Кіріспе

Солтүстік Италиядағы өзен. Бұлақ шыңында емес, батысқа қарай созылған кішкентай қыраттың арғы бетінде, онда Торрилья орналасқан, ал одан сәл төменде Скривия өзенінің бастауы жатыр. Солтүстік-шығысқа қарай Бруньето су қоймасы орналасқан, ол Генуяны сумен жабдықтайды. Су қоймасы 1959 жылы Бруньето ағынын бөлген арқасында құрылды, ол бұрынғыда Треббияға қосылған еді, бірақ қазір тек су қоймасы толғанда ғана қосылады. Праладан солтүстікке қарай созылған қырат Монте Друзоға, содан кейін Монте Кремадоға және ақырында Монте Антолага жалғасады. Оның шыңынан ашық күні Генуя, Корсика, Тоскана архипелагы мен Альпі тауларын көруге болады. Өзен бастауынан солтүстік-шығысқа қарай ағып, Пьяченцаның батысында Поға жетеді. Алта Вал Треббия ("Жоғарғы Треббия аңғары") Боббиоға дейінгі аңғарды қамтиды. Ол Генуя провинциясының сегіз коммунасын қамтиды: Торрилья, Ронданина, Пропата, Фассия, Монтебруно, Ровеньо, Фонтанигорда және Горрето. Олардың әрқайсысында көптеген шағын елді мекендер бар, кейбіреулері өзен жағасында, ал көпшілігі беткейлерде орналасқан. Горето Пьяченца провинциясымен шекараның Лигурия жағында орналасқан. Горетодан өткеннен кейін Треббия бірнеше таулы ауылдардың астынан ағып өтеді және келесі қалаға, Оттонеге жетеді. Оттонеден төмен, сол жақта Лоссо фракциясының қарсы жағында Валь Борека басталады. Борека – "төрт провинция" аймағының биіктіктерінен құлайтын тау ағысы, ол әдетте картада көрсетілмейді, бірақ спутниктік суреттерде көрінеді. Зербадан төмен (оған қол жеткізуге болады) оның сулары гидроэлектр станциясының турбиналары арқылы бұрылатын бөгетпен тоқтатылады. Ломбардияның оңтүстігіндегі Павия провинциясымен шекара Треббия бойымен шамамен созылады, ол Понте Органаско тұсында иіліп, өзеннің және жазықтықтың бір бөлігі Ломбардияда орналасуына себеп болады. Ағыс бойында аңғар Корте Бругнателлаға орналасу үшін кеңейеді, содан кейін қайтадан тік беткейлерді құрайды. Торренте Карлоне сол жағынан келіп, сол жағалаудағы Боббиоға кіреді. Осы жерде биік аңғар аяқталады және аңғар Треббия аңғарына айналады. Өзен тау бөктерінде орналасқан көптеген шағын елді мекендердің астынан ағып өтеді, содан кейін келесі үлкен қалаға, Травоға, содан кейін Ривергароға жетеді. Осы жерде аңғар аяқталады. Ол кеңейіп, Ривергародан тыс "Падана жазығымен" ("По жазығы") бірігеді және бірнеше шақырымнан кейін Пьяченцаның батыс жағындағы қалалық елді мекендерге жетеді, содан кейін Поға құяды. Геологиялық тұрғыдан алғанда, Треббияның төменгі ағысы және По өзенінің ағысы адамның араласуымен бекітілмеген жағдайда тұрақсыз. Өзеннің барлық ағысы Пьяченца мен Генуя арасында жүретін SS45 тас жолымен, Strada statale della Val Trebbiaмен қатар жүреді. Ол Ривергародан өзенмен кездеседі және таулармен иіліп өтеді, бастауынан төмен қарай бұрылып, оңтүстік-батысқа қарай Генуяға қарай бұрылады.

Флора

Вал Треббия ормандарында келесі ағаштар басым: Fagus silvatica – дан бастап ; 1500 м биіктіктен жоғары: Sorbus aucuparia, Sorbus aria, Laburnum anagyroides, Acer pseudoplatanus, Abies alba, Larix decidua, Alnus incana, Populus tremula; одан төмен: Quercus cerris, Quercus sessiflora, Quercus pubescens, Ostrya carpinifolia, Carpinus betulus, Fraxinus ornus, Acer campestre, Ulmus campestris, Populus alba, Populus canescens, Alnus glutinosa, Prunus avium, Pirus communis, Malus communis, Corylus avellana; одан да төмен: Castanea sativa. Бұталардың құрамында келесі түрлер бар: Juniperus communis, Rubus fruticosus, Rubus idaeus, Polygala chamaebuxus, Daphne mezereum, Vaccinium myrtillus, Cornus mas, Euonymus europaea, Cytisus sessilifolius, Erica arborea, Ruscus aculeatus, Clematis vitalba, Lonicera caprifolium, Crataegus oxyacantha, Rosa canina, Spartium junceum. Папоротниктер: Polypodium volgare, Asplenium ruta muraria, Dryopteris filix mas, Pteridium aquilinum, Notholaena marantae.

Фауна

Вал Треббия – бұл Сильвия кантилланс түрінің Молтони сойқысының эндемикалық ареалы, ол батыс Жерорта теңізі аралдарында көбірек танымал. Құстар әртүрлі биіктіктегі, жалпақ және қылқан жапырақты аралас бұталы жерлерде жәндіктермен қоректенеді. Басқа құстардың ішінде Бутео бутео, Фалько тиннукулус, Акципитер нисус, Пернис апиворус, Цинклюс цинклюс, Чарадриус дубюс, Мотацилла альба, Мотацилла флава, Алседо аттис, Алекторис руфа және Пикус виридис бар.

Геологиялық тарихы

Солтүстік Апеннин – Италияның солтүстік-батысындағы солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай созылған таулар белдеуі, олар шөгінді тау жыныстарынан құралған және көлденең итеру арқылы қалыптасқан. Оны ағызатын өзендер негізінен солтүстік-шығыс бағытта, таудың бүгілу сызығына перпендикуляр ағып, По өзеніне көздерінен орташа есеппен 400 метрдей жетіп жетеді. Солтүстік Апенниннің эрозияға ұшыраған ландшафтының ауданы шамамен ... құрайды. Өзендердің көп бөлігі қатты салаланған және аз дамыған таулы жерлер арқылы ағып өтеді, жануарлар дүниесімен бай және табиғи күйінде сақталған. Таулардан эрозияға ұшыраған шөгінділер По аңғарындағы аллювиалды жайылмалар мен террасаларға жиналады, бұл аймақ тығыз халықтандырылған және ежелгі заманда су тасқынына жиі ұшыраған. Бүркенің салынуы су тасқынының көп бөлігін болдырмады, бірақ қазіргі кезде шөгінділер өзен арналарында шектелуіне байланысты, өзеннің көп бөлігі толығымен жер бетімен ағып, кейбір жерлерде үйдің шатырына дейін жетеді. Бұл соңғы мың жылдың дамуы. Екі жағалаудың тау жыныстары да әртүрлі. Сол жақта негізінен шөгінді тау жыныстары, оның ішінде Монте-Антола әктасы бар, ол шындығында марль тас. Оң жақта тұнбалы және метаморфты тау жыныстары: офиолит, серпентинит, базальт, яшма кездеседі. Вал Треббия гематиттен қызғылт немесе қоңыр түсті бай топырақпен қапталған, оның қалыңдығы орташа есеппен ... метрге жетеді. Бұл лосс, ол шамамен 400 000 жыл бұрынғы Орта Плейстоценде мұздық максимум кезеңінде қабаттармен жиналған. Лосс бастапқыда тау жыныстарынан пайда болған шағылдан жасалған террасаларда жиналған.

Мәдениет тарихы

Археологиялық деректерге сүйенсек, Треббия аңғары палеолиттегі ахеул кезеңінің соңынан бастап, шамамен 150 000 жыл бұрыннан бері үздіксіз қоныстанған. Мезолит дәуірінде аңғарда биік тауларда аң аулауға арналған жазғы лагерьлер орналасқан. Неолиттік мәдениеттер бастапқыда әртүрлі болды (б.з.д. 4500 жыл). Кейіннен неолитте, шамамен б.з.д. 4000 жылы, квадрат ауызды керамика мәдениеті үстемдік құра бастады; ал шамамен б.з.д. 3000 жылы халколиттік Chassey Lagozza мәдениеті пайда болды. Қола дәуіріндегі халық табиғи қорғанысы бар жерлердегі елді мекендерде тұрды. Темір дәуірінде, шамамен б.з.д. 5 ғасырда этрусктік элементтер пайда болды. Кельттік артефакттар римдіктер келгенге дейін пайда болған. 218 жылы өзеннің шығыс жағалауында Екінші Пуникалық соғыстың бірінші шайқасы – Треббия шайқасы болды, онда Ганнибал римдік консулдық әскерін жеңді. Өзеннің аты алғаш рет Рим Республикасының ортасында жазған Полибийден белгілі болды, бірақ ол одан бұрынғы материалдарды пайдаланған. Оған кім алғаш ат бергені және қандай кезеңде болғаны әлі белгісіз. Ғалымдардың болжамдары, тілі белгісіз болғандықтан, әзірге тек теория ғана. 1799 жылы осы жерде Суворов басшылығындағы орыс-австриялық әскерлері мен француз әскерлері арасында ірі шайқас болды.