Жозе Мануэл Жоли Брага Сантуш: Португалия композиторы және дирижеры

Кіріспе

Португалиялық композитор және дирижер Хосе Мануэль Жоли Брага Сантос, ComSE (ʒɔˈli ˈbɾaɣɐ ˈsɐ̃tuʃ; 14 мамыр 1924 – 18 шілде 1988) – Лиссабонда туып, сол жерде қайтыс болған португалиялық композитор және дирижер. Ол алты симфония жазған.

Өмірбаян

Хосе Мануэль Жоли Брага Сантос 1924 жылы Лиссабонда дүниеге келді және 1988 жылы осы қалада, музыкалық шығармашылығының қарыштама кезеңінде қайтыс болды. Лиссабон ұлттық консерваториясында скрипка мен композицияны оқыған ол, алдыңғы буынның көрнекті португал композиторы Луис де Фрейтас Бранконың (1890–1955) шәкірті болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, ол шетелге барып, Херманн Шерхен мен Антонино Воттодан дирижерлік өнерді, ал Вирджилио Мортариден композицияны үйренді. 1945 жылы Англияға сапар шегіп, Ральф Вон Уильямспен танысты, ол оны симфониялық музыкасында туған халық әндерін пайдалануға шақырып, сондай-ақ контрапункт сабақтарын алуға кеңес берді. Ол ХХ ғасырдың, және мүмкін, барлық уақыттың ең ірі португал симфонисі болды. Оның музыкалық тілі, туа біткен оркестрлеу сезімімен қатар, берік музыкалық құрылымға, сонымен қатар драмаға негізделген, ұзақ мелодиялық фразалармен және құрылымдық дамуға табиғи бейімділікпен ерекшеленеді. Өзінің сөздерімен айтқанда, ол "латын симфониясын дамытуға үлес қосуды және менің алдымдағы буынның музыкадағы монументализмді теріске шығаруға бейімділігіне қарсы тұруды" қалаған. Алғашқы туындыларында композитор, қазіргі заманғы музыка мен португал музыкасының алтын ғасыры – Ренессанс арасында байланыс орнатуға ұмтылғандықтан, модальдық бейімділікті көрсетті. Сондай-ақ, оның елінің ең көне халық әндерінің мелодиялық эскиздерін де кездестіруге болады. Португалияның оңтүстігіндегі Алентежу аймалындағы үйінде оқып, композиция жасаған ол, португал фольклорына ерекше қызығушылық танытпаса да, "таң қалдырарлық түпнұсқалық және ұлылыққа" ие деп санайтын, өте көне жергілікті фольклордың ықпалына бой ұсынды. Бірін-бірі шапшаңдықпен алмастырған алғашқы төрт симфониясы (22 мен 27 жас аралығында) Лиссабондағы Португалия радиосының симфониялық оркестрімен бірден орындалып, зор табысқа ие болды. Португалия радиосының симфониялық оркестрінің дирижері және негізін қалаушы – португалдың ұлы дирижері Педро де Фрейтас Бранко, Морис Равельдің досы, Мануэль де Фалла және Orchestre Lamoureux-тің бұрынғы директоры болды. Педро де Фрейтас Бранко інісінің шәкіртінің талантын ерте танып, 1950 жылдары Жоли Брага Сантостың халықаралық мансабын бастады, ол өзінің туындыларының бірнеше халықаралық тұсаукесерін Еуропа бойынша өткізді. Бұл кезеңдегі басқа да туындылары – Струналарға арналған концерт, Альентежу тақырыбындағы вариациялар және үш симфониялық увертюра. Көптеген туындылар 1970 жылдардан бастап португалдық Strauss SP лейблімен, ал соңғы кезде Naxos / Marco Polo лейблімен жазылды. Соғыстан кейінгі еуропалық композиторлардың туындыларын жақыннан зерттеген оның стилі 1960 жылдан бастап көбірек хроматикалық сипатқа ие болды. Саяхаттау кезеңі мен дирижерлік өнерге арнаған уақыты оған, музыкалық стилінің эволюциясы үшін шешуші болған, пайдалы демалыс кезеңі болды. Осы кезеңге "Үш симфониялық эскиз", "Синфониетта", "Реквием", оның 5-ші және 6-шы симфониялары және "Дивертименто №2" жатады. Жоли Брага Сантос сонымен қатар үш опера, әр түрлі аспаптар мен ансамбльдерге арналған камералық музыка, фильмдерге арналған музыка және Камоэнс, Антеро де Квентал, Тейшейра де Паскоаэс, Фернандо Пессоа, Гарсиласо де ла Вега, Антонио Мачадо және Розалия де Кастро сияқты классикалық және заманауи португал және испан ақындарының өлеңдеріне негізделген бірнеше хорлық туындылар жазды. Жоли Брага Сантос Лиссабон ұлттық консерваториясында композициядан дәріс берді, онда ол Музыкалық талдау кафедрасын ашты. Сонымен қатар, ол Опорто симфониялық оркестрінің директоры және Juventude Musical Portuguesa (Португалияның музыкалық жастары) ұйымының негізін қалаушылардың бірі болды. Сыншы және журналист ретінде ол бірнеше португалдық және шетелдік газеттер мен журналдар үшін көптеген материалдар жазды. Ол Лиссабонда инсульттан қайтыс болды.

José Manuel Joly Braga Santos was born in Lisbon in 1924 and died in this city in 1988, at the peak of his musical creativity. Having studied violin and composition at the National Conservatoire of Lisbon, he became a disciple of Luís de Freitas Branco (1890–1955), the leading Portuguese composer of the preceding generation. After the Second World War, he was able to go abroad, having studied conducting with Hermann Scherchen and Antonino Votto, and composition with Virgilio Mortari. In 1945 he visited England where he met Ralph Vaughan Williams, who encouraged him to use his native folksong in his symphonic music and also suggested that he should take lessons in counterpoint. He was undoubtedly the leading Portuguese symphonist of the 20th century, and perhaps of all time. Apart from an innate sense of orchestration, his musical language is based on a strong musical architecture as well as drama, with long melodic phrases and a natural instinct for structural development. In his own words, he wanted “to contribute toward a Latin symphonism and to react against the predominant tendency, of the generation that preceded me, to reject monumentalism in music”. In his first works, the composer showed a modal tendency motivated by the desire to establish a connection between contemporary music and the golden age of Portuguese music: the Renaissance. We also find a melodic outline of the oldest folk songs of his country. Although he was not particularly interested in the Portuguese folklore, studying and composing at the country home of his mentor, in the rural south of Portugal the Alentejo he naturally accepted the influence of the very old local folklore that he considered "of mesmerizing originality and grandeur". The first four symphonies, which followed each other quite rapidly (between the ages of 22 and 27), were immediately performed by the Portuguese Radio Symphony Orchestra in Lisbon, and met with great success. The conductor and founder of the Portuguese Radio Symphony Orchestra was the great Portuguese conductor Pedro de Freitas Branco, a friend of Maurice Ravel, Manuel de Falla, and former director of the Orchestre Lamoureux. Pedro de Freitas Branco early recognised his brother’s pupil’s talent and launched Joly Braga Santos's international career during the 1950s, conducting several international premieres of his works around Europe. Other works of this period are the Concerto for Strings, Variations on an Alentejo Theme, and three Symphonic Overtures. Most of the works were recorded, from the 1970s onwards, by the Portuguese label Strauss SP, and more recently, by the Naxos / Marco Polo label. Following closely the works of post war European composers, his style became, from 1960 onwards, more chromatic. The period of travel and the time he devoted to conducting provided him with what he described as a useful period of rest, decisive for the evolution of his musical style toward increased chromaticism and less traditional form. To this period belong the works Three Symphonic Sketches, Sinfonietta, the Requiem, his 5th and 6th Symphonies, and Divertimento no. 2. Joly Braga Santos also wrote three operas, chamber music for a wide variety of instruments and ensembles, film scores, and several choral works based on poems from the great classical and modern Portuguese and Spanish poets such as Camões, Antero de Quental, Teixeira de Pascoaes, Fernando Pessoa, Garcilaso de la Vega, Antonio Machado and Rosalía de Castro. Joly Braga Santos lectured on composition at the National Conservatoire of Lisbon, where he introduced the chair of Musical Analysis. He was also director of the Oporto Symphony Orchestra and one of the founders of the Juventude Musical Portuguesa (Portuguese Musical Youth). As a critic and journalist he produced a vast range of work for several Portuguese and foreign newspapers and journals. He died in Lisbon of a stroke.

Марапаттар

Үш симфониялық эскиз (1962) 1963 жылы Донемуспен, ал 5-ші симфония 1966 жылы «Tribune Internationale des Compositeurs» (ЮНЕСКО) ұйымы тарапынан марапатталды. 2004 жылы Naxos/Marco Polo лейбеліндегі, Ирландияның Ұлттық симфониялық оркестрі орындаған және Альваро Кассуто дирижерлік еткен 4-ші симфонияның жазбасы CD Premier санаты бойынша Канн классикалық сыйлығын жеңіп алды.

Құрметтер

1977 жылы Жоли Брага Сантос Португалия Республикасының Президенті Антонио Рамалхо Эанес тарапынан Сантьяго де Эспада орденімен марапатталды.

Опера

1958 – Меропа, 3 актідегі опера, Альмейда Гарреттің пьесасы негізінде; сопрано, тенор, бас, 3 баритон, хор және оркестр – 95 минут; алғашқы қойылымы: Лиссабон, 1959, С. Карлос театры, автордың дирижерлігімен. 1970 – Trilogia das Barcas, Гил Висентедің үш пьесасы бойынша опера; «Қыздарыма»; 20 рөл (әншілер мен актерлер), екі хор, оркестр және дыбыс жазу – 120 минут; алғашқы қойылымы: Лиссабон, 1970, Гүлбенкиан фестивалі; Никола Росси Лемени, Мария Оран, Кармен Гонсалес, Хьюго Касаис, Альваро Мальта, Ана Лагоа. Гүлбенкиан оркестрі мен хоры, Жанфранко Риволи дирижерлігімен.

Балет

1967 – Encruzilhada (Түйіскен жолдар) Балет; 2,2,2,2 2,2, Tp. Перк. 2, М., скрипкалар 30'; Алғашқы қойылымы: Лиссабон 1968, Гүлбенкиан балеті; Жазбалары: Marco Polo 8.225216, 2001.

Симфониялар

1947 – Симфония № 1 (D) "Соңғы дүниежүзілік соғыстың батырлары мен шейіттеріне арналған"; 3,3,3,3 4,3,3,1 Tp., Perc. 2, 40 минуттік партиялар; Премьерасы: Лиссабон, 1947, Ұлттық радио симфониялық оркестрі; Педро Фрейтас Бранко, дирижер; Жазбалар: Strauss SP 4112, 1960 жылғы тікелей концерт, CD шығарылымы 1996; Strauss SP4048, 1989; Marco Polo 8.223879, 1997. 1948 – Симфония № 2 (B миноры) 3,3,2,2 4,3,3,1 Tp. 2, Perc. 1, скрипкалар. 60 минут; Премьерасы: Лиссабон, 1948, Ұлттық радио симфониялық оркестрі; Педро де Фрейтас Бранко. Халықаралық премьерасы: Париж, 1948, Radiodifusion Française оркестрі, дирижер Педро де Фрейтас Бранко. Рим, 1959, Orchestra della R. A. I., дирижер Фредерико де Фрейтас; Жазбалар: Marco Polo 8.225216, 2001. 1949 – Симфония № 3 (C мажор) "Луис де Фрейтас Бранкоға арналған"; 2,2,2,2 4,3,3,1 Tp., Perc. 4, H. 2, 37 минуттік партиялар; Премьерасы: Лиссабон, 1949, Ұлттық радио симфониялық оркестрі; Педро де Фрейтас Бранко, дирижер; Жазбалар: Strauss SP8770022, 1986; Marco Polo 8.225087, 1997. 1950 – Симфония № 4 (E миноры) "Португалиялық музыкалық жастарға арналған"; 3,3,3,3 4,4,3,1 Tp., Perc. 4, H., 50 минуттік партиялар; Премьерасы: Лиссабон, 1951, Ұлттық радио симфониялық оркестрі; Жоли Брага Сантос, дирижер; Оркестр мен хорға арналған ноталар, 1968; Премьерасы: Ұлттық радио симфониялық оркестрі, Гүлбенкиан хоры; Дирижер Сильва Перейра, 1968; Жазбалар: Strauss SP4059, 1989; Marco Polo 8.225233, 2003. 1966 – Симфония № 5 op.39 "virtus lusitaniae"; 4,4,5,4 6,4,3,1 Tp. 2, Perc. 9, Пиано, Челеста, H. 2, 31 минуттік партиялар; Премьерасы: Лиссабон, 1966, Ұлттық радио оркестрі, автор жетекшілігімен. Халықаралық композиторлар трибунасы (ЮНЕСКО) 1968 ж. марапаттады. Жазбалар: Strauss SP4043, 1968; CD шығарылымы 1989; Marco Polo 8.223879, 1997. 1972 – Симфония № 6 "Қызым Мария да Пиедадаға арналған"; Сопрано соло, Хор 3,3,4,3 4,4,3,1 Tp. Perc. 4, Челеста, H. 2, 28 минуттік партиялар. Премьерасы: Лиссабон, 1972, Тиволи театры, Ұлттық радио симфониялық оркестрі, С. Карлос театры хоры, солист-сопрано Эльза Саке, дирижер Альваро Кассуто. Жазба: Marco Polo 8.225087, 1997.

1947 – Symphony No. 1 (in D) "To the Heroes and Martyrs of the last World War"; 3,3,3,3 4,3,3,1 – Tp., Perc. 2, strings 40'; Premiere: Lisbon 1947, National Radio Symphony Orchestra, ; Pedro Freitas Branco, conductor; Recordings: Strauss SP 4112 of live concerto 1960 CD issue 1996; Strauss SP4048 1989; Marco Polo 8.223879 1997. 1948 – Symphony No. 2 (in B minor) 3,3,2,2 4,3,3,1 Tp. 2, Perc. 1, strings. 60'; Premiere: Lisbon, 1948, National Radio Symphony Orchestra; Pedro de Freitas Branco. International Premieres: Paris, 1948, Orch. Radiodifusion Française, Pedro de Freitas Branco conductor. Rome, 1959 Orchestra della R. A. I., Frederico de Freitas, conductor; Recordings: Marco Polo 8.225216, 2001. 1949 – Symphony No. 3 (in C M) "To Luis de Freitas Branco"; 2,2,2,2 4,3,3,1 Tp., Perc.4, H. 2, strings 37'; Premiere: Lisbon, 1949, National Radio Symphony Orchestra; Pedro de Freitas Branco, conductor; Recordings: Strauss SP8770022 1986; Marco Polo 8.225087 1997. 1950 – Symphony No. 4 (in E m) " To the Portuguese Musical Youth"; 3,3,3,3 4,4,3,1 Tp., Perc.4, H., strings 50' ; Premiere: Lisbon 1951, National Radio Symphony Orchestra; Joly Braga Santos, conductor; Score for Orchestra and Choir, 1968; Premiere: National Radio Symphony Orchestra, Gulbenkian Choir; Silva Pereira conductor, 1968; Recordings: Strauss SP4059, 1989; Marco Polo 8.225233, 2003. 1966 – Symphony No. 5 op.39 "virtus lusitaniae"; 4,4,5,4 6,4,3,1 Tp. 2, Perc. 9, Piano, Celesta, H. 2, strings 31'; Premiere: Lisbon 1966, National Radio Orchestra, conducted by the author. Distinguished by the Tribune International des Compositeurs (UNESCO) 1968. Recordings: Strauss SP4043 1968; CD issue 1989; Marco Polo 8.223879, 1997. 1972 – Symphony No. 6 “To my Daughter Maria da Piedade”; Soprano solo, Choir 3,3,4,3 4,4,3,1 Tp. Perc. 4, Celesta, H. 2, strings 28'. Premiere: Lisbon, 1972, Tivoli Theatre, National Radio Symphony Orchestra, S. Carlos Theatre Choir, soloist soprano Elsa Saque, Álvaro Cassuto conductor. Recordings: Marco Polo 8.225087, 1997.

Оркестрлік

1946 – Симфониялық увертюра №1 «Педро де Фрейтас Бранкоға»; 3,3,3,3 4,3,3,3, Tp. Перк. 2, 7’ саптар; Премьера: Лиссабон, 1946, Ұлттық радио симфониялық оркестрі, Педро де Фрейтас Бранко, дирижер. 1947 – Симфониялық увертюра №2 «Лиссабонға»; 3,3,3,3 4,4,3,1 Tp. Перк.3, 15’ саптар; Премьера: Лиссабон, 1947, Ұлттық радио симфониялық оркестрі, Педро де Фрейтас Бранко, дирижер. 1948 – Вианна да Моттаға арналған элегия; 3,3,3,3 4,3,3,1 Tp., Доңғалақ, саптар 9'; Премьера: Лиссабон, 1949, Ұлттық радио симфониялық оркестрі, Педро де Фрейтас Бранко, дирижер; Жазбалар: Strauss SP4053, 1989; Koch Schwann 3 1510 2, 1994. 1951 – D тонындағы струнге арналған концерт «Камерлік музыка академиясына»; Струн оркестрі 18'; Премьера: Лиссабон, 1951, Камерлік музыка академиясы; Жазбалар: Strauss SP 870017/PS, 1986; Koch Schwann 3 1510 2, 1994; Marco Polo 8.225186, 2002. 1951 – «Педро де Фрейтас Бранкоға» арналған Алентежу тақырыбындағы вариациялар; 3,3,3,3 4,4,3,1 Tp., Перк. 4, H.2, саптар 14'; Премьера: Бордо, 20.02.1952, Orchestre Philharmonique de Bordeaux, Педро де Фрейтас Бранко, дирижер; Жазбалар: Strauss SP4053, 1989; Marco Polo 8.225233, 2003. 1954 – Симфониялық увертюра №3 «Элиза де Соуза Педросоға»; 2,2,2,2 4,2,3,1, Tp., Перк.3, H., саптар 13'; Премьера: Лиссабон, 1954, Ұлттық радио симфониялық оркестрі, Педро де Фрейтас Бранко, дирижер; Жазбалар: Strauss SP4048, 1989. 1960 – Divertimento I «Виргилио Мортариге»; 2,2,2,2 2,2 Tp. Перк. 2, саптар, 24'; Премьера: Неаполь, 1961, Orchestra Scarlatti della R. A. I., автор жетекшілігімен; Жазбалар: Strauss 870017/PS, 1989; Marco Polo 8.225271, 2004. 1962 – «Силва Перейраға» арналған үш симфониялық эскиз; 3,2,2,2 4,3,3,1 Tp. Перк. 4, Челеста, саптар 11'; Премьера: Лиссабон, 1962, Ұлттық радио симфониялық оркестрі, Силва Перейра, дирижер; Donemus жүлдесі, 1963; Жазбалар: Strauss SP4053/PS, 1989. 1963 – Струн оркестрі үшін симфонетта, 18'; «Альваро Кассуто мен Гүлбенкиан оркестріне»; Премьера: Лиссабон, 1963, Гүлбенкиан оркестрі, Альваро Кассуто, дирижер; Жазбалар: Strauss CD870017/PS, 1986; Koch Schwann 3 1510 2, 1994; Marco Polo 8.225186, 2002. 1967 – «Адриан Саншайнға» арналған оркестрге арналған вариациялар; Струн оркестрі, арфа, 2 скрипка, альт, виолончель 16'; Премьера: Лиссабон, 1967, Гүлбенкиан фестивалі. Гүлбенкиан оркестрі, Адриан Саншайн, дирижер. 1978 – Divertimento II – Струн оркестрі 14'; Премьера: Лиссабон, 1978, Гүлбенкиан оркестрі, Густав Кун, дирижер; Жазбалар: Koch Schwann 3 1510 2, 1994; Marco Polo 8.225271, 2004. 1988 – Staccato Brilhante – «Жаңа филармониялық оркестрге»; Премьера: Лиссабон, 1988, Жаңа филармониялық оркестр, Альваро Кассуто, дирижер.

1946 – Symphonic Overture No. 1 "To Pedro de Freitas Branco"; 3,3,3,3 4,3,3,3, Tp. Perc. 2, strings 7'; Premiere: Lisbon 1946, National Radio Symphony Orchestra, ; Pedro de Freitas Branco, conductor. 1947 – Symphonic Overture No. 2 "Lisboa"; 3,3,3,3 4,4,3,1 Tp. Perc.3, strings 15'; Premiere: Lisbon 1947, National Radio Symphony Orchestra, Pedro de Freitas Branco, conductor. 1948 – Elegy to Vianna da Motta 3,3,3,3 4,3,3,1 Tp., Drum, strings 9'; Premiere: Lisbon, 1949, National Radio Symphony Orchestra; Pedro de Freitas Branco, conductor; Recordings: Strauss SP4053, 1989; Koch Shwaan 3 1510 2, 1994. 1951 – Concerto for Strings in D "To the Chamber Music Academy"; Strings Orchestra 18' ; Premiere: Lisbon, 1951, Chamber Music Academy; Recordings: Strauss SP 870017/PS, 1986; Koch Schwann 3 1510 2, 1994; Marco Polo 8.225186, 2002. 1951 – Variations on an Alentejo Theme "To Pedro de Freitas Branco"; 3,3,3,3 4,4,3,1 Tp., Perc. 4, H.2, strings 14'; Premiere: Bordeaux 20.02.1952, Orchestre Philharmonique de Bordeaux, Pedro de Freitas Branco conductor; Recordings: Strauss SP4053, 1989; Marco Polo 8.225233, 2003. 1954 – Symphonic Overture No. 3 "To Elisa de Sousa Pedroso"; 2,2,2,2 4,2,3,1, Tp., Perc.3, H., strings 13'; Premiere: Lisbon, 1954, National Radio Symphony Orchestra, ; Pedro de Freitas Branco, conductor; Recordings: Strauss SP4048, 1989. 1960 – Divertimento I "To Virgilio Mortari"; 2,2,2,2 2,2 Tp. Perc. 2, strings, 24'; Premiere: Naples 1961, Orchestra Scarlatti della R. A. I., conducted by the author; Recordings: Strauss 870017/PS, 1989; Marco Polo 8.225271, 2004. 1962 – Three Symphonic Sketches "To Silva Pereira"; 3,2,2,2 4,3,3,1 Tp. Perc. 4, Celesta, strings 11'; Premiere: Lisbon, 1962, National Radio Symphony Orchestra; Silva Pereira conductor; Donemus Prize 1963; Recordings: Strauss SP4053/PS, 1989. 1963 – Sinfonietta for Strings Orchestra, 18';"To Álvaro Cassuto and the Gulbenkian Orchestra"; Premiere: Lisbon 1963, Gulbenkian Orchestra, Álvaro Cassuto conductor; Recordings: Strauss CD870017/PS, 1986; Koch Shwaan 3 1510 2, 1994; Marco Polo 8.225186, 2002. 1967 – Variations for Orchestra "To Adrian Sunshine"; Strings Orchestra, Harp, 2 Violins, Viola, Cello 16'; Premiere: Lisbon, 1967, Gulbenkian Festival. Gulbenkian Orchestra; Adrian Sunshine conductor. 1978 – Divertimento II – String Orchestra 14'; Premiere: Lisbon 1978, Gulbenkian Orchestra, Gustav Kuhn conductor; Recordings: Koch Shwann 3 1510 2, 1994; Marco Polo 8.225271, 2004. 1988 – Staccato Brilhante – “To The New Phylarmonic Orchestra”; Premiere: Lisbon 1988, The New Phylarmonic Orchestra, conducted by Álvaro Cassuto.

Концертант шығармалары

1947 – Струнный ноктюрн (в B миноре) Струнный оркестр и альт 7'; Премьера: Лиссабон 1947, Струнный оркестр Национального радио; Педро де Фрейтас Бранко, дирижер; Записи: Marco Polo 8.225271, 2004. 1960 – Концерт для альта "Франсуа Брусу"; 2,2,2,2 4,3,3,1 Tp. Perc. 3, H., струнные 28' 30"; Премьера: Лиссабон 1960, Симфонический оркестр Национального радио; Франсуа Брус, альт; дирижировал автор. Запись: Strauss SP870008/PS, 1989. 1968 – Концерт для скрипки и виолончели со струнным оркестром и арфой 18'; Премьера: Лиссабон, 1970, Симфонический оркестр Национального радио; Фриц Ригер, дирижер; Солисты: Леонор Прадо (скрипка), Мадалена Саэ Коста (виолончель); Записи: Marco Polo 8.225186, 2002. 1973 – Концерт для фортепиано; 3,3,2,2 4,3,3,1 Tp. Perc.3, струнные 24'; Премьера: Лиссабон 1974, Симфонический оркестр Национального радио; солистка, Хелена де Саэ Коста, дирижер Сильва Перейра. 1987 – Концерт для виолончели 2,2,2,2 2,2 1,2 струнные; Премьера: Лиссабон 1987, Оркестр Гулбенкяна, солистка Клелия Виталь; Запись: Marco Polo 8.225271, 2004.

Камералық музыка

1942 – Ноктюрн (Ми бемоль мажор) Скрипка мен фортепиано 4'. Премьера: Лиссабон, 1942; Орындаушылар: Сильва Перейра (скрипка) және Жоао де Фрейтас Бранко (фортепиано). 1943 – Ария I Челло мен фортепиано 4'. Премьера: Порту, 1943; Орындаушылар: Мадалена Сае Коста және Хелена Сае Коста. 1945 – I струнный квартет (Ре минор) «Луис де Фрейтас Бранкоға арналған»; 2 скрипка, альт және виолончель, 30'; Премьерасы: Лиссабон, 1945. Орындаушылар: Л. Гомес, Ж. Ногейра, Ф. Кальдейра, К. Фигейредо; Жазбалар: Strauss SP 4356, 1990. 1957 – Фортепиано, скрипка, альт және виолончельмен квартет 18' «Лиссабон квартетіне арналған»; Премьерасы: Вюрцбург, 1957, Резиденц залы, Лиссабон квартеті. 1957 – II струнный квартет 2 скрипка, альт және виолончель 30'; Премьерасы: 1989, С. Карлос театры, Капела квартеті; Жазбалар: Strauss SP 4356, 1990. 1977 – Ария II Челло мен фортепиано 6' «Луиза де Васкончелоске арналған»; Премьерасы: Мадрид, 1977, Луиза де Васкончелос, солист. 1984 – Кларнет, альт және фортепиано үшін «Aria a Tre con variazioni»; Премьера: Лиссабон, 1984, Гете институты, Диого Паис (кларнет), Леонор Брага Сантос (альт) және Антонио Чагас Роза (фортепиано). 1984 – Би сюитасы Фортепиано, альт, гобой және бас; Премьера: Лиссабон, 1986, Opus Ensemble; Жазбалар: EMI Valentim de Carvalho – EMI 7496622, 1988, Opus Ensemble. 1985 – Фортепиано, скрипка және виолончель үшін трио «Мирекур триосына арналған»; Премьерасы: Лиссабон, 1986, Мирекур триосы. 1985 – Жел аспаптарына арналған сюита; Премьера: Лиссабон, 1985, Лиссабон желді аспаптар ансамблі. Жазбалар: Numérica, Лиссабон, 1997. Лиссабон солистері. Deux Elles Limited, 2003 DXL 1084, The Galliard ансамблі. 1986 – Секстет Альберто Лисиге арналған; 2 скрипка, 2 альт, 2 виолончель; Премьера (түпнұсқалық партитура): Лиссабон, 1989; Струнный оркестрге арналған партитура, 1986. Премьера: 1986, Алгарве фестивалі, Гүлбенкиан оркестрі. 1988 – Кларнет пен фортепиано үшін импровизация. Премьера: Неаполь, Италия, 1988; Антонио Сайоте, кларнет; Соңғы шығарма.

Вокалдық

1943 – Фернандо Пессоаның өлеңдеріне арналған төрт ән, сопрано дауысы мен фортепианоға. Премьерасы: Лиссабон, 1946 ж.; Халықаралық премьерасы: Дублин, 2004 ж. 1945 – Антеро де Квенталдың «Кармелия Амбарға» арналған сонеті; меццо-сопрано және оркестр; Премьерасы: (фортепианомен) Лиссабон, 1953 ж. 1964 – «Педро де Фрейтас Бранконың естелігіне» реквием; 3 сопрано, 1 меццо-сопрано, тенор, баритон, бас, хор; 4,4,5,4 4,4,3,1 труба, соққы аспаптар, систро, челеста, H.3, скрипкалар 35'; Премьерасы: Лиссабон, 1964 ж., Гүлбенкиан фестивалі, Гүлбенкиан оркестрі мен хоры, дирижер – Антонио де Альмейда. 1974 – Классикалық кастиль тіліндегі өлеңдерге арналған хорлық композициялар – «А Капелла» хоры; Премьерасы: Авила фестивалі, Испания, 1974 ж. Иглеся дель Сальвадор, Гүлбенкиан хоры. 1975 – 2 мотет – «А Капелла» хоры, 6' 30"; Премьерасы: Куэнка фестивалі, 1976 ж. Сан-Мигель шіркеуі, Гүлбенкиан хоры. 1982 – Розалия де Кастроның өлеңдеріне арналған «Мария Оранға» арналған «Cantares Gallegos» сопрано мен оркестр үшін. 1988 – Антонио Мачадоның драмалық поэмасына арналған «Aquella Tarde». Сопрано немесе тенор және оркестрлік ансамбль; Премьерасы: Лиссабон, 1988 ж., Гүлбенкианнің қазіргі заманғы музыкамен кездесуі, қазіргі заманғы музыка тобы, дирижер – Хорхе Пейшиньо.

Соло фортепиано

1944 жылы – «Сицилиана» фортепианоға арналған 2’. Алғашқы орындалуы: Лиссабон, 1944 жыл. Баспасөзге шығарушы: Valentim de Carvalho S. A. R. L. (қазірде басылмайды). 1945 – Камоэнстің «Кармелия Амбарға» арналған үш сонеті; Меццо-сопрано немесе баритон және фортепианоға арналған түпнұсқа партитурасы; Меццо-сопрано немесе баритон және оркестрге арналған партитурасы; Алғашқы орындалуы: Лиссабон, 1970, Лиссабон филармониялық оркестрі, Хелена Клаудио, солист, Жоли Брага Сантос, дирижер.