Пауль Германн: Немецкий ботаник и директор Лейденского ботанического сада.
Paul Hermann (botanist)
Пауль Германн (1646-1695) – немецкий врач и ботаник, директор Ботанического сада Лейдена. Работал в Цейлоне (Шри-Ланка) с 1672-1677 гг. Биография и вклад.
Сравнивайте с английским: нажмите на абзац — оригинал откроется в окне. Кнопка EN под абзацем показывает его прямо в тексте.
Введение
Немецкий ботаник XVII века
German botanist of the 17th century
Пауль Германн (Paul Hermann; 30 июня 1646, Галле – 29 января 1695, Лейден) – немецкий врач и ботаник, в течение 15 лет занимавший должность директора Hortus Botanicus Leiden. Родился в Галле, Саксония-Анхальт, Германия, в семье Иоганна Германна, известного органиста, и Марии Магдалены Рёбер, дочери священнослужителя. Германн изучал теологию и медицину в Виттенберге и ботанику в Лейпциге. После окончания лучшей медицинской школы Европы в Падуе в 1670 году, он был принят на службу в Голландскую Ост-Индскую компанию и отправлен на Цейлон (ныне Шри-Ланка) в качестве корабельного врача. Он служил там с 1672 по 1677 год. Во время пребывания на острове он собрал научную коллекцию растений и других организмов. Затем ему предложили должность в Лейдене, где в 1679 году он занял кафедру ботаники в Лейденском университете и поселился в 1680 году, проведя там остаток своей профессиональной жизни. Он немедленно приступил к преобразованию сада в лучший ботанический сад Европы. Paradisus batavus Германна, описание растений Лейденского университетского ботанического сада, было опубликовано тремя годами после его смерти в 1698 году под редакцией Уильяма Шерарда. Второе издание вышло в 1705 году. Шерард редактировал его записи и искал поддержку для публикации этой важной книги. Они вместе учились у Турнефора в Париже в 1688 году, где Германн отточил свое мастерство ботанической иллюстрации. Позже Шерард собрал больше его записей и опубликовал каталог под названием Musaeum Zeylanicum (1717, 2-е изд.: 1727). Оригинальная цейлонская коллекция Германна была использована Карлом Линнеем при написании Flora Zeylanica (1747) и Species plantarum (1753), где он использовал аббревиатуру "Hermann herb.". После того, как коллекции Германна побывали во многих руках, они были окончательно приобретены сэром Джозефом Бэнксом и в настоящее время хранятся в Музее естественной истории в Лондоне. Германн был превосходным ботаническим иллюстратором и обладал глубоким пониманием ботаники, о чем свидетельствовал сам Линней.
Paul Hermann (30 June 1646, Halle – 29 January 1695, Leiden) was a German born physician and botanist who for 15 years was director of the Hortus Botanicus Leiden. Born in Halle, Saxony Anhalt, Germany, Paul Hermann was the son of Johann Hermann, a well known organist, and Maria Magdalena Röber, a clergyman's daughter. Hermann studied theology and medicine in Wittenberg and botany in Leipzig. After graduating from Europe's finest medical school, Padua in 1670, he was then engaged by the Dutch East India Company and went to Ceylon (now Sri Lanka) as a Ship's Medical Officer. He was in their employ from 1672 to 1677. During his stay there, he made a scientific collection of this island's plants and other organisms. He was then offered the job at Leiden and took up the Chair of Botany at the University of Leiden in 1679 and took up his residence in 1680 at Leiden where he spent the rest of his professional life. He immediately set to making it the finest botanical garden in Europe. Hermann's Paradisus batavus, a description of the plants of the Leyden university botanical garden, was published three years after his death in 1698 and edited by William Sherard. There was a second edition published in 1705. Sherard edited his notes and solicited patronage for the publication of this important book. They were students together of Tournefort in Paris in 1688. This is where Hermann perfected his botanical draughtsmanship. Later Sherard collected more of his notes and produced a catalog published as Musaeum Zeylanicum (1717, 2nd edn. : 1727). Hermann's original Ceylon collection was used by Carl Linnaeus when he wrote his Flora Zeylanica (1747) and Species plantarum (1753), using the abbreviation "Hermann herb." in those publications. After Hermann's collections had passed through many hands, they were eventually purchased by Sir Joseph Banks. Now they are kept at the Natural History Museum in London. Hermann was a very good botanical illustrator and had an excellent botanical grasp as declared by Linnaeus himself.
Работы
Cynosura materiae medicae: ante sedecim annos in lucem emissa, brevibusque annotatis exornata a Joh. Sigismundo Henninger, nunc diffusius explanata, et compositorum Medicamentorum Recensione aucta Argentorati : Beck, 1726. Цифровое издание Университетской и Государственной библиотеки Дюссельдорфа. Horti Academici Lugduno Batavi Catalogus. 1687 (Интернет-архив, BSB). Florae Lugduno Batavae flores. 1690 (BSB). Cynosura Materiae Medicae Spoor, Страсбург 1710 (онлайн; под редакцией Иоганна Сигизмунда Хеннингера), (издание 1726 года в Университетской и Государственной библиотеке Дюссельдорфа).
Cynosura materiae medicae : ante sedecim annos in lucem emissa, brevibusque annotatis exornata a Joh. Sigismundo Henningero, nunc diffusius explanata, et compositorum Medicamentorum Recensione aucta Argentorati : Beck, 1726 Digital edition of the University and State Library Düsseldorf. Horti Academici Lugduno Batavi Catalogus. 1687 (Internet Archive, BSB). Florae Lugduno Batavae flores. 1690 (BSB). Cynosura Materiae Medicae Spoor, Straßburg 1710 (online; edited by Johann Sigismund Henninger), (1726 edition at University and State Library Düsseldorf).