Ноттингемширдегі Меден өзені

Кіріспе

Меден өзені – Англияның Нотингемшир графтығындағы өзен. Оның бастауы Дэрбишир шекарасына жақын Хутвейттен солтүстікке қарай орналасқан, содан ол Плесли мен Варсоп арқылы солтүстік-шығысқа қарай ағып, Ботамсалл маңында Маун өзенімен уақытша бірігеді. Өзендер қысқа ғана қашықтықтан кейін бөлініп, Маркхэм Мур маңындағы бір тұсқа дейін жеке-жеке ағып, қайтадан Идл өзенін құрайды. Өзен 1760 жылдан 1980 жылға дейін Плесли Вейлдегі диірмендерді қуатпен қамтамасыз етті. Үш ірі мақта зауыты және оларға тиесілі тоғандар әлі де аңғарды басып тұр. 1992 жылы ғимараттар Болсовер аудандық кеңесіне өткен, қазір ол жеңіл өнеркәсіп орталығына айналған. Варсоптағы су диірмені де бұрынғыдай ішкі механизмдерінің көп бөлігін сақтап қалған, бірақ ол әлдеқайда кішкентай.

Бағыт

Өзеннің басталуы Хутвейттің солтүстігінде, Ноттингемширдің батыс шетімен созылатын көмір қабаттарының үстінде, 200 фут (61 м) биіктік белгісінен жоғары екі негізгі арна ретінде пайда болады. Екі аркалы көпір 1800 жылы салынған, бірақ ол 20-шы ғасырда біршама өзгертілді және оның функциясы ішінара A617 айналма жолымен алмастырылды. Содан кейін өзен Плесли аңғары арқылы өтеді, онда су астындағы әктас жарлықты кесіп, терең, тар аңғарды құрайды, оның көп бөлігі орманды. Мұнда жергілікті әктастан бірнеше диірмендер салынған. Екі үлкен диірмен тоғаны және екі диірмен ғимараты сақталған, ал үшінші ғимарат солтүстіктен ағып, Меденге қосылатын өзенде орналасқан. Диірмен көпірі мен бөгеті де тізімде. Шығысқа бұрылып, өзен Бадбиден өтіп, Торсби паркіне кіреді, онда ол үлкен сәндік көл, Торесби көлін құру үшін бөгеттелген. Көлдің төменгі жағынан өзен Перлеторп ауылынан өтеді, солтүстікке қарай ағатын Маун өзені қосылады, мұнда ол Уайтвотер деп аталады. Біраз уақыттан кейін Робин Гуд жолы, ұзақ қашықтықтағы жаяу жолы өтеді, және бөгет қайтадан екі арнаны құрайды, оңтүстік арнасы Маун, ал солтүстік арнасы Меден деп есептеледі. Олар Ботамсалл маңындағы B6387 жолымен, жүк пойызымен және Робин Гуд жолымен қиылысқанда шамамен параллель болып қалады. Олар A1 жолындағы Маркхам Мур айналымының батысында бұрылып, жолдың астынан өтеді және Идл өзенін құрайды. Бұл қосылған жердің төменгі жағында Поултер өзені ағысын күшейтеді. Холлинс отбасы көптеген жылдар бойы диірмендерді басқарды, бірақ 1830-шы жылдардан бастап диірмендерге бу күшін енгізген Пейджеттер қосылды. 1840 жылдың 25 желтоқсанында өрт Жоғарғы диірменді қиратты, бірақ ол 1844 жылы қайта салынды. Төменгі диірмен де өртеніп, 1847 жылы жаңасымен ауыстырылды. Қайта құру кезінде жаңа жабдықтар орнатылғандықтан, диірмендер бәсекеге қабілетті болды. Уильям Холлинс Плесли Вейлде тұрып, жұмысшыларға арналған қосымша үйлер салу, мектеп, жуу үйі және кооперативтік қоғам сияқты қоғамдық нысандарды ұсыну және Механика институтын, кітапхананы және крикет клубын құру арқылы қоғамның дамуын қадағалады. Сондай-ақ, компания фермасы құрылды. Сент-Чад шіркеуі мен пасторлық үйді Чарльз Пейджет 1876 жылы тапсырды. Шіркеу 1881 жылы ашылды, бірақ ол 1861 жылы Дербиширдегі Стюффенвудта салынған және кейіннен қазіргі орнына көшірілген деген қауесет бар. Оның батыс жағында кішкентай қоңырау мұнарасы бар, ал оның көптеген ерекшеліктері 13-шы және 14-шы ғасырлар стильдерін еліктейді. Ішінде Пейджет пен оның әйелі Хелен Элизабеттің ескерткіші орналасқан. 1890-шы жылдардан бастап диірмендер Viyella, мақта мен мерино жүн қоспасын өндірді, ол жұмсақ мата береді. Олар әртүрлі кеңейтулер арқасында гүлденуді жалғастырды. Жоғарғы диірмен 1890-шы жылдары төртінші қабат қосылған кезде және, мүмкін, 1913 жылы солтүстік және артқы жағына кеңейтулер қосылған кезде кеңейтілді. 1913 жылы мата өндірісіне дейін мақта талшықтарын түзу және тігіп тұру үшін үлкен тарау шебері салынды. Бұл екі қабатты ғимарат, артқы жағында бір қабатты қанаты бар. 1952 жылы негізгі шеберханаға екі қосымша қабат, ал бүйіріне үш қабатты блок қосылып, кеңейтілді. Осы кезде ол диірменге айналды және қазір 2-ші диірмен деп аталады. Төменгі диірмен де кеңейтілді, бірақ ол салынған кезде Жоғарғы диірменнен әлдеқайда үлкен болғандықтан және кеңейтулер салыстырмалы түрде кішкентай болғандықтан, ол өзінің бастапқы сипатын көбірек сақтайды. 1934 жылы бұл жерде 980 жұмысшы жұмыс істеді, бірақ біртіндеп төмендеу басталды. 1961 жылы алғашқы жұмысшылар үйлері бұзылды, содан кейін мектеп, моншалар және Механика институты жабылды. 1987 жылы өндіріс шетелге көшіріліп, диірмендер жабылды. Болсовер аудандық кеңесі 1992 жылы міндетті сатып алу арқылы диірмен ғимараттарын сатып алды және оларды жеңіл өнеркәсіп пен кеңселерге пайдалану үшін қайта жаңғыртты. Диірмен тоғандары да сақталған. Меден және оның салаларының су сапасы 2019 жылы төмендегідей болды. Бөлім Экологиялық жағдайы Химиялық жағдайы Ұзындығы Су алабы 14,8 миль (24 км) 20,25 шаршы миль (52 км2) 2,3 миль (4 км) 4,09 шаршы миль (11 км2) 9,2 миль (15 км) 16,06 шаршы миль (42 км2) Жоғарғы өзендегі су сапасы жақсарды, бірақ төменгі өзенде нашарлады, өйткені екеуі де 2016 жылы орташа болды. Ұлыбританиядағы көптеген өзендер сияқты, 2019 жылы полибромдалған дифенил эфирлерінің (PBDE) және сынап қосылыстарының болуына байланысты химиялық жағдайы жақсыдан нашарлаған. Бұлардың ешқайсысы бұрын бағалауға енбеген.

The river rises as two main streams to the north of Huthwaite, above the 200 feet (61 m) contour, on the coal measures that run along the western edge of Nottinghamshire. The adjacent two arched bridge was built in 1800, although it was modified somewhat in the twentieth century, and its function has been partially superseded by the A617 bypass. Next the river passes through Pleasley Vale, where the water has cut through the underlying limestone escarpment to form a deep, narrow valley, much of which is wooded. Several mill buildings were constructed here out of local limestone. Two large mill ponds remain, with two mill buildings, while a third building is located on a stream which flows from the north to join the Meden at this point. The mill bridge and weir are also listed structures. Turning eastwards, the river passes through Budby and into Thoresby Park, where it has been dammed to form a large ornamental lake called Thoresby Lake. Below the lake, the river passes the hamlet of Perlethorpe, to be joined by the River Maun, flowing northwards, and here called Whitewater. The Robin Hood Way, a long distance footpath, crosses soon afterwards, and a weir creates two channels again, the south one deemed to be the Maun and the north one the Meden. They remain roughly parallel as they are crossed by the B6387 road near Bothamsall, a freight railway and the Robin Hood Way again. They diverge to the west of Markham Moor roundabout on the A1 road, pass under the road, and combine to form the River Idle. Just below the junction, the River Poulter swells the flow. The Hollins family managed the mills for many years, but from the 1830s were joined by the Pagets, who introduced steam power to the mills. Fire destroyed the Upper Mill on 25 December 1840, but it was rebuilt by 1844. The Lower Mill also burnt down, and was replaced in 1847. Newer equipment fitted as part of the rebuilding enabled the mills to stay competitive. William Hollins lived at Pleasley Vale, and oversaw the expansion of the community, with the construction of more houses for the workers, the provision of public facilities including a school, wash house, and a cooperative society, and attention to leisure activities by the establishing of a Mechanics Institute, a library and a cricket club. A company farm was also established. St Chad's Chapel and the vicarage were commissioned by Charles Paget in 1876. The chapel was opened in 1881, but was reputedly built in 1861 at Stuffynwood, Derbyshire, and later moved to its present site. It has a small bell turret at its western end, and a number of its features mimic thirteenth and fourteenth century styles. Internally, there is a brass memorial to Paget and his wife Helen Elizabeth. From the 1890s, the mills produced Viyella, a mixture of cotton with Merino wool, which produces a soft fabric. They continued to flourish, as various extensions show. The Upper Mill was extended in the 1890s, when a fourth storey was added, and again, probably in 1913, when extensions were added to the north and rear. A large combing shed, where cotton fibres were straightened and aligned prior to the production of fabric, was built just below it in 1913. This was a two storey building, with a single storey wing at the back. It was extended in 1952, when an extra two floors were added to the main shed, and a three storey block was added at the side. At this point, it became a mill, and is now called Mill 2. The Lower Mill was also extended, but because it was much larger than the Upper Mill when it was built, and the extensions were relatively small, it retains more of its original character. There were 980 workers employed at the site in 1934, but decline gradually set in. The first workers houses were demolished in 1961, to be followed by the school, the baths and the Mechanics Institute. By 1987, production had moved abroad, and the mills closed. Bolsover District Council bought the mill buildings in 1992, using compulsory purchase powers, and they have been revitalised, to be used for light industry and offices. The mill ponds have also survived. The water quality of the Meden and its tributaries was as follows in 2019. Section Ecological Status Chemical Status Length Catchment 14.8 mile (24 km) 20.25 square miles (52 km2) 2.3 mile (4 km) 4.09 square miles (11 km2) 9.2 mile (15 km) 16.06 square miles (42 km2)
Water quality in the upper river has improved but has deteriorated in the lower river, as both were moderate in 2016. Like many rivers in the UK, the chemical status changed from good to fail in 2019, due to the presence of polybrominated diphenyl ethers (PBDE) and mercury compounds, neither of which had previously been included in the assessment.