Сексуалдық қақтығыстар: құқықтық және әдептік аспектілер

Кіріспе

Жыныстық сипаттағы құқықбұзушылық; кейбір құзыреттіліктерде заңдық термин. Жыныстық сипаттағы құқықбұзушылық – бұл жыныстық мінез-құлықтың, қабылдауға келмейтін деп есептелетін, кең спектрін қамтитын жыныстық сипаттағы құқықбұзушылық. Бұл жеке немесе қоғамдық моральдық нормалар бойынша орынсыз саналатын әрекеттерді, жыныстық қысымды және/немесе қылмыстық жыныстық шабуылды қамтиды. Дегенмен, жалпы алғанда, "жыныстық құқықбұзушылықтың анықтамасы нақты емес" және бұл "кейде мекемелік саясатта немесе кәсіби ұйымдарда қолданылатын, әсіресе билік тепе-теңдігінің бұзылуы, мәжбүрлеу және жыртқыштық мінез-құлықпен сипатталатын жағдайларды реттеуге арналған термин".

Анықтамалар

Заң тұрғысынан алғанда, билік басындағы адам үшін бұл оның және оның бағыныстыларының арасындағы кез келген жыныстық әрекетті қамтиды. Бұл әдетте мұғалімдер мен олардың оқушыларын, дін қызметкерлері мен олардың қауым мүшелерін, дәрігерлер мен олардың науқастарын, жұмыс берушілер мен олардың қызметкерлерін қамтиды. Мұндай іс-әрекет көбінесе заңсыз емес, бірақ бұл көбінесе кәсіби этикалық кодекске қайшы келеді. Мысалы, мұғалім жұмыстан шығарылуы мүмкін, ал дәрігердің медициналық лицензиясы жыныстық қатынасқа түскені үшін жойылуы мүмкін. Сонымен қатар, төмен тұрған лауазымдағы адам жыныстық асырауды айтуы мүмкін. Айова университеті жыныстық қатынасты "бір адамның еркісіз, күшпен, қорқытып, мәжбүрлеп немесе басқалардың ықпалымен жасалатын жыныстық әрекет" деп түсіндіреді. Кейбір адамдар, тіпті соңғысы бастаған кезде де, бағынысты адаммен жыныстық қатынасқа түсуді этикалық емес деп санайды, өйткені бағынысты адамның жоғары тұрған адамға жанамалығы және қарым-қатынасты сипаттайтын биліктің теңсіздігі бар. Дәрігер-науқас қарым-қатынасы жағдайында, кәсіби қарым-қатынас аяқталғаннан кейін де науқаспен жыныстық қатынаста болу дәрігер үшін проблемалық болып саналады, өйткені науқастың дәрігерге тәуелділігі мен ауысуы мүмкін. Сондықтан, бұрынғы науқастармен жыныстық қатынас жасау медицина саласы бойынша этикалық емес деп саналады, егер дәрігерлер "бұрынғы кәсіби қарым-қатынастан алынған сенімді, білімді, эмоцияларды немесе ықпалды кез келген жолмен пайдаланса немесе қолданса". Ал заңгерлер бұрынғы клиенттермен және Калифорнияда қазіргі клиенттермен жыныстық қатынасқа рұқсат береді, егер жыныстық қатынас келісімге сәйкес және заңгерлік қызмет көрсету үшін жасалмаса. Кейбір іс-әрекеттер, олар қатаң эротикалық емес, мысалы, айлану (бұрынғыларын көрсету), шұғылдану (қоғамдық аумақта жалаңаш жүгіру) және жалаңаш суға түсу (жалаңаш жүзу), кейде жыныстық қатынасқа қатысты бұрыс әрекеттер ретінде саналады. Осы пікірлерге қарамастан, басқалар жұмыс орнындағы жыныстық қатынастар, оның ішінде басшы мен қызметкер арасындағы жыныстық қатынас этикалық емес деп санайды. Көптеген компаниялар бауырластық деп аталатын әрекетті тыйым салмайды, бірақ келісім бойынша кездесу мен дұрыс емес мінез-құлық арасындағы айырмашылықты мойындайды. Ottawa Citizen басылымынан Джоан Лауциустың айтуынша, "жыныстық қатынас туралы түсінік мүлдем түсініксіз" және "жаман мінез-құлық сөзі де дәлдікке ие емес - оны барлық мінез-құлық түрлерін ұстап алу үшін қолдануға болады, көбінесе нақты не болғанын жасырады". Лауциус "жыныстық зорлық-зомбылық немесе жыныстық қорлау мен шабуыл" деген терминдер айыптаулардың сипатын білдіретін әлдеқайда нақты терминдер екенін айтады. Коттл "мыңжылдықтар мен жас ұрпақтардың қысымға ұшырау дегенді кеңінен түсінгендерімен қатар, өздерінің тәжірибелерін талқылаудан тартынбайтын көрінеді" дейді. Қара, испаниялық және америкалық индей балаларына жыныстық зорлық-зомбылық жасау қаупі барынша жоғары. Сондай-ақ, мүгедек балалар да қауіп төндіреді; мұның себебі олардың жеке көңілге деген қажеттілігі және қарым-қатынас жасаудағы мүмкін қиындықтары болуы мүмкін. Оқушылардың жыныстық қатынасқа түсуіне ұшыраған балалардың өз-өзіне деген құрметі төмен болады, олар өз-өзіне қол жұмсауды ойлап, күйзеліске ұшырайды. Балаға сенім артуға талпындырған адам оны зорлағандықтан, олар сатқындық сезімін сезіне алады. 2002 жылғы сауалнамада AAUW хабарлағандай, қиналған оқушылардың 38% мұғалімдер немесе басқа мектеп қызметкерлері тарапынан қиналған. Психология студенттерімен жүргізілген бір сауалнамада 10% оқытушылармен жыныстық қатынаста болғаны туралы хабарланды; өз кезегінде, оқытушылардың 13% өз студенттерімен жыныстық қатынаста болғаны туралы хабарлады. 2000 жылы Америка университеттердегі әйелдер білім беру қоры үшін жүргізілген ұлттық сауалнамада 1991 және 2000 жылдар аралығында мемлекеттік мектеп қызметкері тарапынан шамамен 290 000 оқушы қандай да бір жыныстық зорлық-зомбылыққа ұшыраған. 2004 жылы АҚШ Білім министрлігінің тапсырысы бойынша жүргізілген үлкен зерттеуде АҚШ-тағы мемлекеттік мектеп оқушыларының 10 пайызының мектеп қызметкерлері жыныстық қатынасқа түсуге тырысқаны анықталды. Осы саланың зерттеушісі Шарол Шейкшафттың айтуынша, мектептердегі жыныстық зорлық-зомбылық "пасторлар жасаған зорлық-зомбылықтан 100 есе көп болуы мүмкін". 1995 жылы CDC 138 колледждің кампустарында 8810 студентімен бұл зерттеудің бір бөлігін қайталады. Олар тек зорлауды қарастырды және зорлауға тырысуды қарастырмады. Олардың мәліметтері бойынша, әйелдердің 20% және ерлердің 4% өмірінде кемінде бір рет зорлауға ұшыраған. Кампустарда алкогольдің жыныстық шабуылға қатысты маңызды мәселе екені анықталды. Шабуылға ұшыраған әйелдердің 50–75% шабуыл алдында алкоголь ішкен, немесе шабуыл жасаған адам, немесе әйел, немесе екеуі де алкоголь ішкен. Алкоголь тек кампустағы жыныстық шабуылдар деңгейіне ғана әсер ететін емес, сонымен қатар, мас күйде келісім бере алмау және куәгерлердің мас күйде араласуға батыл болмауы салдарынан шабуылдарға да әсер етеді. 2007 жылы Ұлттық Әділет институты жүргізген сауалнамада колледж әйелдерінің 19,0% және колледж ерлердің 6,1% колледжге түскеннен бері зорлауға немесе зорлауға тырысуға ұшыраған. 2017 жылы Пенсильвания университетінің құқық журналында Д. Тюеркхаймер зорлау туралы айыптауларға қатысты әдебиеттерді қарастырып, зорлау құрбандарының сенімділігіне қатысты мәселелерді және жалған зорлау айыптауларымен байланысын баяндады. Ол Ауруларды бақылау және алдын алу орталықтарынан алынған ұлттық сауалнама деректеріне сілтеме жасады, онда әйелдердің 1/5 бөлігі (және ерлердің 1/71 бөлігі) өмірінде бір рет зорланатынын көрсетеді. Зорлаутың кең таралғандығына және жалған зорлау айыптаулары сирек болатынына қарамастан, Тюеркхаймер құқық қорғау органдарының айыпталушы зорлауға сенбеуге бейім екенін хабарлады. Бұл құжатталған көзқарас басқа қылмыстармен салыстырғанда тергеуді азайтуға және кемшіктік қылмыстық әділет нәтижелеріне әкеледі. Тюеркхаймер әйелдердің әділет жүйесінің барлық кезеңдерінде "сенімділікке жеңілдіктерге" ұшырайтынын айтады, оның ішінде полиция, қазылар, судьялар және прокурорлар. Бұл сенімділікке жеңілдіктер құрбанның күдік тастаған адаммен таныс болған жағдайда айқын байқалады, ал зорлаудың көп бөлігі осы санатқа жатады. АҚШ Әділет министрлігі 2005 жылдан 2007 жылға дейінгі кезеңде есірткі, алкоголь немесе басқа себептермен есінен айырылған зорлау құрбандарының шамамен 2% полицияға хабарлағанын, ал физикалық күшпен зорлауға ұшыраған құрбандардың 13% хабарлағанын бағалады.

In the legal sense, for a person in a position of authority it includes in particular any sexual activity between them and one of their subordinates. This commonly includes teachers and their students, clergy and their congregants, doctors and their patients, and employers and their employees. While such activity is usually not explicitly illegal, it is often against professional ethical codes. For example, a teacher may be fired and a doctor may have their medical license revoked because of sexual misconduct. In addition, the person in the subordinate position may allege sexual harassment. The University of Iowa defines sexual misconduct as " unwelcome behavior of a sexual nature that is committed without consent or by force, intimidation, coercion, or manipulation." Entering a sexual relationship with a subordinate, even when the contact is initiated by the latter, is considered unethical by some because of the subordinate's vulnerability to the superior and the inequality of power that characterizes the relationship. In the case of the doctor patient relationship, having a sexual relationship with the patient even after the professional relationship has concluded is considered problematic for the physician because of the potential for the patient's continuing dependence on and transference towards the physician. Therefore, sexual relationships with former patients are considered unethical by the medical profession when physicians "use or exploit the trust, knowledge, emotions or influence derived from the previous professional relationship" in any way. By contrast, legal ethics permit sexual relations with former client and, in California, with current clients as well so long as the sex is consensual and is not rendered in exchange for legal services. Some activities which are not strictly erotic, e. g. mooning (exposing the buttocks), streaking (running naked through a public area) and skinny dipping (swimming naked), are sometimes also categorized as sexual misconduct. Despite these opinions, others believe that sexual relations in workplace settings is not unethical including between boss and employee. Many companies do not prohibit so called fraternization but instead recognize the difference between consensual dating and improper behavior. According to Joanne Laucius from the Ottawa Citizen, the "definition of sexual misconduct is far from clear" and the "word 'misconduct' also lacks precision — it can be used as a catch all for all kinds of behaviour, often obscuring what actually happened". Laucius states that the terms "sexual violence or sexual harassment and assault are much more specific terms that convey the nature of the allegations." Cottle states that "[m]illennials and younger Gen Xers seem to have a broader definition of what constitutes harassment as well as less hesitation about discussing their experiences". Black, Hispanic, and Native American Indian children are at greatest risk for sexual abuse. Also at increased risk are children with disabilities; the reason for this may be their greater need for individual attention and their possible problems with communicating. Children who have been victims of educator sexual misconduct usually have low self esteem, and they are likely to develop suicidal ideation and depression. Because the abuser was a person the child was encouraged to trust, they may experience a sense of betrayal. In their 2002 survey, the AAUW reported that, of students who had been harassed, 38% were harassed by teachers or other school employees. One survey that was conducted with psychology students reports that 10% had sexual interactions with their educators; in turn, 13% of educators reported sexual interaction with their students. In a national survey conducted for the American Association of University Women Educational Foundation in 2000, it was found that roughly 290,000 students experienced some sort of physical sexual abuse by a public school employee between 1991 and 2000. A major 2004 study commissioned by the U. S. Department of Education found that nearly 10 percent of U. S. public school students reported having been targeted with sexual attention by school employees. Charol Shakeshaft, a researcher in the field, claimed that sexual abuse in public schools "is likely more than 100 times the abuse by priests." In 1995, the CDC replicated part of this study with 8,810 students on 138 college campuses. They examined rape only, and did not look at attempted rape. They found that 20% of women and 4% of men had experienced rape in the course of her or his lifetime. On campuses, it has been found that alcohol is a prevalent issue in regards to sexual assault. It has been estimated that 1 in 5 women experience an assault, and of those women, 50–75% have had either the attacker, the woman, or both, consume alcohol prior to the assault. Not only has it been a factor in the rates of sexual assault on campus, but because of the prevalence, assaults are also being affected specifically by the inability to give consent when intoxicated and bystanders not knowing when to intervene due to their own intoxication or the intoxication of the victim. A 2007 survey by the National Institute of Justice found that 19.0% of college women and 6.1% of college men experienced either sexual assault or attempted sexual assault since entering college. In the University of Pennsylvania Law Review in 2017, D. Tuerkheimer reviewed the literature on rape allegations, and reported on the problems surrounding the credibility of rape victims, and how that relates to false rape accusations. She pointed to national survey data from the Centers for Disease Control and Prevention that indicates 1 in every 5 women (and 1 in 71 men) will be raped during their lifetime at some point. Despite the prevalence of rape and the fact that false rape allegations are rare, Tuerkheimer reported that law enforcement officers often default to disbelief about an alleged rape. This documented prejudice leads to reduced investigation and criminal justice outcomes that are faulty compared to other crimes. Tuerkheimer says that women face "credibility discounts" at all stages of the justice system, including from police, jurors, judges, and prosecutors. These credibility discounts are especially pronounced when the victim is acquainted with the accuser, and the vast majority of rapes fall into this category. The U. S. Department of Justice estimated from 2005 to 2007 that about 2% of victims who were raped while incapacitated (from drugs, alcohol, or other reasons) reported the rape to the police, compared to 13% of victims who experienced physically forced sexual assault.