледі. Ол ешқашан саяси лауазымды иеленген жоқ, бірақ 1897 жылы сенатор Томас С. Платқа қарсы Нью-Йорк штатынан АҚШ сенаторының үміткері болды. Осы кезеңде ол Кубаның тәуелсіздігіне "шынайы сенуші" болды, Нью-Йорктегі кубалық эмигранттар, соның ішінде Томас Эстрада Палма оған үлкен әсер етті. 1894 жылы ол Нью-Йорк штатының конституциялық конвенциясының президенті болды.
After graduation from law school, Choate was admitted first to the Massachusetts in 1855, followed by admission to the New York bar in 1856, after which he entered the law office of Scudder & Carter in New York City. His success in his profession was immediate, and in 1860 he became junior partner in the firm of Evarts, Southmayd & Choate, the senior partner in which was William M. Evarts. This firm and its successor, that of Evarts, Choate & Beaman, remained for many years among the leading law firms of New York and of the country, the activities of both being national rather than local. During these busy years, Choate was associated with many of the most famous legal cases in American legal history, including the Tilden, Alexander Turney Stewart, and Jane Stanford will cases, the Kansas prohibition cases, the Chinese exclusion cases (in which he argued against the law's validity), the Isaac H. Maynard election returns case, and the Income Tax Suit. In 1871, he became a member of the Committee of Seventy in New York City, which was instrumental in breaking up the Tweed Ring, and later assisted in the prosecution of the indicted officials. He served as president of the American Bar Association, the New York State Bar Association, and the New York City Bar Association. In the retrial of the General Fitz John Porter case, he obtained a reversal of the decision of the original court martial. His greatest reputation was won perhaps in cross examination. In politics, he allied himself with the Republican Party on its organization, being a frequent speaker in presidential campaigns, beginning with that of 1856. He never held political office, although he was a candidate for the Republican U. S. senatorial nomination for New York against Senator Thomas C. Platt in 1897. During this time he was a "true believer" in the cause of Cuban independence, being heavily informed and swayed by Cuban exiles in New York City, including Tomás Estrada Palma. In 1894, he was president of the New York state constitutional convention.
АҚШ-тың Ұлыбританиядағы елшісі
Ол 1899 жылы Джон Хейдің орнын басып, президент Маккинлидің Ұлыбританиядағы АҚШ елшісі қызметіне тағайындалды және Теодор Рузвельт президенттікке келгеннен кейін 1905 жылдың көктеміне дейін осы лауазымда қалды. Англияда ол зор жеке құрметке ие болды және екі ірі ағылшын тілді елдің қарым-қатынасын жақсартуға үлкен үлес қосты. Ол Виктория патшайымның қоштасу рәсіміне президент атынан қатысты. 1907 жылы ол екінші Гаага бейбітшілік конференциясында АҚШ-тың өкілдерінің бірі болды.
He was appointed, by President McKinley, U. S. Ambassador to the United Kingdom to succeed John Hay in 1899, and remained in this position after Theodore Roosevelt's ascendancy to the presidency until the spring of 1905. In England, he won great personal popularity, and accomplished much in fostering the good relations of the two great English speaking powers. He represented the president at the funeral of Queen Victoria. He was one of the representatives of the United States at the Second Hague Peace Conference in 1907.
Кейінгі өмірі
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол одақтастардың ісін ынта-күшпен қолдады. Ол президент Вильсонның Американың дереу қатысуын ұсынуға тартынғанын қатаң сынады, бірақ қайтыс болмас бұрын сын-ескертпесін қайтарып алды. 1917 жылы Нью-Йоркте британдық және француздық комиссияларын күту үшін қала әкімінің комитетіне төрағалық етті. Осы мәселедегі үздіксіз шаруаларының физикалық шаршауы оның өлімін жеделдетті.
Upon the outbreak of the World War I, he ardently supported the cause of the Allies. He severely criticized President Wilson's hesitation to recommend America's immediate cooperation, but shortly before his death retracted his criticism. He was chairman of the mayor's committee in New York for entertaining the British and French commissions in 1917. His death was hastened by the physical strain of his constant activities in this connection.
Ұрпақтар
Немересі Хелен Чоат Плат (1906–1974) арқылы ол дипломат Николас Платтың (т. 1936), Замбия, Филиппин және Пәкістан елшісі болған АҚШ-тың бұрынғы елшісі; сондай-ақ актер Оливер Платтың (т. 1960) шөбересі.
Through his granddaughter, Helen Choate Platt (1906–1974), he is the great grandfather of diplomat Nicholas Platt (b. 1936), the former U. S. Ambassador to Zambia, the Philippines, and Pakistan; and the great great grandfather of actor Oliver Platt (b. 1960).
Құрметтер мен мұра
Ол 1900 жылғы наурыз айында Эдинбург университетінен құрметті докторлық дәрежесіне (LL. D.) ие болды; 1901 жылғы қазан айында Йель университетінен университеттің екі жүз жылдығын тойлау кезінде тағы бір LL. D. дәрежесін алды; 1902 жылғы маусымда Оксфорд университетінен құрметті докторлық дәрежесін (D. C. L.) және 1902 жылғы қазанда Сент-Эндрюс университетінен құрметті диплом алды. Ол Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының сайланған мүшесі болды. 1919 жылы, оның қайтысынан екі жыл өткен соң, Нью-Йорк қаласының Гарвард клубы мүшелері оның өмірі мен мұрасын еске алу үшін Гарвард университетінде Джозеф Ходжес Шоат атындағы естелік стипендиясын құрды. Бұл стипендия жыл сайын Кембридж университетінің студентіне, Кембридж вице-канцлерінің ұсынысы бойынша Гарвард университетінің кез келген факультетінде оқу үшін беріледі.
He was awarded an honorary doctorate (LL. D.) by the University of Edinburgh in March 1900; another LL. D. from Yale University in October 1901, during celebrations for the bicentenary of the university; an honorary doctorate (D. C. L.) by the University of Oxford in June 1902; and an honorary degree by the University of St Andrews in October 1902. He was an elected member of both the American Academy of Arts and Sciences and the American Philosophical Society. In 1919, two years after his death, members of the Harvard Club of New York City established the Joseph Hodges Choate Memorial Fellowship at Harvard University to commemorate his life and legacy. It is awarded each year to a student from the University of Cambridge on the recommendation of the Cambridge Vice Chancellor for study in any Department of Harvard University.