IX-X ғасырлардағы соқыр Людовик: Рим императоры және Прованс королі

Кіріспе

901–905 жылдар аралығында Киелі Рим императоры Людовик Соқыр (шамамен 880 – 5 маусым 928) 887 жылдың 11 қаңтарынан бастап Прованс королі, 900 жылдың 12 қазанынан бастап Италия королі, ал 901–905 жылдар аралығында Людовик III ретінде Киелі Рим императоры болды. Оның әкесі Бозонид әулетінен, ал анасы Каролинг әулетінен шыққан. 905 жылы Италияға жасаған сәтсіз жорықтан кейін ол соқыр болды.

Ерте билік

880 жылы туған Луи, Прованс патшасы Босо мен император Людовик II-нің қызы Эрменгардтың ұлы болды. Жеті жастағы Луи, 887 жылдың 11 қаңтарында Босо қайтыс болғаннан кейін, әкесі Босоның орнына Прованс патшасы болды. Луи мұрагерлік еткен патшалық, әкесінің патшалығынан әлдеқайда кішірек болды, себебі ол Жоғарғы Бургундияны (Рудольф I-ге жоғалтқан) және француз Бургундиясының ешқайсысын қамтымады, оны Бургундия герцогы Ричард Әділетті сіңіріп алды. 889 жылдың мамыр айында ол Карлдың ізбасары Арнульфтың сарайына жаңа сұраныспен келді, сонымен бірге папа Стефан V-нің батасын алуға тырысты. Ұзындығы қысқа шығарма, Visio Karoli Grossi, Карл қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Луидің талабын қолдау үшін жазылған болуы мүмкін. Егер осылай болса, Луиге Реймс архиепископы Фульк Ұлық қолдау көрсеткен болуы керек. Екінші жағынан, Visio кейінірек, шамамен 901 жылы Луидің императорлық тәж киюін тойлау (және қолдау) үшін жазылған болуы мүмкін. 890 жылдың тамызында Валенсиядағы мәжілісте, патшалықтың епископтары мен феодалдарының кеңесі папаның ұсынысын тыңдап, Шарль Майлының бұрынғы келісімін білгеннен кейін, Луиді Арль, Прованс және Кисжуран Бургундияның патшасы деп жариялады. 894 жылы Луи Арнульфке құрмет көрсетті. 896 жылы Луи сарациндерге қарсы соғыс бастады. Ол Римге сапар шегіп, 901 жылы Рим папасы Бенедикт IV оны император етіп тағайындады. Алайда, мажарлардың шабуылдарын тоқтата алмауы және Солтүстік Италияға тиімді бақылау жасай алмауы, итальяндық дворяндардың оның ісінен тез бас тартуына және Беренгармен қайтадан одақтасуына себеп болды. Ол Италияға шабуыл жасауға тағы бір әрекет жасады. Тағы да Беренгарды Павиядан қуды, бірақ итальяндық және императорлық тәждерінен бас тартуға мәжбүр болды. Кейін Беренгар император болды. Италиядағы Каролингтер билігін қалпына келтіруге жасаған соңғы әрекетінен кейін, Луи Прованс аймағында өзінің туысы Арль графы Гюдің үстемдігіне қарамастан, жиырма жылдан астам уақыт бойы Прованс аймағын басқарды. Луи өзінің астанасы Виеннеге оралды, және 911 жылға қарай, патшалық биліктің көп бөлігін Гюге тапсырды. Бұл туралы Патриарх Николай Мистикостың хаты куәлік етеді, онда ол Лев VI өз қызын, Бертаның туысы, франк князіне қосып, кейін үлкен бақытсыздыққа ұшырағанын айтады. Бұл бақытсыз князь тек Луи III болуы мүмкін, оның анасы Ирмингардис Бертаның бірінші туысы болды және 905 жылдың 21 шілдесінде соқыр болды. Бұл қыз алысу Таорминаның арабтарға түсуінен аз уақыт бұрын болды және бұл Оңтүстік Италиядағы Византия аумағын сақтау үшін Батыс державаларымен Византиялық одақтарды нығайту мақсатындағы кеңейтілген дипломатиялық шаралардың бір бөлігі болды. Лев VI мен Зоя Заутзаинаның қызы, құжатталған қыз алысуға және Карл Константиннің аты византиялық анаға сілтеме жасайтынын көрсететін ономастикалық дәлелдерге негізделген. Шон Тауэр олардың үйленгеніне күмәнданады. Алайда, бұл теорияны жоққа шығаратындар Аннаның туған кезінде ол кейіннен император болған кәнизақтың қызы болғанын айтады. Оның әкесі Карл туылған кезде билікте болған император болған, сондықтан бастапқы дереккөздердің үндемеуі бұл теорияға қарсы келеді. Сонымен қатар, Кремоналық Лиутпранд бұл туралы ештеңе айтпайды, және ол мұқият ақпарат тарататын адам болғандықтан, Константинопольде елші болғандықтан және Луидің Италиядағы бақытсыздықтарына арналған бірнеше тараулар жазғандықтан, бұл туралы айтпауы өте қызық болған болар еді. Рене Пупардин Константиннің шомылдыру аты емес деп сенді, бірақ Сетипани бұған келіспейді. Ричер Карлдың тегінің заңды емес екенін айтты және анасының әйгілі византиялық тегі туралы ештеңе айтпады. Кристиан Сеттипани бұл теорияға қарсы шығып, Рене Пупардиннің оны Луи III-нің баласы еткенінің жалғыз себебі Рихерийдің "Карл Константин () патшалық тегінен шыққан, бірақ оның ата-тегі ұлы атасынан бастап қорланды" деген сөзі болды, бұл Карл Константиннің анасы туралы ештеңе дәлелдемейді. Мұндай одақ Луидің 921 жылғы құқығында грек саудагерлерінің аталғандығын түсіндіруі мүмкін. 914 жылы Луи екінші одаққа кірді, ол оның бірінші немесе екінші некесі болуы мүмкін, Жоғарғы Бургундияның Рудольф I-нің қызы Аделаидаға үйленді, ол Луи Соқырдың басқа құжатталған ұлы Рудольфтың анасы болуы мүмкін. 915 жылдың желтоқсанында оның қызы Анна Прованс Беренгарға үйленді. Көптеген себептерге байланысты, әсіресе ономастикалық себептерге байланысты, Анна Луи III-нің және оның әйелі Аннаның, Лев Ғалымның қызының қызы болуы мүмкін деген болжам бар. Егер осылай болса, ол Беренгарға бала кезінде келісім шарттары бойынша берілген және 923 жылы ғана оның әйелі мен императрицасы болған болар еді.

Born c. 880, Louis was the son of Boso, the usurper king of Provence, and Ermengard, a daughter of Emperor Louis II. As a boy of seven, Louis succeeded to the throne of his father Boso as King of Provence upon Boso's death on 11 January 887. The kingdom Louis inherited was much smaller than his father's, as it did not include Upper Burgundy (lost to Rudolph I of Burgundy), nor any of French Burgundy, absorbed by Richard the Justiciar, Duke of Burgundy. In May 889, she traveled to the court of Charles' successor, Arnulf, to make a new submission, while at the same time seeking the blessing of Pope Stephen V. The short work, Visio Karoli Grossi, may have been written shortly after Charles' death to support Louis's claim. If so, Louis must have had the support of Fulk the Venerable, Archbishop of Reims. On the other hand, the Visio may have been written later, circa 901, to celebrate (and support) Louis's imperial coronation. In August 890, at the Diet of Valence, a council of bishops and feudatories of the realm, after hearing the recommendation of the pope, and receiving notification of Charles the Fat's previous agreement to the proposition, proclaimed Louis as King of Arles, Provence, and Cisjurane Burgundy. In 894, Louis himself did homage to Arnulf. In 896, Louis waged war on the Saracens. He travelled onwards to Rome, where, in 901, he was crowned Emperor by Pope Benedict IV. However, his inability to stem the Magyar incursions and impose any meaningful control over northern Italy saw the Italian nobles quickly abandon his cause and once again align themselves with Berengar. launched another attempt to invade Italy. Once again throwing Berengar out of Pavia, and was forced to relinquish his royal Italian and imperial crowns. Later, Berengar became Emperor. After this last attempt to restore Carolingian power over Italy, Louis continued to rule Provence for over twenty years, though his cousin Hugh, Count of Arles, was the dominant figure in the territory. Louis returned to Vienne, his capital, and by 911, he had put most of the royal powers in the hands of Hugh. Hugh was made Margrave of Provence and Marquis of Vienne The evidence for this is a letter by Patriarch Nicholas Mystikos in which he testifies that Leo VI had united his daughter to a Frank prince, a cousin of Bertha, to whom came later a great misfortune. That unfortunate prince could only be Louis III, whose mother Irmingardis was a first cousin of Bertha and who was blinded on 21 July 905. This betrothal occurred shortly before the fall of Taormina to the Arabs, and was part of extended diplomatic activities meant to strengthen Byzantine alliances with the western powers to preserve Byzantine territory in southern Italy. the daughter of Leo VI and Zoe Zaoutzaina, based both upon the documented betrothal, as well on the onomastic evidence, stating that Charles Constantine's name points to a Byzantine mother. Shaun Tougher doubts they were ever married. Detractors of the theory point out that when Anna was born, however, she was the daughter of a concubine who later became empress. Her father, at the time of Charles' birth, was the reigning emperor, therefore the silence of primary sources works against this theory. In addition, Liutprand of Cremona makes no mention of this, and it would have been very interesting to him, given that he was a thorough gossip, had been ambassador to Constantinople and devoted several chapters to the misadventures of Louis in Italy with no mention of these Byzantine connections. René Poupardin believed that Constantine was not a baptismal name, but Settipani disagrees. Richer specifically stated that Charles' ancestry was tainted with illegitimacy and mentioned nothing of his mother's supposed illustrious Byzantine parentage. Christian Settipani challenges that theory by stating that the only reason why René Poupardin made him a bastard of Louis III was a passage by Richerius claiming that "Charles Constantine ( ) was from a royal race, but which nobility had been vilified by a bastard ancestry remounting to his great great grandfather", proving nothing about Charles Constantine's mother. Such a union would also account for the mention of Greek merchants in Louis’ privilege of 921. In 914, Louis entered a second union, which would then be either his first or second marriage, by marrying Adelaide, daughter of Rudolph I of Upper Burgundy, likely mother of Rudolph, the other documented son of Louis the Blind. In December 915, his daughter, Anna of Provence, married Berengar. It has been suggested, largely for onomastic reasons, that Anna was a daughter of Louis III and his wife Anna, daughter of Leo VI the Wise. In that case, she would have been betrothed to Berengar while still a child and only become his consors and imperatrix in 923.