Кіріспе

Британ армиясының генералы (1787–1860)

Генерал-лейтенант сэр Генри Джордж Уэйклин Смит, 1-ші барон, GCB (28 маусым 1787 – 12 қазан 1860) – 19 ғасырдың басындағы британ армиясының көрнекті ағылшын әскери қызметкері және қолбасшысы. Наполеон соғыстарының қатысушысы, ол 1846 жылғы Үндістандағы Аливал шайқасындағы рөлімен, Кейп колониясының губернаторы қызметін атқарғанымен және Леди Смиттың күйеуі ретінде есімдері сақталған.

Өмірбаян

Ол Уиттлси, Элли аралы, Кембриджшир қаласында, хирургтың ұлы және Висбех, Уиттлси және Торни біріккен батальонының майоры болып туды. Осы кезде Сент-Мария шіркеуінің оңтүстік бөлігінің шығыс жағы бөлініп, мектеп ретінде пайдаланылды, онда пастор немесе дін қызметкері сабақ берді. Гарри Смит осында, сол кездегі дін қызметкері Джордж Берджесс есімді шалдан білім алды. Бірлікті Генерал Стюарт қарап тұрғанда, ол жас жігітпен әңгімелесіп, оған офицерлік шен алуға көмектесуді ұсынды. Біраз уақыттан кейін 95-ші атқыштар полкіне екінші лейтенант болып тағайындалды. 1862 жылы қаладағы Сент-Мария шіркеуіндегі шағын ғибадатхана оның құрметіне қайта жаңартылды, сондай-ақ жергілікті қоғамдық колледж де оның атын иеленді: Сэр Гарри Смит қоғамдық колледжі.

Наполеон соғыстары

Гарри Смит – өмір бойы өз христиан есімінің жиі қолданылатын түрін қабылдады – жеке білім алды және 1805 жылғы 8 мамырда қызметке кірді, сосын 15 тамызда лейтенант болып жоғарылатты. Оның алғашқы активті қызметі 1806 жылы Рио-де-ла-Платадағы британдық басқындығы кезінде Оңтүстік Америкада өтті. Ол 1807 жылғы Монтевидео шайқасында көзге түсті, бірақ ең алғаш рет Пиреней соғысы кезінде танымал болды. Смит осы науқандардың барлығында 95-ші жеңіл атқыштар полкінде 1808 жылдан бастап соғыстың 1814 жылғы Тулуза шайқасында аяқтағанға дейін қызмет етті. 1810 жылы полковник Беквиттің адъютанты болып тағайындалды. 1812 жылдың басында, 28 ақпанда капитандыққа көтерілді, ал оған дейін наурыз айында генерал-майорлар штабының майоры ретінде 2-ші бригаданың жеңіл дивизиясына қосылды. 7 сәуірде, Бадахозды штурмдағаннан кейін, қаладағы барлық мүлігі қиратылған, әдепті испан әйелі өзінің және он төрт жасар әпкесінің қауіпсіздігі үшін, солдаттардың еркіздігінен қорғау іздеп, британдық шепке келді. Соңғысы, Хуана Мария де Лос Долорес де Леон, жақында ғана монастырьдан шыққан еді; бірақ жасына қарамастан, ол бірнеше күннен кейін Гарри Смитпен үйленді. Ол соғыстың қалған бөлігінде онымен бірге болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Гарри Смит АҚШ-та қызмет етуге ерікті, ол 1814 жылғы 24 тамызда Бладенсбург шайқасында болды және Вашингтондағы Капитолийдің өртелуін көрді; ол, «Оңтүстік Франциядағы Герцогтың адами соғысынан келгенімізді қорқытып жіберді» деді. Еуропаға оралғаннан кейін 1815 жылы Ватерлоо шайқасында бригада майоры болды, содан кейін дивизияның генерал-квартирмейстерінің көмекшісі ретінде марапатталды. Францияны оккупациялау кезінде Пикардиядағы Камбре қаласының мэрі болып тағайындалды. Франциядағы бейбітшілік орнағаннан кейін Глазгодағы дивизиялық адъютанты ретінде Шотландияның батыс округінің генерал-майоры Рейнеллге қайта оралды. Смит Рейнеллге жақсы әсер етті, ол 1826 жылы Нова-Скотияның губернаторы генерал-лейтенант сэр Джеймс Кемптке адъютант болып тағайындалуына көмектесті.

Ксоса патшалығы

Смит 1826 жылдың соңына қарай армияда майор шеніне көтерілді, бірақ әскери бөлімге бекітілмеді, және 1830 жылдың шілдесінде подполковник болып тағайындалғанда да бекітілмеген күйде қалды. 1828 жылы Смит Жақсы Үміт мүйісіне жіберілді, онда ол 1834-1836 жылдардағы Алтыншы Ксоса соғысында күштерге қолбасшылық етті. 1835 жылы ол Кейптауннан Грэмстаунға дейінгі 550 мильді алты күннен кем уақытта атпен жүріп өтуімен көзге түсті; белсенді шаралары арқылы ақ халық арасында сенімді қалпына келтіргеннен кейін, ол Аделаида патшайымы провинциясының губернаторы болып тағайындалды, онда ол жергілікті тайпаларға зор ықпал етті, оларды өркениеттендіруге және олардың әл-ауқатын жақсартуға белсенді түрде кірісті. Бірақ жоғары комиссар сэр Бенджамин Д’Урбан Смитті қолдағанмен, Лондондағы министрлік оның саясатын кері қайтарып, Смиттың өзінің сөздерімен айтқанда, "Аделаида патшайымы провинциясын қайтадан жабайылыққа түсіруді" бұйырды. Смит өзі де қызметінен алынды, оның келісіне бантулар мен буарлар да қайғырыс білдірді; Лорд Гленелгтің осы саясатының тікелей нәтижесінде көптеген буарлар ішкі аймаққа көшіп кетуді, белгілі бір "Ұлы Көш-қонды" бастады.

Үндістан

Смит 1840 жылы Үндістанда генерал-адъютант болып тағайындалды, онда ол 1843 жылғы Гвалиор жорығына қатысты, осының үшін Бат орденінің кавалер-командоры (KCB) атағымен марапатталды. 1845-1846 жылдары ол Бірінші ағылшын-сик соғысында шайқасты. Ол Мудки және Фирозешах шайқастарында сэр Хью Гоуфтың басқаруындағы дивизияға қолбасшылық етті, онда өзін ерекше көзге түсірді, бірақ бас қолбасшы жеткіліксіз қолдау көрсетті. Осы шайқастардың екіншісінен кейін Смит тәуелсіз қолбасшылыққа тағайындалды және 1846 жылғы 28 қаңтарда Сатледж өзеніндегі Аливал шайқасында сикхтерге күшті жеңіліс сыйлады. 10 ақпандағы Собраон шайқасында ол тағы да Гоуфтың дивизиясын басқарды. Аливалдағы ұлы жеңісі үшін оған Парламент алғысын білдірді, ал Веллингтон герцогінің сөзі, бұл ұлы қолбасшының лайықты офицерге жасаған ең жылы мақтауы болды. Смит сол кезде барондыққа ие болды; және ерекше құрмет ретінде, "Аливалдық" деген сөздер патентке атаққа қосылды. 1846 жылғы 9 қарашада ол генерал-майор болып жоғарылатылды.

Оңтүстік Африкаға оралу

1847 жылы ол Оңтүстік Африкаға Кейп колониясының губернаторы және жоғары комиссар ретінде, генерал-лейтенант шенімен қайта оралды. Ол он бір жыл бұрын болжаған қиындықтарды шешу үшін келді. Ол колония ішіндегі 1849 жылғы сотталғандар дағдарысы сияқты мәселелермен, сондай-ақ Кейптің шығыс шебіндегі тұрақсыздық сияқты сыртқы қауіптермен күресті. Ол Оранж өзенінің тәуелділігіндегі наразы бурлармен күресу үшін экспедицияға жетекшілік етті және 1848 жылғы 29 тамызда Бумплац шайқасына қатысты. 1848 жылы "Британдық Кафрарияның" бүкіл аймағын "ақыл-есі кеміс Смит" басып алды және бұл "толығымен оның жеке бастамасымен" жасалды деп айтылады. Пирс Брендон Смиттың хоссалық сарбаздың мойнына аяғын қойып, "Мен сіздің жоғары басшыңызмын, ал каффирлер – менің итім!" деп жар салғанын сипаттады. 1854 жылғы 20 маусымда ол генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, 1856 жылы Солтүстік округтің бас қолбасшысы болып тағайындалды. Ол Уиттлсидегі Сент-Мэри шіркеуіне жерленді, онда оның еске алу үшін мәрмәр бюсті мен ескерткіші орнатылған. Шіркеудің бұл бөлігі сэр Гарридің шіркеуі деп аталады. Оның әйелі Хуана 1872 жылғы 10 қазанда қайтыс болды және ол оның қабіріне бірге жерленді. Оның өлімінен кейін 1901 жылы жарық көрген автобиографиясы махаббат пен соғыс туралы классикалық туынды саналады. Гарри Смит пен оның әйелінің тарихы Пиреней түбегіндегі науқан мен Ватерлоо шайқасы туралы Джорджетт Хейердің "Испан қалыңдығы" (1940) романында баяндалған.