Трансформацияланатын кітапхана баспалдақтары: 18-19 ғасырлардағы жиһаз өнерінің ерекшелігі
Metamorphic library steps
Метаморфты кітапхана баспалдақтары – 18 ғасырда Еуропа ақсүйектері үшін жасалған, орынды немесе үстелге айналатын жиһаз. 📚 Кітапханаларды ыңғайлы ету үшін ойластырылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Метаморфты кітапхана сатылары – архаикалық екі мақсатта қолданылатын жиһаздың бір түрі, кішкентай жиналмалы баспалдақтан тұрады, оны креслоға немесе үстелге (мысалы, кішкентай жазу үстеліне немесе кітапхана үстеліне) айналдыруға болады. Үстел түрінде оны механикалық үстел деп санауға да болады. Метаморфты кітапхана сатылары алғаш рет 18 ғасырдың ортасында Еуропа ақсүйектері мен буржуазияның жеке кітапханалары мен кеңселерi үшін жасалған. Типтік поместьедегі арнайы бөлмелердің саны артып, кітапхана сияқты бұрыннан бар бөлмелерді кеңістікті тиімді пайдалану қажет болды. Сондықтан мұндай бөлмелерде көбінесе биік төбелер және еденнен төбеге дейінгі кітап сөрелерi болды. Жоғарғы сөрелерге жету қиын болғандықтан, жылжымалы кітапхана сатылары немесе кітапхана баспалдақтары тұрмыстық жиһаз ретінде ойлап табылған.
Metamorphic library steps are a type of archaic dual use furniture, consisting of a small folding staircase that can be transformed into chair or desk form (such as a small writing table or library table). In desk form, it can also be considered a mechanical desk. Metamorphic library steps were first built in the mid 18th century for the private libraries and offices of the European nobility or the Bourgeoisie. The number of specialised rooms in the typical manor was increasing, so existing ones, like the library, had to use space more efficiently. Consequently, these rooms often had high ceilings and floor to ceiling bookshelves. The topmost shelves were difficult to reach, so movable library steps or library stairs were created as a form of domestic furniture.
Құрылыс тарихы
XVIII ғасырдың екінші жартысында француз сарайлары арқылы бірнеше талантты неміс жиһаз жасаушылары өтті. Жан Франсуа Обен, Жан Анри Ризенер және Давид Рентген кезекпен Людовик XV және Людовик XVI сарайларына жоғары сапалы және тамаша өңделген механикалық жиһаздың кең ассортиментін таныстырды. Осы жиһаз жасаушылардың тапқырлығы, әсіресе Мари-Антуанеттаның бас жиһаз жасаушысы болған Давид Рентген, «көрініс жиһазы» (meubles à surprises) қызығушылығын тудырды. Лондон қаласындағы жиһаз жасаушылар өз дизайндарын француз әріптестеріне негіздеп, бірқатар қызықты механикалық жиһаз құрылғыларын жасады. Осы кезеңде жиһаздың көшіруге қолайлы болуы маңызды болды. Британ офицерлері «үй жайлылығын» сақтауға тырысып, шайқасқа орындықтар, дивандар, ас үстелдері және тіпті төрт қанатты төсектерді алып жүрді. Қажеттілік тудырғандықтан, бұл заттар көшіруге ыңғайлы етіп жасалды және олар сол кезеңнің стилін көрсеткенмен, оңай тасымалдау үшін «жазық жиналмалы» (flat packed) болып келді. Бұл «жазық жиналмалы» немесе «бөлшек жиһаз» (knock down furniture), сол кезде белгілі болғандай, теңіз арқылы саяхаттайтындар үшін де танымал болды және кейбір заттар кабинадағы кеңістікті үнемдеу үшін көп мақсатты етіп жасалды. Бұл «әскери жиһаздың» (campaign furniture) сапасы соншалықты жоғары болды, ағылшын Империя стилінің дамуындағы маңызды тұлға және жиһаз дизайнері Томас Шератон тіпті үйге арналған кейбір бұйымдарды ұсынды. Кітапхана баспалдақтары бар үстелдер, орындықтар мен төбелер 1774 жылы Ұлыбританияда Роберт Кэмпбеллмен патенттелді, бірақ орындыққа негізделген дизайн 19 ғасырдың екінші онжылдығына дейін танымал болмады. Регенттік кезеңнің Метаморфты кітапхана креслосының тартымдылығына қарамастан, дизайнның дамуы немесе оны жасаған фирмалар туралы ақпарат шектеулі. Дизайнға қатысты сілтемелердің көпшілігі екі эскизге негізделген. Біріншісі, Рудольф Аккерманның 1811 жылғы Morgan & Sanders креслосын, ал екіншісі 1834 жылғы Gillows жасаған креслоны көрсетеді. Бұл эскиздердегі егжей-тегжейліліктің жетіспеуі және осы кезеңдегі механикалық жиһаз дизайнына қатысты зерттеулердің аздығы көптеген қате пікірлерге әкелді.
During the second half of the 18th century a succession of talented German born cabinet makers passed through the French courts. Jean François Oeben, Jean Henri Riesener and David Roentgen had successively introduced the courts of Louis XV and Louis XVI to a wide range of finely made and exquisitely finished mechanical furniture. The ingenuity of these cabinet makers, especially David Roentgen who became master cabinet maker to Marie Antoinette, led to a fascination for meubles à surprises ('surprise furniture'). Cabinet makers working in London based their designs on those of their French counterparts and a number of interesting mechanical furniture devices started to emerge. During the same period the portability of furniture became important. British officers keen to maintain their ‘home comforts’ transported chairs, sofas, dining tables and even four poster beds into battle. By necessity, these items were designed to be portable and, while they reflected the style of the period, they could also be ‘flat packed’ for ease of transportation. This ‘flat pack’ or ‘knock down furniture’, as it was then known, was also popular for anyone travelling by sea and some items were designed to be multi purpose to save cabin space. The quality of this ‘campaign furniture’ was so high that the furniture designer and respected protagonist of the emerging English Empire Style, Thomas Sheraton, even recommended certain pieces for the home. Tables, chairs and stools containing Library Steps were patented in Great Britain by Robert Campbell in 1774 but the chair based design did not become popular until the second decade of the 19th century. Despite the appeal of the Regency period Metamorphic Library Chair, there is limited information available on the development of the design or the firms that made them. Most design references are based on two outline sketches. The first, by Rudolph Ackermann in 1811, illustrates a Morgan & Sanders chair and the second shows a chair made by Gillows in 1834. The lack of detail in these sketches and the scarcity of research relating to mechanical furniture design of this period, have led to many inaccurate claims.