Жаңа Қоғам Қозғалысы: Зорлықсыз Әлеуметтік Өзгерістерге Бағытталған Төраптар Желісі

Кіріспе

Жаңа қоғам үшін қозғалыс (MNS) – 1970 және 1980 жылдардағы әлеуметтік қозғалыстарда маңызды рөл атқарған, зорлық-зомбылықсыздық принциптерін ұстанатын әлеуметтік белсенді ұжымдардың АҚШ-тағы желісі. MNS басылымындағы «Әлеуметтік өзгерістерге бағытталған қоғамдастықтарды құру» (1979) сипаттамасына сәйкес, Жаңа қоғам үшін қозғалыс (MNS) – зорлық-зомбылықсыз іс-қимыл арқылы түбегейлі әлеуметтік өзгерістерге ұмтылатын топтардың жалпыұлттық желісі. Біз бірлесіп қазіргі қоғамды талдаймыз, орталықтандырылмаған, демократиялық және қайырымдылыққа негізделген әлеуметтік құрылымның жобасын жасап, зорлық-зомбылықсыз революциялық стратегияны және жаңа құндылықтар мен өмір салтына негізделген бағдарламаны әзірлеп жатырмыз.

Тарих

МНС-тің алғысы 1966 жылы Лоуренс Скотт (Квекер) құрған Квекерлік іс-қимыл тобы (AQAG) болды. АҚШ-тың Вьетнам соғысына қатысуына байланысты негізгі квакер шіркеуінің жауабына наразы болған Скотт, AQAG-ті квакерлік бейбітшілік туралы куәлікке қайта ояну ниетімен құрды. Бұл мақсатына жете алмағандықтан көңілі толмаған AQAG мүшелері, Скотт пен квакер Джордж Уиллоуби сияқты, 1971 жылы осы топты Жаңа қоғам үшін қозғалыс ретінде қайта құрды. Басқа негізін қалаушыларға Билл Мойер, Берит және Джордж Лейки, Филис және Ричард Тейлор, Линн Шиверс және Лилиан Виллоуби кірді. МНС мүшелері революциялық өзгерістерді зорлықсыз жолмен қол жеткізуге қажетті құралдар мен стратегияларды жасауға тырысты. МНС-тің үш негізгі бағыты – белсенділерді оқыту, зорлықсыз тікелей іс-қимыл және қоғамдық жұмыс болды. MNS қызметінің басты орны Батыс Филадельфияда орналасқан. Атланта, Бостон, Миннеаполис, Огайо, Сан-Франциско, Сиэтл, Торонто, Тусон, Батыс Массачусетс және тағы да басқа қалаларда да жұмыс істеді. 1970 және 1980 жылдардың басында Филадельфияда АҚШ және халықаралық белсенділерді тікелей іс-қимыл ұйымдастыру, топтық жұмыс, консенсус арқылы шешім қабылдау, әділетсіздік және құлдырау мәселелері бойынша оқыту үшін апта соңында, екі апталық және тоғыз айлық бағдарламалар өткізілді. Белсенділерді оқыту басқа жерлерде де, көшпелі оқытушылар арқылы да жүзеге асырылды. МНС өзінің күшін тек бір мәселеге немесе кемшілікке жұмсаған жоқ. Оның мүшелері көптеген салаларда әлеуметтік өзгерістерге ұмтылды, ең бастысы – АҚШ-тың Вьетнам соғысына қатысуын тоқтату қозғалысы және 1970 жылдардың ортасы мен соңында АҚШ-тың ядролық энергетика индустриясын кеңейтуге қарсы азаматтардың қарсылығына қатысты. МНС мүшелері ядролық қаруға қарсы қозғалыс, Қарсылық серті (Орталық Америкаға АҚШ-тың араласуына қарсы), феминизм, ЛГБТҚ, азаматтық құқықтар, қоғамдық ұйымдастыру, азық-түлік және жұмысшы кооперативтерінде де белсенді болды. МНС феминистік топтық процестерді, тап пен мәдениетті қоса алғанда, адамдардың өзара байланысты күресін кеңінен талдауды және музыка мен көше театры сияқты саяси ұйымдастыру құралдарынан бастап, қайта бағалау кеңесіне дейінгі жеке күшейту техникаларын біріктіруімен ерекшеленді. MNS мүшелері топтық процестердегі дағдылары арқасында жиі кездесулерді жеңілдетіп, ірі наразылықтарға бейбітшілік сақтаушыларды дайындады. МНС-те дамытылған көптеген техникалар, соның ішінде шағын және ірі топтарда консенсус арқылы шешім қабылдау, жақын топтарға негізделген іс-қимыл құрылымы және дұрыс оқытудың сәтті іс-қимылдың кілті екендігі туралы идеялар көптеген әлеуметтік өзгерістер науқандары мен қозғалыстары тарапынан қабылданып, бейімделді. Олардың ішінде 1977 жылдың 1 мамырында Сейбруктегі атом электр стансасының құрылыс алаңына Clamshell Alliance жасаған шабуыл, содан кейін бүкіл елде және әлемде қауіпсіз энергия үшін тікелей әрекет жасаған жақын топтарға негізделген одақтар желісі арқылы жалғасты. МНС сондай-ақ 1999 жылғы Сиэтлдегі Дүниежүзілік сауда ұйымының наразылықтары және 2011-2012 жылдардағы "Оккупай" қозғалысы сияқты кейінгі қозғалыстарға да зор әсер етті. Өз кезегінде, МНС-ке академиктер мен авторлардың, әсіресе зорлықсыз әрекет теориясының негізін қалаушы, Альберт Эйнштейн институтының (Кембридж, Массачусетс) негізін қалаушы және Оңтүстік Африканы зорлықсыз босатуға, араб көктеміне және басқа да әлеуметтік әділдік қозғалыстарына үлкен әсер еткен Джин Шарппен болған байланысы үлкен әсер етті. МНС мүшелері үшін қоғамдық сезім мен адамдар арасындағы қарым-қатынастардың сапасы маңызды болды, көптегендері кооперативтік үйлерде тұрды, қайта бағалау кеңесін қолданды және нәсіл, тап, жыныс және сексуалдық бағдарлама мәселелерін өздерінің белсенділіктерінде және өмірлерінде қарастырды. Батыс Филадельфияда МНС мүшелері коммерциялық емес "Life Center Association" ретінде тіркелген жер қорын құрды, бастапқыда бірнеше жер қоры ғимараттары оқу орындары мен ұйымдық кеңсесін қамтамасыз ету үшін құрылды, содан кейін биіктігінде 20-ға жуық кооперативтік үйлерді қамтиды. Ол әлі күнге дейін сақталған, бірақ әлдеқайда кішірек. Кооперативке тиесілі және басқарылатын Жаңа қоғам баспасы арқылы МНС мүшелері көптеген памфлеттер мен нұсқаулықтар жариялады, сондай-ақ зорлықсыздық туралы маңызды еңбектерді қайта жариялады (мысалы, Біз бәріміз бір-біріміздің бір бөлігіміз... Барбара Демингтің оқулығы, 1984 ж.). NSP-нің бірлесіп жазылған "Тірі революция үшін нұсқаулық" (affectionately "монстр нұсқаулығы" деп аталады) және ұқсас басылымдар әр құрлықтағы белсенділерге шабыттандырып, жетекшілік етті, тіпті Тасманияның шұрайлы қоғамының Франклин өзенін бөгеттеуге қарсы науқанына да әсер етті. NSP сондай-ақ Маршалл Розенбергтің "Зорлықсыз коммуникация туралы нұсқаулық" кітабын жариялады, ол Розенбергтің Зорлықсыз коммуникация орталығымен жұмысының негізі болды. Бірнеше жылдық төмендеуден кейін МНС мүшелері 1988 жылы басымдықтардағы ішкі даулар, көпмәдениетті болуға жетудегі сәтсіздік және Филадельфиядағы оқу бағдарламаларының азаюына байланысты тарап кетуге шешім қабылдады. Алайда, оның ең білікті оқытушылары мен ұйымдастырушылары өз күштерін қайта бағыттап, АҚШ-тың әртүрлі ұйымдары мен науқандарына қосылды немесе құрды. Көптегендер МНС-тің басты мақсатына – маңызды өзгерістерге қол жеткізу үшін Ганди стиліндегі зорлықсыз әрекеттерді түсінуді және қолдануды дамытуға жеткенін сенді. МНС-тің мұрағаттары Свартмор колледжінің Бейбітшілік жинағында сақталады.

The precursor to the MNS was A Quaker Action Group (AQAG), founded by Lawrence Scott (Quaker) in 1966. Dissatisfied with the response of the mainstream Quaker church to the United States involvement in the Vietnam War, Scott founded AQAG with the intention of sparking a renewed commitment to the Quaker Peace Testimony. Frustrated by their failure to achieve this end, AQAG members including Scott and Quaker George Willoughby, refashioned the group as the Movement for A New Society in 1971. Other founding members included Bill Moyer, Berit and George Lakey, Phyllis and Richard Taylor, Lynne Shivers, and Lillian Willoughby. The members of MNS consciously sought to develop tools and strategies that could be employed to bring about revolutionary change through nonviolent means. The three part focus of MNS included training for activists, nonviolent direct action and community. The main location for MNS activity was in West Philadelphia. Other locations included Atlanta, Boston, Minneapolis, Ohio, San Francisco, Seattle, Toronto, Tucson, Western Massachusetts and more. During the 1970s and early 1980s Philadelphia was the base for weekend, two week and nine month programs that trained US and international activists in direct action organizing, group process, consensus decision making, liberation/oppression issues and more. Activist training also happened in other locations and through traveling trainers programs. MNS did not focus its energies exclusively on one issue or injustice. Its members were involved in working for social change on many fronts, most notably in the movement to end US involvement in the Vietnam war, and during the citizen led opposition to the expansion of the US nuclear power industry in the mid to late 1970s. MNS members were also active in the anti nuclear weapons movement, the Pledge of Resistance (anti US intervention in Central America), feminism, LGBTQ, civil rights, community organizing, and food and worker cooperatives. MNS was unusual in combining feminist group process, broad analysis of interrelated people's struggles including class and culture, and personal empowerment techniques ranging from music and street theater as political organizing tools to Re evaluation Counseling. With their group process skills, MNS members often played roles of facilitating meetings and training peacekeepers for large protests. Many MNS developed techniques, including small to large group consensus decision making, an action structure based on affinity groups, and the idea that proper training was key to successful actions, were widely adopted and adapted by numerous social change campaigns and movements. Prominent among these was the Clamshell Alliance occupation of the Seabrook nuclear power plant construction site May 1, 1977, continuing through the network of affinity group based alliances that took direct action for safe energy nationwide and worldwide. MNS also heavily influenced later movements such as the 1999 World Trade Organization protests in Seattle and the Occupy movement of 2011 2012. In turn, MNS was greatly influenced by its association with academics and authors, notably Gene Sharp, nonviolent action theoretician, founder of the Albert Einstein Institution (Cambridge, Mass. ), and a major global influence on the nonviolent liberation of South Africa, the Arab Spring and other social justice movements. The sense of community and the quality of interpersonal relationships was important to MNS members and many lived in cooperative households, practiced Re evaluation Counseling, and addressed issues of race, class, gender and sexual orientation in their activist training and lives. In West Philadelphia MNS members established a land trust incorporated as a nonprofit "Life Center Association", initially comprising several land trusted buildings to provide training spaces and an organizational office, then expanding to include about 20 cooperative houses at its height. It survives to this day, though far smaller. Through the cooperatively owned and managed New Society Publishers, MNS members published numerous pamphlets and guidebooks, as well as republishing important works on nonviolence (e. g. We Are All Part of One Another a Barbara Deming Reader in 1984). NSP's cooperatively authored Resource Manual for a Living Revolution (known affectionately as the “monster manual”) and similar publications inspired and guided activists on every continent, even the Tasmanian Wilderness Society’s campaign to prevent the damming of the Franklin River in southern Australia. NSP also published Marshall Rosenberg's Handbook on Nonviolent Communication which became the basis for Rosenberg's work with the Center for Nonviolent Communication. After several years of decline, MNS membership decided to disband in 1988, due to internal differences regarding priorities, lack of success in becoming multicultural, and the decline of its training programs in Philadelphia. However, its most skilled trainers and organizers redirected their efforts, joining or founding a range of organizations and campaigns across the U. S. Many believed MNS had achieved its primary goal of furthering the understanding and use of Gandhian style nonviolent action to effect significant change. MNS records are archived at the Swarthmore College Peace Collection.

Мұра

Қазіргі уақытта Британдық Колумбияда орналасқан New Society Publishers әлеуметтік өзгерістерге байланысты кітаптарды жариялауды жалғастыруда, бұл ретте қоршаған ортаның тұрақтылығының практикалық аспектілеріне басымдық беріледі. Douglas & McIntyre 2008 жылы New Society Publishers баспасын сатып алды. 2013 жылы оны алғашқы канадалық New Society баспа тобы қайта сатып алды. Билл Мойер 2002 жылдың қазан айында қайтыс болғанға дейін әлеуметтік өзгерістер қозғалысы үшін сегіз кезеңдік, өте ықпалды «Қозғалыс әрекет жоспары» моделін АҚШ және әлем бойынша белсенділерге үйретуді жалғастырды. Джордж Лейки, Филадельфиядағы Training for Change ұйымының негізін қалаушы ретінде, зорлық-зомбылықсыздықты әділетсіздікке қарсы тұрудың тиімді тәсілі ретінде насихаттауды жалғастырды, оған басқа MNS мүшелері Бетси Рааш Гилман және Эрика Торн да қосылды. MNS түлегі Стив Чейз Антиохия университеті Жаңа Англияда белсенділерді даярлау бағдарламасын бастады және қазір Solidarity 2020 and Beyond ұйымының орынбасары директоры болып жұмыс істейді. Шел Хоровиц пен Дина Фридман экологиялық және әлеуметтік жауапкершілікті бизнеске енгізуді қолдайды. Басқа да бұрынғы MNS мүшелері (Фелисе Ескел, Чак Коллинз, Бетси Леондар Райт, Джерри Кох Гонсалес, Энн Слепьян Эллингер, Кристофер Могил Эллингер) сыныптық мәселелерге шоғындалған United for a Fair Economy, Class Action, Bolder Giving және Institute for Policy Studies-тің Program on Inequality and the Common Good сияқты ұйымдарды құру мен дамытуға үлкен үлес қосты. Олардың көптегені түрлі салалардағы мақсаттарға бірлесіп жетекшілік етеді, ал 2022 жылдың қараша айында MNS-тің 50 жылдығына арналған мерекелік жиынға жүздей түлек қатысты.