Кіріспе

Руфус Шойт (1 қазан 1799 – 13 шілде 1859) – американдық саяхатшы, заңгер, оратор және сенатор. Ол Виг партиясының мүшесі ретінде Массачусетс штабын өкілдік еткен. 19 ғасырдағы ең көрнекті американдық заңгерлердің бірі саналады, өмір бойында заңның дерлік барлық саласын қамтитын мыңнан астам іс бойынша жұмыс істеді. Ол азаматтық істерде қазылар алқасының көңілін аудару арқылы заңгерлік тәсілді дамытудың алғашқы қадамдарын жасады. Бірде ол ауыр жарақат алған әйелге 22 500 доллар төлеу бойынша рекордтық сот шешімін жеңіп алды, сол кезде талапкерге берілген ең ірі сома болды. Әріптесі және жақын досы Дэниел Вебстермен бірге, ол өз заманының ең ұлы ораторларының бірі деп есептеледі. Оның ең танымал сөздерінің қатарында 1831 жылы Массачусетс штатының Ипсвич қаласының құрылғандығының 100 жылдығына арналған «Жаңа Англияның отарлық дәуірі» туралы сөзі және 1843 жылы Нью-Йорктегі Жаңа Англия қоғамы алдында «Паломниктің дәуірі» – тарихымыздың батырлық кезеңі ретінде сөйлеген сөзі бар. Осы сөздері арқылы Шойт пуритан қоныс салушыларын американдық республиканың алғашқы негізін қалаушылар ретінде насихаттаудың көрнекті жақтастарының біріне айналды. Бекделді ұлтшыл және одақтас болған Шойт, Республикалық партияға қарсы шыққан бірнеше бұрынғы Вигтердің қатарында болды, себебі ол оны «аймақтық партия» деп санады, оның платформасы Одақтың ыдырауына қауіп төндіретін еді. Өз кезегінде, ол 1856 жылғы президенттік сайлауда республикашыл Джон С. Фремонт емес, демократ Джеймс Бьюкененді қолдауын ашық білдірді.

Ерте өмір

Руфус Шойт Массачусетс штатының Ипсвич қаласында, Мириам (Фостер) мен Революциялық соғыс ардагері Дэвид Шойттың ұлы болып дүниеге келді. Ол 1643 жылы Массачусетске қоныс аударған ағылшын отбасының ұрпағы еді. Оның бірінші туысы, дәрігер Джордж Шойт, Джордж С. С. Шойт пен Джозеф Ходжес Шойттың әкесі болды. Руфус Шойттың туған жері – Шойт үйі, бүгінгі күнге дейін дерлік өзгермеген күйінде сақталған. Өте ерте жасынан-ақ, алты жасында ол Киелі кітаптың үлкен бөліктерін және "Саяхатшының жолы" кітабын жатқа айта алған деседі. Ол Phi Beta Kappa қауымдастығына сайланды және 1819 жылы Дартмут колледжін бітіргендердің арасында үздік бітіруші атанды, содан кейін 1819-1820 жылдары онда оқытушы болып жұмыс істеді. 1820 жылдың күзінде ол Кембридждегі Dane Law School-ға Бас судья Паркер мен профессор Асахель Стернстің басшылығымен қабылданды. Келесі жылы Шойт Вашингтон қаласында, сол кездегі АҚШ Бас прокуроры Уильям Уирттің кеңсесінде оқыды.

Мансап

Ол 1823 жылы Массачусетс штатының адвокатурасына қабылданды және кейін Оңтүстік Денверсте (қазіргі Пибоди) бес жыл бойы тәжірибе жүргізді. Осы кезеңде ол Массачусетс штатының Өкілдер палатасында (1825–1826) және Массачусетс Сенатында (1827) қызмет етті. 1828 жылы ол Салемге көшіп, бірнеше маңызды сот ісін табысты аяқтағаннан кейін көпшіліктің назарына іліккен болатын. 1830 жылы Салемнен Виг партиясынан Конгресске сайланды, бұрынғы АҚШ Әскери-теңіз министрі Бенджамин Крауниншильдті жеңіп, 1832 жылы қайта сайланды. Конгресстегі мансабында қорғаныс тарифін қолдау туралы сөйлеуі ерекше көзге түсті. 1834 жылы екінші мерзімі аяқталмас бұрын отставкаға келіп, Бостонда заңгерлікпен айналыса бастады. Оның шеберлігіне байланысты оның сөздерін тыңдау үшін Нью-Англиядан тыс жерлерден де келіп, оны көпшілік алдында сөз сөйлеуге шақыратын. Ол Норфолк округінің сотында іс жүргізген кезде, жақын маңдағы Дедхам орта мектебінің оқушылары оның сөздерін тыңдау үшін сабақтан босатылатын. Бірнеше жыл бойы ол кәсібіне толыққанды берілді, бірақ 1841 жылы АҚШ Сенатында Дартмут университетінің түлегі Дэниел Вебстердің орнын иеленді. Одан кейін Фанюил залында президент Уильям Генри Харрисонның естелік шараларында сөз сөйледі. Сенатта ол тарифтер, Орегон шекарасы, Фискалдық банк заңы және Техастың аннексиясына қарсы сөйледі. 1845 жылы Вебстер Сенатқа қайта сайланғанда, Чойт заңгерлік тәжірибесіне оралды. Кейін 1853–1854 жылдары Массачусетс штатының бас прокуроры болып қызмет етті. 1846 жылы Чойт сот алдында айыпталушы Альберт Тиреллдің сүйіктісінің тамағын кеспегеніне, не болмаса, егер кессе де, ұйқыда жүріп, "ұйқының ақымақтығы" салдарынан жасағанына сендірді. Ұйқыда жүруді адам өлтіру қылмысы бойынша қорғану үшін пайдалану – американдық құқық тарихында бұл қорғану стратегиясының табысқа ие болған алғашқы жағдайы еді. Ол 1850 жылғы 7 наурыздағы сөйлеуінде баяндалған Вебстердің саясатын адал қолдады және 1852 жылы Виг партиясының Ұлттық конвенциясында оны президенттікке ұсыну үшін күш салды. 1853 жылы ол штаттық конституциялық конвенцияның мүшесі болды. 1856 жылы ол бұрынғы Виг партиясынан көптеген достарының Республикалық партияға қосылуын қабылдамай, демократ Джеймс Бьюкененді қолдады, оны ұлттық емес, аймақтық партияның өкілі деп есептеді.

Денсаулық

1850 жылы Шоат денсаулығын жақсарту үшін үш ай бойы Еуропаға саяхаттады. Оған ескі досы және белгілі заңгер, құрметті Джозеф М. Белл еріп келді, ол Шоаттың әпкесіне, содан кейін оның қызы Хеленге үйленді.

Отбасы

1825 жылы 29 наурызда үйленген әйелі Хелен Олкоттпен Шоуттің жеті баласы болды: Кэтрин Белл (1826–1830), бір жасар бала (1828–1828), Хелен Олкотт (1830–1918), Сара (1831–1875), Руфус (1834–1866), Мириам Фостер (1835–??), және Каролина (1837–1840). Оның ескерткіші Бостон қаласындағы Саффолк округі сотында орналасқан.