Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антананариву провинциясы – Мадагаскардың бұрынғы провинциясы. Оның ауданы белгілі емес, ал 2004 жылы халқы 5 370 900 адамды құрады. Оның астанасы Антананариву, ол сонымен қатар елдің де астанасы. 1965 жылы құрылған бұл провинция Мадагаскардың өнеркәсіптік өндіріс бойынша ең маңызды провинциясы болды. Ол ең сауатты провинциялардың бірі еді және оның көп бөлігін мерина халқы құрады. Басқа бес провинциямен бірге, 2007 жылы дамуға көмектесу үшін кішігірім аймақтар құруды мақұлдаған референдумнан кейін таратылды. 20 ғасырда бұл провинция обадан қатты зардап шекті. 2002 жылы сол кездегі президент Дидье Рацирака төтенше жағдай жариялады. Содан кейін болған оқиғалар қалған бес провинцияның Антананариву провинциясын қоспаған жаңа республика құру туралы жариялауына әкелді. Тек Марк Раваломанана ел президенті болып сайланғаннан кейін ғана бейбітшілік орнатылды.
Antananarivo Province is a former province of Madagascar with an area of It had a population of 5,370,900 in 2004. Its capital was Antananarivo, which is also the capital of the country. Established in 1965, it was the most important province of Madagascar in terms of industrial production. It was one of the most literate provinces and was dominated by the Merina people. Along with the other five provinces, it was abolished in 2007 after a referendum in favour of creation of smaller regions to help in development was approved. It was badly affected by plagues in the 20th century. In 2002 a state of emergency was proclaimed by the then president Didier Ratsiraka. The events that followed led to the other five provinces announcing the creation of a new republic that would have excluded Antananarivo Province. Peace was restored only when Marc Ravalomanana was installed as the country's president.
Тарих және орналасқан жері
Облысты жергілікті тұрғындар бес жылға сайлаған провинциялық кеңес басқарды. Кеңес губернатордан және ең көп дегенде 12 бас комиссардан тұрды. Бұл Мадагаскардың ең сауатты аймағы болып есептелді және жұмыс орындарының көптігімен көзге түсті. 1997 жылы халықтың 34% ғана сауатсыздықтан зардап шекті, ал шамамен 30% тұрғыны орта білім алған. Сол жылы елдің мемлекеттік қызметкерлерінің 42% осы провинцияда жұмыс істесе, провинция тұрғындарының үштен екісі кедейлік шегінен жоғары тұрды. Мұның себебі – ел астанасы осы провинцияда орналасқандығы. Аймақ әдетте "Көк орман" деп аталатын үстіртте жатыр. Бұл Мадагаскардың ең маңызды саяси және коммерциялық орталығы еді. Француз отаршылдық билігі провинцияны 1946 жылы құрған. 1993 жылдан 2001 жылға дейін провинциядағы кедейлік деңгейі 1993 жылғы 63,4%-дан 1997 жылы 61,8%-ға, 1999 жылы 57,1%-ға және 2001 жылы 48,3%-ға дейін тұрақты түрде төмендеді. 1993 жылы Махажанга провинциясы ғана кедей халықтың пайыздық көрсеткіші бойынша (47,9%) Антананаривудан жақсы нәтиже көрсетті. Ал келесі барлық сараптамаларда Антананариву провинциясы кедейліктен жоғары тұрған адамдар саны бойынша үздік көрсеткіштерді көрсетті. Мадагаскар халқының шамамен 30% осы провинцияда тұрды. 2003 жылы Халықаралық валюта қоры жариялаған «Мадагаскар: кедейлікті азайту стратегиясы» атты зерттеуі провинцияның 92% үй шаруашылығының ішуге жарамды суға қол жеткізгенін көрсетті. Оңтүстік жарты шарда орналасқандықтан, провинция сәуірден қазанға дейін қыс мезгілін, ал жылдың қалған уақытында ылғалды жазды бастан кешіреді. Антананариву провинциясы, Антисаранана провинциясынан басқа, елдің барлық басқа провинцияларымен шектеседі. Оны солтүстіктен Махажанга провинциясы, шығыстан Тоамасина провинциясы, оңтүстіктен Фианаранцоа провинциясы және батыстан Толиара провинциясы қоршап тұр. Антананариву Мадагаскардың теңізге шығу жолы жоқ жалғыз провинциясы еді. Облыста бірнеше оба эпидемиялары болған. 1924–25 және 1933–37 жылдары оба ауруы қатты зардап келтірді. Алғашқысы провинцияның барлық аймақтарында 650 адамның өліміне себеп болды. 1999–2000 жылдары Махажанга провинциясында болған холера эпидемиясы Антананариву провинциясына да тарады. 1987–88 жылдары елордадағы малярия эпидемиясы бірнеше адамның өмірін қиды.
The province was administered by a provincial council whose members were elected by the local citizens for a term of five years. The council consisted of a governor and 12 general commissioners at maximum. The province used to be the most literate one in Madagascar and offered the most employment opportunities. As of 1997, only 34% of the population was illiterate and about 30% of the inhabitants had received education up to secondary level. In the same year about 42% of the country's total civil servants were working in the province and two thirds of the province's inhabitants were above the poverty line. This was due to the presence of the country's capital in the province The province was located on a plateau generally called "The Blue Forest". It was the most important political and commercial centre in Madagascar. The French colonial authority had established the province in 1946. During 1993 to 2001 the rate of people below poverty line in the province decreased steadily from 63.4% in 1993 to 61.8% in 1997, then to 57.1% in 1999 and finally 48.3% in 2001. In 1993 only Mahajanga Province was better in terms of percentage of poor population at 47.9%. In all the later surveys Antananarivo Province emerged as the best in terms of people above poverty. Around 30% of the Madagascar's total population lived in the province. In 2003 a research paper titled Madagascar: Poverty Reduction Strategy Paper and published by the International Monetary Fund revealed that about 92% of the province's households had access to potable water. Since it lies in Southern Hemisphere the province experiences winter season from April to October and humid summers during the rest of the year. Except for Antsiranana Province, Antananarivo Province bordered all of the country's other provinces. It was surrounded by Mahajanga Province in the north, Toamasina Province in the east, Fianarantsoa Province in the south and Toliara Province in the west. Antananarivo was the only landlocked province of Madagascar. Several plagues have affected the province. It was badly affected by plagues in 1924–25 and 1933–37. The earlier one caused 650 deaths in the entire province. A cholera epidemic in 1999–2000 which broke out in Mahajanga province also affected Antananarivo province. A malaria epidemic in 1987–88 claimed several lives in the capital.
Саяси тұрақсыздық
Бұл провинция белгілі саясаткерлер Дидье Рацирака, Норберт Радисахонана және Марк Раваломанананың туған жері. Раваломанана провинцияның Манжакандриана ауданындағы Имеринкасинина ауылында дүниеге келген. Ел президенті болғанға дейін ол Антананариву қаласының мэрі қызметін атқарған. Провинция халқының көп бөлігі аралдың ең ірі және саяси тұрғыдан ең ықпалды этникалық тобы – мериналар құрады. 2002 жылы Марк Раваломанана 2001 жылғы желтоқсанда өткен президенттік сайлауда көпшілік дауыс жинағанын жариялағаннан кейін, сол кездегі президент Дидье Рацирака төтенше жағдай режимін енгізді. Дегенмен, сайлаудың алғашқы нәтижелері екінші турдың қажет екенін көрсетті. Бұл қақтығысқа толы саяси жағдай мен халық наразылығына әкелді. Рацираканы қолдаған провинциялар Антананариву провинциясын қоспағанда, жаңа республика құрғанын мәлімдеді. Жағалау аймақтарында мерина халқы этникалық зорлық-зомбылыққа ұшырады. Рацирака өлкені тастап, оны өлтіру жоспары туралы ақпарат тарағаннан кейін Францияға қашып кетті. 2002 жылдың сәуір айында Мадагаскардың Жоғары Конституциялық соты Раваломанананы жеңімпаз деп жариялады. Ол жарияланғаннан кейін елдің президенті болып тағайындалды және елде бейбітшілік орнатылды.
This is the home province of the noted politicians Didier Ratsiraka, Norbert Ratsirahonana and Marc Ravalomanana. Ravalomanana was born in the village of Imerinkasinina, in Manjakandriana District of the province. Before becoming the country's president, he had served as the mayor of Antananarivo. The province was dominated in population by the Merina, the island's largest and most politically prominent ethnic group. In 2002 a state of emergency was proclaimed by the then president Didier Ratsiraka after Marc Ravalomanana announced that he had won a majority in the presidential election held in December 2001. However, the initial results of the election suggested that a second round was necessary. This led to severe political tension and public protests. The provinces supporting the presidency of Ratsiraka announced the creation of a new republic which excluded Antananarivo Province. In coastal areas the Merina people were subject to ethnic violence. Ratsiraka left the country and fled to France once the news of plans to assassinate him surfaced. In April 2002, the High Constitutional Court of Madagascar declared Ravalomanana the winner. Following the announcement he was appointed as the country's president. and peace was restored within the country.
Жою
Облыстың президенті (PDS – Président de la Délégation Spéciale) Эмиль Ракотомала болды. Мадагаскардың 2007 жылғы конституциялық референдумының нәтижесінде провинциялар таратылып, аймақтық дамуды жеңілдету мақсатында 22 кіші аймақ (фаритра немесе облыстар) құрылды.
The President (PDS – Président de la Délégation Spéciale) of the province was Emile Rakotomalala. The provinces were abolished following the results of Malagasy constitutional referendum, 2007 which led to the formation of 22 smaller areas (faritra or regions) to facilitate regional development.