Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Веласко шайқасы, 1832 жылғы 25-26 маусымда Мексика мен Техас революциясындағы техастықтар арасындағы алғашқы нағыз әскери қақтығыс болды, бұл шайқас "Техас Бостон порты" деп әдетте аталады. Ол Техас жасағы Форт Веласкоға шабуыл жасағанда басталды, ол сол кезде Веласко болып, қазір Сёрфсайд-Бич қаласы болып табылады. Қақтығыс кезіндегі Мексика командирі Доминго де Угартехея, Джон Остин басқаратын техастықтардың Анахуак қаласына шабуыл жасау үшін Бразос өзенімен зеңбірек тасымалдауын тоқтатуға тырысты. Техас жасағы мексикалықтардан жеңіске жетті. Угартехея екі күндік шайқастан кейін, күш түскенін және оның әскерлерінің оқ-дәрісі таусылып бара жатқанын түсінген соң, бас берді.
The Battle of Velasco, fought June 25 26, 1832, was the first true military conflict between Mexico and Texians in the Texas Revolution, colloquially referred to as the "Boston Harbor of Texas" It began when Texian Militia attacked Fort Velasco, located in what was then Velasco and what is now the city of Surfside Beach. The Mexican commander during the conflict, Domingo de Ugartechea, tried to stop the Texians, under John Austin, from transporting a cannon down the Brazos River to attack the city of Anahuac. The Texian Militia eventually prevailed over the Mexicans. Ugartechea surrendered after a two day battle, once he realized he would not be receiving reinforcements, and his soldiers had almost run out of ammunition
Өмірбаян
1821 жылы Мексика Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Америка Құрама Штаттарынан иммиграцияны заңдастырды. Ол мексикалық Техаста АҚШ және Еуропадан келген иммигранттарды орналастыру үшін *empresario*-ларға келісімшарттар берді. Сол кезде осы аумақтың шығыс бөлігінде мексикалықтар аз болды, бірақ Техаста тұратын ағылшын тілділердің саны өскен сайын, Мексика билігі АҚШ-тың Техасты аннексиялауы мүмкін деп қауіптенді. 1830 жылдың 6 сәуірінде Мексика үкіметі Техасқа Америка Құрама Штаттарынан көшіп келуді шектеу туралы бірқатар заңдар қабылдады. Заңдар сонымен қатар барлық орындалмаған *empresario* келісімшарттарын жойды және Техаста кедендік баждарды жинау үшін кеден үйлерін құрды. Мексикалық әскери офицер Хуан Дэвис Брэдберн, бұрын АҚШ азаматы, Галвестон шығанағындағы жаңа кеден және гарнизондық бекеттің командирі болып тағайындалды. 1830 жылдың қазан айында Брэдберн Тринити өзенінің сағасындағы 9 метрлік тік жардың үстінде бекет орнатты. Бұл бекет Анахуак деп аталды. 1832 жылы мексикалық билік Вэласкода, Бразос өзенінің шығыс жағалауындағы шағын елді мекенде шағын гарнизон құрды. Жаңа бекет Мексика шығанағынан өзенге кіретін барлық саудаға бақылау жүргізуге тиіс болды. Бразос өзенінен шамамен бірдей қашықтықта, тегіс жерге ағаш қоршау салынды. Оның ішкі және сыртқы қабырғалары 2 метрге дейін құм, топырақ және ұлулармен толтырылды. Ішкі қабырға бойындағы бөгеттер мушкетерлерге бастарын ғана көрсетіп, атуға мүмкіндік берді. Қоршаудың ортасында тағы бір бөгет болды, онда 9 фунттық зеңбірек орнатылды. Зеңбірек айналмалы болды, өзеннің барлық сағасын қорғай алатын, бірақ жақын маңдағы аймақты нысанаға алу үшін төмен қарай бағыттау мүмкін емес еді. Фортта полковник Доминго де Угартехеяның басшылығымен шамамен 100 әскер орналасқан.
After Mexico won independence from Spain in 1821, it legalized immigration from the United States. It granted contracts to empresarios to settle immigrants from the United States and Europe in Mexican Texas. There were few Mexicans living at the time in the eastern section of this territory but, as the number of Anglo speakers living in Texas increased, Mexican authorities began to fear the United States would want to annex Texas. On April 6, 1830 the Mexican government passed a series of laws restricting immigration from the United States into Texas. The laws also canceled all unfilled empresario contracts and established customs houses in Texas to enforce the collection of customs duties. Mexican military officer Juan Davis Bradburn, formerly a United States citizen, was appointed commander of a new customs and garrison post on Galveston Bay. In October 1830, Bradburn established a post atop a 30 feet (9 m) bluff at the entrance to the Trinity River. The post became known as Anahuac. In 1832, Mexican authorities established a small garrison at Velasco, a small community on the eastern bank of the Brazos River. The new post would have jurisdiction over all commerce entering the river from the Gulf of Mexico. A log stockade was built on flat ground approximately from the Brazos River, and an equal distance from the Gulf of Mexico. The stockade had an inner and an outer wall, with the 6 feet (2 m) between them filled with sand, earth, and shells. An embankment along the inner wall allowed musketeers to shoot without exposing more than their heads. In the center of the stockade, another embankment provided a mounting place for a nine pound cannon. The cannon was on a swivel and could guard the entire mouth of the river, but was unable to point downwards to aim into the immediate vicinity. Approximately 100 troops were garrisoned at the fort, under the command of Colonel Domingo de Ugartechea.
Кіріспе
Брэдберн Техас қоныс жайлаушыларының арасында беделсіз болды. 1832 жылдың мамыр айында шиеленіс күшейді, себебі Брэдберн жергілікті тұрғын Уильям Баррет Трэвисті Мексикадан аймақты бөліп алуға жасалған бүлік әрекетіне қатысқан деген айыппен тұтқындады. Егер осы айып дәлелденсе, Трэвис өлім жазасына кесілер еді. Трэвистің серігі Патрик Джек Брэдбернге қарсы қорқытқандықтан, ол да тұтқындалды. Джектің бауыры Бразориядан Анауакқа қарай шеру ұйымдастырды. Шеру басталғанда, Бразория Аюнтиментосының мүшесі Джон Остин Угартехеямен кеңесу үшін тоқтады, ол Остинге Брэдберннің үстінен шағымданушылардың азаматтық сотқа берілуін сұрауын ұсынды, олар Брэдберннің шешімін күтіп отыруы керек еді. Бұл өтінішті қарағанда, бірнеше мексикалық офицерлер Остинге заңдардың оларды азаматтық билікке беруге тыйым салатынын түсіндірді. Остин үйіне қайтты, келген соң Брэдберннің адамдары жылқы ұрлаған күдігімен бірнеше техастықтарды тұтқындағанын білді. Остин ашуланып, Анауакқа басқа техастық еріктілерге қосылу үшін қайта оралды. Маусымның басында Фрэнк Джонсон басшылығымен 150-ден астам техастық милиция жиналды. 10 маусымда көтерілісшілер Анауакты басып алды және мексикалық әскерлерімен қысқаша шайқас болғаннан кейін, техастықтар Turtle Bayou-ға шегінді. Мексиканың ішкі аймағын қамтыған азаматтық соғыстың мүмкіндігін пайдаланып, техастықтар Turtle Bayou қаулыларын қабылдады. Осы құжатта олар Антонио Лопес де Санта-Анна басқаратын федералистер екенін және оларға әскери тәртіп орнатып, азаматтық билікті жоққа шығарған «қазіргі әулетті» айыптады. Қаулылар басқа қоныс жайлаушыларды Анауакты қоршауға қосылуға шақырды. 13 маусымда қаулылар қабылданғаннан кейін, топ Остин, Генри С. Браун және Уильям Дж. Расселлдің Бразорияға күштерді жинап, жеке тұлғаларға тиесілі бірнеше зеңбіректерді қайтарып алу үшін баруын шешті. Анауакқа қару-жарақ пен күштер келгенше, қосымша шабуылдар жасалмауы керек еді. 20 маусымда Бразория тұрғындары қалалық жиналысқа жиналып, қарулы қарсылықты қолдау туралы шешім қабылдады. Тұрғындар болашақ әрекеттерді анықтау үшін бес адамнан тұратын комиссия тағайындады. Біраз пікірталас болғаннан кейін, комиссия, оның құрамында Эдвин Уоллер мен Расселл болды, бірауыздан соғыс жариялауға дауыс берді. Үлкен топ олардың ұсыныстарын қабылдап, қазіргі әкімшілікке қарсы екенін мәлімдеді. Остин 100-150 адамнан тұратын Техас милициясы ротасын басқаруға тағайындалды. Остин топқа қажет болған жағдайда, Мексиканың ең жақын әскери нысаны Форт Веласкоға шабуыл жасауға рұқсат беруді ұсынды. Бұл Остиннің Веласкоға шабуыл жасау үшін қолдау іздеуге екінші рет жасаған әрекеті еді, алғашқы әрекеті 11 мамырда бір дауыспен жеңіліске ұшырады. Бұл жолы жаңа рота жоспарға келісті. Зеңбіректерді Мексика шығанағына дейін Бразос өзені арқылы қайықпен тасымалдау оңай болады деп шешіп, олар оларды Brazoria шхунасына тиеді. Остин Угартехеяға олардың Бразос өзенімен зеңбіректерді тасымалдау ниеті туралы хабарлау үшін төрт адамды Веласкоға жіберді. Угартехея кеменің өтуіне рұқсат бермейтінін мәлімдеді, себебі зеңбіректер Анауакта қосымша қиындықтар тудыруға арналған деп білді.
Bradburn was deeply unpopular with the Texian settlers. Tensions escalated in May 1832, when Bradburn arrested a local man, William Barret Travis, on charges of attempted insurrection to separate the territory from Mexico. Conviction on this charge would lead to Travis's execution. When Travis's business partner, Patrick Jack, made threats against Bradburn, he was also arrested. Jack's brother organized a contingent of men to march from Brazoria to Anahuac. As the march began, John Austin, a member of the Brazoria Ayuntamiento, stopped to consult with Ugartechea, who recommended that Austin request that the men be remanded into civilian custody while they awaited a ruling from Bradburn's superior. When presented with this request, several Mexican officers explained to Austin that the laws prevented them from turning the men over to civilian authorities. Placated, Austin returned home; on his arrival he learned that Bradburn's men had arrested several Texians on suspicion of stealing horses. Austin was outraged and returned to Anahuac to join other Texian volunteers. By early June, over 150 Texian Militia had gathered under the command of Frank W. Johnson. On June 10, the insurgents occupied Anahuac and after a brief engagement with Mexican troops, the Texians withdrew to Turtle Bayou. Taking advantage of the civil war engulfing the Mexican interior, the Texians drafted the Turtle Bayou Resolutions. In this document, they declared themselves federalists who supported rebellious Mexican general Antonio López de Santa Anna and decried "the present dynasty" that gave them military order instead of civil authority. The resolutions encouraged other colonists to join them in laying siege to Anahuac. After the resolutions were adopted on June 13, the group determined that Austin, Henry S. Brown, and William J. Russell would go to Brazoria to recruit reinforcements and retrieve several cannon that belonged to private citizens. No further attacks would take place in Anahuac until the cannon and reinforcements arrived. On June 20, residents of Brazoria gathered in a town meeting to decide whether to support further armed resistance. The residents appointed a five member committee to determine future actions. After some debate, the committee, which included Edwin Waller and Russell, unanimously voted for war. The larger group accepted their recommendations and declared opposition to the current administration. Austin was appointed to command the Texian Militia company, which comprised between 100 and 150 men. Austin quickly proposed that the group be given permission to attack the closest Mexican military installation, Fort Velasco, if necessary. This was the second time Austin had tried to get support to attack Velasco; his first attempt, on May 11, had been defeated by a single vote. This time, the new company agreed to the plan. Deciding that it would be easiest to transport the cannon by boat down the Brazos River to the Gulf of Mexico, the men loaded the cannon onto the schooner Brazoria. Austin sent four men to Velasco to inform Ugartechea of their intent to transport cannon down the Brazos River. Ugartechea indicated that he would not allow the ship to pass; he knew that the cannon were most likely intended to create additional havoc in Anahuac.
Шайқас
22 маусымда таңғы сағат 10-да Остин және оның әскері 40 шақырым қашықтықтағы бекініске сапар үшін Браззориядан шықты. Шамамен 40 адам саяхат үшін Brazoria кемесіне мінді, ал қалғандары құрлықпен жүріп өтті. Расселл кемедегі әскерге басшылық етуге тағайындалды. Еріктілердің үш ғана адамы теңіз саяхатымен таныс болғандықтан, Brazoria кемесінің бірі Техас жасағына кеме мақсатына жеткенін қамтамасыз ету үшін бірге жүруге келісті. Расселл теңізшінің шайқасқа қатысуы қажет емес екенін мәлімдеді. 25 маусым күні түнінде техастықтар бекініске жақындады. Скунер бекіністен біршама қашықтықта тізгінталды. Құрлықтағы әскерлер Браун мен Остин басқаратын екі топқа бөлінді. Браунның әскері бекінікті айналып, Мексика шығанағы жағынан жақындасып, бүркеніш үшін ағаш кесінділерін пайдаланды. Остинның әскері табиғи қорғанысы жоқ солтүстік жақтан жақындасты. Өздерін қорғау үшін бұл топ кипарис ағашынан импровизациялық қалқандар жасады. Қалқандар қалың болды және қозғалмалы тіреулермен бекітілді. Түн ортасына дейін жеткенде техастықтар шабуыл жасады. Содан кейін болған үздіксіз оқ жаудыру кезінде мексикалық әскерлер Brazoria кемесінің тізгін сымдарын атып бұзды. Кеме жағаға тіреліп қалды. Техастықтардың зеңбіректерге арналған оқ-дәрісі тез таусылды, бірақ кеме бекініске жақын болғандықтан, мылтықшылар оқ атуды жалғастырды. Мексикалық әскерлер скунерге шабуыл жасады, бірақ кері қайтарылды. Остинның әскері олардың көшпелі палисадаларының мексикалық мергендерге қарсы тиімсіз екенін анықтады; шайқастан кейін бір қалқанда ғана 130 тесік болды. Өздерін қорғау үшін Остинның әскері құмға окоп қазып, қорғаныс жасады. Күн шығысынан кейін 30 минут өткен соң, кенеттен жаңбыр жауды және техастықтар шегінді. Остин Джеймс Бейлиді Браззорияға күштер жинау үшін жіберді. Мексикалық әскерлердің оқ-дәрісі таусылып, Угартехея бас берді.
At 10 a. m. on June 22, Austin and his men left Brazoria for the 25 mile (40 km) trip to the fort. Approximately 40 men boarded the Brazoria for the journey downstream, while the remaining men travelled overland. Russell was given command of the men aboard ship. Because only three of the volunteers had any familiarity with sailing, one of the mates of the Brazoria agreed to accompany the Texian Militia to ensure the ship arrived at its destination. Russell agreed that the seaman would not have to participate in the battle. On the night of June 25, the Texians approached the fort. The schooner was anchored at a spot from the fort. Ground forces were split into two groups, commanded by Brown and Austin. Brown's men would circle the fort and approach from the Gulf of Mexico side, using driftwood as cover. Austin's men would approach from the north, where there was no natural cover. To protect themselves, this group fashioned makeshift shields out of cypress. The shields were thick and were supported by moveable legs. Shortly before midnight, the Texians attacked. During the incessant firing that followed, Mexican troops shot out the Brazorias mooring lines. The ship ran aground on the bank. Texians soon ran low on ammunition for the cannon, but as the ship was fairly close to the fort, riflemen continued to fire. Mexican troops charged the schooner but were driven back. Austin's men discovered that their portable palisades were ineffective against Mexican marksmen; after the battle one shield alone had 130 holes. To protect themselves, Austin's men took time to dig trenches in the sand. Thirty minutes after sunrise, a downpour began and the Texians retreated. Austin sent James Bailey back to Brazoria to gather reinforcements. Mexican troops were almost out of ammunition and Ugartechea surrendered.
Салдары
Техас тұрғындары мексикалық сарбаздардың барлық қаруларымен Техасты тастап кетуіне мүмкіндік беретін алғашқы берілу ұсынысын қабылдамады. Угартехеяның екі өкілі – лейтенант Мор мен прапорщик Ринкон, және Остиннің екі өкілі – Уильям Х. Уортон мен Расселл арасындағы келіссөздерден кейін, мексикалық сарбаздарға "қаруларымен, оқ-дәрілерімен және мүліктерімен" Матаморосқа алып баратын кемеге шығуға рұқсат берілді. Мексикалық зеңбіректер мен айналмалы пулялар Форт Веласкода техастықтардың күзетінде қалды. Жарақат алған мексикалық сарбаздар Техаста қалып, "жақсы күтім мен қонақжайлықпен" қамтамасыз етілді. Сарбаздар сапарға қажетті азық-түлік ғана алып, қалғанын техастықтарға қалдырды. Бес мексикалық сарбаз қаза тауып, он алтысы жарақат алды. Техастықтар жеті адамды өлтіріп, он төртін жарақаттады. Техастықтардың қаза болғандарының бірі – "Бразория" кемесінің теңізшісі болды. Шабуыл басталғанда, Расселл теңізшіні қауіпсіздігі үшін палубаның астына жіберді. Бірақ мексикалықтардың зеңбірек оғы кеменің қабырғасын тесіп өткенде ол қаза тапты. Ұзақ бомбалау салдарынан "Бразория" зақымданып, зеңбіректерді тасымалдауға жарамсыз болды. Техастықтар қайтадан жиналып, Анауакқа қарай жолға дайындалды. Жолға шығуға дайындалып жатқанда, Брэдберн лауазымынан кетіп, тұтқындар босатылғанын естіді. Остин мен оның адамдары Бразорияда қалуды шешті.
Texians refused the first surrender proposal, which would allow the Mexican soldiers to leave Texas with all of their arms. After further negotiations between two of Ugartechea's representatives, Lieutenant More and Ensign Rincon, and two of Austin's representatives, William H. Wharton and Russell, Mexican soldiers were given permission to march out "with their arms, ammunition, and baggage" to a ship which would take them to Matamoros. The Mexican cannon and swivel gun would remain at Fort Velasco in the custody of the Texians. Wounded Mexican soldiers would remain in Texas and be cared for with "good treatment and hospitality". Soldiers would take only the provisions they needed for the journey, with the rest remaining with the Texians. Five Mexican troops were killed and sixteen were wounded. The Texians lost seven killed and fourteen wounded. One of the Texian casualties was the seaman from the Brazoria. When the battle began, Russell had sent the seaman below decks so that he would be safe. The man was killed when a Mexican cannon shot crashed through the side of the ship. The sustained bombardment had damaged the Brazoria, making it ineffective for transportation of the cannon. The Texians regrouped and prepared to march overland to Anahuac. As they readied for departure, they learned that Bradburn had resigned his position and the prisoners had been released. Austin and his men chose to remain in Brazoria.