Джеймс Гаскойн Сесил, Солсберидің 2-маркизі: Британ саяхатшысының өмірі мен қызметі
James Gascoyne-Cecil, 2nd Marquess of Salisbury
Джеймс Гаскойн Сесил, 2-ші Солсбери графы – британ саяхатшысы, консерватор. 1852-59 ж. маңызды лауазымдарда болды. Ұлы – үш мәрте премьер-министр болған Роберт Сесил.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Джеймс Браунлоу Уильям Гаскойн Сесил, 2-ші Солсбери маркизі (17 сәуір 1791 – 12 сәуір 1868), 1823 жылға дейін Кранборн виконты атанған, британдық консервативті саясаткер болған. Ол 1852 жылы Дерби графының басқаруымен Лорд-приви-мөр ретінде, ал 1858 мен 1859 жылдар аралығында Кеңес Лорд-президенті қызметін атқарды. Ол Ұлыбританияның үш мәрте премьер-министрі болған Роберт Гаскойн Сесил, Солсберидің 3-ші маркизінің әкесі және сондай-ақ премьер-министр болған Артур Балфурдың әкесі.
British politician
James Brownlow William Gascoyne Cecil, 2nd Marquess of Salisbury, (17 April 1791 – 12 April 1868), styled Viscount Cranborne until 1823, was a British Conservative politician. He held office under the Earl of Derby as Lord Privy Seal in 1852 and Lord President of the Council between 1858 and 1859. He was the father of Robert Gascoyne Cecil, 3rd Marquess of Salisbury, three times Prime Minister of the United Kingdom, and grandfather of Arthur Balfour, who also served as Prime Minister.
Өмірбаян
Солсбери – Джеймс Сесилдің, 1-ші Солсбери маркизінің, және Уиллс Хиллдің, 1-ші Дауншир маркизінің қызы, Леди Эмили Мэри Хиллдің ұлы болған.
Salisbury was the son of James Cecil, 1st Marquess of Salisbury, and Lady Emily Mary Hill, daughter of Wills Hill, 1st Marquess of Downshire.
Саяси мансап
Солсбери 1813 жылы Веймут және Мелкомб Регис округінен парламент депутаты ретінде палатаға енді, ол 1817 жылға дейін осы мандатты сақтап, содан кейін 1817-1823 жылдар аралығында Гертфорд округін өкілдік етті. 1823 жылы ол әкесінен маркграф титулын мұраға алып, Лордтар палатасына өтті. Ол Лорд Дербидің алғашқы екі кабинетінде 1852 жылы Тай кеңесінің мөр басушысы (Lord Privy Seal) және 1858-1859 жылдар аралығында Кеңес президенті (Lord President of the Council) қызметтерін атқарды. 1826 жылы ол Тай кеңесіне ант берді және 1842 жылы Гартер орденінің рыцары атанды. Саяси мансабынан бөлек, ол 1841-1868 жылдар аралығында Миддлсекс графтығының титулды лорд-лейтенанты болып қызмет етті және әкесінен кейін Гертфордшир милициясының полковнигі болды. 1830 жылы елдегі тәртіпсіздік кезеңінде ол Оңтүстік Гертфордшир атты әскерін құрып, майор шенімен оған қолбасшылық етті. Келесі жылы полк кеңейтілген кезде ол подполковник шеніне көтерілді. Бірақ 1847 жылы ол өзінің көмекшісі Джеймс Гримстонмен (Верамалдың 2-ші графы) шен алмасып, қайтадан майор шеніне оралды.
Salisbury entered the House of Commons in 1813 as Member of Parliament for Weymouth and Melcombe Regis, a seat he held until 1817, and then sat for Hertford between 1817 and 1823. In the latter year, he succeeded his father in the marquessate and entered the House of Lords. He served in the Lord Derby's first two cabinets as Lord Privy Seal in 1852 and as Lord President of the Council between 1858 and 1859. He was sworn of the Privy Council in 1826 and made a Knight of the Garter in 1842. Apart from his political career he also served as titular Lord Lieutenant of Middlesex between 1841 and 1868, and followed his father as colonel of the Hertfordshire Militia. During a period of unrest in 1830 he raised the South Hertfordshire Yeomanry Cavalry and commanded it with the rank of major. He was promoted to lieutenant colonel the following year when the regiment was expanded. In 1847, however, he exchanged with his second in command, James Grimston, 2nd Earl of Verulam, and reverted to the rank of major.