Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрияның қысқа ғұмырлы өнер қозғалысы. Веналық акционизм – 20 ғасырдың соңында, 1960-шы жылдардың басынан 1970-шы жылдарға дейін болған қысқа ғұмырлы өнер қозғалысы. Ол 1960-шы жылдары перформанс өнері, Флюксус, хэппенинг, акшн-кескін және дене өнері мәселелерін дамытуға бағытталған тәуелсіз күш-жігердің бір бөлігі деп есептеледі. Оның негізгі қатысушылары – Гюнтер Брус, Отто Мюль, Герман Нич және Рудольф Шварцкоглер. Бұл қозғалысқа Анни Брус, Хайнц Сибулька және Вали Экспорт та қатысты. Көптеген акционистер Веналық акционизм қозғалысынан тәуелсіз түрде өздерінің көркем жұмыстарын жалғастырды.
Austrian short lived art movement
Viennese Actionism was a short lived art movement in the late 20th century that spanned the 1960s into the 1970s. It is regarded as part of the independent efforts made during the 1960s to develop the issues of performance art, Fluxus, happening, action painting, and body art. Its main participants were Günter Brus, Otto Mühl, Hermann Nitsch, and Rudolf Schwarzkogler. Others involved in the movement include Anni Brus, Heinz Cibulka and Valie Export. Many of the Actionists have continued their artistic work independently of Viennese Actionism movement.
Өнер мен құқық бұзушылық саясаты
Акционистердің жұмысы бір мезгілде дамыды, бірақ көбінесе заттық негіздемелі немесе тауарға айналдырылатын көркемдік тәжірибелерді қабылдамауға бағытталған дәуірдің басқа авангардтық қозғалыстарынан тәуелсіз болды. Бақыланатын ортада немесе көрермендер алдында нақты есептелген «Әрекеттерді» сахналау тәжірибесі, Fluxus ұғымындағы «оқиғалар тізімін» орындауға ұқсас және перформанс өнерінің алға басушысы болып табылады. Веналық акционистердің еңбегі, ең алдымен, жалаңаш денелерінің қасақана бұзушылығы, құрылымсыздығы және зорлық-зомбылығы үшін есте қалады. Көптеген жағдайларда, қатысушылар әдепсіздік заңдарын бұзғаны үшін қысқа мерзімге түрмеге қамалды, ал олардың туындылары моральдық наразылықтың нысаны болды. 1968 жылдың маусым айында Гюнтер Брус Венада мастурбация жасап, денесін өзінің нәжісімен жауып, Австрияның ұлттық әнұранын орындағаннан кейін «мемлекеттік символдарды түсіру» қылмысы үшін алты айға бас бостандығынан айырылды, содан кейін екінші тұтқындалудан қашу үшін елден қашып кетті. Отто Мюль 1968 жылы «Өнер және революция» атты қоғамдық шараға қатысқаннан кейін бір айға бас бостандығынан айырылды. Мюнхендегі көрермендер алдында өткен Piss Action-нан кейін Мюль Батыс Германия полициясынан қашқан күйі болды. Герман Нич 1965 жылы Рудольф Шварцкоглермен бірге психофизикалық натурализм фестиваліне қатысқаннан кейін екі аптаға бас бостандығынан айырылды. 1966 жылы Лондонда өткен «Destruction in Art Symposium» Fluxus мүшелері мен акционистердің алғашқы кездесуі болды. Бұл Брус, Мюль және Ничтің жұмысы үшін маңызды халықаралық мойындылыққа айналды. Малкольм Грин Герман Ничтің: «Веналық акционизм ешқашан топ болған емес. Бірқатар суретшілер белгілі бір уақыт аралығында кездескен нақты жағдайларға ұқсас тәсілдермен және нәтижелермен жауап берді» деген сөзін келтірді. Әр суретшінің жұмысының сипаты мен мазмұны әртүрлі болғанымен, Брус, Мюль, Нич және Шварцкоглердің әрекеттерін байланыстыратын ерекше эстетикалық және тақырыптық байланыстар бар. Денені сурет жасаудың беті де, орны да ретінде пайдалану, 50-ші жылдардың соңы мен 60-шы жылдардың басында акционистердің дәстүрлі сурет салу тәжірибесінен алғашқы қадамдарының ортақ бастауы болды. Брюстің 1964 жылғы «Қол суреті – Бас суреті» акциясы, Мюль мен Ничтің 1963 жылғы «Әйел денесінің деградациясы, Венераның деградациясы» адам денесін өнер тудырудың беті ретінде қайта қарастыруға бағытталған күш-жігерімен сипатталады. Акционистердің жұмысының траекториясы кейінгі перформанс өнері мен дене өнеріне ғана емес, сонымен қатар, сурет салу, театр және мүсін өнерінің дәстүрлі идеяларымен шектелуден бас тарту арқылы тотализацияланған өнер тәжірибесіне ұмтылысқа нұсқайды. Мюльдің 1964 жылғы «Материалдық әрекет манифесі» осыны түсіну үшін кейбір теориялық негіздерді ұсынады: Материалдық әрекет – сурет бетінен тысқары тараған сурет. Адам денесі, дайындалған үстел немесе бөлме сурет бетіне айналады. Уақыт дене мен кеңістіктің өлшемдеріне қосылады. 1967 жылы Мюль осы манифестің қайта қаралуында: Материалдық әрекет үстелдің тікелей ләззатын уәделейді. Материалдық әрекет қанағаттандырады. Нан пісіруден гөрі, қамырды қатты ұрып-соғу маңызды. Брюс пен Мюль 1968 жылдың маусым айында Венада өткен «Kunst und Revolution» (Өнер және революция) шарасына қатысып, мынадай жариялау жасады: Біздің ассимиляциялық демократиямыз өнерді мемлекет жаулары үшін қауіпсіздік клапаны ретінде сақтайды. Тұтынушы мемлекет «өнердің» толқынын өз алдына тартады; ол «суретшіні» параға алуға тырысады және осылайша оның революциялық «өнерін» мемлекетті қолдайтын өнер ретінде қайта жаңғыртады. Бірақ «сурет» – өнер емес. «Өнер» – бұл қарым-қатынастың жаңа стильдерін жасайтын саясат.
The work of the Actionists developed concurrently with—but largely independently from—other avant garde movements of the era that shared an interest in rejecting object based or otherwise commodifiable art practices. The practice of staging precisely scored "Actions" in controlled environments or before audiences bears similarities to the Fluxus concept of enacting an "event score" and is a forerunner to performance art. The work of the Viennese Actionists is probably best remembered for the wilful transgressiveness of its naked bodies, destructiveness and violence. Often, brief jail terms were served by participants for violations of decency laws, and their works were targets of moral outrage. In June 1968 Günter Brus began serving a six month prison sentence for the crime of "degrading symbols of the state" after an action in Vienna at which he simultaneously masturbated, covered his body with his own faeces and sang the Austrian national anthem, and later fled the country to avoid a second arrest. Otto Mühl served a one month prison term after his participation in a public event, "Art and Revolution" in 1968. After his Piss Action before a Munich audience, Mühl became a fugitive from the West German police. Hermann Nitsch served a two week prison term in 1965 after his participation with Rudolf Schwarzkogler in the Festival of Psycho Physical Naturalism. The Destruction in Art Symposium, held in London in 1966, marked the first encounter between members of Fluxus and the Actionists. It proved to be a landmark international recognition for the work of Brus, Mühl and Nitsch. Malcolm Green has quoted Hermann Nitsch's comment, "Vienna Actionism never was a group. A number of artists reacted to particular situations that they all encountered, within a particular time period, and with similar means and results." While the nature and content of each artist's work differed, there are distinct aesthetic and thematic threads connecting the Actions of Brus, Mühl, Nitsch, and Schwarzkogler. Use of the body as both surface and site of art making seems to have been a common point of origin for the Actionists in their earliest departures from conventional painting practices in the late '50s and early '60s. Brus' Hand Painting Head Painting action of 1964, Mühl and Nitsch's Degradation of a Female Body, Degradation of A Venus of 1963 are characterized by their efforts to re conceive human bodies as surfaces for the production of art. The trajectories of the Actionists' work suggests more than just a precedent to later performance art and body art, rather, a drive toward a totalizing art practice is inherent in their refusing to be confined within conventional ideas of painting, theatre and sculpture. Mühl's 1964 Material Action Manifesto offers some theoretical framework for understanding this: material action is painting that has spread beyond the picture surface. The human body, a laid table or a room becomes the picture surface. Time is added to the dimension of the body and space. A 1967 revision of the same manifesto Mühl wrote: material action promises the direct pleasures of the table. Material action satiates. Far more important than baking bread is the urge to take dough beating to the extreme. Brus and Mühl participated in the Kunst und Revolution (Art and Revolution) event in Vienna, June 1968, issuing the following proclamation: our assimilatory democracy maintains art as a safety valve for enemies of the state the consumer state drives a wave of "art" before itself; it attempts to bribe the "artist" and thus to rehabilitate his revolutionising "art" as an art that supports the state. But "art" is not art. "Art" is politics that has created new styles of communication.
Венадағы акционистер мен эксперименталды фильмдер
Веналық акционистердің іс-әрекеттерінің көп бөлігінің жылжымалы бейне құжаттамасы сақталғанының себебі, акционистер мен 1960 жылдардағы өнер және тәжірибелік кино арасындағы тығыз байланыс болды. Австриялық режиссер Курт Крен 1964 жылдан бастап акциялардың құжаттамасына қатысып, оның нәтижесінде жасалған жұмыстары, жылдам монтаждау техникасын қолданғаны үшін тарихи авангардтық фильмдер ретінде танылды. Сонымен қатар, Отто Мюль Амос Фогельдің «Фильм – бұл көтеріліс өнері» кітабында мақтаған акционистерге қатысты фильмдердің маңызды бөлігін жасады. Акционистік өнерге қатысты фильмдер Венадағы Sixpack кино дистрибьюторы және АҚШ-тағы Canyon Cinema мен The Film Makers' Cooperative дистрибуциялық кооперативтері арқылы қолжетімді. 2005 жылы Курт Креннің акционистік фильмдері Австрияның INDEX DVD баспасынан видео форматта жарық көрді.
Much of the existing moving image documentation of Viennese Actionist work survives because of strong ties between the Actionists and art/experimental filmmaking of the 1960s. The Austrian filmmaker Kurt Kren participated in the documentation of Actions as early as 1964, producing a body of Actionist related works that stand as historic avant garde films in their own right for their use of rapid editing. As well, Otto Muehl produced a significant body of Actionist related film work that has been celebrated in Amos Vogel's Film as a Subversive Art. Films of and related to Actionist performance remain available through the Vienna based Sixpack film distributor and the U. S. distribution cooperatives Canyon Cinema and The Film Makers' Cooperative. In 2005 the Actionist films of Kurt Kren were issued on video by the Austrian publisher INDEX DVD.