Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испанияның отарларындағы еңбек жүйесі
Spanish labour system in its colonies
Энкоменда (eŋkoˈmjenda) – Испанияның жаулаушыларды христиан емес халықтардың еңбегімен сыйлаған еңбек жүйесі. Теория бойынша, еңбекшілер өздері еңбек еткен жаулаушылардан әскери қорғау мен білім беруді қоса, түрлі артықшылықтармен қамтамасыз етілуі керек еді. Энкоменда алғаш рет Испанияда христиандардың мавр территорияларын қайта басып алуынан кейін (христиандар бұл оқиғаны Реконкиста деп атады) құрылды және Америка мен Испан Шығыс Үндістанын отарлау кезінде одан да кеңінен қолданылды. Жаулап алынған халықтар испан монархының вассалдары саналды. Король белгілі бір адамға энкоменданы грант ретінде берді. XVI ғасырдың басындағы жаулау дәуірінде гранттар белгілі бір тайпалардың еңбегіне монополия болып есептелді және грант иеленушісі, энкомендеро, оны мәңгілікке иеленді; 1542 жылғы Жаңа заңдардан бастап энкоменда энкомендероның қайтысымен тоқтатылып, оның орнына репартемиенто (repartimiento) жүйесі енгізілді. Энкомендалар бастапқы ибериялық нысанынан «ұжымдық» құлдық нысанына айналды. Энкомендада испан королі белгілі бір ауылдық қауымнан белгілі бір сандағы адамдарды беруге рұхсат берді, бірақ қауымның қай адамдары еңбек етуі керектігін анықтамады. Жергілікті басшылар салықты және жұмыс күшін жинаумен жүктелді. Ал энкомендеролар энкоменданың жергілікті халқына католицизм мен испан тілін үйретуді, оларды соғысқан тайпалардан немесе қарақшылардан қорғауды, испандарға қарсы көтерілістерді басуды және инфрақұрылымды сақтауды міндетті етіп алды. Жергілікті халықтар металл, жүгері, бидай, шошқа еті және басқа да ауыл шаруашылығы өнімдері түрінде салық төледі. 1500 жылы Христофор Колумбты қызметтен шеттетуге байланысты испан королі оны Франсиско де Бобадильямен алмастырды. Бобадильядан кейін корольдік губернатор Фрай Николас де Овандо келді, ол ресми энкоменда жүйесін құрды. Көп жағдайда жергілікті тұрғындар ауыр еңбекке мәжбүр болды және қарсылық көрсеткен жағдайда, қатал жазаға және өлімге ұшырады. Алайда, Кастилия королевасы Изабелла I жергілікті халықты құлдыққа салуға тыйым салды және оларды «корольдің еркін вассалдары» деп жариялады. 1512 жылдан бастап Үнді заңдарының әртүрлі нұсқалары отарлаушылар мен жергілікті халық арасындағы қарым-қатынасты реттеуге тырысты. Жергілікті халық та, испандықтар да энкоменда жүйесі бойынша көмек алу үшін Корольтік соттарға (Real Audiencias) жүгінді. Энкомендалар көбінесе құлдардың географиялық орын ауыстыруымен және қауымдастықтар мен отбасылық байланыстардың үзілуімен сипатталды, бірақ Жаңа Испанияда энкоменда корольдің еркін вассалдарына қолданыстағы қауымдық иерархия арқылы басшылық етті, ал жергілікті халық отбасыларымен бірге өздерінің қоныстарында қалды.
The encomienda (eŋkoˈmjenda) was a Spanish labour system that rewarded conquerors with the labour of conquered non Christian peoples. The labourers, in theory, were provided with benefits by the conquerors for whom they laboured, including military protection and education. The encomienda was first established in Spain following the Christian reconquest of Moorish territories (known to Christians as the Reconquista), and it was applied on a much larger scale during the Spanish colonization of the Americas and the Spanish East Indies. Conquered peoples were considered vassals of the Spanish monarch. The Crown awarded an encomienda as a grant to a particular individual. In the conquest era of the early sixteenth century, the grants were considered to be a monopoly on the labour of particular groups of indigenous peoples, held in perpetuity by the grant holder, called the encomendero; starting from the New Laws of 1542, the encomienda ended upon the death of the encomendero, and was replaced by the repartimiento. Encomiendas devolved from their original Iberian form into a form of "communal" slavery. In the encomienda, the Spanish Crown granted a person a specified number of natives from a specific community but did not dictate which individuals in the community would have to provide their labour. Indigenous leaders were charged with mobilising the assessed tribute and labour. In turn, encomenderos were to ensure that the encomienda natives were given instruction in Catholicism and the Spanish language, to protect them from warring tribes or pirates; to suppress rebellion against Spaniards, and maintain infrastructure. The natives provided tributes in the form of metals, maize, wheat, pork, and other agricultural products. With the ousting of Christopher Columbus in 1500, the Spanish Crown had him replaced with Francisco de Bobadilla. Bobadilla was succeeded by a royal governor, Fray Nicolás de Ovando, who established the formal encomienda system. In many cases natives were forced to do hard labour and subjected to extreme punishment and death if they resisted. However, Queen Isabella I of Castile forbade slavery of the native population and deemed the indigenous to be "free vassals of the crown". Various versions of the Laws of the Indies from 1512 onwards attempted to regulate the interactions between the settlers and natives. Both natives and Spaniards appealed to the Real Audiencias for relief under the encomienda system. Encomiendas have often been characterized by the geographical displacement of the enslaved and breakup of communities and family units, but in New Spain, the encomienda ruled the free vassals of the crown through existing community hierarchies, and the natives remained in their settlements with their families.
Тарих
Энкоменда мен энкомендеро түсінігінің мәні испан тіліндегі "encomendar" етістігінде, яғни "сеніп тапсыруда" жатыр. Энкоменда реконкиста институтына негізделген, онда аделантадоларға жаулап алып, қайта қоныстандырған аймақтарда мұсылмандардан немесе басқа шаруалардан салық жинау құқығы берілді. Бұл маврларды жеңген әскерлер мен қаржы жұмысына қатысқандарды марапаттаудың бір жолы еді.
The heart of encomienda and encomendero lies in the Spanish verb encomendar, "to entrust". The encomienda was based on the reconquista institution in which adelantados were given the right to extract tribute from Muslims or other peasants in areas that they had conquered and resettled. It was a method of rewarding soldiers and moneymen who defeated the Moors.
Энкомендорлар
Энкоменда жүйесінің алғашқы иегерлері, энкомендеролар деп аталатын, көбінесе табысты жаулауға қатысқандығы үшін еңбекке грант алған жаулаушылар болды. Кейіннен Жаңа Испанияда (Мексико) энкомиенда алғандардың кейбірі өзі жаулаушы емес, бірақ жеткілікті байланыстары болғандықтан гранттар алды. Роберт Химмерих и Валенсия отарлық Мексиканың алғашқы кезеңіндегі энкомендероларды зерттегенде, жаулаушыларды Эрнан Кортестің бастапқы экспедициясына қатысқандарға бөліп, оларды "алғашқы жаулаушылар" деп атады, ал кейінірек Нарваэс экспедициясының мүшелерін "жаулаушылар" деп атады. Екіншілері Кортестің жасағына қосылды. Химмерих Жаңа Испаниядағы белгісіз сандағы энкомендероларды, испандықтар ацтек империясын жаулап алғанға дейін Кариб аймағында тұрған адамдарды pobladores antiguos (ескі қоныс салушылар) деп белгіледі. Жаңа әлемде Король конкистадорларға испан билігіндегі жергілікті тұрғындардан еңбек пен салық алу құқығын берді. Колумб Испания аралына келгеннен және қоныстанғаннан кейін энкоменда жүйесін құрды, ол жергілікті тұрғындардан салық төлеуді немесе қатыгез жазаларды талап етті. Салықтар алтынмен төленуі керек еді. Бірақ сол кезде алтынның жетіспеушілігі болды. Моктезуманың екі қызы, Изабель Моктезума және оның кіші әпкесі Леонор Моктезума, Эрнан Кортестен мәңгілікке үлкен энкомиендалар алды. Леонор Моктезума екі испанмен тікелей үйленді және энкомиендаларын екінші күйеуінен болған қызына қалдырды. Жаулап алынғаннан кейін тағайындалған вассал Инка билеушілері де энкомиенда іздеді және оларға берілді. Энкоменда Испанияның колонизациядан кейінгі алғашқы онжылдықта Солтүстік, Орталық және Оңтүстік Американы бақылауын сақтау үшін маңызды болды. Бұл континентте құрылған алғашқы маңызды ұйымдық заң болды, оған соғыс, Еуразиядан келген аурулардың кең тараған эпидемиялары және одан туындаған алабөліктер әсер етті. Бастапқыда энкоменда жүйесі Кариб теңізіндегі алғашқы ауыл шаруашылық экономикасының қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін ойластырылды. Кейін ол Перу және Жоғарғы Перудің кен өндіру экономикасына бейімделді. Энкоменда XVI ғасырдың басынан XVII ғасырға дейін сақталды. Филипп II 1594 жылдың 11 маусымында Филиппинде энкоменданы құру туралы заң қабылдады, онда ол жергілікті дворяндарға (принципалия) гранттар берді. Олар энкоменданы үлкен жерлерге иелік ету үшін пайдаланды, олардың көпшілігі (Макати сияқты) бүгінгі күнге дейін бай отбасыларға тиесілі.
The first grantees of the encomienda system, called encomenderos, were usually conquerors who received these grants of labour by virtue of participation in a successful conquest. Later, some receiving encomiendas in New Spain (Mexico) were not conquerors themselves but were sufficiently well connected that they received grants. In his study of the encomenderos of early colonial Mexico, Robert Himmerich y Valencia divides conquerors into those who were part of Hernán Cortés' original expedition, calling them "first conquerors", and those who were members of the later Narváez expedition, calling them "conquerors". The latter were incorporated into Cortes' contingent. Himmerich designated as pobladores antiguos (old settlers) a group of undetermined number of encomenderos in New Spain, men who had resided in the Caribbean region prior to the Spanish conquest of the Aztec Empire. In the New World, the Crown granted conquistadores as encomendero, which is the right to extract labour and tribute from natives who were under Spanish rule. Columbus established the encomienda system after his arrival and settlement on the island of Hispaniola requiring the natives to pay tributes or face brutal punishments. Tributes were required to be paid in gold. However, during this time gold was scarce. Two of Moctezuma's daughters, Isabel Moctezuma and her younger sister, Leonor Moctezuma, were granted extensive encomiendas in perpetuity by Hernán Cortés. Leonor Moctezuma married in succession two Spaniards, and left the encomiendas to her daughter by her second husband. Vassal Inca rulers appointed after the conquest also sought and were granted encomiendas. The encomienda was essential to the Spanish crown's sustaining its control over North, Central and South America in the first decades after the colonization. It was the first major organizational law instituted on the continent, which was affected by war, widespread disease epidemics caused by Eurasian diseases, and resulting turmoil. Initially, the encomienda system was devised to meet the needs of the early agricultural economies in the Caribbean. Later it was adopted to the mining economy of Peru and Upper Peru. The encomienda lasted from the beginning of the sixteenth century to the seventeenth century. Philip II enacted a law on 11 June 1594 to establish the encomienda in the Philippines, where he made grants to the local nobles (principalía). They used the encomienda to gain ownership of large expanses of land, many of which (such as Makati) continue to be owned by affluent families.
Құру
1501 жылы Кастилияның Изабелла I Американың түпкі тұрғындарын Корольдікке бағынышты деп жариялады, осылайша оларды кастилиялықтар және испан кастилиялықтарымен заңды теңестірді. Бұл оларды құлдыққа салуды, ерекше жағдайларды қоспағанда, заңсыз деп есептеді. Сонымен қатар, енкомиендалар құруға жол берілді, себебі енкомиенда құқығы тек Корольдікке толық бағынышты азаматтарға ғана берілді. 1503 жылы Корольдік конкистадорлар мен шенеуніктерге Корольге қызметтері үшін сыйлық ретінде енкомиендаларды ресми түрде беруге бастады. Энкомиенда жүйесіне Корольдің жергілікті халықты шағын бекіністерге біріктіруі көмектесті, олар «редукциялар» деп аталды және жаңа қалалар мен елді мекендер құру мақсатында құрылды. Әр редукциядағы жергілікті басшы өз қауымдастығындағы жұмысшыларды есепке алуға жауапты болды. Энкомиенда жүйесі адамдарға жер бермеді, бірақ қоныс салушылардың жерге қол жеткізуіне жанама түрде көмектесті. Бастапқыда белгіленгендей, энкомендеро және оның мұрагерлері осы жеңілдіктерді мәңгілікке иеленуді күтті. Бірақ 1542 жылы «Жаңа заңдар» деп аталған Корольдіктің маңызды реформасынан кейін, энкомендеро отбасыларына жеңілдікті екі буынға ғана ұстауға рұқсат берілді. 1535 жылы испандықтар Перуді бағындырғаннан кейін, Король Перуде осы саясатты жүзеге асыруға тырысқанда, испандықтар Корольге қарсы көтеріліс шығарып, вице-король Бласко Нунес Веланы өлтірді. Мексикада вице-король Антонио де Мендоса жергілікті жағдайларды және осындай басқыншылардың көтерілісіне мүмкіндік тууы мүмкін екенін айта отырып, реформаны жүзеге асырудан бас тартты. Ол Корольге: «Мен Корольдік билігіне бағынамын, бірақ осы бұйрықты орындамаймын», - деді. Энкомиенда жүйесі 1720 жылы заңды түрде тоқтатылды, осы кезде Корольдік осы институтты жоюға тырысты. Содан кейін энкомендеролар енкомиенда жұмысшыларына олардың еңбегі үшін ақы төлеуге міндетті болды. Энкомиендалар өте сыбайлас және қатал болды. Санто-Домингоның солтүстігіндегі Ла-Консепсьон маңында Сантьяго аделантадосы 15 000 адамнан тұратын әскердің бүлік шығаруды жоспарлап отырғаны туралы естіді. Бұл туралы естіген аделантадо қатысқан касиктерді тұтқындап, көптерін дарға асты. Кейіннен Гуарионекс есімді басшы ауылды қиратты, ал шамамен 3090 сарбаз оның басшылығымен Сигуана халқын жеңді. Арал тұрғындары соғысқан тайпалардан испандықтардың қорғауын күткенмен, испан әскеріне қосылуға тырысты. Олар испандықтарға айналағы ортаны білмеушіліктеріне көмектесті. Белгілі болғандай, екі буыннан кейін енкомиенданы Корольдікке қайтару қағидасы жиі назардан тыс қалды, өйткені колонистер еңбек пен биліктен айырылғысы келмеді. «Кодекс Осуна» – отарлық дәуірдегі көптеген ацтек кодекстерінің (туған жерлік қолжазбалардың) бірі, онда жергілікті суреттер мен науатль тіліндегі алфавиттік мәтін бар, және бұл жергілікті халық жеке энкомендеролар мен Корольдікке қарасты жергілікті қоғамдастықтар арасындағы айырмашылықты жақсы білгенін көрсетеді.
In 1501 Isabella I of Castile declared Native Americans as subjects to the Crown, and so, as Castilians and legal equals to Spanish Castilians. This implied that enslaving them was illegal except under very specific conditions. It also allowed the establishment of encomiendas, since the encomienda bond was a right reserved to full subjects to the crown. In 1503, the crown began to formally grant encomiendas to conquistadors and officials as rewards for service to the crown. The system of encomiendas was aided by the crown's organizing the indigenous into small harbors known as reducciones, with the intent of establishing new towns and populations. Each reducción had a native chief responsible for keeping track of the labourers in his community. The encomienda system did not grant people land, but it indirectly aided in the settlers' acquisition of land. As initially defined, the encomendero and his heirs expected to hold these grants in perpetuity. After a major Crown reform in 1542, known as the New Laws, encomendero families were restricted to holding the grant for two generations. When the Crown attempted to implement the policy in Peru, shortly after the 1535 Spanish conquest, Spanish recipients rebelled against the Crown, killing the viceroy, Blasco Núñez Vela. In Mexico, viceroy Antonio de Mendoza decided against implementing the reform, citing local circumstances and the potential for a similar conqueror rebellion. To the crown he said, "I obey crown authority but do not comply with this order." The encomienda system was ended legally in 1720, when the crown attempted to abolish the institution. The encomenderos were then required to pay remaining encomienda labourers for their work. The encomiendas became very corrupt and harsh. In the neighborhood of La Concepción, north of Santo Domingo, the adelantado of Santiago heard rumors of a 15,000 man army planning to stage a rebellion. Upon hearing this, the adelantado captured the caciques involved and had most of them hanged. Later, a chieftain named Guarionex laid havoc to the countryside before an army of about 3,090 routed the Ciguana people under his leadership. Although expecting Spanish protection from warring tribes, the islanders sought to join the Spanish forces. They helped the Spaniards deal with their ignorance of the surrounding environment. As noted, the change of requiring the encomendado to be returned to the crown after two generations was frequently overlooked, as the colonists did not want to give up the labour or power. The Codice Osuna, one of many colonial era Aztec codices (indigenous manuscripts) with native pictorials and alphabetic text in Nahuatl, there is evidence that the indigenous were well aware of the distinction between indigenous communities held by individual encomenderos and those held by the Crown.
Бастапқы даулар
Энкоменда жүйесі Испанияда және оның аумақтарында пайда болғаннан бастап-ақ дау тудырды. 1510 жылы Валенсуэла есімді энкомендеро, бейбіт келіссөздерге келіскен үнді басшыларын өлтірді. 1519-1533 жылдары таино кацикі Энрикильо испандарға қарсы көтерілді. 1538 жылы император Карл V таинолардың көтерілісінің ауырлығын түсініп, энкомендаларда еңбек ететін адамдарға қатысты заңдарды өзгертті. Лас Касастың пікірімен келісе отырып, таинолар мен аудиенция арасындағы бейбіт келісім төрт-бес жылдың ішінде бұзылды. Сондай-ақ, тәж Бургос заңдары (1512–13) және Жаңа Индия заңдары (1542) арқылы энкоменда жүйесінің теріс аспектілерін белсенді түрде қудалады. Испанияның дін қызметкері және бұрынғы энкомендеро болған Бартоломе де лас Касас, жергілікті халыққа жасалған зорлық-зомбылықты көргеннен кейін терең өзгеріске ұшырады. Ол өмірін энкоменда жүйесін жоюға арнады, өйткені ол оның Жаңа әлемнің жергілікті халқын жүйелі түрде құлдыққа салуға бағытталған деп ойлады. Лас Касас маңызды пікірталасқа қатысып, Жаңа заңдарды қабылдауға және энкоменда жүйесін тоқтатуға шақырып, үгіт жүргізді. Бургос заңдары мен Жаңа Индия заңдары отаршылдық қарсылықтарына байланысты сәтсіз аяқталды, шын мәнінде Жаңа заңдар Перу вице-корольдігінде кейінге шегерілді. Перудің бірінші вице-королі Бласко Нунес Вела энкоменданы бірте-бірте жоюды көздеген Жаңа заңдарды күшіне енгізуге тырысқанда, көптеген энкомендеролар оларға бағынуға дайын болмады және оған қарсы көтерілді.
The encomienda system was the subject of controversy in Spain and its territories almost from its start. In 1510, an Hispaniola encomendero named Valenzuela murdered a group of Native American leaders who had agreed to meet for peace talks in full confidence. The Taíno cacique Enriquillo rebelled against the Spaniards between 1519 and 1533. In 1538, Emperor Charles V, realizing the seriousness of the Taíno revolt, changed the laws governing the treatment of people labouring in the encomiendas. Conceding to Las Casas's viewpoint, the peace treaty between the Taínos and the audiencia was eventually disrupted in four to five years. The crown also actively prosecuted abuses of the encomienda system, through the Laws of Burgos (1512–13) and the New Laws of the Indies (1542). The priest of Hispaniola and former encomendero Bartolomé de las Casas underwent a profound conversion after seeing the abuse of the native people. He dedicated his life to writing and lobbying to abolish the encomienda system, which he thought systematically enslaved the native people of the New World. Las Casas participated in an important debate, where he pushed for the enactment of the New Laws and an end to the encomienda system. The Laws of Burgos and the New Laws of the Indies failed in the face of colonial opposition and, in fact, the New Laws were postponed in the Viceroyalty of Peru. When Blasco Núñez Vela, the first viceroy of Peru, tried to enforce the New Laws, which provided for the gradual abolition of the encomienda, many of the encomenderos were unwilling to comply with them and revolted against him.
1542 жылғы жаңа заңдар
Бұл жағдай туралы және институттың зәбірленуі туралы хабар Испанияға жеткенде, Америкадағы жүйені реттеу және біртіндеп жою мақсатында, сондай-ақ жергілікті халықты құлдыққа салуға тыйым салуды қайта бекіту үшін Жаңа заңдар қабылданды. 1542 жылы Жаңа заңдар қабылданған кезде, испандық тәж шетелдегі дәстүрлі заңдарды бақылау және олардың орындалуын қамтамасыз етудегі өзінің әлсіздігін мойындады, сондықтан жергілікті халыққа испандықтардың өзіне де берілмеген ерекше қорғау шараларын ұсынды, мысалы, қылмыс жасаған немесе соғыс кезінде оларды құлдыққа салуға тыйым салды. Бұл қосымша қорғау шаралары құлдыққа қатысты негіссіз талаптардың көбеюін болдырмауға бағытталған шара болды. Жаңа вице-король Бласко Нунес Веланың Перуға жолында испан империясының барлық айманында құлдықта ұсталған мыңдаған жергілікті халықты босатуы оның өліміне және енкомендеролар мен испандық тәж арасындағы қарулы қақтығысқа әкелді, бұл енкомендеролардың атқарылуымен аяқталды.
When the news of this situation and of the abuse of the institution reached Spain, the New Laws were passed to regulate and gradually abolish the system in America, as well as to reiterate the prohibition of enslaving Native Americans. By the time the new laws were passed, in 1542, the Spanish crown had acknowledged their inability to control and properly ensure compliance of traditional laws overseas, so they granted to Native Americans specific protections not even Spaniards had, such as the prohibition of enslaving them even in the case of crime or war. These extra protections were an attempt to avoid the proliferation of irregular claims to slavery. The liberation of thousands of Native Americans held in bondage throughout the Spanish empire by the new viceroy, Blasco Núñez Vela, on his journey to Peru, led to his eventual murder and armed conflict between the encomenderos and the Spanish crown which ended with the execution of those encomenderos involved.
Түпкілікті жою
XVI ғасырда Испанияның басып алған жерлерінің көп бөлігінде энкомиенда құбылысы тек бірнеше онжылдыққа созылды. Дегенмен, Перу мен Жаңа Испанияда энкомиенда институты одан әлдеқайда ұзақ сақталды. Чилидің оңтүстігіндегі Чилоэ архипелагында энкомиенда 1712 жылы көтеріліске ұшырағандай зор зұлпылық көрсеткен, және ол 1782 жылы жойылды.
In most of the Spanish domains acquired in the 16th century the encomienda phenomenon lasted only a few decades. However, in Peru and New Spain the encomienda institution lasted much longer. In Chiloé Archipelago in southern Chile, where the encomienda had been abusive enough to unleash a revolt in 1712, the encomienda was abolished in 1782.
Қалталық
Энкомиенда жүйесі, XVI ғасырдың ортасынан бастап Испан Америкасының барлық аймақтарында патшалық басқарудағы репартимиенто жүйесімен ауыстырылды.
The encomienda system was generally replaced by the crown managed repartimiento system throughout Spanish America after mid sixteenth century.
Өлім, ауру және геноцид
Рафаэль Лемкин (геноцид терминін жасаған автор) Испанияның Американың жергілікті халқына жасаған зұлмыларын мәдени және тіпті нағыз геноцид деп есептеді, соның ішінде энкоменда жүйесіндегі әрекеттерді де. Ол құлдықты "мәдени геноцидтің ең көрнекті түрі" деп сипаттап, "мәдениетті жоюдың, адамдарды әлеуметтендірудің ең тиімді және толыққанды жолы" екенін атап өтті. Экономика тарихшысы Тимоти Й. Йегер энкоменда дәстүрлі құлдықтан да қауіпті екенін айтты, себебі бір жұмысшының өмірі сол жерден тағы бір жұмысшымен ауыстырылуы мүмкін еді. Гавайи университетінің тарихшысы Дэвид Станнард энкоменданы "Орталық және Оңтүстік Америкадағы миллиондаған жергілікті халықтарды ерте және қиналысқа толы өлімге жеткізген" геноцидтік жүйе деп сипаттады. Йель университетінің геноцид зерттеулер бағдарламасы Испаньоладағы зұлмыларға қатысты осы пікірді қолдайды. Бағдарлама 1492-1514 жылдар аралығында Испаньоладағы тайно халқының санының азаюын геноцид мысалы ретінде келтіреді және жергілікті халықтың саны 100 000 мен 1 000 000 арасында болғаннан кейін 32 000-ға дейін төмендеді, яғни 68%-дан 96%-дан астамға азайды. Мысалы, антрополог Джейсон Хикельдің сөзіне сәйкес, аравак жұмысшыларының үштен бірі кен орындарындағы мәжбүрлі еңбек салдарынан алты ай сайын қайтыс болды.
Raphael Lemkin (coiner of the term genocide) considered Spain's abuses of the native population of the Americas to constitute cultural and even outright genocide, including the abuses of the encomienda system. He described slavery as "cultural genocide par excellence" noting "it is the most effective and thorough method of destroying culture, of desocializing human beings". Economic historian Timothy J. Yeager argued the encomienda was deadlier than conventional slavery because of an individual labourer's life being disposable in the face of simply being replaced with a labourer from the same plot of land. University of Hawaii historian David Stannard describes the encomienda as a genocidal system which "had driven many millions of native peoples in Central and South America to early and agonizing deaths". Yale University's genocide studies program supports this view regarding abuses in Hispaniola. The program cites the decline of the Taíno population of Hispaniola in 1492 to 1514 as an example of genocide and notes that the indigenous population declined from a population between 100,000 and 1,000,000 to only 32,000 a decline of 68% to over 96%. For example, according to anthropologist Jason Hickel, a third of Arawak workers died every six months from forced labour in the mines.
Геноцид туралы айыптауларға күмәнмен қарайды
Энкомиендаға және испандықтардың Американы жаулап алуы мен қоныстандыруына байланысты геноцид айыптауларына деген күмәншілік көбінесе Нобель Дэвид Кук сияқты ғалымдардың пікірлерін қамтиды. Олар геноцид айыптауларын испандық қара аңызының жалғасы деп санайды. Американы жаулап алу және қара аңыз туралы жазған Кук: «Ескі және Жаңа әлемдердің қарым-қатынасынан кейін алғашқы ғасырда миллиондаған адамның қазасына кінәлі деп айтылған испандықтардың саны жеткіліксіз болды» десе, Испаньола аралының жергілікті халқының дерлік толық құрып кетуіне көбінесе шешек сияқты аурулар себеп болғанын айтады. Оның сөзінше, испандықтар осы ауруларды білмей тұрып Жаңа әлемге әкелген.
Skepticism towards accusations of genocide linked to the encomienda and the Spanish conquest and settlement of the Americas typically involve arguments like those of Noble David Cook, wherein scholars posit that accusations of genocide are a continuation of the Spanish Black Legend. Writing about the Black Legend and the conquest of the Americas, Cook wrote, "There were too few Spaniards to have killed the millions who were reported to have died in the first century after Old and New World contact" and instead suggests the near total decimation of the indigenous population of Hispaniola as mostly having been caused by diseases like smallpox. He argues that the Spanish unwittingly carried these diseases to the New World.