Кіріспе

Цзинь императоры Ан (382 – 28 қаңтар 419), жеке аты Сима Дезонг (司馬德宗), Қытайдағы Шығыс Цзинь әулетінің императоры (266–420) болды. Ол даму жағынан өте кемістік танытып, сөйлей алмай, өзіне киім кигізе алмай, аш екенін немесе тоқ екенін білдіре алмады. 387 жылы тақ мұрагері болып жарияланды және 397 жылы таққа отырды. Оның денсаулығының нашар болуына байланысты, биліктің көп бөлігін оның інісі, Куаиджи патшасы Сима Даози жүзеге асырды. Оның билік кезеңінде регенттер мен әскери сардарлар Цзинь режиміне үстемдік етті. Әртүрлі провинция билеушілерінің көтерілісі елді қиратты. 398 жылдан 403 жылға дейін үздіксіз көтерілістер мен азамат соғысы болды. 403 жылы Цзинь режимін Хуан Сюань басып алды, бірақ 404 жылы император Ан таққа қайта отырды, алайда Цзинь әулетінің құлауына аз қалды. Әскери сардар Лю Ю билікке ие болғанда, Цзинь Оңтүстік Ян және Кейінгі Циньді жойып, аумағын кеңейтті. Бірақ Лю Ю солтүстікте болғанда, Гуан провинциясының (廣州, қазіргі Гуандун және Гуанси) бас көтеруші губернаторы Лу Сюнь көтеріліс ұйымдастырып, астана Цзянькан қаласына қауіп төндірді, бірақ Лю Ю қайтып келіп, көтерілісті басып тастады. 419 жылы Лю Юның бұйрығымен император Ан өлітілді, оның орнына оның інісі император Гун отырды, ол Лю Ю таққа отырғанға дейін әулеттің соңғы императоры болды. Лю Ю, содан кейін Лю Сун әулетін құрды.

Ерте өмір

Сима Дезонг – император Сяовудың 382 жылы оның әйелі Чэнь Гинюден туған тұңғыш ұлы. Сима Дезонгтың дамуындағы кемістік қашан анықталғаны белгісіз, бірақ бұл оның бала кезінде болған болуы мүмкін, себебі тарихшылардың айтуынша, оның кемістігінің деңгейі өте жоғары еді. 390 жылы, жеті жасқа келгенде анасы қайтыс болды. Оның кіші інісі Сима Деуэнь де (386 жылы Чэнь әйелінен туған) ақылды және сақтықпен өмір сүрген, жылдар бойы оған күтім жасауды үйренген болатын. Бірақ белгісіз себептермен император Сяову Сима Деуэньді мұрагер етіп қарастырмаған сияқты; 16 қыркүйекте 387 жылы Сима Дезонг тақ мұрагері болып жарияланды. 395 жылы, әдеттегідей, ол жеке резиденциясында, шығыс сарайында орналасты. 396 жылы ол шенеунік Ван Сяньцзидің қызы Ван Шэньайға үйленді, ол оның тақ мұрагері ханшайымы болды. 397 жылы император Сяову өзінің әйелі Чжанның қолынан қаза тапты. Алайда императордың жалғыз ағасы Сима Даози, Куаиджи ханзадасы, қабілетсіз болғандықтан және тақ мұрагері Дезонгтың дамуында кемістік болғандықтан, император Сяовудың өлімі бойынша ешқандай тергеу жүргізілген жоқ. Тақ мұрагері Дезонг Ан императоры болып таққа отырды, ал Сима Даози регенттікке ие болды.

Сима Даоцзидің регенттік билігі кезінде

Сима Даози регенттік қызметін атқарып жүргенде үнемі мас болып, Ван Гуобао (王國寶) және Ван Сю (王緒) -ға жағымпазданулары үшін оларға қатты сеніп, оның регенттігі тез арада жемқорлық пен қабілетсіздікке толы деген қақпанатқа ие болды. Император Сяову империяның солтүстік-шығыс бөлігіндегі әскерлерді сеніп тапсырған провинциялық губернатор Ван Гонг (王恭) Ван Гуобао мен Ван Сюді құлату үшін көтеріліс бастауды ойлады. 397 жылы Ван Гуобао мен Ван Сю Сима Даозиге Ван Гонг пен тағы бір провинциялық губернатор Ин Чжункан (殷仲堪) басқаратын әскерлерді қысқартуды ұсынды; Ван Гонг пен Ин, батыс провинцияларға қолбасшылық еткен, жауап ретінде өз күштерін жұмылдырып, Ван Гуобао мен Ван Сюді өлтіру керек деп жариялады. Сима Даози қорқып, Ван Гуобаоны өз-өзіне қол жұмсауға мәжбүрлеп, Ван Сюйді өлтірді. Ван Гонг пен Ин кейін шегінді. Осы кезден бастап Сима Даози өзінің жас мұрагері Сима Юаньсяннан басқа ешкімге сенбей, астана күзетшілерін Сима Юаньсянға тапсырды. Сондай-ақ, ол 398 жылы алыс туыстары Сима Шанчжи (司馬尚之) – Цяоның ханзадасы және Сима Шанчжидің ағасы Сима Сючжи, сондай-ақ Ван Ю (王愉) -ға әскери командалар берді. Ван Юға әскери команда беру Ван Гонг пен Иннің наразылығын тудырды. Ван Юдың командасына бастапқыда Ю Кай (庾楷) басқаратын төрт округ кірді, ол ашуланып, Ван Гонг пен Инге Сима Даозидің оларға қарсы әрекет ету ниеті бар екеніне сендіруге тырысты. Сондықтан олар қайтадан көтерілді, бірақ Сима Даози Ван Гонгтың элиталық Бейфу әскерлеріне (北府兵) басшылық ететін генерал Лю Лаоцзиді (劉牢之) кенеттен Ван Гонгқа қарсы шығып, оны тұтқындап, өлтіруге көндірді. Ван Гонгтың өлімін естіген Ин қорқып қалды, бірақ қалай болғанда да ілгерілеуді ойлады. Сима Даози Хуан Сюаньның туысы Хуан Сюаньның ұсынысы бойынша Хуан Сюань мен Ян Куанцзиге (楊佺期) Хуан мен Янға маңызды лауазымдарды ұсыну арқылы Ин мен оның генералдары арасында келіспеушілік тудырды. 398 жылдың соңында Сима Юаньсянның досы, сиқырымен үлкен ізбасар жинаған сиқыршы Сунь Тай (孫泰) орталық үкіметті басып алуды жоспарлап отырғаны ашылды, ал Сима Даози Сима Юаньсянға Сунь Тайды тұзаққа түсіріп, оны өлтіруді бұйырды. Сунь Тайдың немере інісі Сунь Эн Жошан аралына қашып барып, кек алуды жоспарлап отырды. 399 жылы жаз айында Сима Юаньсян, тіпті одан да көп билік алғысы келген, әкесінің мас күйінде болған кезінде император Ань Сима Даозидің билігін Сима Юаньсянға беру туралы жарлық шығарды. Сима Даози оянған кезде ашуланды, бірақ сол кезден кейін оның билігі өте шектеулі болды, тіпті ол номиналды регент болып қалды.

Сима Юаньсянның регенттік тұсында

Сима Юаньсянның регенттігі тұсында оны мақтаушылар қоршап алды, ол түрлі провинциялық әскери сардарлардың билігіне қауіп төндіретін жағдайды тоқтату туралы шындықтан алыс арманға берілді. Ол стратегиялық сарапшы Чжан Фашунға (張法順) мол сенім артып, көптеген сенімді серіктестерін басқаруға тағайындады. Оның белгілі бір қабілеттері болғанымен, дәстүрлі тарихшылардың айтуынша, ол үкімет қаржысын ысырапқа жұмсап, халықтың қиындықтарына мән бермеді. 399 жылдың соңында Сунь Энь, Цзинь императорлық үкіметінің бақылауында қалған жалғыз провинция – Ян провинциясының (Янчжоу, қазіргі Чжэцзян және оңтүстік Цзянсу) Сима Юаньсянның тиімсіз басқаруын көріп, Жоушан аралынан ірі шабуыл жасады. Ол Ян провинциясының көбін қысқа мерзімге басып алып, астана Цзяньканға (қазіргі Нанкин, Цзянсу) қарай жылды. Суньнің бүліктерін Лю Лаочжи тез арада басып тастады, Сунь Жоушанға қашып кетті (бірақ бірнеше жыл бойы қауіпті күйінде қалды), бірақ Ян провинциясы қирады. Осыған қарамастан, Сима Юаньсянның салтанаттылығы мен мақтанышы күшейді. 401 жылдың соңында Хуан Сюаньнің күшінің артуынан қауіптеніп (ол 399 жылдың соңында Инь Чжункан мен Ян Куанциді жеңіп, өлтіріп, олардың жерлерін басып алып, қазір Цзинь территориясының үштен екі бөлігін басқарды), Сима Юаньсян Хуанды опасыздық жасаған деп жариялап, оған қарсы шабуылға бұйрық берді. Алайда, ол көбінесе Лю Лаочжидің әскеріне тәуелді болды, ал Лю Сима Юаньсянға сенімсіздікпен қарады. Осы уақытта Хуан шығысқа қарай астанаға қарай жылды. Цзянькан Хуанның қолына түсті, Сима Юаньсян тұтқындалып, барлық маңызды серіктестерімен бірге жазаланды. Хуан Сима Даоцзиді де жер аударып, өлтірді және империяны толық бақылауға алды. Хилалы Люға сенбеген Хуан оны әскери қолбасшылықтан шеттетуге мәжбүр болды, Лю тағы көтеріліс көтерді, бірақ оның әскерінің офицерлері қайта-қайта болатын бүліктерден шаршап, оны тастап кетті, ол өзін-өзі өлтірді.

Хуан Сюаньның билікті басып алуы және узурпациясы

Хуан Сюань бастапқыда императорлық үкімет реформаларын енгізуге тырысты, халық және үкіметтік шенеуніктер оның жасаған өзгерістеріне қуанды. Сонымен қатар, ол 402 жылы шайқаста жеңілгеннен кейін өз-өзіне қол жұмсаған Сун Эннің орнын басып алған Сун Эннің жекжаттысы Лу Сунмен (盧循) келісуге тырысты. Бірақ Хуан Сюань көп ұзамай зәулім өмір сүре бастады және заңдарды қалауынша өзгерте берді. Айтылуынша, императорлық үйге жабдықтап беру мөлшері соншалық азайған еді, тіпті император Ань аштық пен суықтан зардап шегуге айналды. 403 жылдың күзінде Хуан Сюань император Аньды Чу патшасы етіп тағайындап, оған тоғыз сыйлық сыйлады – бұл жақындап келе жатқан таққа таласудың белгілері еді. 403 жылдың қысында Хуан Сюань император Аньға жарлық шығаруды бұйырды (дәстүрлі тарихшылардың айтуынша, Хуан Сюань Линчуань патшасы Сима Баоға (司馬寶) император Аньды жеке қолмен жазуға мәжбүр еткен, бірақ бұл мәлімдеме күмәнді көрінеді, себебі император Аньның денсаулығы нашар болғандықтан осы жарлықты өзі жаза алмайтын еді), тақты Хуан Сюаньға беру туралы жарлық шығарды. Содан кейін Хуан жаңа Чу мемлекетінің императоры болып таққа отырды. Ол император Аньды Пингу патшасы етіп тағайындады, бірақ императорды және оның інісі Сима Девенді Ланья патшасы (қазіргі Шиян герцогы) қамқорлыққа алды. 404 жылдың көктемінде Хуан Сюаньның генералы Лю Ю, Хуан Сюаньда нақты талант немесе халықтың қолдауы жоқ екенін көріп, оған қарсы генералдардың коалициясын басқарды, көтеріліс Цзинкоу (京口, қазіргі Чжэньцзян, Цзянсу) қаласында басталды және бірнеше күн ішінде Цзяньканға жетті. Хуан Сюань қашып кетті, бірақ император Ань мен Сима Девенді өзімен бірге, өзінің бұрынғы билік орталығы Цзянлинге (江陵, қазіргі Цзинчжоу, Хубэй) алып кетті. Лю Ю Цзиньді қалпына келтіруді жариялады, ал 404 жылдың жазында оның одақтастары Лю И (劉毅), Хэ Уцзи (何無忌) және оның інісі Лю Даогуи (劉道規) Цзянлинге жақын жерге жетіп, Хуан Сюань әскерлерін жеңді. Хуан Сюань тағы да қашуға тырысты, бірақ генерал Мао Цюдың (毛璩) әскерлері оны өлтірді. Император Аньды Ван Канчан (王康產) және Ван Тенчжи (王騰之) шенеуніктері Цзянлинде қалпына келтірді деп жариялады. Алайда Хуан Сюаньның туысы Хуан Чжэн (桓振) Ван Канчан мен Ван Тенчжиді таңқалдырып, Цзянлингті басып алды, император Аньды тұтқынға алды, бірақ оны император ретінде құрметтеді. 405 жылдың көктемінде Цзянлинг Лю И әскерлеріне түсті, ал Хуан Чжэн қашып кетті. Император Ань Цзяньканға қайта оралды, бірақ осы кезде Лю Ю жағдайды толығымен бақылап алды.

Алғашқы жылдар

Лю Ю, император болуға ниеттенгенімен, Хуан Сюаньның сәтсіздіктерінен тез қимылдай алмайтынын, алдымен одан әрі жеңістер арқылы өкіметін орнату қажеттігін түсінді. Әсіресе, Хуанды жеңгенде ол әртүрлі мақсаттары бар генералдар мен шенеуніктердің коалициясын басқарғандықтан. Сондықтан ол сақтанды, бастапқыда Хэ Вуцзи және Лю И сияқтылармен билікті бөлісті. Келесі бірнеше жылда ол қызметінен кету туралы бірнеше ұсыныс жасады, императорлық шенеуніктер оларды қабылдауға батыл болмайды деп дұрыс болжады, бұл оның қажеттігін одан әрі нығайтты. 405 жылдың көктемінде Мао Цзының әскерлері И провинциясынан (қазіргі Сычуань және Чунцин), Мао оларды бастапқыда Хуан Сюаньға, содан кейін Хуан Чжэнге қарсы алыс жорықтарға жібергеніне наразы болып, көтеріліс жасады, әскери шенеунік Цзяо Цзонгты өздерінің басшысы етіп тағайындады. Олар Мао Цзыны жеңіп, өлтіріп, Чэндуды (成都, қазіргі Чэнду, Сычуань) басып алды, ал Цзяо Цзонг онда тәуелсіз Батыс Шу мемлекетін құрды. Сондай-ақ 405 жылы Лу Сюнь, 404 жылы оңтүстікке жорықтап, Хуан Сюаньмен байланысты соғыстар кезінде Панюді (番禺, қазіргі Гуанчжоу, Гуандун) басып алғаннан кейін, императорлық үкіметке құрмет көрсету арқылы бейбітшілік ұсынды. Лю Ю, Луны жеңе алмайтынына сенгендіктен, Луны Гуан провинциясының (廣州, қазіргі Гуандун және Гуанси) губернаторы, ал Лудың жекжаттысы және лейтенанты Сюй Даофуды (徐道覆) Шисин княздығының (始興, қазіргі Шаогуан, Гуандун) губернаторы етіп тағайындады. 407 жылы Лю Ю өзінің досы Лю Цзиньчуаньға (劉敬宣, Лю Лаоцзының ұлы) Цзяо Цзонгтың Батыс Шуына қарсы ірі шабуыл жасауды тапсырды, бірақ 408 жылы Лю Цзиньчуаньның күштері Батыс Шу генералы Цзяо Даофуға (譙道福) қарсы тоқтап, азық-түлік қоры таусылғанда кері шегінуге мәжбүр болды.

Оңтүстік Ян мен Лу Сунға қарсы науқандар

409 жылы Оңтүстік Ян императоры Муронг Чао Цзиньнің солтүстік шебіне шабуыл жасап, тонауға көшті, мақсаты әйел-еркектерді музыкант ретінде дайындауға алу болатын. Жауап ретінде Лю Ю Оңтүстік Янды жою науқанын бастауға шешім қабылдады, көптеген императорлық шенеуніктердің қарсылығына қарамастан, бірақ Хуан Сюаньға қарсы көтеріліске бастама берген Лю Юдың алғашқы одақтастарының бірі Мэн Чан (孟昶) оны қолдады. Лю Ю 409 жылдың соңында Оңтүстік Янның негізгі күштерін жеңіп, Оңтүстік Ян астанасы Гуангуды (廣固, қазіргі Цинчжоу, Шандонг) қоршауға алды, бірақ Гуангу оңай құлаған жоқ. Лю Ю Гуангуды қоршап тұрғанда, Сюй Даофу Лу Сюньді (Лю Юмен кездесуден қорқып, тартынған) солтүстікке шабуыл жасауға көндірді, себебі Лю Ю дайын болғанда алдымен шабуылдайды, ал Гуангуды қоршауға алғандықтан, олар бірлесіп империяның қалған бөлігін басып ала алады деді. 410 жылдың көктемінде Лю Ю Гуангуды басып алып, Оңтүстік Янның құлауына себепкер болды және Кейінгі Цинге қарсы науқанды одан әрі дайындауды жоспарлады. Осы кезде, Хе Удзи Южаңда (豫章, қазіргі Нанчан, Цзянси) Сюге қарсы флот басқарды, бірақ Сюй оны жеңіп, өлтірді. Лю Идің басқаруындағы екінші күш те Сюй мен Лудан жеңілді. Алайда Лю Идің тұтқынға алынған әскерлері Лю Юдің Цзяньканға қайтып келе жатқанын хабарлады, Лу қорқып, жорығын тоқтатуды ойлады, бірақ Сюйдің талабы бойынша Цзяньканға қарай жол тартты. Императорлық шенеуніктердің көптеген өкілдері, соның ішінде Мэн, император Анды Янцзы өзенінен өткізіп, Лудың күштерінен қашуды ұсынды, бірақ Лю Ю Цзяньканды қорғауды жөн көрді. Цзяньканға келген Лу Сюй ұсынған бірнеше тәуекелді, бірақ сәттілікке мүмкіндік беретін стратегияларды қабылдамады, оның орнына Лю Юдің күштерін қорқытып, құлатуға тырысты, бірақ ол мұны істей алмады. Көп ұзамай ол азық-түлік қорынан айырылып, Суньянға (尋陽, қазіргі Цзюцзян, Цзянси) қашып кетті. Лю Ю оны қуалай бастады, сонымен қатар генералдары Сун Чу (孫處) мен Шэнь Тянцзиге (沈田子) теңіз арқылы Паньюға шабуыл жасау үшін флотты алып кетуді бұйырды, ол Луды жеңе алатынына және Лудың үйіне қайтуына мүмкіндік қалдырмайтынына сенімді болды. Осы уақытта Сюй Цзинь провинциясына (荊州, қазіргі Хубэй және Хунань) шабуыл жасады, бірақ Лю Юдің ағасы Лю Даогуй (劉道規) оны жеңіп, Луға қосылды, Лю Юмен қақтығысуға дайындалды. 411 жылдың басында олар Лю Юмен Далейде (大雷, қазіргі Анцин, Анхуй) шайқасты, бірақ Лю Ю олардың флотын өртеп жойды. Лу мен Сюй сол кезде Сунның бақылауындағы Паньюға қарай қашып кетті. Лу Паньюды қоршауға алды, бірақ басқа округтерді басып алуға тырысқан Шэнь Паньюға оралып, Сунмен бірге Луды жеңді. Лу Цзяо провинциясына (交州, қазіргі Солтүстік Вьетнам) қашып кетті. Дзяо провинциясының губернаторы Ду Хуиду (杜慧度) Луды жеңіп, Лу әйелі мен кәнизактарын өлтіріп, өзенге секіріп өз-өзіне қол жұмсады.

Батыс Шу мен кейінірек Циньге қарсы жорықтар

Лу Сун жойылғаннан кейін мемлекет тұрақталған соң Лю Ю қайтадан сыртқы саясатқа назар аударды, әскери жеңістер арқылы өзін таққа отыруға лайық деңгейге көтеруді үміттенеді. Бірақ сол кезде ол өзіне кедергі келтіруі мүмкін одақтастарының мүшелерін де ысырып тастай бастады. 412 жылы Лю Идің, Цзинь провинциясының губернаторы, Лю Фаньмен (劉藩) бірге оған қарсы әрекет етуге дайындалып жатқанына сеніп, Лю Фань мен оның досы Сэ Хунды (謝混) тұтқындады. Содан кейін Лю И қашқанда қаза тапты. 413 жылы Лю Ю өзінің көмекшісі, генерал Чжуге Чжанминді (諸葛長民) күтпеген шабуылмен өлтірді, ол Цзянкаңнан алыс болғанда Лю Иге қарсы шығуы мүмкін деп күдіктенді. Осы арада, 412 жылдың соңында Лю Ю генерал Чжу Линшиге (朱齡石) Цзяо Цзонның Батыс Шуына шабуыл жасауға бұйрық берді, оған Фу өзенімен емес, Минь өзені (岷江) арқылы Цзяо Цзонның астанасы Чэндуға ұзақ жолмен баруын құпия түрде тапсырды. Чжудың әскерлері Цзяо Цзонның бас генералы Цзяо Даофу мен өзі Цзяо Цзонды күтпеген жерден шауып, 413 жылы Чэндуды басып алып, Батыс Шуды Цзиньге қосып алды. 414 жылы Лю Ю Цзинь провинциясының губернаторы Лю Идің орнын басатын Сима Шиужидің (司馬休之), императорлық туысқанның және оның ұлы Сима Вэнсидің (司馬文思) Цзяо князі болып жарияланғанын және көптеген авантюристтерді жинағанын сезді. 414 жылдың көктемінде Лю Ю Сима Вэнсидің одақтастарын тұтқындап, өлім жазасын берді, ал Сима Вэнсиді Сима Шиужиге тапсырды, оның Сима Вэнсиді өлімге кесу арқылы бағынуын күтті. Бірақ Сима Шиужи Сима Вэнсидің князьдік атағын жоюды ғана сұрады. 415 жылдың көктемінде Лю Ю Сима Шиужидің тағы бір ұлы Сима Вэнбаоны (司馬文寶) және Сима Шиужидің жүйесі Сима Вэндзуды (司馬文祖) тұтқындап, екеуіне өзін-өзі өлтіруге бұйрық берді, содан кейін Сима Шиужиге шабуыл жасады, оған Юн провинциясының губернаторы Лу Зонгцзи (魯宗之) қосылды. Бастапқыда Сима Шиужи мен Лу Зонгцзи кейбір жетістіктерге қол жеткізіп, Лю Юдің күйеу баласы Сюй Куйцзиді (徐逵之) жеңді, бірақ Лю Ю өзі келгеннен кейін Сима Шиужидің күштерін жеңіп, Цзянлингті басып алып, Сима Шиужи мен Лу Зонгцзиді Кейінгі Циньге қашуға мәжбүр етті. Лю Юдің Цзиньде енді күшті қарсылығы қалмады. 416 жылы Лю Ю Кейінгі Цинь императоры Яо Синнің жақында қайтыс болғанын пайдаланып, Кейінгі Циньге үлкен шабуыл жасады, астананы өзінің көмекшісі Лю Муцзиге (劉穆之) сеніп тапсырды, ал оның жасөспірім мұрагері Лю Ифу номиналды түрде басшылық етті. 416 жылдың қысында маңызды қала Луоян Лю Юдің генералы Тан Даоцзиге (檀道濟) түсті. Луоянның құлауынан кейін Лю Ю император Аньға оны Сонг герцогы етіп тағайындады және тоғыз сыйлықпен марапаттады, бұл оның таққа отыру ниетін көрсетті, бірақ ол сол кезде екі құрметтен де бас тартты. 417 жылдың көктемінде Тан Даоцзи және тағы бір генерал Шэнь Линцзи (沈林子) Кейінгі Циньнің ең көрнекті генералы Яо Шаомен (姚紹), Лу герцогымен, император Яо Хунның інісімен ірі шайқасқа түсті. Бір ай бойы соғысқаннан кейін Яо Шао жеңілді және ашумен қайтыс болды. Яо Шао қайтыс болғаннан кейін, Кейінгі Циньнің басқа да генералдары Цзинь әскерлеріне қарсы тұра алмады. Ван Чжэньнің (王鎮惡, Ван Менгтің немересі) басқаруымен Лю Юдің флоты жылдам ілгеріледі, ал Яо Хун Шэнь Линцзидің інісі Шэнь Тянцзи басқарған Лю Юдің қанатты әскерлерін жоюға тырысты. Яо Хунның саны жағынан үлкен артықшылығына қарамастан, Шэнь Тянцзи оны талқандап, өзінің астанасы Чанъанға қашуға мәжбүр етті. Содан кейін Ван Чжэньнің флоты келді және Кейінгі Циньнің соңғы қарсылығын жеңіп, Чанъанға кірді. Яо Хун басылып, Лю Ю оны Цзяньканға жеткізіп, өлім жазасын орындады, осылайша Кейінгі Цинь жойылды.

Император Анның өлімі

Кейінгі Цинь жойылғаннан кейін Лю Ю солтүстік-батысқа қарай жорыққа шығып, солтүстік-батыстағы қалған мемлекеттерді – Ся, Батыс Цинь, Солтүстік Лян және Батыс Лянды жоюға немесе бағындыруға тырысады деп күтілді. Дейін, осы кезде Батыс Циньнің шаһзадасы Цифу Чипан, Солтүстік Лянның шаһзадасы Джуку Мэньцзун және Батыс Лянның шаһзадасы Ли Гао Жің билігіне формалды түрде мойынсұнуға мәжбүр болды, өйткені олар қорқынышпен үлгірді. Бірақ, осы уақытта Лю Муцзи қайтыс болды, ал Лю Ю таққа отыру ниетімен 11 жасар ұлы Лю Ичжэньді (劉義真), генералдар Ван Чжэньэ, Шэнь Тяньцзи, Мао Дэдзу (毛德祖) және сановнигі Ван Сиуды (王脩) Чанъаньда қалдырып, Цзяньканға қайтуға шешім қабылдады. Лю Ю Чанъаньды тастап кеткен соң, Ся императоры Хелиан Бобо өзі Чанъаньды басып алуға ниеттенді. Ол ұлдары Хелиан Гуй (赫連璝) мен Хелиан Чанды және әскери қолбасшысы Ван Мэйдені (王買德) Луоян мен Чанъань арасындағы жабдықтау жолын кесіп, үш бағыттан Чанъаньға шабуыл жасауға жіберді. Темірде, Ван Чжэньэ мен Шэнь Тяньцзи бұрын бір-біріне қызғанышпен қарағандықтан, Шэнь Тяньцзи Ван Чжэньенің бүлік көтеруге дайын екеніне күдіктенді және оны өлтірді. Ван Сиу Шэнь Тяньцзиді өлімге жіберді, бірақ Лю Ичжэнь Ван Чжэньенің бүлік көтеруге ниеттенгені және Ван Сиудың да оған қатысы бар деген айыптауларға сеніп, Ван Сиуды да жазалады. Ван Сиудың өлімінен кейін Лю Ичжэнь ешкімнің бақылауында қалмады. Ся әскерлерінен қорқып, ол барлық әскерін Чанъань қаласына қайтарды, ал Ся әскерлері қаланы қоршауға алды. Бұл жайтты естіген Лю Ю Лю Ичжэньнің орнына Чжу Линшиді жіберіп, Лю Ичжэньге кері шегінуге бұйрық берді. Алайда, Лю Ичжэньнің әскерлері Чанъаньды тонағандықтан, олар жылдам шегіне алмады және Цинниде (青泥, қазіргі Сиань, Шэньси) Ся әскерлері тарапынан талқандалды, әскердің көп бөлігі қаза тапты немесе тұтқынға алынды. Лю Ичжэнь өмірін сақтап қалды, бірақ Чанъань аймағы Сяның иелігіне өтті, ал Жің Луоян аймағын сақтап қалды. Темірде, Лю Ю 418 жылдың жазында Сун герцогы атағын және тоғыз сыйлықты қабылдап, император Ань оны Сун шаһзадасы етіп тағайындады, бірақ ол бұл атақты кейін қабылдамады. Ол «Чанминнен кейін тағы екі император болады» деген болжамның рас екеніне көз жеткізді. (Чанмин, «таң» деген мағынаны білдіреді, император Аньнің әкесі, император Сяовудың әдепті есімі болған.) Сондықтан ол император Аньді өлтіруге бел буды және оның қызметшілерін бірнеше рет улануға тырысты. Бірақ император Аньнің інісі Сима Девен үнемі оған күтім жасағандықтан, қызметшілердің улануға мүмкіндігі болмады. Алайда, 419 жылдың басында Сима Девен ауырып, үйінде болуға мәжбүр болды. Лю Юдың өлтірушісі Ван Шаоцзи (王韶之) осы мүмкіндікті пайдаланып, император Аньді өлтірді – «Зицзи Тонгцзянь» бойынша, ол киімдерді арқанға бұрып, содан кейін оны императорды тұншықтыру үшін қолданды. Содан кейін Лю Ю Сима Девенді император (император Гун) етіп тағайындады.