Кіріспе

Ұсынылған суборбитальды бомбалаушы

Silbervogel ("күміс құс" – неміс тілінен) – 1930 жылдардың соңында Эуген Зэнгер мен Айрин Бредт Үшінші рейх үшін жасаған сұйық отынмен жұмыс істейтін суборбитальды бомбалаушының жобасы. Ол RaBo (Raketenbomber – "ракеталық бомбалаушы") деген атпен де белгілі. Бұл жоба 1942 жылдың көктемінде басталған "Америка бомбалаушысы" жобасының бір бөлігі болды. Аталған жобаның мақсаты – Атлант мұхитын басып өте алатын поршенді қозғалтқышты стратегиялық бомбалаушыларды құру болды, мысалы Messerschmitt Me 264 және Junkers Ju 390. Бәсекеге тек осы екі ұшақ үлгісі ғана салынды және сынақтан өтті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Уолтер Дорнбергер АҚШ-та әскери ғарыш аппараттарына қызығушылық тудыруға тырысқанда, "антиподальді бомбалаушы" деген дипломатиялық терминді қолданды.

Тұжырымдама

Бұл жоба жаңа зымыран технологиясын және көтергіш корпустың принципін қамтиды, бұл 1960 жылдардағы X 20 Dyna Soar және 1970 жылдардағы Space Shuttle сияқты қанатты ғарыш кемелерінің болашақ дамуын болжады. Соңында, оны өндіру тым күрделі және қымбат деп есептелді. Жобаның дизайны ешқашан макет кезеңінен аспады. "Silbervogel" ұшағы ұзын қашықтыққа бірнеше қысқа секірістермен ұшуға арналған еді. Ұшақ миссиясын ұзын рельс жолында зымыранмен итермеленетін үлкен шана арқылы бастауы тиіс еді, шамамен әуеге көтерілгеннен кейін, ол өзінің зымыран қозғалтқышын іске қосып, шамамен 2 км биіктікке көтерілуін жалғастыратын еді. Содан кейін ол біртіндеп стратосфераға түседі, онда ауа тығыздығының артуы ұшақтың жалпақ астыңғы бөлігіне қарсы көтергіштік күшін тудырады, нәтижесінде ол "секіріп" қайта биікке көтеріледі, бұл үрдіс қайталанады. Аэродинамикалық кедергіге байланысты әрбір секіру алдыңғысынан төмен болар еді, бірақ "Silbervogel" Атлант мұхитын кесіп өтіп, Америка Құрама Штаттарына бомба жеткізіп, содан кейін Жапония империясының бақылауындағы Тынық мұхитындағы қондыру алаңына ұшуға шамасы жетеді деп есептелді, жалпы сапар шамамен құрайды. Соғыстан кейінгі талдау, "Silbervogel" дизайнына математикалық бақылау талдауы жүргізілді, оның нәтижесінде есептеу қатесі анықталды. Атмосфераға алғашқы кіру кезіндегі жылу ағыны Зымыран және Бредт есептегеннен әлдеқайда көп болуы керек еді. Егер бұл конструкция іске асырылса, онда ол жобалық шектерден асып, жылудан қирап, металл балқып кетер еді. Бұл мәселені жылу қалқанын күшейту арқылы шешуге болар еді, бірақ бұл ұшақтың жүк көтергіштігін едәуір төмендетіп, алыс аймақтарды бомбалау миссиясының тиімділігін азайтар еді.

Тарих

1941 жылы 3 желтоқсанда Сингер өзінің алғашқы суборбитальды планер туралы ұсынысын Рейхслюфтфартминистрлігіне (RLM) Geheime Kommandosache Nr. 4268/LXXX5 нөмірімен жіберді. 900 беттен тұратын ұсыныс көлемі мен күрделілігіне байланысты RLM тарапынан жағымсыз қабылданды және тізімге алынды. Содан кейін Сингер Skoda Kauba Sk P.14 сияқты қарапайым жобалармен айналысты. Профессор Вальтер Грегори Сингерге есебін қайта жаздыруды тапсырды, және қысқартылған нұсқасы 1944 жылдың қыркүйегінде UM 3538 ретінде RLM-ге ұсынылды. Бұл – ұшқыш пен жүгін ғарыш шегіне жеткізе алатын көліктің алғашқы нақты ұсынысы болды. Екі экипажды және бір экипажсыз нұсқа ұсынылды: Антиподенфернглитер (антиподальдық ұзақ қашықтықтағы планер) және Интерглобальфернглитер (континенттер аралық ұзақ қашықтықтағы планер). Екеуі де зымырандық шанадан ұшырылатын болды. Екі экипажды нұсқасы жүгінен басқа жағынан бірдей болды. Антиподенфернглитер өте тік бұрышпен ұшырылып (бұл ұшу қашықтығын қысқартатын), Нью-Йорк қаласына бомба тастағаннан кейін Тынық мұхитындағы жапон базасына қонуға арналған.

Соғыстан кейінгі

Соғыс аяқталғаннан кейін Сингер мен Бредт француз үкіметі үшін жұмыс істеді және 1949 жылы Астронавтика федерациясын құрды. Францияда болғанда, кеңес агенттері оны өз жағына тартып алуға тырысып, сәтсіздікке ұшырады. Иосиф Сталин «Сильбервогель» жобасы туралы хабарларға қызығып, ұлы Василий мен ғалым Григорий Токатты Сингер мен Бредтті ұрлап, КСРО-ға жеткізуге жіберді. Бұл жоспар орындалмағаннан кейін, 1946 жылы Мстислав Всеволодович Келдыш идеяны зерттеу үшін жаңа конструкторлық бюро құрды. Ракеталық қозғалтқыштан гөрі рамджеттермен жұмыс істейтін жаңа нұсқасы жасалды, ол көбінесе Келдыш бомбалаушысы деп аталады, бірақ өндіріске енгізілген жоқ.

Танымал мәдениетте

V S Day - Ален Стилдің 2014 жылы жарық көрген, балама тарих романы. Онда Гитлер 1941 жылы Вернер фон Браунға "Сильбервогель" құрастыруды бұйырады.