Кіріспе
1-ші ғасырдағы римдік генерал, консул және әкімші Квинт Петилий Цериалис Кесий Руф (б.з. 30 — б.з. 83 жылдан кейін), басқаша айтқанда Квинт Петилий Цериалис, Боудика көтерілісі кезінде Британияда қызмет еткен және Неронның өлімінен кейін азаматтық соғыстарға қатысқан римдік генерал және әкімші болды. Кейін ол Юлий Цивильдің көтерілісін басып, Британияға губернаторы ретінде оралды. Ол, мүмкін, Цезий Насикадан кейін IX Hispana легионының қолбасшысы болғандықтан және ағайындылар бір лауазымда қатарынан қызмет ететіні жиі кездесетін жағдай болғандықтан, Энтони Бирли Цериалис Насиканың кіші інісі болғанын және оны Петилий Руф қабылдағанын айтады. Алайда, Рим империясының алғашқы ғасырларындағы есімдер туралы монографиясында Олли Саломиес Цериалис шын мәнінде Петилий Руфтың Кезия есімді әйелден туған биологиялық ұлы екенін, ал Кезия Цезий Цериалистің қызы болуы мүмкін екенін, сондықтан Цезий Насика оның ағасы емес, "жақын туысы" болуы керек деп санайды.
Quintus Petillius Cerialis Caesius Rufus ( AD 30 — after AD 83), otherwise known as Quintus Petillius Cerialis, was a Roman general and administrator who served in Britain during Boudica's rebellion and went on to participate in the civil wars after the death of Nero. He later crushed the rebellion of Julius Civilis and returned to Britain as its governor. Because he probably succeeded Caesius Nasica as commander of Legio IX Hispana, and since brothers are often attested as serving in succession in the same post, Anthony Birley suggests that Cerialis was the younger brother of Nasica, and had been adopted by Petillius Rufus, who was known as praetor in AD 28. However, in his monograph of naming practices in the first centuries of the Roman Empire, Olli Salomies argues that Cerialis was actually the biological son of Petillius Rufus by a woman named Caesia, who may have been the daughter of a Caesius Cerialis, therefore Caesius Nasica would not have been his brother "but a close relative."
Будикан көтерілісі
Оның алғашқы маңызды тапсырмасы - римдік провинция Британиядағы IX Испан легионының (Тоғызыншы Иберия легионының) легаты, губернатор Гай Суетоний Паулиннің басшылығымен. 60/61 жылдардағы Икен патшайымы Будика бастаған көтерілістің басылуы кезінде Сериалис Камулодунум (Колчестер) қаласын құтқаруға тырысқанда ауыр жеңіліске ұшырады, бірақ ол келгенге дейін қаланы британиялықтар басып алған еді. "Жеңіске жеткен жау IX легионның қолбасшысы Петилий Цериалисті көмекке келгенде қарсы алып, оның әскерін жеңіп, жаяу әскерін жоқ қылды. Сериалис бірнеше атты әскермен бірге лагерге қашып кірді, және лагердің бекіністері оны құтқарды."
Азаматтық соғыс
Веспасианның күйеуі, кіші Домитилланың күйеуі Сериалис 69 жылы, Төрт император жылындағы азамат соғысы кезінде Вителлиус тарапынан кепілге алынды. Сериалис шаруа кейпінде қашып, Флавий армиясына қосылды. Ол Римді Веспасиан үшін бағындырған атты әскердің басшыларының бірі болды. Оның міндеті – Сабина аймағы арқылы, Салярия жолымен Римге ену еді. Осы жетістігі мен қайын сіңілісінің сенімі оған XIV Гемина легионына қолбасшылық беруге мүмкіндік берді, ол сол кезде Германияның төменгі провинциясында орналасқан. Тағы да Сериалис жергілікті көтеріліспен, Батавия көтерілісімен күресуге мәжбүр болды, онда жергілікті тайпалар, римдік князь Юлий Цивилис басшылығымен, Ксантендегі екі рим легионын қоршауға алды. Сериалис қайтадан жеңіске жетіп, Веспасианнан награда алды, соның ішінде алғашқы консулдық лауазымын иеленді.
Кейінгі мансап
71 жылы Сериалис Рим Британиясының губернаторы болып тағайындалды және ІІ Адиутрикс легионын провинцияға әкелді. Оған XX Валерия Виктрикс легионының қолбасшысы Гней Юлий Агрикола көмектесті. Губернатор ретінде Сериалис солтүстік Англиядағы бриганттарға қарсы жорықтар жасады. 74 жылы Сериалис Британияны тастап кетті; 74 жылғы 21 мамырдағы әскери диплом оның Тит Клодий Эприй Марцеллмен бірге екінші рет консул болғанын куәландырады. 1911 жылғы «Британ энциклопедиясы» бойынша, «Тацит оның сақтықпен емес, батылдықпен әрекет ететін сарбаз болғанын, барлық үмітін бір шайқасқа тіккенін айтады. Ол өзінің сөздерімен әскерлеріне ұнады. Оның жоғары лауазымдағы адамдарға деген адалдығы берік болды».