Алессандрия қаласы: тарих және географиясы

Кіріспе

Италияның Пьемонт аймағындағы қала Алессандрия (алессандрja) – Италияның Пьемонт аймағындағы қала және коммуна, Александрия провинциясының орталығы. Қала Танаро және Бормида өзендері арасындағы аллювиалды жазықта, Туриннің шамамен солтүстік-шығысында орналасқан. Алессандрия ірі теміржол торабы болып табылады.

Тарих

Алессандрия 1168 жылы жарғымен еркін коммуна ретінде құрылды; ол Ломбард Лигасының бекінісі ретінде қызмет ету үшін бұрыннан бар қалалық орталыққа орналастырылды, Солтүстік Италия коммуналарының дәстүрлі бостандықтарын Фредерик Барбароссаның императорлық әскерлеріне қарсы қорғады. Алессандрия императордың берік одақтасы Монферрат графының иелігінде болды, 1168 жылы императордың қарсыласы Папа Александр III-ті құрметтеу үшін осы ат берілді. 1174–1175 жылдары бекініс императордың қоршауында ауыр сынақтан өтті, бірақ тұғыр тапты. Аңыз бойынша (Умберто Эконың «Баудолино» кітабында айтылады, және бірнеше ғасыр бұрын епископ Геркуланның Перуджаны сәтті қорғауына ұқсас оқиғаны еске түсіреді), шаруа Гаглиаудо оны құтқарып қалды: ол қалада қалған соңғы астықпен сиырын тойдырды, содан кейін оны қала қабырғасынан тыс алып, император лагеріне жеткізді. Онда тұтқындалып, сиыр пісіру үшін кесілді: императорлар сиырдың асқазаны астыққа толы екенін тапқанда, Гаглиаудодан мұндай байлықты ысырап ету себебін сұрады. Ол сиырын астықпен тойдыруға мәжбүр болғанын айтты, себебі оның көптігі соншалық, оны қала ішінде орналастыруға орын болмады. Император қоршау тым ұзаққа созылады деп қорқып, Алессандрияны босатты (малярия оның кетуінің нақты себебі болуы мүмкін). Гаглиаудоның мүсіні қала соборының сол жақ бұрышында орналасқан. Алессандрия аймақтың ескі коммуналарымен, әсіресе Астимен қақтығыстарға түсті. 1348 жылы Алессандрия Висконтилердің қолына түсті. 1391 жылы Джакопо даль Верме басқарған Джан Галеаццо Висконти әскері Алессандрияда Жан III Арманьяк басқарған француз әскерін жеңіске ұйттырды. 1450 жылы Алессандрия иеліктерімен бірге Миланның тағдырымен байланысты Сфорца әулетіне өтті, 1707 жылға дейін, одан кейін Савой әулетіне берілді және Пьемонттың бір бөлігі болды. Жаңа үстемдік Танаро өзенінің сол жағында, қаланың қарсы бетінде жаңа, ірі Цитадель салынғандығымен көрсетілді. Наполеонның Маренго шайқасындағы (1800) жеңісінен кейін Алессандрия Францияның құрамына кіріп, Наполеон департаментінің астанасы болды. Осы кезеңде қаланың солтүстігінде тағы бір маңызды бекініс салынды, онда әлі күнге дейін әскери штаб пен қойма ретінде қолданылатын әсерлі казармалар орналасқан (2006). Қаланың оңтүстігіндегі екінші бекіністің қалдықтары (Cristo ауданы) теміржолмен (Forte ferrovia) екіге бөлінді; үшіншісі әлі де сол ауданның ортасында сақталған (Forte Acqui). 1814 жылдан бастап Алессандрия Савойяның иелігіне қайта оралды, Сардиния Корольдігінің бір бөлігі болды. Рисорджименто жылдарында Алессандрия либералдардың белсенді орталығы болды. Шпинетта Маренго маңында Маренго шайқасы жыл сайын 14 маусымда қайта жандандырылады. Алессандрия социалист басқарған Италия провинциясының астанасы болды: сағатшы Паоло Сакко 1899 жылдың 25 шілдесінде мэр болып сайланды. Танаро және Бормидадағы маршаллдық ауласы мен көпірлерінің арқасында Алессандрия Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде стратегиялық мақсат болды және одақтастардың қарқынды бомбалауына ұшырады (әсіресе «Страггель» операциясы кезінде), ең ауыр шабуылдар 1944 жылдың 30 сәуірінде болды, нәтижесінде 238 адам қаза тауып, жүздеген адам жарақат алды, ал 1945 жылдың 5 сәуірінде 160 адам қаза тапты, олардың ішінде Гаглиаудо көшесіндегі балалар үйінен 60 бала болды. Барлығы, Алессандрияға жасалған әуе шабуылдарынан 559 адам қаза тапты, бұл мыңдаған ғимараттарды қиратты немесе зақымдады. 1945 жылдың 29 сәуірінде қала неміс оккупациясынан (1943–1945) партизандық қарсылық күштері мен Бразилия экспедициялық корпусының әскерлері тарапынан азат етілді. 1994 жылдың 6 қарашасында Танаро өзені қаланың көп бөлігін су басып, әсіресе Орти ауданында үлкен зиян келтірді.

Alessandria was founded in 1168 with a charter as a free comune; it was sited upon a preexisting urban nucleus, to serve as a stronghold for the Lombard League, defending the traditional liberties of the communes of northern Italy against the Imperial forces of Frederick Barbarossa. Alessandria stood in the territories of the marchese of Montferrat, a staunch ally of the Emperor, with a name assumed in 1168 to honour the Emperor's opponent, Pope Alexander III. In 1174–1175 the fortress was sorely tested by the Imperial siege and stood fast. A legend (related in Umberto Eco's book Baudolino, and which recalls one concerning Bishop Herculanus’ successful defence of Perugia several centuries earlier) says it was saved by a quick witted peasant, Gagliaudo: he fed his cow with the last grain remaining within the city, then took it outside the city walls until he reached the Imperial camp. Here he was captured, and his cow cut open to be cooked: when the Imperials found the cow's stomach filled with grain, Gagliaudo was asked the reason to waste such a rich meal. He answered that he was forced to feed his cow with grain because there was such a lot of it, and no room to place it within the city. The Emperor, fearing that the siege would last too long, left Alessandria free (malaria was probably the real cause of his departure). A statue of Gagliaudo can be found on the left corner of the city cathedral. Alessandria entered into jealous conflicts with the older communes of the region, in particular with Asti. In 1348 Alessandria fell into the hands of the Visconti. In 1391 the army of Gian Galeazzo Visconti, commanded by Jacopo dal Verme, heavily defeated the French army led by Jean III of Armagnac in Alessandria. In 1450 Alessandria passed with their possessions to the Sforza, following the career of Milan, until 1707, when it was ceded to the House of Savoy and henceforth formed part of Piedmont. The new domination was evidenced by the construction of a new big Cittadella on the left side of the river Tanaro, across from the city. With Napoleon's success at the Battle of Marengo (1800), Alessandria fell to France and became the capital of the Napoleonic Département of Marengo. During this period another substantial fort was built to the north of the city containing impressive and substantial barracks which are still used as military headquarters and stores (2006). The remains of a second fort to the south of the city (Cristo quarter) have been sliced in two by a railway (Forte ferrovia); a third one still remains in the middle of the same quarter (Forte Acqui). From 1814 Alessandria was Savoyard territory once more, part of the Kingdom of Sardinia. During the years of the Risorgimento, Alessandria was an active centre of the liberals. In a suburb, Spinetta Marengo, the Battle of Marengo is reenacted annually, on 14 June. Alessandria was the first capital of an Italian province to be governed by a Socialist: the clockmaker Paolo Sacco was elected mayor on 25 July 1899. Owing to its marshalling yard and the bridges on the Tanaro and Bormida, Alessandria was a strategic military target during World War II and was subjected to intense Allied bombing (especially during Operation Strangle), the most serious being the raids of 30 April 1944, with 238 dead and hundreds wounded, and 5 April 1945, with 160 deaths, among them 60 children from the children's asylum in Via Gagliaudo. Altogether, 559 people were killed by air raids on Alessandria, which destroyed or badly damaged a thousand buildings. On 29 April 1945 the city was liberated from the German occupation (1943–1945) by the partisan resistance and troops of Brazilian Expeditionary Force. On 6 November 1994 the Tanaro flooded a good part of the city, causing major damage, especially in the Orti quarter.

Көлік

1850 жылы ашылған Алессандрия теміржол станциясы Турин-Женева теміржолының бөлігі болып табылады. Бұл станция сонымен қатар Пьяченца, Новара, Павия, Каваллермадьоре, Овада және Сан-Джузеппе-ди-Каирге қарайтын алты бағыттың торабы есебінде қызмет етеді.

Спорт

Қаланың кәсіби футбол командасы — US Alessandria. Олардың стадионында сонымен қатар Серия А клубы «Ювентус Турин» клубының резервтік командасы «Ювентус Next Gen» та ойнайды.