Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кобальт – Канаданың Онтарио провинциясының Тимискаминг ауданындағы қала. 2016 жылғы халық санауы бойынша халқы 1118 адамды құрады. Қазіргі уақытта халық саны шамамен 943-ке жуық. 1900 жылдардың басында аймақ күміс өндіруге белсенді түрде дамыды, күміс кенінің құрамында кобальт та болды. 1910 жылға қарай бұл қауымдастық әлемдегі күміс өндірушілердің төртінші ірі өндірушісіне айналды. 1930 жылдары тау-кен өндірісі және жергілікті халық саны едәуір азайды. 2017 жылдың соңында бір жариялым Кобальтты «қиратқан қала» деп сипаттады, бірақ ұялы құрылғылар мен электр көліктері үшін аккумуляторлар жасауға қолданылатын кобальтқа деген сұраныстың артуы тау-кен компанияларының бұл аймаққа қызығушылығын арттыруда.
Cobalt is a town in Timiskaming District, Ontario, Canada. It had a population of 1,118 at the 2016 Census. The population is now closer to 943. In the early 1900s, the area was heavily mined for silver; the silver ore also contained cobalt. By 1910, the community was the fourth highest producer of silver in the world. Mining declined significantly by the 1930s, together with the local population. In late 2017 one publication referred to Cobalt as a ghost town, but the high demand for cobalt, used in making batteries for mobile devices and electric vehicles, is leading to great interest in the area among mining companies.
Тарих
У. Э. Логан 1884 жылы Хейлибериден оңтүстікке қарай бір шақырым жерде, болашақ Агаунико кенішінде кобальт тапты. Күмiс солтүстiк Бейден Кобальттың солтүстiгiндегi Хэйлибери және Нью-Лискеард елді мекендеріне дейінгі Теміскаминг және Солтүстік Онтарио темір жолының (T&NO) құрылысы кезінде табылды. 1903 жылы Эрнест Дарра және Джеймс Маккинли Лонг көлінің (кейін Кобальт көлі деп аталды) жанында, темір жолға қажетті ұйыштармен айналысып жүргенде осы жаңалықты байқады. Сол жылы Том Хеберт Кобальт көлінің шығыс жағында бай кен қабатын тауып, қонақ үй иесі Артур Ферландпен бірлесіп кәсіп ашты. Екі орындан алынған күміс те сапасы жоғары болды.
W. E. Logan discovered cobalt in 1884 at the future site of the Agaunico Mine, one mile south of Haileybury. Silver was discovered in the area during the construction of the Temiskaming & Northern Ontario Railway (T&NO) from North Bay to the communities of Haileybury and New Liskeard, north of Cobalt. The discovery was made in 1903, near Long Lake (later called Cobalt Lake), by Ernest Darragh and James McKinley, who were supplying railway ties. Later that year, Tom Hébert found a rich vein on the east side of Cobalt Lake and began a business with hotel owner Arthur Ferland. The silver from both sites was consistently high grade.
Бомтаун
Кейінгі кобальт күмісінің ағыны Маккинли Дарра, Ла Роуз, Ниписсинг және О'Брайен күміс кендерінің дамуына әкелді. 1904 жылы Уиллет Миллер, ағалары Ноа және Генри Тимминстермен бірге T&NO-дағы 104 шақырымдық белгіге сапар жасағанда, болашақ қалаға Кобальт деп ат қойды. Тимминс ағайындылары Фред Ла Роузден қалған учаскелерді сатып алып, бірнеше қабылдау үйлер салды. 1911 жылы 34 кен орнынан 30 миллионнан астам унция (937,5 тонна) күміс өндірілді. 1909 жылы қала халқы 10 000 адамға жетті. 1914 жылы жұмыс істеп тұрған негізгі кендер: «Кобальт тау-кен компаниясы», «Combat Comet» кені, Кобальт көлі (көлдің түбі мен жағалауына ие болған), «Кобальт қалашығы», «Колониалдық күміс кені», «Кониагас кені», «Таж резерві» кені, «Drummon Fraction Could», Харгрейв, «Хадсон шығанағы», Керр көлі, «Ла Роуз консолидацияланған» кені, Лумсден, Маккинли Дарраг Савидж, Метеор, Ниписсинг, О'Брайен, «Penn Canadian», Питерсон көлі, провинциялық, «Сенека-Супериор» кені, «Silver Bar», Темискаминг, Третевей және Йорк Онтарио. Кен қазу 1930 жылдарға дейін жалғасты, содан кейін ақырындап баяулады. 1950 жылдары қызмет қайта жанданды, бірақ кейіннен тағы да баяулады, ал 1980 жылдан бері аймақта жұмыс істейтін кен орындары жоқ. 1960 жылдарға қарай аймақтан 420 миллионнан астам унция күміс өндірілді. 2017 жылы аймақта әлі де бір айырбас жұмыс істеді, сонымен қатар алмаз және басқа да минералдарды іздеу жұмыстары жүргізіліп жатты. Кобальттың күміс кендері, оларды ашқан және оларда жұмыс істеген іздеушілер мен кеншілер Канада тарихында өшпес із қалдырды, ал қала Канададағы қатты тау-кен өндірісінің алғашқы отаны ретінде танымал. Кобальт кенінің кен орны жер бетіне жақын болғандықтан, тәжірибесі аз адамдар да іздеуге, кен қазуды бастауға және кен орындары тереңдейген сайын өз біліктіліктерін жетілдіруге мүмкіндік алды. Кобальтта кәсібін үйренгендер солтүстікке қарай көшіп, Киркленд көлінде және Тимминсте, сондай-ақ Канаданың және әлемнің басқа да аймақтарында алтын тапты. Кобальт кенін өндіру арбалар, пикалар, қолмен ұсталатын болат және динамит көмегімен жүзеге асырылды.
The subsequent Cobalt silver rush led to the development of the McKinley Darragh, La Rose, Nipissing, and O'Brien silver mines. In 1904, Willet Miller, on a visit to Mile 104 on the T&NO, along with brothers Noah and Henry Timmins, named the future town Cobalt. The Timmins brothers bought the remaining claims from Fred La Rose, and erected some cabins. In 1911, the 34 mines produced over 30 million ounces (937.5 tons) of silver. The town's population soared to 10,000 by 1909. During 1914 the main mines in operation were the City of Cobalt Mining Company, Combat Comet Mine, Cobalt Lake (who owned the bed and edge of the lake), Cobalt Townsite, Colonial Silver Mine, Coniagas Mine, Crown Reserve Mine, the Drummon Fraction Could, Hargrave, Hudson Bay, Kerr Lake, La Rose Consolidated, Lumsden, McKinley Darragh Savage, Meteor, Nipissing, O'Brien, Penn Canadian, Peterson Lake, Provincial, Seneca Superior, Silver Bar, Temiskaming, Trethewey, and York Ontario. Mining continued until the 1930s, then slowed to a trickle. Activity renewed in the 1950s then slowly dropped off, and since the 1980s, there have been no operating mines in the area. By the 1960s, the area had produced over 420 million ounces of silver. One mill still operated in the area in 2017, and exploration for diamonds and other minerals was ongoing. The silver mines of Cobalt, and the prospectors and miners who discovered them and worked them, left an indelible mark on Canadian history, and the town is known as the birthplace of hard rock mining in Canada. The ore in Cobalt was close to surface, so men with limited experience could prospect, begin mining, and then hone their skills as the mines went deeper. Those who learned their trade in Cobalt moved north, discovering gold in Kirkland Lake and Timmins and further afield in Canada and around the world. Cobalt mining was done with the use of wheelbarrows, pickaxes, hand steel and dynamite.
Өрттер
ХХ ғасырда Кобальт екі қатты өртке ұшырады. 1909 жылы кафеде болған өрт қалдықтар мен қоқысқа толы көшелер арқылы жылдам тарады. Қаланың жартысы қирады, 150 ғимарат жойылды және 3000 тұрғын үйсіз қалды; сол кезде жер асты сулары ластанып, алдындағы жылы болашақтаған ішек қызбасынан 111 адам қайтыс болды. 1977 жылы ыстық әрі желді Виктория күні тасталған темекіден басталган өрт 140 ғимаратты жойып, 400-ден астам адамды үйсіз қалдырды.
Cobalt suffered two devastating fires in the 20th century. In 1909, a fire in a cafe spread quickly through debris and garbage filled alleyways. Half the town was destroyed; 150 buildings were lost and 3,000 residents left homeless; by that time the water table had been contaminated and a typhoid outbreak earlier in the year had killed 111 people. On a hot and windy Victoria Day in 1977, a discarded cigarette started a fire that destroyed 140 buildings and left over 400 homeless.
Хоккей
Кобальт Сильвер Кингс 1910 жылғы НХА-ның тұңғыш маусымында ойнады.
The Cobalt Silver Kings played in the inaugural 1910 NHA season.
Әкімшілік
Кобальт, Хейлибери және Нью-Лискеард бұрын Три-қалалар деп белгілі болған. 2004 жылы Хейлибери мен Нью-Лискеард Темискаминг-Шорс қаласына біріктірілгенде, Кобальт жеке қала ретінде қалуды шешті. Дегенмен, екі муниципалитет тығыз байланыста қалды, оның ішінде ортақ қоғамдық көлік жүйесін пайдаланады. 2001 жылы Кобальт TV Ontario телеарнасының Studio 2 бағдарламасындағы төрешілер алқасы тарапынан «Онтарионың ең тарихи қаласы» атанды, ал 2002 жылы «Кобальт кен өндіру ауданы» Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды.
Cobalt, Haileybury, and New Liskeard were formerly known as the Tri Towns. When Haileybury and New Liskeard were amalgamated into the city of Temiskaming Shores in 2004, Cobalt decided to remain a separate town. However, the two municipalities continue to have a close relationship, including the operation of a shared public transit system. In 2001 Cobalt was named "Ontario's Most Historic Town" by a in panel of judges on the TV Ontario program Studio 2, and in 2002 the "Cobalt Mining District" was designated a National Historic Site of Canada.
Кобальт пен күміс өндіруге қызығушылықтың қайта жануы
Кобальт күміс кенін өндірудің жанама өнімі болып табылады және бұған дейін минерал ретінде аса қызығушылық тудырмаған; шын мәнінде, көптеген адамдар оны "көйлекке жамандық" деп есептеген. Бірақ бүгінде ол миллиондаған ұялы құрылғыларда және электр көліктерінде қолданылатын қайта зарядталатын литий батареяларының маңызды құрауышы болып табылады және сұраныс артуы күтілуде. Бұл минералға қатысты қолдану 1980 жылдардың ортасында, соңғы кен өндіруші компания Agnico Eagle Mines Limited аймақтағы қызметін тоқтатқан кезде мүмкін болмады. 2017 жылға қарай бірнеше кобальтты барлау компаниялары саяси тұрақсыз Конго Демократиялық Республикасындағы кобальт өндірісіне балама ретінде Кобальт аймағына назар аударды. Әлемдегі кобальттың шамамен 60% Конгода өндіріледі, оның көп бөлігі нашар еңбек жағдайларында бала еңбегін пайдалану арқылы өндіріледі. Аккумуляторлары үшін бұл минералға мұқтаж ірі компаниялар этикалық тұрғыдан таза өнім іздеп жүрді. Осындай кобальттың жетіспеуі 2015 жылдан бері осы тауардың бағасының 300%-ға өсуіне себеп болды. First Cobalt Corp. және Cobalt 27 Capital Corp. акцияларының құны осы перспективаға байланысты 2017 жылы өсті. First Cobalt компаниясының бас директоры АҚШ, Еуропа, Австралия және Азияға сапардан оралғаннан кейін былай деді: "Әлемдегі ең ірі ресурстық компаниялардың бірі қызығушылық танытты". Сол кезде First Cobalt екі басқа компаниямен – Cobalt One және CobalTech – бірігу туралы келіссөздер жүргізіп жатты. Бірігу аяқталған жағдайда, топ Кобальт аймағындағы әлеуетті кен орындарының шамамен 45%-ын, соның ішінде бұрын кобальт пен күміс өндірген 50 кені басқаруды күтеді; бәсекелес Agnico Eagle шамамен 21%-ын басқарады. Алайда, соңғысы 1980 жылдары өндірісті тоқтатқан. 2017 жылдың қараша айының соңында күміс унциясына 17 АҚШ долларымен сатылды, бұл 2012 жылғы 50 АҚШ долларынан едәуір төмен, ал кобальт сол кезде фунтына 31 АҚШ долларына бағаланды, бұл 2015 жылдың соңындағы 10 АҚШ долларынан айтарлықтай жоғары. Бағалардың артатынын Солтүстік іздеушілер қауымдастығының президенті Джинно Читарони мәлімдеді. Ол сондай-ақ Кобальт аймағы екі минералдың да негізгі көзіне айналатынын болжады. "Бұл керемет! Бізде инфрақұрылым бар. Бізде тарихи кен өндіру аймағы бар. Бұл бізді әлемдегі кез келген басқа елден бір қадам алға шығарады".
Cobalt is a byproduct of silver mining and was not of significant interest as a mineral until recently; in fact, many considered it to be a "nuisance". Today, however, it is a critical component in the types of rechargeable lithium battery used in millions of mobile devices and in electric cars, and demand is expected to increase. This application for the mineral was not yet possible in the mid 1980s when the last mining company, Agnico Eagle Mines Limited, ceased operations in the area. By 2017, several cobalt exploration companies were focusing on the area around Cobalt, as one alternative to cobalt mining in the politically unstable Democratic Republic of Congo. Roughly 60% of the world's cobalt is mined in the Congo, much of it using child labour in very poor working conditions. Major companies that require this mineral for their batteries were searching for ethically sourced product. The shortage of such cobalt is a primary reason for the 300% increase in the price of this commodity since 2015. Stock prices of First Cobalt Corp. and Cobalt 27 Capital Corp. had soared in 2017 based on this prospect. The CEO of First Cobalt made this comment after returning from a trip to the U. S., Europe, Australia and Asia: "We've got some of the biggest resource companies in the world interested". At the time, First Cobalt was negotiating a merger with two other companies, Cobalt One and CobalTech. If the merger is completed, the group expected to control about 45% of the potential mining properties in the Cobalt area including 50 mines that previously produced cobalt and silver; a competitor, Agnico Eagle, controls approximately 21%. However the latter ceased production there in the 1980s. Silver was selling for US$17 per ounce in late November 2017, down significantly from its peak of US$50 in 2012, but cobalt was at about US$31 per pound at that time, up significantly from the US$10 price in late 2015. The prices will increase according to Gino Chitaroni, the president of the Northern Prospectors' Association. He also predicted that the area around Cobalt would be a primary source of both minerals. "It's spectacular We have the infrastructure. We have a historic mining area. It puts us a step up on anywhere [else] in the world."
Қоршаған орта мәселелері
Кобальт кен өндіру іс-әрекеті қоршаған ортаға елеулі мұра қалдырды. Миллиондаған тонна тау-кен қалдықтары мен диірменнің қалдықтары жерге және жергілікті көлдерге төгілді. Кобальт кендерінде күміс мышьяк минералдарымен қатар кездесетін. Оның бір бөлігі қалдықтар мен тау-кен қалдықтарында қалды. Бүгінде бұл мышьяк аймақтағы жер бетіндегі суды ластайды және қоршаған ортаға қауіп төндіреді деп саналады. Қоршалаған көлдерден алынған шөгінді үлгілерінде никель, мыс және мышьяк концентрациясының жоғары деңгейі байқалды, ал су үлгілері кобальт пен мышьяк бойынша провинциялық су сапасы нормасынан асып кетті. Кобальт маңындағы бес көлдегі балықтарда сынап концентрациясы тұтыну лимитінен асып, мышьяк концентрациясы да жоғары болды. Heritage Silver Trail – бұл аймақтағы бірнеше кен және диірмен орындары бойынша жүргізілетін жеке тур. Жол жақсы белгіленген, келушілерді Кобальттың шет аймақтарымен жүргізеді. Әрбір орында орынды анықтайтын және оның қысқаша сипаттамасын беретін тақталар орнатылған. Тур келушілерді Кобальт аймағындағы қалған көптеген кен басшаларына жеткізеді, олардың кейбіреулері өте әдемі және Кобальттың өткенінің маңызды ескерткіші болып табылады. Сондай-ақ, ескі жер асты кеніне экскурсияға баруға болады. Экскурсиялар Тау-кен мұражайынан басталады және мұражай қызметкерлері жүргізеді. Кеннің тар, ылғалды туннельдері шахтерлердің жұмыс жағдайларын жақсы сезінуге мүмкіндік береді, ал тур жетекшілері өткенді жандандыруға көмектесетін көптеген әңгімелер айтады. 2008 жылдың 14 ақпанында бос тұрған Фрейзер қонақ үйі ғимаратын The Bunker мұражайын, тұрғын үйлерді, туристерге арналған жатақханаларды және жоспарланған ас дайындау мектебін қамтитын кешенге айналдыру жоспары жарияланды. Жолаушылар пойызы қызметі 2012 жылдың 28 қыркүйегінде тоқтатылғанға дейін Онтарио Нортленд темір жолының Нортландр пойзымен Кобальт темір жол станциясынан жүргізілді (осы жол салынып жатқан кезде Кобальтта күміс табылды). 20-ғасырда аймақтағы танымал туристік орын – 2011 жылы жабылған Highway Book Shop дүкені болды.
The mining activities in Cobalt have left a significant environmental legacy. Millions of tons of mine waste rock and mill tailings were dumped on the land and in local lakes. In cobalt ores, silver was associated with arsenic minerals. Some of it ended up in the tailings and waste rock. Today this arsenic contaminates surface water in the area and is believed to pose risks to the environment. Sediment samples from surrounding lakes showed elevated concentration levels of nickel, copper and arsenic while water samples exceeded the provincial water quality guideline for cobalt and arsenic. Fish from five of the lakes around Cobalt had mercury concentration which exceeded the consumption limit as well as elevated concentration for arsenic. The Heritage Silver Trail is a self guided driving tour of several mine and mill sites in the area. The trail is well marked, guiding visitors around the backroads of Cobalt. At each site, signs are posted, identifying the site, and providing a brief description of the site. The trail guides visitors to many of the remaining mine headframes in the Cobalt area, some of which are quite picturesque, and stand as an important reminder of Cobalt's past. Visitors can also take a tour of an old underground mine. Tours start at the Mining Museum, and are guided by museum staff. The narrow damp tunnels of the mine give a real appreciation for the conditions under which miners worked, and tour guides sprinkle the tour with many stories to help bring the past to life. On February 14, 2008, plans were announced to convert the vacant Fraser Hotel building into a complex which will include The Bunker museum, housing units, tourist accommodations, and a proposed culinary school. Passenger rail service continued to be provided from the Cobalt railway station on the Ontario Northland Railway's Northlander train (it was during the building of this line that silver had been discovered in Cobalt) until it was discontinued on September 28, 2012. A notable tourist attraction in the area in the 20th century was the Highway Book Shop, which closed in 2011.