Кіріспе

Британдық конституциялық конвенция Ласкелл қағидалары – 1950 жылдан бастап Ұлыбританиядағы конституциялық конвенция, оған сәйкес егеменді монарх премьер-министрдің парламентті тарату туралы өтінішіне үш шарт орындалған жағдайда бас тарта алады: егер қолданыстағы парламент әлі де «қызмет етуге жарамды, тиімді және өзінің жұмысын атқаруға қабілетті» болса, егер жалпы сайлау «ұлттық экономикаға зиян келтірсе» және егер монарх «Азаматтар палатасында жұмыс көпшілігімен ақылға қонымды мерзімге басқаруға болатын тағы бір премьер-министрді табуға сенімді болса». Бұл конвенция 2011 жылдан 2022 жылға дейін күшін жойды, одан кейін 2011 жылғы Белгілі мерзімді парламенттер заңымен парламентті тарату бойынша монархтың артық құқығы алынып тасталды. Парламентті тарату және шақыру туралы 2022 жылғы заңның қабылдануынан кейін, бұл қағидалар қайта жаңартылды деп саналады. Ласкелл қағидалары – монархтың үкімет алмасуына қатысты шешімдерді қабылдауын реттейтін жалғыз конвенция емес. Мысалы, Министрлер кабинетінің нұсқаулығында монархтың резервтік өкілеттіктерді пайдалана отырып, үкіметті қызметтен босатудың тарихи прецеденті көрсетілген. Алайда, бұл соңғы рет IV Уильям жасаған, ол көпшілік қолдауына ие болған Лорд Мелбурнның үкіметін қызметтен босатып, монархтың беделіне нұқсан келтірді деп есептеледі. Үкімет құрудың жалпы қағидалары да бұл шешімге әсер етеді. Министрлер кабинетінің нұсқаулығында монархтың саяси шешімдерге араласпауы керек екені және «Премьер-министр, монархтың басты кеңесшісі ретінде, отставкаға кетудің тиімді уақытын анықтауға жауапты» екені атап көрсетілген.

Келесі талқылау

1994 жылы тарихшы Питер Хеннесси үш талаптың екіншісі енді Министрлер кабинетінің ішкі басшылықтарында қамтылмайтындықтан "қағидалардан алынып тасталғанын" айтты.