🇰🇭Ангкордағы Неак Пеан – бұл жылан мүсіндерімен әшекейленген, Преах Кан кіші шөлмегіндегі ежелгі индуисттік храм. Сауықтыру күші бар мифтік көлді бейнелейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неак-Пиан (немесе Неак-Пон) ( , "өрілген жыландар") – Камбоджаның Ангкор қаласындағы, Жаятака Барайдағы дөңгелек аралда орналасқан индуисттік храм бар жасанды арал. Ол VII Джаяварман патшаның тұсында салынған Преа Хан храмымен байланысты. Бұл Преа Хан барайының "Мебоны" (жазбадағы "Джаятакасы").
Neak Pean (or Neak Poan) (, "the entwined serpents") at Angkor, Cambodia is an artificial island with a Hindu temple on a circular island in Jayatataka Baray, which was associated with Preah Khan temple, built during the reign of King Jayavarman VII. It is the "Mebon" of the Preah Khan baray (the "Jayatataka" of the inscription).
Этимология
Кейбір тарихшылар Неак Пианды Гималайдағы аңызға толы Анаватапта көлінің символы деп есептейді, оның сулары барлық ауруды емдейді деп саналады. Атау ғибадатхана құрылысының негізінде оралып жатқан жыландардың (Нага) мүсіндерінен шыққан, ал "неак" сөзі санскрит тіліндегі "нага" сөзінің кхмер тіліндегі айтылуы. "Олар – Нанда мен Упананда, дәстүрлі түрде Анаватапта көлімен байланысты екі нага."
Some historians believe that Neak Pean represents Anavatapta, a mythical lake in the Himalayas whose waters are thought to cure all illness. The name is derived from the sculptures of snakes (Nāga) running around the base of the temple structure, neak being the Khmer rendering of the Sanskrit naga. "They are Nanda and Upananda, two nagas traditionally associated with Lake Anavatapta."
Тарих
Неак-Пин бастапқыда медициналық мақсаттар үшін салынған (көне адамдар бұл бассейндерге түсу денедегі элементтерді теңестіріп, ауруларды емдейді деп сенген); ол VII Джаяварман салған көптеген ауруханалардың бірі. Бұл идея ежелгі индуистік діннің тепе-теңдік туралы ұғымына негізделген. Төрт байланысқан бассейн Су, Жер, От және Желді көрсетеді. Әрқайсысы тас арна арқылы орталық су көзіне, яғни негізгі резервуарға қосылған, оны "Төрт ұлы жануар (маха ажанея пасу) – піл, бұқа, жылқы және арыстан" басқарады, олар тиісінше солтүстік, шығыс, оңтүстік және батыс жақтарға сәйкес келеді. Кішкентай павильондардағы тас арналар Төрт ұлы жануардың басын бейнелейтіндей етіп жасалған, бірақ шығыстағы арнада бұқаның басы орнына адам басы бейнеленген. Алғашқыда көлдің түбінде төрт мүсін тұрған. Қазірде тек Авалокитсвара бодисатвасының бір түрі – ат Балаханың мүсіні сақталған, ол Тамрадвипаның зұлым әйелдерінен теңізшілерді құтқарады. Көлдегі храм бастапқыда Авалокитсвараға арналған. Виллетс бұл "Джаяварманның өз халқына қандай болып көрінгісі келгенін көрсетеді" деп есептеген. Жоу Дагуан 13 ғасырдың соңында Ангкорға сапар жасағанда Неак-Пианды атап өткен.
Neak Pean was originally designed for medical purposes (the ancients believed that going into these pools would balance the elements in the bather, thus curing disease); it is one of the many hospitals that Jayavarman VII built. It is based on the ancient Hindu belief of balance. Four connected pools represent Water, Earth, Fire and Wind. Each is connected to the central water source, the main tank, by a stone conduit "presided over by one of Four Great Animals (maha ajaneya pasu) namely Elephant, Bull, Horse, and Lion, corresponding to the north, east, south, and west quarters The stone conduits in the little pavilions are fashioned to represent the heads of the Four Great Animals the only exception being that on the east, which represents a human head instead of a bull's." Originally, four sculptures stood on the floor of the lake. The only remaining statue is that of the horse Balaha, a form of the bodhisattva Avalokitesvara, saving sailors from the ogresses of Tamradvipa. The temple on the lake was originally dedicated to Avalokitesvara. Willetts believed that "this is Jayavarman as he would have wished to have appeared to his people"
Zhou Daguan refers to Neak Pean in his visit to Angkor in the late 13th century.