Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Агнита (; Agnetheln; Трансильваниялық саксон: Ongenîtlen; Szentágota) – Румынияның орталық бөлігіндегі Трансильванияның Сибиу округіндегі Хартибачу өзенінің жағасында орналасқан қала. Бұл елдің географиялық орталығы саналады. Қала екі ауылды басқарады: Ковеш (Кебиш; Аготаковесд) және Руя (Розельн; Розонда).
Agnita (; Agnetheln; Transylvanian Saxon: Ongenîtlen; Szentágota) is a town on the Hârtibaciu river in Sibiu County, Transylvania, central Romania. It is considered the locality in the center of the country. The town administers two villages, namely Coveș (Käbisch; Ágotakövesd) and Ruja (Roseln; Rozsonda).
Демография
2011 жылғы халық санауы бойынша халықтың саны 8 300 адамды құрады, оның 94,2% румындар, 2,9% венгрлер, 1,5% цығандар және 1% немістер (нақтырақ айтқанда, Трансильваниялық сакстар) болды.
The population was 8,300 at the 2011 census, of which 94.2% were Romanians, 2.9% Hungarians, 1.5% Roma, and 1% Germans (more specifically Transylvanian Saxons).
Тарих
Бұл туралы алғаш рет 1280 жылы Санкта-Агатадан Генрих есімді адам жасаған жерді сату шартында айтылған. 1376 жылы Венгрияның Людовик I патшасы ауылға базар өткізу құқығын берді. 1466 жылы Матиас Корвин патша ауылға сот жүргізу құқығын (jus gladi) берді және Осман империясынан Венгрия патшалығын қорғау үшін бекініс салды. 1280 жылы алғаш рет құжатта есімдері тілсіз Агнита қаласы – дәстүрлі қолөнерге даңқын шығарған, тері өңдеушілер, аяқ киімшілер, тігіншілер, шеберлер және қыш құмыра жасаушылардың ежелгі цехтарымен мәшһүр қала. Бұл – Трансильваниядағы ең көне шаруа бекіністерінің бірі. Он үшінші ғасырда салынған, ол біртіндеп нығайтылып, он жетінші ғасырға қарай үш қабатты қоршаумен, мұнаралармен күшейтілді. Қала орталығында үш бөлімі (навтары) бар және батысқа қарай бұрылған (шамамен 1409 жыл) шіркеу залдары орналасқан. Нығайтылған шіркеу көптеген өзгерістерге ұшырады. Бекітілген шіркеудің төрт мұнарасы – аяқ киімшілер, тігіншілер, теміршілер және шеберлер – осы цехтардың экономикалық күшін көрсетеді және қарулы қақтығыс кезінде қабырғаның осы бөліктерін қорғау үшін тағайындалды. Қалалық мұражайда ортағасырлық өнердің мол коллекциясы бар (готикалық сандықтар, сәулет, мүсін, керамика және т.б.). Венгрия королі Людовик Анжу 1376 жылдан бастап Агнитаға (немесе вилла Зентагата) жыл сайын 24 маусымда (Иоанн күні) жәрмеңке өткізу құқығын берді. Кейіннен бұл құқық тағы екі жәрмеңкеге ұзартылды. 1466 жылы венгр патшасы Агнита қаласына "ius Gladiator" құқығын, яғни өлім жазасын кесу және орындау құқығын берді. Сол жылы ауылға өз қаласын қорғау үшін патша әскерлерінің жартысын сақтап қалуға рұқсат берілді, себебі ол Валахия шекарасына жақын болғандықтан, шіркеу жат жұрттық қолға тимейтіндей болу үшін. 1950 жылға дейін, қала жарияланғанға дейін, Агнитадағы жалпы жәрмеңке (Marktgemeinde) өтті. 1898 жылы Сигишоарадан Агнита теміржол станциясына дейін теміржол салынып, 1910 жылы Ковештегі станциясымен бірге Сибиуға дейін созылды. Алайда, 1965 жылы Агнитадағы бағыт қысқартылып, солтүстікке қарай созылған жол, соның ішінде қала арқылы өтетін бөлігі жабылды. Нәтижесінде батысқа жаңа станция салынды, бірақ 2001 жылы ол да жабылды. Бұл теміржол тарихи ескерткіш болып саналады және оны қалпына келтіру үшін белсенді қозғалыс жүріп жатыр.
The first document mentioning it is a land sale contract signed in 1280 by one Henric from Sancta Agatha. In 1376, Louis I of Hungary granted to the village the right to hold a market. In 1466, Matthias Corvinus granted to the village the right to carry trials (jus gladi) and built a fortress to defend the Kingdom of Hungary from the Ottoman Empire. Agnita, mentioned for the first time in a document from 1280, is a town with traditional crafts, famous for the old guilds of tanners, shoemakers, tailors, coopers and potters, with semi rural economy. Here is one of the oldest peasant fortification in Transylvania. Initiated in the thirteenth century, it was amplified successively came to be in the seventeenth century, three fortified enclosure with towers. The city center is a church hall with three ships (naves with stands) and turn west (XV around the year 1409). In turn strengthened the church has undergone many transformations. The four towers of the fortified church the shoemakers, tailors, blacksmiths and coopers demonstrates the economic strength of these guilds, and were assigned to the defense that those portions of the wall in case of armed conflict. City Museum has a substantial collection of medieval art (Gothic chests, architecture, sculpture, ceramics, etc.). King of Hungary, Louis of Anjou, conferred Agnita (or villa Zenthagata) since 1376, the right to hold an annual fair on 24 June (day of St. John). Subsequently, this right was extended to two other fairs. In 1466, a Hungarian king granted the town Agnita right "ius Gladiator", i. e., the right to decide and execute the death sentence. In the same year, the village was allowed to keep half of the contingent settlement of royal troops to defend their own city to the church from falling into foreign hands, since it was near the frontier into Wallachia. Until 1950, when the city was declared, there was a common Agnita fair (Marktgemeinde). The railway was built in 1898 from Sighișoara to the terminus at Agnita railway station and further extended to Sibiu in 1910 with a station at Coveș. However, by 1965 the route was curtailed at Agnita with the closure of the line north including the section through the town. As a result, a new station was built in the west; however, in 2001 this too was closed. The line is a historic monument and there is an active movement to restore the entire line.