Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дронфилд – Англияның Солтүстік-Шығыс Дербиширдегі қала, оған Дронфилд Вудхаус және Коул Астон кіреді. Ол Честерфилд пен Шеффилд арасындағы Дрон өзенінің аңғарында орналасқан. Пик округінің ұлттық паркі батысқа қарай 3 миль (5 км) жерде жатыр. Бұл атау ежелгі ағылшын тіліндегі "Dranfleld" сөзінен келген, бұл, болжам бойынша, құрт араларымен толы ашық жайды білдіреді. Қала 1086 жылғы "Domesday Book" кітабынан бұрыннан бар, және онда 13 ғасырға дейін салынған шіркеу бар. 1662 жылы II Карл қалаға базар құруға рұқсат берді, бірақ ол кейіннен тоқтатылды. Қаланың өнеркәсіптік тарихы көмір өндіру, жүн саудасы, сабын және болат өндірісі, сондай-ақ инженерлік істерді қамтиды. Бүгінде қалада әлі де түрлі өндіріс фирмалары жұмыс істеп тұр. Қаланың солтүстігіндегі стадион ресми түрде "Футболдың үйі" деп аталады, ол әлемдегі ең көне футбол клубы – Шеффилд Ф.К. үшін ойын алаңын ұсынып тұрады. Дронфилд халқы соғыстан кейінгі жылдары 1945 жылы 6500 адамнан 2011 жылғы халық санауы бойынша 21261 адамға дейін өсті.
Dronfield is a town in North East Derbyshire, England, which includes Dronfield Woodhouse and Coal Aston. It lies in the valley of the River Drone between Chesterfield and Sheffield. The Peak District National Park is 3 mile (5 km) to the west. The name comes from the Old English Dranfleld, probably meaning an open land infested with drone bees. The town existed before the 1086 Domesday Book, and has a 13th century parish church. In 1662, Charles II granted the town a market, although this later ceased. The industrial history of the town includes coal mining, the wool trade, the production of soap and steel, and engineering. Today a range of manufacturing firms still operate in the town. The stadium to the north of the town is officially "The Home of Football", providing the playing surface for Sheffield F. C., the world's oldest football club. Dronfield's population increased in the post war years from 6,500 in 1945 to 21,261 at the 2011 Census.
Тарих
Дронфилд 1086 жылғы Domesday Book-қа дейін болған, бірақ оның ерте тарихы туралы көп мәлімет жоқ. Нормандар Англияны басып алғаннан кейін, Жеңімпаз Уильям Солтүстік Англияны бақылауға алуға тырысқанда, ол қиындықтарға тап болды. Атауы ескі ағылшын тіліндегі drān және feld сөздерінен шыққан, яғни еркек аралармен (дрон) толы ашық жазық. Иоанн Баптист шіркеуі 1135 жылға дейін салынды, ол кезде Оскот пастор болған, ал Дронфилд шіркеуі Литтл Барлоу, Коул Астон, Повей, Холмсфилд, Апперкноул, Дор және Тотлиді қамтыған. 1349 жылы шіркеудің діни қызметкерлерінің залында Ыстық Мария гильдиясы құрылды. Бірақ 1547 жылы монастырлардың таратылуы және гильдиялар мен кантрилердің жойылғаннан кейін, ол жергілікті қонақ үйге айналды, ол бүгінге дейін Green Dragon Inn деп аталады. 16 ғасырда Дронфилдте қой шаруашылығымен айналысатын көптеген отбасылар жүн саудасымен, иіру және тоқумен, сондай-ақ мата өндіру және сатумен айналысты. Өзенге жақын болғандықтан, Соупер Лейн қаладағы сабын жасау және тері өңдеу өнеркәсібінің орталығы болды, сонымен қатар онда бояу шеберханасы да орналасқан. 1662 жылы Дронфилдке II Карл базар құқығын берді, бірақ 18 ғасырда Шеффилд пен Честерфилдке жақын болғандықтан, базар құлдырады, алайда ол әлі де әр бейсенбіде Фарвотер Лейніндегі азаматтық орталықтың артқы тұрағында өткізіледі. 16-19 ғасырлар аралығында Дронфилд түрлі өнеркәсіптердің өркендеуімен дамыды, олардың ең бастысы – көмір өндіру. Стюблидегі шахталар 16 ғасырда, ал Хилл Топтың 17 ғасырғы картасында жұмыс істеген орындар көрсетілген. 1785 жылы Коул Астон мен 1795 жылы Дронфилд Вудхаустағы Карр Лейнде қосымша шахталар ашылды. Қала сонымен қатар Пик ауданындағы қорғасын өндіру және доға тас өнеркәсібімен саудадан да пайда тапты. Дронфилд әулетінің иелері болған Ротерэм отбасының байлығы қорғасын саудасына негізделген. Уилсон Камелл болат зауыты 1872–73 жылдары қалада салынды, ал 1869 жылдың сәуір айында қала арқылы Мидленд магистральдық теміржолы аяқталды. 1873 жылдың наурыз айында алғаш рет Бессемер болатты осы жерде балқытты, ал зауыт көп ұзамай аптасына 700 тонна, көбінесе рельстер өндіруге қабілетті болды. Дронфилд өркендеген қалаға айналды, бірақ оның өркендеуі ұзаққа соқпады; Шеффилд айманындағы басқа зауыттарға қарағанда тиімдірек болғанымен, оның орны төмен құнмен жағалаудағы жерлермен бәсекелесе алмайтын шектеулерге ие болды, ал 1883 жылы өндіріс Дронфилдтен Камберлендтегі (қазіргі Камбрия) Уоркингтонға көшті. Болат жұмысшылары мен олардың отбасылары да көшті. Бұл сапарға шамамен 1500 қала тұрғыны аттанды. Воркингтон тұрғындары "Дроннилер" деп атаған жаңа келгендер 1888 жылы Воркингтон АФК-ін құрды. 1993 жылы Дронфилд Генри Фаншау мектебінде (бұрынғы "Дронфилд мектебі" және "Дронфилд грамматикалық мектебі") 1960 жылдардағы жүйелік құрылыс блоктары өрттен толыққанды қирады, өртті сөндіру үшін барлық жақын маңдағы қалалар мен Шеффилдтен өрт сөндіру күштері жұмылдырылды. Тарихи Викториялық төртбұрыш және кітапхана, сондай-ақ жоғарғы сынып блогы сақталды. Заманауи мектептің қалдықтары бұзылып, 1996 жылға дейін мектеп қайта салынғанға дейін жылжымалы кабиналар сыныптар ретінде пайдаланылды.
Dronfield was in existence before the 1086 Domesday Book, though little is known about its early history. It suffered after the Norman conquest when William the Conqueror sought to bring the North of England under control. Its name derives from the Old English drān and feld, meaning open land infested with drones (male bees). The Church of St John the Baptist was built by 1135 when Oscot was rector and the parish of Dronfield covered Little Barlow, Coal Aston, Povey, Holmesfield, Apperknowle, Dore and Totley. The Guild of the Blessed Virgin Mary was established in 1349 in the hall of the chantry priests. However, due to the Dissolution of the Monasteries and the subsequent suppression of the guilds and chantries in 1547, it became a local inn which still operates today as the Green Dragon Inn. During the 16th century Dronfield with its sheep farmers had a significant number of families working in the wool trade, engaged in spinning and weaving and also the production and selling of cloth. Soaper Lane, being next to the river, was the centre of the soap making and tanning industry in the town, with a dye works also situated there. In 1662 Dronfield was granted a market by Charles II, but in the 18th century, due to the proximity of Sheffield and Chesterfield, the market went into decline, however it is still held every Thursday in the rear car park of the civic centre on Farwater Lane. Between the 16th and 19th centuries Dronfield grew around various industries, the most widespread of which was coal mining, with pits at Stubley being mentioned in the 16th century and a map of Hill Top in the 17th century showing some workings. Further mines were opened at Coal Aston in 1785 and Carr Lane in Dronfield Woodhouse in 1795. The town also benefited from trade with the lead mining and grindstone industries in the Peak District. The wealth of the Rotheram family, who became the Lords of the Manor of Dronfield, was based on the lead trade. The Wilson Cammell steelworks was built in the town in 1872–3, following the completion of the Midland Main Line through the town in April 1869. Bessemer steel was first blown at the site in March 1873 and the plant was soon capable of producing 700 tons mostly as rails every week. Dronfield became a boom town, but its prosperity was short lived; although more efficient and profitable than other works in the Sheffield area, its site had limitations that could not compete with low cost coastal locations, and in 1883 production moved from Dronfield to Workington in Cumberland (now Cumbria). Steelworkers and their families moved too. It is estimated that 1,500 townspeople made the trip to Workington. 'Dronnies', as the people of Workington called the newcomers, formed Workington AFC in 1888. In 1993 Dronfield Henry Fanshawe School (formerly the 'Dronfield School' and previously 'Dronfield Grammar School') suffered major damage when its 1960s system built blocks were completely gutted by fire, requiring all firefighting resources from all nearby towns and Sheffield to control the blaze. The historic Victorian quadrangle and library, as well as the sixth form block, survived. The remains of the modern school were subsequently demolished and mobile cabins were used as classrooms until 1996 when the school was rebuilt.
География
Дронфилд Англияның Солтүстік-Шығыс Дербиширдегі Дрон өзенінің аңғарында орналасқан. Дрон – Дронфилд арқылы ағып өтіп, Барлоу Брукке қосылатын, содан кейін Уиттингтон Мур, Честерфилдте Ротер өзеніне құятын шағын өзен. Дронфилд шамамен оңтүстікте Честерфилд қаласы мен солтүстікте Шеффилд қаласының арасында орналасқан, ол аталған қалаларға жұмыспен жүретін азаматтар үшін ыңғайлы. A61 магистральдық жолы – Дронфилд-Унстоун айналма жолы қаладан өтеді, бірақ оған қала орталығынан тікелей қол жеткізу мүмкін емес. Оның орнына жергілікті көліктерге B6054, B6056, B6057 және B6158 сияқты қосалқы жолдар желісі қызмет етеді. Дронфилд сонымен қатар Дронфилд теміржол станциясы арқылы теміржол көлігімен де байланысты. Дронфилд белгілі бір аумақты алып жатыр және оның көршілері – Унстоун, Холмсфилд, Барлоу, Апперкноул, Хундалл, Марш-Лейн және Эккингтон ауылдары мен шағын елді мекендері. Пэннин тауларына және Дербиширдің көптеген көрнекті жерлеріне жақын орналасқан Дронфилдте Пик округінің ұлттық паркіне де 5 шақырым қашықтықта оңай жетуге болады. Дронфилдтің приходтық аумағында төрт қорғалатын аймақ бар: Дронфилд (1971 жылы бекітілген), Коал Астон (1983), Дронфилд Вудхаус (1990) және Мосс Вэлли (1990); алғашқы үшеуі тиісінше ескі ауыл орталықтарын қамтиды және толығымен приходтың ішінде орналасқан, ал Мосс Вэлли әртүрлі ландшафтты қамтиды және негізінен приходтан тыс, солтүстік-шығысқа қарай орналасқан.
Dronfield is sited in the valley of the River Drone in North East Derbyshire, England. The Drone is a small river that, after flowing through Dronfield, joins the Barlow Brook at Unstone, and then flows into the River Rother at Whittington Moor, Chesterfield. Dronfield is situated roughly midway between the town of Chesterfield to the south and the city of Sheffield to the north, for which it is a commuter town. The A61 trunk road Dronfield–Unstone Bypass cuts through the town, although this is not directly accessible from the town centre itself. Instead a network of secondary roads serves local traffic: the B6054, B6056, B6057 and B6158. Dronfield is also served via rail through Dronfield railway station. Dronfield covers an area of and has as neighbours the villages and hamlets of Unstone, Holmesfield, Barlow, Apperknowle, Hundall, Marsh Lane and Eckington. Situated close to the Pennines and many of the beauty spots of Derbyshire, Dronfield also has easy access to the Peak District National Park just 3 mile (5 km) away. There are four conservation areas either wholly or partly within Dronfield's parish area: Dronfield (adopted 1971), Coal Aston (1983), Dronfield Woodhouse (1990) and Moss Valley (1990); the first three cover the respective old village centres and are wholly within the parish, whereas Moss Valley covers a mixed landscape and is mostly outside the parish, to the northeast.
Экономика
Қаланың шығыс жағындағы Callywhite Lane өнеркәсіптік аймағында және қала орталығынан солтүстік-батысқа қарай орналасқан Wreakes Lane және Stubley Lane бойында көптеген кәсіпорындар бар. Қаладағы негізгі кәсіптер бастапқыда инженерлік салалармен байланысты болды, бірақ соңғы жылдары түрленді. 1870 жылы машина бөліктерін өндіретін Уильям Лис темір құю зауыты Дронфилдке көшіп келді және сол кезде қаланың үлкен өсуіне ықпал етті. 1970 жылдардың ортасына дейін ол майлы темір құймаларын өндіруге маманданған, бірақ қазіргі кезде өндірістің басым бөлігі сфероидты графит темірінен жасалады. Padley & Venables Ltd, бұрғылау, туннель салу, кен өндіру, карьерлерде жұмыс істеу және құрылыс/бұзу жұмыстары үшін құралдарды өндіруші, Land Instruments International, өнеркәсіптік және экологиялық мониторинг құралдарын халықаралық деңгейде жобалайтын және өндіретін компания (2006 жылы AMETEK Inc сатып алды), сондай-ақ 1862 жылы Шеффилдте құрылған Gunstones Bakery 1950 жылы Дронфилдке көшіп келді, 1971 жылы Northern Foods компаниясы сатып алды және 2011 жылы 2 Sisters компаниясына тиесілі болды; 2013 жылы ол 1400-ден астам адамды жұмыспен қамтыды. Callywhite Lane аймағында бірнеше шағын компаниялар орналасқан. Қала аумағында кейбір заманауи жоғары технологиялық кәсіпорындар да кеңселеріне ие.
The town has a range of businesses, mainly located on the Callywhite Lane Industrial Estate at the eastern end of the town, and along Wreakes Lane and Stubley Lane northwest of the town centre. The main businesses in the town were originally associated with engineering trades, but over recent years have diversified. William Lees Iron Foundry, manufacturer of machinery parts, moved to Dronfield in 1870 and was responsible for major growth in the town at that time. Until the mid 1970s it specialised in production of malleable iron castings, though much production now is of spheroidal graphite iron. Padley & Venables Ltd, manufacturers of tools for use in drilling, tunnelling, mining, quarrying and construction/demolition, Land Instruments International, international designer and manufacturer of industrial and environmental monitoring instruments (in 2006 this was acquired by AMETEK Inc), and Gunstones Bakery, which was founded in Sheffield in 1862, moved to Dronfield in 1950, taken over by Northern Foods in 1971 and acquired by 2 Sisters in 2011; in 2013 it employed more than 1,400 people. Various smaller companies occupy units on the Callywhite Lane estate. Some modern high tech businesses have premises in the town.
Демография
2011 жылғы санақта Дронфилдтің азаматтық округі (оның ішінде Дронфилд, Коал Астон және Дронфилд Вудхаус) 9 388 тұрғын үй, 9 267 шаңырау және 21 261 адамды қамтыды, оның ішінде 10 333 ер адам және 10 928 әйел болды. Халықтың 25,1% 65 жасқа және одан жоғары жастағы адамдарды құрады (Англия бойынша 16,4% қарағанда), ал 16,1% 16 жасқа толмағандарды құрады (Англия бойынша 18,9%). Дронфилд халқының 98,3% ақ нәсілді (Англия бойынша 85,5% салыстырғанда). 1975 жылдың 16 қазанында 6,5 миллион фунт стерлингтік 5 мильдік (8 км) A61 Дронфилд – Унстон айналма жолы қаланың батыс жағынан өтіп, Солтүстіктегі Шеффилд және Оңтүстіктегі Честерфилд сияқты ірі елді мекендер арасындағы қатынасты жеңілдету үшін ашылды. Белгілі бір дәрежеде қала осы елді мекендерде жұмыс істейтін адамдар үшін жатақ ретінде қызмет етеді.
In the 2011 census Dronfield's civil parish (which includes Dronfield, Coal Aston, and Dronfield Woodhouse) had 9,388 dwellings, 9,267 households and a population of 21,261, of whom 10,333 were male and 10,928 female. 25.1% of the population were aged 65 or over (compared to 16.4% for England as a whole), and 16.1% were under the age of 16 (18.9% for England as a whole). 98.3% of Dronfield's population were of white ethnicity (compared to 85.5% for England as a whole). On 16 October 1975, the £6.5m 5 mile (8 km) A61 Dronfield–Unstone Bypass was opened running through the western side of the town, to allow easier access for travel between the larger populated areas of Sheffield to the north and Chesterfield to the south. To a certain extent the town is a dormitory community for workers in these settlements.
Белгілі ғимараттар
Дронфилдтің азаматтық округінде тарихи немесе сәулеттік маңызы барлығы үшін Historic England тізіміне енген 42 нысан бар. Бір нысан – Сент-Джон Баптист шіркеуі I санатта, төртеуі – Астон-Энд, Чивертон-Хаус, Дронфилд Вудхаус-Холл шаруашылық үйі және Хай-стриттегі Холлдан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан ғимарат II* санатта, ал қалғандары, оның ішінде Дронфилд-Манор, Пил монументі және Чирч-стрит пен Хай-стриттегі бірнеше ғимараттар II санатта тізілген. Сент-Джон Баптист шіркеуі 13-14 ғасырлардың соңында салынған, 16 ғасырдың ортасында өзгерістер енгізілген. Оның қабырғалары көмір шақтасы құмдасынан жасалған, ал шатыры шифер және қорғасынмен жабылған. 1819 жылы жөндеу жұмыстары жүргізілді, 1855 және 1916 жылдары тағы да өзгерістер енгізілді. 120-дан астам латунь және ескерткіштер бар, олардың көпшілігі ғибадатхана мен нефтің еденін әшекейлейді. Астон-Энд – ортағасырлық үй, 16, 17 және 19 ғасырларда қосымшалар мен өзгерістер енгізілген. Ол L әрпі тәрізді жоспармен салынған, қабырғалары көмір шақтасы құмдасынан, ал шатыры таспен қапталған. Чивертон-Хаус, бастапқыда Дам Флатт Хаус деп аталған, 1692 және 1709 жылдар аралығында салынған. Оның екі шетінде мұнаралары бар, орталық қыры және терезелері бар жазық, симметриялық фасады бар. Ол 1712 және 19 ғасырларда, бірақ айтарлықтай өзгеріссіз өзгертілген. Хай-стриттегі Холлдың солтүстік-шығысындағы ғимарат – 17 ғасырдың соңында салынған бұрынғы шаруашылық ғимарат, бірақ ол бұрынғы ағаштан жасалған құрылымның маңызды бөлігін де қамтиды, мүмкін ортағасырлық зал. Ол L әрпі тәрізді жоспармен салынған, қабырғалары көмір шақтасы құмдасынан, ал шатыры таспен қапталған. 2004 жылы ол жарамсыз күйде болды және қауымға сыйға берілді; 2015 жылы ол қалпына келтіріліп, кеңейтілді, құны 1,6 миллион фунт стерлингтен асты, мұра лотерея қорынан 1,25 миллион фунт стерлингтен астам қаражат бөлінді. Қазір ол мұражайлық келушілер орталығы, көрме және қоғамдық іс-шаралар өткізілетін кеңістік ретінде пайдаланылады, сондай-ақ заманауи асхана және гардероб қызметтері бар. Қаланың Басты көшесінде орналасқан Пил монументі 1854 жылы сэр Роберт Пилге арналып, 1846 жылы астық заңдарын жойлағанын еске алу үшін саз тастан салынған. Ескерткіш өте ерекше және көбінесе қаланың суреттерінде бейнеленеді. Хай-стриттегі Пил монументінің жанында 16 ғасырға жататын «Коттедж» деп аталатын үй орналасқан. Ол бір кезде Лорд Байронға (1788–1824) тиесілі болған деп есептеледі, бірақ оның Дронфилд тұрғыны болғанына дәлел жоқ.
Within Dronfield's civil parish are 42 structures that are listed by Historic England for their historical or architectural interest. One structure the parish church of St John the Baptist is listed as Grade I, four structures Aston End, Chiverton House, Dronfield Woodhouse Hall farmhouse and the building northeast of The Hall on High Street are Grade II*, and the rest including Dronfield Manor, the Peel Monument and several buildings in Church Street and High Street are Grade II. The parish church of St. John the Baptist dates from the late 13th to 14th century, with mid 16th century alterations. It has ashlar and coursed rubble walls of coal measures sandstone, with graduated slate and lead roof coverings and an octagonal spire. Repairs were made in about 1819, with more alterations in 1855 and 1916. There are over 120 brasses and monuments, many of which line the floor in the chancel and nave. Aston End is a medieval house with additions and alterations made in the 16th, 17th and 19th centuries. It is built in an L plan with coursed rubble walls of coal measures sandstone and a stone slated roof. Chiverton House, originally called Dam Flatt House, dates from between 1692 and 1709 and has a flat symmetrical front with cross windows, a central gable and towers at each end. It was altered in 1712 and the 19th century, though not significantly. The building north east of The Hall on High Street is a former farm outbuilding that dates from the late 17th century, but it also contains a significant amount of an earlier timber framed building, possibly a medieval hall. It is built in an L plan with walls of coursed squared coal measures sandstone and a stone slated roof. In 2004 it was in a poor state of repair and was gifted to the community; in 2015 it was restored and extended at a cost of more than £1.6 million, with over £1.25m provided by the Heritage Lottery Fund. It is now used as a heritage visitor centre and exhibition and community function space, with modern catering and cloakroom facilities. The Peel Monument, situated on the town's High Street, was built in 1854 out of gritstone as a tribute to Sir Robert Peel, to commemorate his repeal of the Corn Laws in 1846. The monument is very distinctive, and is often portrayed in images of the town. Near to the Peel Monument on High Street is a 16th century house known as The Cottage. It is believed that it was once owned by Lord Byron (1788–1824), although there is no proof that he was a Dronfield resident.
Қоғамдық құралдар
Дронфилде кітапхана, спорт орталығы, денсаулық сақтау орталығы және қоғамдық орталық бар. Үш саябақ (Клифф Парк, Синдельфинген Парк және Юбилей Парк) және бірнеше ойын алаңдары бар. Клифф паркінде үш теннис корты, баскетбол алаңы, балалар ойын алаңы, боулинг алаңы, асүйі бар жиналыстар залы және киім ауыстыратын бөлмелері бар көп мақсатты ойын алаңы бар. Синдельфинген паркінде ойын алаңдары мен баскетбол алаңдары орналасқан. Госфорт-филдс Дронфилд регби клубының үйі. Дронфилдте бірнеше әлеуметтік клубтар бар: Контакт клубы, Дронфилд Вудхаус спорт және әлеуметтік клубы, Хилл Топ спорт және әлеуметтік клубы және Пионер клубы. Дронфилд 1890 (Дронфилд) АТК эскадрильясының орналасқан жері.
Dronfield has a library, sports centre, health centre and community centre. There are three parks (Cliffe Park, Sindelfingen Park and Jubilee Park) and several play areas. Cliffe Park has three tennis courts, a basketball court, a children's play area, a bowling green, a meeting room with kitchen, and a multi use games area with changing rooms. Sindelfingen Park has play areas and basketball courts. Gosforth Fields is the home of Dronfield Rugby Club. Dronfield also has several social clubs: The Contact Club, Dronfield Woodhouse Sports & Social Club, Hill Top Sports & Social Club and the Pioneer Club. Dronfield is home to 1890 (Dronfield) ATC Squadron.