1918 жылғы Ұлыбритания парламент сайлауы: «Купон сайлауы» және Ирландиядағы өзгерістер

Кіріспе

1918 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлау Бірінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған Германиямен жасалған келісімнен кейін бірден жарияланды және 1918 жылдың 14 желтоқсанында, сенбі күні өтті. Премьер-министр Дэвид Ллойд Джордж басшылығындағы басқарушы коалиция коалициялық үкіметті қолдаған кандидаттарға мақұлдау хаттарын жіберді. Бұл хаттар "Коалиция купондары" деп аталды және сайлау "купондық сайлау" деп танылды. Сайлау қорытындысы коалицияның үлкен жеңісімен аяқталды, оның құрамында негізінен консерваторлар мен коалициялық либералдар болды, ал қолдау алмаған либералдар көптеген орындардан айырылды. Купонсыз либералдардың көпшілігі жеңіліске ұшырады, оның ішінде партия басшысы Х.Х. Асквит те болды. Бұл Ұлыбританияның барлық сайлау құқығы бар азаматтарын бір күні қамтитын алғашқы жалпы сайлау болды, бірақ шетелдегі әскерлердің дауыстары ескерілуі үшін дауыс санау 28 желтоқсанға дейін кейінге шегерілді. Бұл 1916 жылдың желтоқсанында премьер-министр лауазымына Г.Г. Асквиттің орнына келген Дэвид Ллойд Джорджтың коалициялық үкіметінің жеңісіне әкелді. Екеуі де либерал болғандықтан, партияны бақылау үшін күресін жалғастырды, партия халықтың қолдауын жоғалтып, қайтадан билікке келе алмады. Бұл 1918 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заң қабылданғаннан кейін өткізілген алғашқы жалпы сайлау болды. Осылайша, бұл 30 жастан асқан, мүліктік талаптары бар әйелдердің және 21 жастан асқан барлық еркектердің дауыс бере алатын алғашқы сайлауы болды. Бұрын барлық әйелдер мен көптеген кедейлер дауыс беруден шеттетілген еді. Әйелдер көбінесе коалициялық кандидаттарды қолдады. Бұл 1918 жылғы Парламент (әйелдердің құқығы) туралы заңнан кейін әйелдердің үміткер ретінде қатыса алатын алғашқы парламенттік сайлау болды. Бұл заң Парламент қабылдаған ең қысқа заңдардың бірі саналады. Заң Парламент таратылғанға дейін қабылданды. Бұл заңға сәйкес, 1832 жылғы Ұлы реформа туралы заңда парламенттік кандидаттардың еркек болуы керек екендігі және осы жылдың басында қабылданған Халықты өкілдік ету туралы заң бұл талапты өзгерте қоймағандығы туралы заңгерлердің баяндамасы ілесіп келді. Осы жылдың басында Нина Бойл атты әйел Кейлидегі толықтыру сайлауына қатысқан болатын, бірақ техникалық себептермен сайлау комиссиясы оның кандидатурасын қабылдамады. Осы сайлаудан бұрын университет округтері қайта бөлінді. Көпмандатты округтердегі бірнеше орын STV жүйесі бойынша толтырылды. Сайлау Ирландиядағы айқын нәтижесімен де ерекшеленді, ол үкімет саясатына наразылықты көрсетті. Ирландия парламенттік партиясы Ирландия республикалық партиясы Синн Фейнмен толықтай жеңіліске ұшырады, олар манифестінде тәуелсіз Ирландия Республикасын құруға уәде берді. Олар Вестминстердегі орындарын алудан бас тартып, оның орнына бөлініп шыққан үкімет құрып, Ирландияның тәуелсіздігін жариялады. Ирландияның тәуелсіздік соғысы сайлаудан кейін көп ұзамай басталды. Ирландияның бөлінуіне байланысты бұл Ұлыбританиядағы соңғы жалпы сайлау болды, онда бүкіл Ирландия аралы қатысты.

none

The 1918 United Kingdom general election was called immediately after the Armistice with Germany which ended the First World War, and was held on Saturday, 14 December 1918. The governing coalition, under Prime Minister David Lloyd George, sent letters of endorsement to candidates who supported the coalition government. These were nicknamed "Coalition Coupons", and led to the election being known as the "coupon election". The result was a massive landslide in favour of the coalition, comprising primarily the Conservatives and Coalition Liberals, with massive losses for Liberals who were not endorsed. Nearly all the Liberal MPs without coupons were defeated, including party leader H. H. Asquith. It was the first general election to include on a single day all eligible voters of the United Kingdom, although the vote count was delayed until 28 December so that the ballots cast by soldiers serving overseas could be included in the tallies. It resulted in a landslide victory for the coalition government of David Lloyd George, who had replaced H. H. Asquith as Prime Minister in December 1916. They were both Liberals, and continued to battle for control of the party, which was rapidly losing popular support, and never regained power. It was the first general election to be held after enactment of the Representation of the People Act 1918. It was thus the first election in which women over the age of 30 (with some property qualifications), and all men over the age of 21, could vote. Previously, all women and many poor men had been excluded from voting. Women generally supported the coalition candidates. It was the first parliamentary election in which women were able to stand as candidates, following the Parliament (Qualification of Women) Act 1918, believed to be one of the shortest Acts of Parliament ever given Royal Assent. The Act was passed shortly before Parliament was dissolved. It followed a report by Law Officers that the Great Reform Act 1832 had specified parliamentary candidates had to be male, and that the Representation of the People Act passed earlier in the year did not change that. One woman, Nina Boyle, had already presented herself for a by election earlier in the year in Keighley, but had been turned down by the returning officer on technical grounds. Prior to this election the university constituency seats were re allocated. Several seats were filled in multi seat constituencies using STV. The election was also noted for the dramatic result in Ireland, which showed clear disapproval of government policy. The Irish Parliamentary Party were almost completely wiped out by the Irish republican party Sinn Féin, who vowed in their manifesto to establish an independent Irish Republic. They refused to take their seats in Westminster, instead forming a breakaway government and declaring Irish independence. The Irish War of Independence began soon after the election. Because of the resulting partition of Ireland, this was the last United Kingdom general election to include the entire island of Ireland.

Өмірбаян

Ллойд Джорджтың коалициялық үкіметін либералдар мен Бонар Лоудың консервативтері азшылық (сайлаудан кейін көпшілік) қолдады. Дегенмен, сайлауда Либералдық партияның Ллойд Джордж бен үкіметке, және партияның ресми жетекшісі Асквитке жақтасқандары арасында жарылыс болды. 14 қарашада 1910 жылдан бері отырыс өткізіп келген және соғыс кезеңіндегі шаралармен мерзімі ұзартылған Парламент 25 қарашада таратылатыны, ал сайлау 14 желтоқсанда өтетіні жарияланды. 1918 жылдың жазында құпия келіссөздер жүргізілгеннен кейін, келесі жалпы сайлауда белгілі бір кандидаттарға Премьер-министр мен Консервативтік партия жетекшісінің қолдауы көрсетілуіне келісім берілді. Осы кандидаттарға үкіметтің олардың кандидатурасын мақұлдайтынын көрсететін, «Коалиция купоны» деп аталатын хат жіберілді. 159 либерал, 364 консерватив, 20 ұлттық-демократиялық және еңбекші, сондай-ақ 2 коалициялық еңбекші кандидат купон алды. Осы себепті бұл сайлау көбінесе «Купондық сайлау» деп аталады. 80 консерватив кандидат купонсыз бақ сынады. Олардың ішінде 35 кандидат ирландтық юнионист болды. Басқа купонсыз консерватив кандидаттарының тек 23-і коалициялық кандидатқа қарсы тұрды, ал қалған 22 кандидат купон ұсынылмаған аймақтарда бақ сынады немесе купон алудан бас тартты. Уильям Адамсон басқаратын Еңбек партиясы және купон алмаған либералдар сайлауға тәуелсіз қатысты. Бұл сайлауда Германиямен бейбіт келісімге қол жеткізу мәселесі басты назарда болмады, бірақ бұл мәселе де ролін атқарды. Одан гөрі, сайлаушылардың Ллойд Джордждың осы уақытқа дейін жеткен жетістіктері мен болашаққа берген уәделеріне берген бағасы маңыздырақ болды. Оның жақтастары ол Ұлы соғысты жеңіске жеткізгенін баса көрсетті. Әлеуметтік заңнама саласындағы күшті жетістіктеріне қарамастан, ол «батырларға лайық ел құру» қажеттігін айтты. Бұл сайлау соғыстан кейінгі кезең мен демобилизацияланған әскерлердің рөліне байланысты «хаки сайлауы» деп те аталды.

Lloyd George's coalition government was supported by a minority (majority after the election) of the Liberals and Bonar Law's Conservatives. However, the election saw a split in the Liberal Party between those who were aligned with Lloyd George and the government and those who were aligned with Asquith, the party's official leader. On 14 November it was announced that Parliament, which had been sitting since 1910 and had been extended by emergency wartime action, would dissolve on 25 November, with elections on 14 December. Following confidential negotiations over the summer of 1918, it was agreed that certain candidates were to be offered the support of the Prime Minister and the leader of the Conservative Party at the next general election. To these candidates a letter, known as the Coalition Coupon, was sent, indicating the government's endorsement of their candidacy. 159 Liberal, 364 Conservative, 20 National Democratic and Labour, and 2 Coalition Labour candidates received the coupon. For this reason, the election is often called the Coupon Election. 80 Conservative candidates stood without a coupon. Of these, 35 candidates were Irish Unionists. Of the other non couponed Conservative candidates, only 23 stood against a Coalition candidate; the remaining 22 candidates stood in areas where there were no coupons, or refused the offer of a coupon. The Labour Party, led by William Adamson, fought the election independently, as did those Liberals who did not receive a coupon. The election was not chiefly fought over what peace to make with Germany, although those issues played a role. More important was the voters' evaluation of Lloyd George in terms of what he had accomplished so far and what he promised for the future. His supporters emphasised that he had won the Great War. Against his strong record in social legislation, he called for making "a country fit for heroes to live in". This election was also known as a khaki election, due to the immediate postwar setting and the role of the demobilised soldiers.

Коалицияның жеңісі

Коалиция сайлауда жеңіске жетіп, консерваторлар үлкен жеңімпаз атанды. Олар биліктегі көпшіліктің ішіндегі ең үлкен партия болды. Ллойд Джордж консерваторлар коалициялық либералдардан басымдыққа ие болғанына қарамастан, премьер-министр болып қалды. Консерваторлар оның сыртқы саясат жөніндегі басшылығын сәтті қабылдады, өйткені Париж бейбітшілік келіссөздері сайлаудан бірнеше апта өткен соң басталды. Тағы 47 консерватор, оның 23-і ирландтық юнионисттер, купонсыз жеңді, бірақ жеке блок ретінде әрекет етпеді немесе Ирландияның тәуелсіздігі мәселесінен басқа үкіметке қарсылық білдірмеді. Коалицияны қолдаған либералдардың көпшілігі қайта сайланды, ал тәуелсіз либералдық фракция бірнеше депутатқа дейін қысқарды, олардың барлығы коалицияға қарсы емес еді. Асквит пен басқа да басшылар өз орындарынан айырылды, ал тек үш кісісі ғана бұрынғы министрлік тәжірибесі бар болды. Тревор Уилсонның «Либералдық партияның құлдырауы» кітабына сәйкес, 136 купонды либерал сайланды, ал купон алмаған 29 адам ғана Парламентке қайтарылды, бірақ 8 тәуелсіз либерал купон алды, ал 10 Ллойд Джордж либералына купон берілмеді, сондықтан Асквит фракциясының нақты саны 27 болды. Тағы бір тарихшы Асквит фракциясын 36 орынға бағалайды, олардың тоғызы кейіннен коалициялық либералдық топқа қосылды. Қалғандары Ллойд Джордждың жақтастарына қарсы күресті. Асквиттің өмірбаяуын жазған Стивен Косс есептердің нақты саны бойынша айырмашылықтарға қарамастан, 29 купонсыз либерал сайланғанын мойындайды. 1919 жылдың 3 ақпанында 23 коалиция емес либерал «Еркін либералдық» топқа бірікті (кейде Шотландияның діни сектасының атымен «Wee Frees» деп аталды); олар Асквиттің Сэр Дональд Маклинды өзінің жоқтығында төраға етіп тағайындауын қабылдады. Коалициялық либералдық депутаттармен бірлескен комитет құруға жасалған қысқаша әрекеттен кейін, «Wee Frees» 4 сәуірде үкіметтік қамшыдан бас тартты, бірақ кейбір либералдық депутаттардың сенімі әлі де анық емес еді. Маклин оппозиция жетекшісі қызметін 1920 жылдың ақпан айында Асквит қайта сайланғанға дейін атқарды. Еңбек партиясы дауыс үлесін едәуір арттырып, либералдық партияның екі фракциясының да жиынтық дауысынан асып түсті, бірақ оларға ресми жетекші болған жоқ. Еңбек партиясы өз орын санын 42-ден 57-ге дейін аздап арттыра алды, ал олардың кейбір бұрынғы жетекшілері, соның ішінде Рамзи Макдональд пен Артур Хендерсон өз орындарынан айырылды. Еңбек партиясы Уэльсте (бұрын либералдар басым болған) ең көп орынды бірінші рет жеңіп алды, бұл жетістік бүгінгі күнге дейін жалғасып келеді. Консервативтік депутаттар арасында корпоративтік директорлардың, банкирлердің және бизнесмендердің рекордтық саны болды, ал еңбекші депутаттар көбінесе жұмысшы табынан шыққан. Бонар Лоу өзі консервативтік депутаттың түрінің өзгеруін символдады, өйткені ол пресвитериандық, канадалық, шотландтық бизнесмен болды, оның өмірбаяуын жазған Роберт Блейктің сөзімен айтқанда, «Ескі Англия партиясының, Англикан шіркеуінің партиясының және елдік иеленушінің, кең акрлардың және мұрагерлік атаулардың партиясының» жетекшісі болды. Бонар Лоудың консерваторлар партиясының жетекшісі болуына қол жеткізуі консерваторлар партиясының жетекшілерінің 19 ғасырда партияны басқарған аристократтардан 20 ғасырда партияны басқарған орта таптың жетекшілеріне ауысуын білдірді. Шинн Фейн кандидаттары сайлауалды кампанияда Ирландия республикасын «қажет болған кез келген тәсілмен» жеңуге уәде берді, бұл зорлық-зомбылық үшін код сөз болды, бірақ барлық ирландтық сайлаушылар бұл сөздің мағынасын түсінген-түсінбегені анық емес. 73 Шинн Фейн сайланған мүшелері британдық Төменгі палатадағы орын алудан бас тартып, оның орнына Ирландияның революциялық жиналысында, Dáil Éireann-де отырды. 1918 жылдың 17 мамырында Шинн Фейнның барлық басшылары, соның ішінде де Валера мен Артур Гриффит тұтқындалды. Жалпы, Шинн Фейнның 47 депутаты түрмеден сайланды. Дайл алғаш рет 1919 жылдың 21 қаңтарында жиналды, бұл Ирландияның Тәуелсіздік соғысының басталуы. Солтүстік Ирландияға айналған алты Ольстер округтерінде юнионисттер 30 орынның 23-ін жеңіп, өздерінің позициясын нығайтты. Кардинал Майкл Лог сегіз орынға келісім жасады (бір, Шығыс Донегал, алты округте емес), номинациялар жабылғаннан кейін, католик сайлаушыларына бір ұлттық партияға дауыс беруді тапсырды. Ирландия парламенттік партиясы осы орынның төртеуін, ал Шинн Фейн үшін тең жеңіп алды. (Сол сияқты, Шығыс Даунда да келісім бұзылды). Джозеф Девлин, есте қаларлықтай, Ирландия парламенттік партиясы үшін Шинн Фейннің Эамон де Валерасына қарсы тікелей күресте Белфаст (Falls) үшін жеңіске жетті. Констанс Маркиевич Парламентке және Dáil Éireann-ге сайланған бірінші әйел болды. Ол Дублин Сент-Патрик үшін сайланған Шинн Фейн мүшесі болды және басқа Шинн Фейн депутаттары сияқты, Вестминстерде орын алмады.

The coalition won the election easily, with the Conservatives the big winners. They were the largest party in the governing majority. Lloyd George remained Prime Minister, despite the Conservatives outnumbering his pro coalition Liberals and had a majority in their own right. The Conservatives welcomed his leadership on foreign policy as the Paris Peace talks began a few weeks after the election. An additional 47 Conservatives, 23 of whom were Irish Unionists, won without the coupon but did not act as a separate block or oppose the government except on the issue of Irish independence. While most of the pro coalition Liberals were re elected, the Independent Liberal faction was reduced to a handful of MPs, not all of whom were opponents of the coalition. Asquith and the other leaders lost their seats, and only three with junior ministerial experience were elected. According to Trevor Wilson's book, The Downfall of the Liberal Party, 136 couponed Liberals were elected, whereas only 29 who did not receive the coupon were returned to Parliament, but as 8 Independent Liberals received the coupon and 10 Lloyd George Liberals did not, the actual number of the Asquith faction was 27. Another historian puts the Asquith faction at 36 seats, of whom nine of these MPs subsequently joined the Coalition Liberal group. The remainder became bitter enemies of Lloyd George. Asquith's biographer Stephen Koss accepts that, although accounts differ as to the exact numbers, around 29 uncouponed Liberals had been elected. On 3 February 1919, 23 non coalition Liberals formed themselves into a "Free Liberal" group (soon known as the "Wee Frees" after a Scottish religious sect of that name); they accepted Asquith's appointment of Sir Donald Maclean as chairman in his absence. After a brief attempt to set up a joint committee with the Coalition Liberal MPs, the "Wee Frees" resigned the government whip on 4 April, although some Liberal MPs still remained of uncertain allegiance. Maclean served as Leader of the Opposition until Asquith returned at a by election in February 1920. The Labour Party greatly increased its vote share and surpassed the total votes of either faction of the Liberal party, but they lacked an official leader. Labour could only slightly increase their number of seats, however, from 42 to 57 and some of their earlier leaders including Ramsay MacDonald and Arthur Henderson lost their seats. Labour won the most seats in Wales (which had previously been dominated by the Liberals) for the first time, a feat it has continued to the present day. The Conservative MPs included record numbers of corporate directors, bankers and businessmen, while Labour MPs were mostly from the working class. Bonar Law himself symbolised the change in the type of a Conservative MP as he was a Presbyterian Canadian born Scottish businessman who became, in the words of his biographer Robert Blake, the leader of "the Party of Old England, the Party of the Anglican Church and the country squire, the party of broad acres and hereditary titles". Bonar Law's ascent as leader of the Conservatives marked a shift in Conservative leaders from the aristocrats who generally led the party in the 19th century to a more middle class leadership who usually led the party in the 20th century. The Sinn Féin candidates had promised on the campaign trail to win an Irish republic "by any means necessary", which was a code word for violence, though it is not entirely clear if all Irish voters understood what the phrase meant. The 73 Sinn Féin elected members declined to take their seats in the British House of Commons, sitting instead in the Irish revolutionary assembly, the Dáil Éireann. On 17 May 1918 almost the entire leadership of Sinn Féin, including de Valera and Arthur Griffith, had been arrested. In total 47 of the Sinn Féin MPs were elected from jail. The Dáil first convened on 21 January 1919, which marks the beginning of the Irish War of Independence. In the six Ulster counties that became Northern Ireland, Unionists consolidated their position by winning 23 out of the 30 seats. Cardinal Michael Logue brokered a pact in eight seats (one, East Donegal, not in the six counties), after nominations closed, where Catholic voters were instructed to vote for one particular nationalist party. Split evenly, the Irish Parliamentary Party won four of those seats and Sinn Féin three. (The pact failed in East Down). Joseph Devlin, memorably, also won Belfast (Falls) for the Irish Parliamentary Party in a straight fight with Éamon de Valera of Sinn Féin. Constance Markievicz became the first woman elected to Parliament and also to the Dáil Éireann. She was a Sinn Féin member elected for Dublin St Patrick's, and like the other Sinn Féin MPs, did not take her seat at Westminster.

Орындықтарды ауыстыру

Барлық салыстырулар 1910 жылғы желтоқсан айындағы сайлаумен жасалған. Кейбір жағдайларда өзгеріс депутаттың жеңімпаз партияға өткеніне байланысты. Мұндай жағдайлар * белгісімен көрсетілген. Басқа жағдайларда өзгеріс жеңімпаз партияның аралық жылдары өткен қосымша сайлауда орынды жеңіп алып, кейін 1918 жылы сақтап қалуына байланысты. Мұндай жағдайлар † белгісімен көрсетілген.

All comparisons are with the December 1910 election. In some cases the change is due to the MP defecting to the gaining party. Such circumstances are marked with a *. In other circumstances the change is due to the seat having been won by the gaining party in a by election in the intervening years, and then retained in 1918. Such circumstances are marked with a †. FromToNo. Seats (HOLD)Burslem (replaced Staffordshire North West), Deptford, Plaistow (replaced West Ham South), Woolwich East (replaced Woolwich) Norwich (1 of 2), Stockport (1 of 2) Hanley Bow and Bromley†, Nuneaton abolished abolished Battersea North (replaced Battersea) Forest of Dean, Leek, Wellingborough (replaced Northamptonshire Mid) Walthamstow W (replaced Walthamstow) (HOLD)Bermondsey West (replaced Bermondsey), Camborne, Cornwall North (replaced Launceston), Newcastle under Lyme, Norwich (1 of 2), Saffron Walden, Whitechapel and St Georges (replaced Whitechapel), Wolverhampton East Banbury, Barnstaple, Bedford, Bethnal Green NE, Bristol East, Bristol North, Bristol South, Cambridgeshire (replaced Chesterton), Crewe, Dartford, Dorset East, Eye, Hackney Central, Isle of Ely (replaced Wisbech), Kennington, Lichfield, Stepney Limehouse (replaced Limehouse), Lowestoft, Luton, Norfolk South, Norfolk South West, Northampton (1 of 2), Peckham, Poplar South (replaced Poplar), Romford, St Ives, Shoreditch (replaced Hoxton), South Molton, Southampton (both seats), Southwark Central (replaced Newington West), Southwark North (replaced Southwark West), Southwark South East (replaced Walworth), Stockport (1 of 2), Stoke upon Trent, Stroud, Thornbury, Wellington (Salop)Coalition IndependentNorfolk North Hackney South Bedfordshire Mid (replaced Biggleswade), Bethnal Green South West†, Buckingham, Camberwell North, Cheltenham†, Coventry, Exeter†, Frome, Gillingham (replaced Rochester), Ipswich (1 of 2)†, Islington East, Islington South, Islington West, Macclesfield, Norfolk East, Northwich, Peterborough, Reading†, Rotherhithe, St Pancras North, Stafford, Swindon (replaced Cricklade), Tottenham South (replaced Tottenham), Upton (replaced West Ham North), Westbury, Yeovil (replaced Somerset Southern)†abolishedFinsbury East, Haggerston, Hyde, Ipswich (1 of 2), Newmarket, Norfolk North West, Northampton (1 of 2), Northamptonshire East, St Austell, St George, Tower Hamlets, St Pancras East, Stepney, Truro, Worcestershire North Aylesbury*, Birmingham West*, Bodmin*, Burton*, Birmingham Handsworth*, Hythe*, Ludlow*, Portsmouth North (replaced 1 of 2 Portsmouth seats)*, Stepney Mile End (replaced Mile End)*, Birmingham Sparkbrook (replaced Birmingham South)*, Stone (replaced Staffordshire West)*, Torquay*, Totnes*, Westminster St George's (replaced St George, Hanover Square)*abolishedAshburton, Birmingham Central, Birmingham North, Birmingham Bordesley, Droitwich, Norfolk Mid, Ross, Somerset Eastern, Worcestershire East Kettering (replaced Northamptonshire North), Kingswinford, Wednesbury, West Bromwich Lambeth North, Weston super Mare (replaced Somerset Northern) Sudbury (HOLD)Abingdon, Altrincham, Ashford, Birmingham Aston (replaced Aston Manor), Basingstoke, Bath (1 of 2), Bewdley, Bilston (replaced Wolverhampton South), Birkenhead East (replaced Birkenhead), Brentford and Chiswick (replaced Brentford), Bridgwater, Brighton (both seats), Bristol West, Brixton, Bury St Edmunds, Cambridge, Chatham, Chelmsford, Chelsea, Chertsey, Chester, Chichester, Chippenham, Cirencester and Tewkesbury (replaced Tewkesbury), Clapham, Colchester, Croydon South (replaced Croydon), Daventry (replaced Northamptonshire South), Devizes, Plymouth Devonport (replaced 1 of 2 Devonport seats), Dorset North, Dorset South, Dorset West, Dover, Plymouth Drake (replaced 1 of 2 Plymouth seats), Dudley, Dulwich, Ealing, East Grinstead, Eastbourne, Eddisbury, Birmingham Edgbaston, Enfield, Epping, Epsom, Birmingham Erdington (replaced Birmingham East), Essex South East, Evesham, Fareham, Faversham, Finsbury (replaced Finsbury Central), Fulham East (replaced Fulham), Gloucester, Gravesend, Great Yarmouth, Greenwich, Guildford, Hackney North, Hammersmith South (replaced Hammersmith), Hampstead, Harrow, Harwich, Hastings, Henley, Hereford, Hitchin, Holborn, Honiton, Hornsey, Horsham and Worthing (replaced Horsham), Huntingdonshire (replaced Huntingdon), Isle of Thanet, Isle of Wight, Islington North, Kensington North, Kensington South, Kidderminster, King's Lynn, Kingston upon Thames, Knutsford, Leominster, Lewes, Lewisham West (replaced Lewisham), City of London (both seats), Maidstone, Maldon, New Forest & Christchurch (replaced New Forest), Newbury, Norwood, Oswestry, Oxford, Paddington North, Paddington South, Penryn and Falmouth, Petersfield, Portsmouth South (replaced 1 of 2 Portsmouth seats), Reigate, Rugby, Rye, St Albans, St Marylebone (replaced Marylebone West), St Pancras South East (replaced St Pancras South), St Pancras South West (replaced St Pancras West), Salisbury, Sevenoaks, Shrewsbury, Stalybridge and Hyde (replaced Stalybridge), Plymouth Sutton (replaced 1 of 2 Plymouth seats), Tamworth, Taunton, Tavistock, Tiverton, Tonbridge (replaced Tunbridge), Uxbridge, Wandsworth Central (replaced Wandsworth), Warwick and Leamington, Watford, Wells, Westminster Abbey (replaced Westminster), Wimbledon, Winchester, Windsor, Wirral, Wolverhampton West, Woodbridge, Worcester, Wycombe Bournemouth (replaced Christchurch)†, WalsallSilver BadgeHertford†abolishedAndover, Bath (1 of 2), Cirencester, Devonport (1 of 2), Marylebone East, Medway, Newport (Shropshire), Ramsey, St Augustine's, Stowmarket, Strand, Stratford upon Avon, Wellington (Somerset), Wilton, Wokingham, Woodstock Canterbury† abolished abolishedSeat created Smethwick Cannock Silvertown Birmingham Duddeston, East Ham South Portsmouth Central, Stourbridge Camberwell North West, East Ham North, Leyton East Acton, Aldershot, Balham and Tooting, Battersea South, Birkenhead West, Bristol Central, Bromley, Chislehurst, Croydon North, Birmingham Deritend, Edmonton, Farnham, Finchley, Fulham West, Hammersmith North, Hemel Hempstead, Hendon, Ilford, Birmingham King's Norton, Birmingham Ladywood, Lewisham East, Leyton West, Mitcham, Birmingham Moseley, Putney, Richmond (Surrey), Southend, Spelthorne, Stoke Newington, Stratford, Streatham, Surrey East, Tottenham North, Twickenham, Wallasey, Walthamstow East, Willesden East, Willesden West, Wood Green, Woolwich West, Birmingham Yardley

Орыннан орынға, мандаттар саны (САҚТАЛҒАН)
Берслем (Стаффордшир Солтүстік-Батысын алмастырды), Дептфорд, Плейстоу (Баттық Хам Солтүстігін алмастырды), Шығыс Вулидж (Вулиджді алмастырды)
Норвич (2-нің 1-і), Стокпорт (2-нің 1-і)
Ханли
Бау және Бромли†, Нунитон таратылды, таратылды
Солтүстік Бэттерси (Бэттерсиді алмастырды), Ормандық Глин, Лик, Веллингборо (Нортгемптоншир Ортасын алмастырды), Шығыс Уолтемстоу (Уолтемстоуді алмастырды)
(САҚТАЛҒАН)
Батыс Бермондси (Бермондсиді алмастырды), Камборн, Солтүстік Корнуолл (Лаунсестонды алмастырды), Ньюкасл-андер-Лайм, Норвич (2-нің 1-і), Сафрон Уолден, Уайтчепел және Сент-Джорджес (Уайтчепелді алмастырды), Шығыс Вулверхэмптон
Банбери, Барнстапл, Бедфорд, Солтүстік-Шығыс Бетнал Грин, Шығыс Бристоль, Солтүстік Бристоль, Оңтүстік Бристоль, Кембриджшир (Честертонды алмастырды), Крю, Дартфорд, Шығыс Дорсет, Ай, Орталық Хакни, Эли аралы (Уизбечті алмастырды), Кеннингтон, Личфилд, Лимхаус Степни (Лимхаусты алмастырды), Лоустофт, Лутон, Оңтүстік Норфолк, Солтүстік-Батыс Норфолк, Нортгемптон (2-нің 1-і), Пекхэм, Оңтүстік Поплар (Попларды алмастырды), Ромфорд, Сент-Айвс, Шоредич (Хокстонды алмастырды), Оңтүстік Молтон, Саутгемптон (екі орын), Оңтүстік Уорвик (Ньюингтон Уэстті алмастырды), Солтүстік Уорвик (Уорвик Уэстті алмастырды), Оңтүстік-Шығыс Уорвик (Уолвортты алмастырды), Стокпорт (2-нің 1-і), Сток-он-Трент, Строуд, Торнбери, Веллингтон (Салоп)
Коалициялық тәуелсіз
Солтүстік Норфолк, Оңтүстік Хакни, Бедфордшир Ортасы (Бигглсвейді алмастырды), Солтүстік-Батыс Бетнал Грин†, Бакингхэм, Солтүстік Кэмберуэлл, Челтнем†, Ковентри, Эксетер†, Фром, Гиллингхэм (Рочестерді алмастырды), Ипсуич (2-нің 1-і)†, Шығыс Ислингтон, Оңтүстік Ислингтон, Батыс Ислингтон, Макклсфилд, Шығыс Норфолк, Норвич, Питерборо, Ридинг†, Ротерхайт, Солтүстік Сент-Панкрас, Стаффорд, Суиндон (Криклейдті алмастырды), Оңтүстік Тоттенхэм (Тоттенхэмді алмастырды), Аптон (Батыс Хам Солтүстігін алмастырды), Уэстбери, Йеовил (Сомерсет Оңтүстігін алмастырды)†
Таратылды
Шығыс Финсбери, Хэггерстон, Хайд, Ипсуич (2-нің 1-і), Ньюмаркет, Солтүстік-Батыс Норфолк, Нортгемптон (2-нің 1-і), Шығыс Нортгемптоншир, Сент-Остелл, Сент-Джордж, Тауэр Хэмлетс, Шығыс Сент-Панкрас, Степни, Труро, Солтүстік Уорчестершир
Айлсбери*, Батыс Бирмингхэм*, Бодмин*, Буртон*, Батыс Хам Хэндсуорт*, Хайт*, Ладлоу*, Портсмут Солтүстік (2 Портсмут орынының 1-ін алмастырды)*, Степни Майл Энд (Майл Эндті алмастырды)*, Оңтүстік Бирмингхэм Спаркбрук (Оңтүстік Бирмингхэмді алмастырды)*, Стоун (Стаффордшир Батысын алмастырды)*, Торки*, Тотнес*, Вестминстер Сент-Джорджес (Сент-Джордж, Хановер Скверді алмастырды)*
Таратылды
Эшбертон, Орталық Бирмингхэм, Солтүстік Бирмингхэм, Бордсли Бирмингхэм, Дроитвич, Орталық Норфолк, Росс, Шығыс Сомерсет, Шығыс Уорчестершир
Кеттеринг (Солтүстік Нортгемптонширді алмастырды), Кингсвинфорд, Уэднесбери, Уэст-Бромвич
Солтүстік Лэмбет, Уэстон-супер-Мэр (Солтүстік Сомерсетті алмастырды)
Садбери
(САҚТАЛҒАН)
Эбингдон, Алтринчем, Эшфорд, Бирмингхэм Эстон (Эстон Манорды алмастырды), Бейсингсток, Бат (2-нің 1-і), Бьюдли, Бистон (Уулверхэмптон Оңтүстігін алмастырды), Биркенхед Ист (Биркенхедті алмастырды), Брентфорд және Чисуик (Брентфордты алмастырды), Бриджуотер, Брайтон (екі орын), Батыс Бристоль, Брикстон, Бери Сент-Эдмундс, Кембридж, Чатем, Челмсфорд, Челси, Чертси, Честер, Чичестер, Чиппенхэм, Сиренсестер және Тьюксбери (Тьюксбериді алмастырды), Клапхэм, Колчестер, Оңтүстік Кройдон (Кройдонды алмастырды), Давентри (Оңтүстік Нортгемптонширді алмастырды), Девизес, Плимут Девонпорт (Девонпорттың 2 орынының 1-ін алмастырды), Солтүстік Дорсет, Оңтүстік Дорсет, Батыс Дорсет, Дувр, Плимут Дрейк (Плимуттың 2 орынының 1-ін алмастырды), Дадли, Дулвич, Илинг, Шығыс Гринстед, Истборн, Эддсбери, Бирмингхэм Эджбастон, Энфилд, Эппинг, Эпсом, Бирмингхэм Эрдингтон (Бирмингхэм Шығысын алмастырды), Оңтүстік-Шығыс Эссекс, Ившем, Фархэм, Фейвершем, Финсбери (Орталық Финсбериді алмастырды), Шығыс Фулхэм (Фулхэмді алмастырды), Глостер, Грейвсенд, Ұлы Ярмут, Гринвич, Гилдфорд, Солтүстік Хакни, Оңтүстік Хаммерсмит (Хаммерсмитті алмастырды), Хампстед, Харроу, Харвич, Гастингс, Хенли, Херефорд, Хитчин, Холборн, Хонитон, Хорнси, Хоршам және Уортинг (Хоршамды алмастырды), Хантингдоншир (Хантингдонды алмастырды), Танет аралы, Уайт аралы, Солтүстік Ислингтон, Солтүстік Кенсингтон, Оңтүстік Кенсингтон, Киддерминстер, Корольдің Линн, Кингстон-апон-Темс, Кнутсфорд, Лимостер, Льюс, Льюишем Батыс (Льюишемді алмастырды), Лондон қаласы (екі орын), Мейдстоун, Малдон, Жаңа Орман және Кристочерч (Жаңа Орманды алмастырды), Ньюбери, Норвуд, Освестри, Оксфорд, Солтүстік Пэддингтон, Оңтүстік Пэддингтон, Пенрин және Фальмут, Питерсфилд, Портсмут Оңтүстік (2 Портсмут орынының 1-ін алмастырды), Рейгейт, Рагби, Рай, Сент-Албанс, Сент-Мэрилебон (Батыс Мэрилебонды алмастырды), Оңтүстік-Шығыс Сент-Панкрас (Оңтүстік Сент-Панкрасты алмастырды), Оңтүстік-Батыс Сент-Панкрас (Батыс Сент-Панкрасты алмастырды), Солсбери, Севенокс, Шрусбери, Сталибридж және Хайд (Сталибриджді алмастырды), Плимут Саттон (Плимуттың 2 орынының 1-ін алмастырды), Тамворт, Таутон, Тависток, Тивертон, Тонбридж (Тунбриджді алмастырды), Аксбридж, Уандсуорт Ортасы (Уандсуортты алмастырды), Уорик және Лимингтон, Уотфорд, Уэллс, Вестминстер Эбби (Вестминстерді алмастырды), Уимблдон, Винчестер, Виндзор, Виррал, Уулверхэмптон Батыс, Вудбридж, Вустер, Уайкомб
Бурнмут (Кристочерчті алмастырды)†, Уолсалл
Күміс белгі
Гертфорд†
Таратылды
Эндовер, Бат (2-нің 1-і), Сиренсестер, Девонпорт (2-нің 1-і), Мэрилебон Шығысы, Медуэй, Ньюпорт (Шропшир), Рэмси, Сент-Огастин, Стоумаркет, Стрэнд, Стратфорд-апон-Эйвон, Веллингтон (Сомерсет), Уилтон, Уокингхэм, Вудсток
Кентербери†
Таратылды, таратылды
Орын құрылды
Сметик, Каннок, Силвертаун, Бирмингхэм Даддестон, Шығыс Хам Солтүстік, Портсмут Орталық, Стаурбридж
Солтүстік Кэмберуэлл, Солтүстік Хам Шығысы, Лейтон
Шығыс Актон, Алдершот, Балам және Тутинг, Оңтүстік Бэттерси, Батыс Биркенхед, Орталық Бристоль, Бромли, Чизлхерст, Солтүстік Кройдон, Бирмингхэм Деритенд, Эдингтон, Фарнхэм, Финчли, Батыс Фулхэм, Солтүстік Хаммерсмит, Хемел Хемпстед, Хендон, Илфорд, Бирмингхэм Кингс Нортон, Бирмингхэм Ледивуд, Шығыс Льюишем, Батыс Лейтон, Митчем, Бирмингхэм Мосли, Путни, Ричмонд (Суррей), Саутенд, Спелторн, Сток Ньюингтон, Стратфорд, Стретхэм, Шығыс Суррей, Солтүстік Тоттенхэм, Твикенхэм, Уолласи, Шығыс Уолтемстоу, Шығыс Уилсден, Батыс Уилсден, Вуд Грин, Батыс Вулидж, Бирмингхэм Ярдли