Кіріспе

Джордж Вудбридж (3 қазан 1930 – 20 қаңтар 2004) – американдық иллюстратор, жан-жақты зерттеулерімен, тарихи дәлдігімен және MAD журналына 44 жыл бойы үлес қосқандығымен белгілі. Әскери формаларды суретке салудағы шеберлігі үшін оны кейде "Американың форма суреттерінің деканы" деп атаған. Флашинг, Куинс қаласында туған Вудбридж Манхэттендегі Бейнелеу өнері мектебінде иллюстрацияны оқыды. Өмірінің соңғы жылдарында ол Стейтен аралында тұрып, әскери формалардың, таңбалардың және жабдықтардың егжей-тегжейлі суреттерін жасады.

Әскери тарих

Ол көптеген әскери тарих кітаптарын суреттеді, оның ішінде Time/Life Азамат соғысы тарихын, Джордж Нейманның «Америка революциясының коллекционерлік суреттелген энциклопедиясын» және Фредерик П. Тоддтың үш томдық «Америка әскери жабдығы, 1851–1872: Осы жылдардағы американдық солдат, теңізші және морпештер киген және алып жүрген нәрселерінің сөз және сурет арқылы сипаттамасы» кітаптарын. 1961 жылы ол Әскери тарихшылар қоғамының мүшесі болып сайланды. Вудбридж тарихи қайта жаңғырту хоббисінің ерте жақтаушысы және қатысушысы болды, әсіресе Америка революциясы оның ерекше қызығушылығын тудырды. 1975–1981 жылдардағы Америка революциясының екі жүз жылдығында ол «Америка революциясының бригадасы» деп аталатын қайта жаңғыртушылар бірлестігінің командирі болып қызмет етті, бұл бірлестік осы кезеңде көптеген шараларға қатысты. Вудбридж сонымен қатар 1986 жылғы Алан Алданың «Сладкая свобода» фильміне тарихи-техникалық кеңесші ретінде тартылды.

Ашулы

1957 жылдың наурыз айында Вудбридж Ал Фельдштейн редактор болған кезде Mad журналында тәуелсіз автор ретінде жұмыс істей бастады. Фельдштейн: «Джорджтың көптеген күшті жақтары болды. Ол әсіресе көп адамдар мен жарнамалар бар көңілді көшелерді, сондай-ақ әдеттегі адамдардың күлкілі жағдайларын шебер суреттеуге қабілетті болды. Оған сурет салуға берілген мақалалар осы керемет дағдыларын ескере отырып таңдалды» деді. Вудбридж Mad журналымен бес онжылдық бойы жұмыс істеді. Кейін Mad журналының редакторы Джон Фикарра: «Оның суреттерінде егжей-тегжейлілікке назар аудару керемет болды. Біз оның тарих білімін ерекше бағалайтынбыз. Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы мақала берсек, ол сол кезде қолданылған қару мен белбеуді дәл суреттейтін» деді. Вудбридж Дик ДеБартолоның «Бос уақытқа арналған ақымақ нұсқаулық» және Ларри Сигел жазған, Ник Меглин редакциялаған «Mad's Cradle to Grave Primer» (Warner Books, 1973) сияқты бірнеше Mad кітаптарын суреттеді. 1994 жылы Боб Стюарт Mad Style Guide-ды редакциялағанда, Вудбриджге Mad Zeppelin-ді үш түрлі бұрыштан суреттеуді тапсырды, бұл болашақта дирижабльдің миниатюралық моделін шығаруға ниеттенген кез келген компания үшін егжей-тегжейлі нұсқаулық болды. Вудбридж түс соқыр болса да, түсті жұмыс істеді, мультфильмші Серхио Арагонес: «Ол керемет дос еді. Ол тарих пен өнер туралы барлығын білетін. Мен жұмысымды бастағанда маған түсті тапсырмалар берілгенде, Джордж маған көмектесті. Ол түс соқыр болса да, түстермен керемет жұмыс істеді. Ол ғажап адам еді, мен оны қатты сағынамын» деді. Вудбридж Марк Эваниерге (Mad Art) былай деді: «Мен өзімді тарихи тақырыптардың иллюстраторы деп есептеймін. Mad үшін жұмыс істемегенде, осы саламен айналысамын, бірақ Mad журналының бір бөлігі болғаныма мақтан тұтам. Мен бір саланың екіншісінен артық екенін ойламаймын, шын мәнінде, қиындықтары мүлдем басқаша. Тарихи иллюстрацияда мақсат – дәлдік. Mad журналында мақсат – күлкілі болу». Бұл Вудбридждің кубалық суретші Антонио Прохиас жасаған және суреттеген «Шпионға қарсы шпион» комиксінің суретшісі ретінде қысқа ғана уақыт жұмыс істегенін де қамтиды. Вудбридж тек екі бөлімін суреттеді және оларға «Жорже Пуэнте де Мадера» деп қол қойды. Дегенмен, Вудбридж спортты ең ұнатпайтын тақырып екенін мойындады. Бұл Джек Дэвистің мамандығы еді, бірақ Дэвис қол жетімді болмаған кезде, бұл жұмыс Вудбриджге берілді және ол қиналды. «Бұл тақырып Джекке өте оңай болған сияқты», - деді Вудбридж. «Бірақ мен осы жұмысты жасау үшін көп еңбек еттім». Алайда Вудбридждің Mad журналы үшін ең танымал мақаласы спорт туралы болды, бірақ ақымақтық және ойдан шығарылған. [Төмендегі жазбаны қараңыз.]

43-адамдық шұңқыр

"Ақымақ" журналының 95-ші санында (1965 жылғы маусым), ол "43 Man Squamish" атты спорттық сатирани салды, бұл Фикарраны: "Бұл біздің қайта басып шығару үшін ең көп сұралған туындымыз. Ол жақсы әсер етті. Колледждердің барлығы команда құрып, осы абсурдты ойынды, осы қиын қалқандармен ойнады. Джордж сол ақылсыздықты тап басып бейнеледі". Том Кох жазған абсурдты мақала, қиялданған спорттың күрделі ережелерін толыққанды сипаттайды және екі адамның "Нью-Йорк Таймс" газетіндегі некрологында, тіпті Кохтың некрологының бірінші сөйлемінде айтылуға жеткілікті әсер етті. Мақалада жаңа терминдер ешқандай түсіндірмесіз енгізілген; әзілдің көп бөлігі оқырманның контекстен мағынаны анықтауға жасаған жартылай сәтті әрекеттерінен туындайды. Командадағы әрбір ойыншының не істеу керектігі, қандай жазалар қолданылатыны және "сары ескерту туы" қашан және не үшін көтерілуі керек екені, тіпті бірнеше рет оқылғаннан кейін де толыққанды түсініксіз болып қалады. Автор Кох ойынды мүлдем ойнауға болмайтын етіп жасағанмен, кейбір колледждер тіпті команда құрып, ойын ойнауға тырысты. "Ақымақ" журналының 97-ші санындағы хаттар бөлімінде бірнеше "командалық фотосуреттер" және осы спорттың жаңа жақтастарынан алынған есептер жарияланды. Ренсселер политехникалық институтының студенті Гарвардқа үлкен шақыру жіберді, ал Альберта университетінің спортшылары: "Біз Батыс Канададағы жалғыз жеңілмеген Squamish командасымыз, себебі біз Батыс Канададағы жалғыз командамыз және біз бірде-бір ойын ойнаған жоқпыз. Бізге неге қарсылас жоқ екенін түсінбейміз", - деп мақтанды. Маркет университетінің спорт комитетінен келген хатта олардың үш ойыншысы "спорттық әдепке сай емес мінез-құлқы" үшін жарыстан шеттетілгені хабарланды.

Өлім

Вудбридж 2004 жылғы 19 қаңтарда Стейтен-Айленд ауруханасында 73 жасында өкпе эмфиземасынан қайтыс болды. Одан кейін екінші әйелі Дебора, бірінші әйелі Инес және ұлдары Джордж, Кертис (кәсіби суретші), және Кристофер Вудбридж қалды.