Кіріспе

Толедо реформалары – Франсиско Альварес де Толедоның 1570 жылдары Перу вице-корольдігінде Испания саясатына енгізген бірқатар реформалары. 1533–1569 жылдар Перу вице-корольдігінің дағдарыс және алағайын жылдары болып саналды. Осы жылдар ішінде бірнеше мәселелер туындады және оларға жан-жақты назар аудару қажет болды. Испан конкистадорлары Анд тауларында тәртіпті сақтауды қиындыққа тап болды. Осы кезеңде туындаған мәселелердің қатарында Бласко Нунес Вела қабылдаған 1542 жылғы Жаңа заңдар және энкомиенда жүйесінің әлсіреуі болды. Бұл заңдар әділ салық жүйесін орнату арқылы үндістердің қанауын тоқтату мақсатымен қабылданды. Бұл испандықтарды ашуландырды, өйткені олар бұл күшпен бағындырылған жерлерге тікелей араласу деп есептеді және заңдар оларды экономикалық тұрғыдан қиын жағдайға түсірді. Энкомиенда жүйесінің әлсіреуі де испандарға экономикалық зиян келтірді. Жаңа заңдар энкомиенданы бастапқы иелерінен патшаға қайтарды, олар оны мұрагерлеріне беруді жоспарлаған, нәтижесінде аристократиялық текті құруға ұмтылған. Дегенмен, патша олардың билігінің артуын және оған деген құштарлығын шектеуді қалады. Бұл жүйе Испанияның басқа экономикалық жобаларымен бәсекелесу, энкомендеролардың салық және еңбек жүктемесі, сондай-ақ Анд халқы арасында еуропалық жұқпалы аурулардың таралуы салдарынан әлсіреді. Бұл экономикалық дағдарысқа жедел араласу қажет болды. Испания королі Филипп II 1568 жылы Франсиско де Толедоны Перудің жаңа вице-королі етіп тағайындады, жаңадан туындаған мәселелерді шешу үшін. Он екі жылдық билік кезеңінде ол Анд тауларындағы экономикалық дағдарысты шешуге бағытталған реформалар жүргізді. Франсиско де Толедоның реформалары 3 негізгі мәселеге қатысты. Біріншісі – үнді халқын ірі қалаларға біріктіру, бұл қалалар редукциялар деп аталды. Редукциялар 614 әкімшілік аудандарға бөлінді, олар репартимиентолар деп аталды. Әр репартимиентоны курака басқарды. Екінші мәселе – салық салудың реттелген жүйесін енгізу, яғни салық салу. Салық мөлшері өте жоғары болды. Бұл салық 18-ден 50 жасқа дейінгі барлық үнді еркектерден алынды, ал төленетін сома төлеушінің әлеуметтік статусына байланысты болды. Куракалар салық төлеуден босатылып, салық жинаумен айналысты. Соңғы мәселе – мита деп аталатын мәжбүрлі еңбек жүйесін құру болды. Мәжбүрлі еңбек Перу мен Жоғарғы Перудегі сынап және күміс кен орындарында жұмыс істеу үшін пайдаланылды. Бұл жүйе осы кен орындарынан алынған байлықты Испанияға бағытталды.