Кіріспе
Британдық әскери-теңіз авиаторы және Виктория кресінің иегері
Вице-адмирал Ричард Белл Дэвис (19 мамыр 1886 – 26 ақпан 1966), сонымен қатар Ричард Белл Дэвис ретінде де танымал, Корольдік теңіз күштерінің жоғары шенді командирі, әскери-теңіз авиаторы және Бірінші дүниежүзілік соғыста Виктория кресімен марапатталған, британ және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
Ерте өмір және мансап
Лондонның Кенсингтон ауданында туған Дэвис бес жасқа толғанда екі ата-анасынан айырылып, дәрігер ағасы тәрбиеледі. 1899 жылдың қыркүйегінен 1901 жылдың сәуіріне дейін ол Беркширдегі Брэдфилд колледжінде білім алды. Дэвис 1901 жылы Корольдік теңіз күштеріне қабылданып, 1902 жылдың 15 қыркүйегінде Жерорта теңіз флотында қызмет ететін HMS Диана қорғалған крейсеріне теңіз кадеті ретінде жіберілді. 1910 жылы ол жеке ұшқыш сабақтарын алды, ал 1913 жылы Корольдік теңіз әуе күштеріне (RNAS) қабылданды және эскадрилья командирі болып тағайындалды.
Викторияның айқасы
Кейін Дэвис Дарданеллге жіберілді және 1916 жылдың 1 қаңтарында Феррижик тоғысында, сол кезде Болгарияның бөлігі болған, Осман империясы бақылаған Еуропамен шекараға жақын жерде болған іс-қимылы үшін Виктория Кресімен марапатталды. Оқиға 1915 жылдың 19 қарашасында болды. Бүгінде Ферес (түрікше Феречик) қазіргі Грекияның Эврос аймағында орналасқан. Дэвис 29 жаста болды және No. 3 эскадрилья РНАС-қа қолбасшылық етті. Оның марапаттамасы былай делінген:
"Патша Ынталы түрде эскадрон командирі Ричард Белл Дэвиске, D.S.O., R.N., және ұшу суб-лейтенанты Гилберт Формби Смайлиге, R.N., төмендегі жағдайлардағы мінез-құлқы үшін Виктория Кресін және Ерекше қызмет көрсету кресін беруге келісім берді:—
19 қарашада осы екі офицер Феррижик тоғысына әуе шабуылын жүргізді. Ұшу суб-лейтенанты Смайлидің ұшағы ауыр атысқа ұшырап, құлады. Пилот станциядан үстінен өтіп, бір бомбаны тастай алмаған қалған барлық бомбаларын төмен қарай лақтырды. Содан кейін ол батпаққа қарай құлдырады. Жерге қонғаннан кейін ол жарылмаған бомбаны көрді және бомба оны жоюға көз жеткізеді деп білген соң, ұшағын өртеп жіберді. Одан кейін ол түрік аумағына қарай жол тартты. Осы сәтте ол эскадрон командирі Дэвистің төмен түсіп келе жатқанын байқады және ол жанып тұрған машинаға жақын жерге түсіп, бомбадан зақымдану қаупіне ұшырауы мүмкін деп қорқып, ұшу суб-лейтенанты Смайли кері жүгіріп, пистолет оғымен бомбаны жарылдырды. Эскадрон командирі Дэвис жанып тұрған машинадан қауіпсіз қашықтықта қонды, жаудың тобы жақындап келе жатқандықтан қарамастан, суб-лейтенант Смайлиді алып, әуежайға оралды. Бұл шеберлік пен батылдық үшін сирек теңдес болатын әуе өнерінің үлкен жетістігі болды. Бұл тарихтағы әуе көмегімен алғашқы іздеу-құтқару операциясы болды. Кейінгі іздеу және құтқару операциялары сияқты, Дэвистің әрекеті отандасын жаудан тұтқынға алудан немесе өлімнен сақтау ниетінен туындады; алайда, болашақтағы осындай көптеген операциялардан айырмашылығы, бұл оның ұшағының құрылымындағы ерекшеліктерге байланысты сәттілікке жеткен жеке импровизациялық әрекет болды. Ол басқаратын Nieuport 10 бір орындық модель болды, алдыңғы кабинасы жабылып, жабық болды. Дэвис оны мылтықпен атқылап алған кезде, Смайли Дэвистің бақылау құралдары арқылы және алдыңғы жабық бөлімге өтті. Смайли басқару элементтері арасында тығырыққа түсіп қалғандықтан, оны қонғаннан кейін шығаруға екі сағат кетті. Дэвис Галлиполидегі қызметі үшін де мақтау қағазында аталды. 1916 жылдың басында Дэвис Батыс майданға ауыстырылды, онда ол неміс желілерінің артында бомбалау шабуылдарын жүргізді, содан кейін Ұлы флотқа қосылған HMS Campania су ұшақтарын тасымалдаушы кемесінің қанатты командирі болды. 1918 жылдың сәуір айында RNAS Корольдік әуе күштеріне біріктірілгенде ол Корольдік теңіз күштерінде қалды және француздық "Croix de guerre with Palm" орденімен марапатталды."
The KING has been graciously pleased to approve of the grant of the Victoria Cross to Squadron Commander Richard Bell Davies, D. S. O., R. N., and of the Distinguished Service Cross to Flight Sub Lieutenant Gilbert Formby Smylie, R. N., in recognition of their behaviour in the following circumstances:—
On the 19th November these two officers carried out an air attack on Ferrijik Junction. Flight Sub Lieutenant Smylie's machine was received by very heavy fire and brought down. The pilot planed down over the station, releasing all his bombs except one, which failed to drop, simultaneously at the station from a very low altitude. Thence he continued his descent into the marsh. On alighting he saw the one unexploded bomb, and set fire to his machine, knowing that the bomb would ensure its destruction. He then proceeded towards Turkish territory. At this moment he perceived Squadron Commander Davies descending, and fearing that he would come down near the burning machine and thus risk destruction from the bomb, Flight Sub Lieutenant Smylie ran back and from a short distance exploded the bomb by means of a pistol bullet. Squadron Commander Davies descended at a safe distance from the burning machine, took up Sub Lieutenant Smylie, in spite of the near approach of a party of the enemy, and returned to the aerodrome, a feat of airmanship that can seldom have been equalled for skill and gallantry. This was the first combat search and rescue by aircraft in history. Like later search and rescue efforts, Davies' action sprang from the desire to keep a compatriot from capture or death at the hands of the enemy; unlike most of those future efforts, it was a one man impromptu action that succeeded because of a peculiarity in construction of his aircraft. The Nieuport 10 he was flying was a single seat model which had had its front cockpit decked over. When Davies picked him up under rifle fire, Smylie wriggled past Davies and through his controls into the tiny roofed over front compartment. Smylie was so thoroughly wedged among the controls that, upon landing, it took two hours to extricate him. Davies was also mentioned in despatches for his Gallipoli service. In early 1916, Davies was transferred to the Western Front, conducting bombing raids behind German lines, and then as wing commander in the seaplane carrier HMS Campania, attached to the Grand Fleet. He remained with the Royal Navy when, in April 1918, the RNAS was incorporated into the Royal Air Force. and the French Croix de guerre with Palm.
Соғыс аралығы мен Екінші дүниежүзілік соғыс
Дэвис 1919-1920 жылдары бірінші лейтенант, 1920-1924 жылдары Әскери-теңіз штабының Әуе бөлімінің бастығы, ал 1924-1926 жылдары Атлантика флотының аға офицері болды. 1926 жылы капитандыққа көтеріліп, 1926-1928 жылдары қайтадан Әскери-теңіз штабының Әуе бөлімін басқарды. Ол 1929-1930 жылдары Жерорта теңізіндегі 1-ші крейсерлік эскадрильяның қолбасшысы контр-адмиралдың бас штабы офицері және 1931-1933 жылдары Әуе министрлігінде Флоттың әуе күштерінің байланыс офицері болды. Ол 1933-1935 жылдары Қытай станциясында, ал 1936-1938 жылдары Девонпорттағы әскери-теңіз базасында (HMS Drake) командир болды. 1938 жылы контр-адмирал болып, 1939 жылдан 1941 жылға дейін Солленттегі (HMS Daedalus) RNAS Ли базасында орналасқан Әскери-теңіз әуе станцияларының контр-адмиралы болды. 1939 жылы корольдің туған күніне орай Бат орденінің серігі болып тағайындалды. 1941 жылғы 29 мамырда 55 жасында зейнеткерлікке шыққан Дэвис вице-адмирал болып тағайындалды. Содан кейін ол Корольдік теңіз резервіне (RNR) қосылды, шенін командирге төмендетіп. RNR офицері ретінде ол конвой коммодоры, эскорт-тасымалдаушының және сынақ тасымалдаушының капитаны қызметін атқарды.