Екінші дүниежүзілік соғыстағы Henschel Hs 132 прототипі

Кіріспе

1945 жылғы Henschel фирмасының көп мақсатты әскери ұшағының прототипі Henschel Hs 132 – екінші дүниежүзілік соғыста Германияның Люфтваффе әуе күштерінде болған, бірақ ешқашан қолданылмаған шабуылдық бомбалаушы және іске қосушы ұшақ. Бұл ұшақтың ерекше дизайны жоғары орналасқан BMW 003 реактивті қозғалтқышымен (Heinkel He 162 ұшағында қолданылған қозғалтқыштан түрі мен орналасуы жағынан толықтай ұқсас) және ұшқыштың жатып басқару орнымен ерекшеленді. Совет әскері Hs 132 V1 ұшу сынақтарына дайын тұрған кезде зауытты басып алды, ал V2 және V3 прототиптерінің құрастырылуы 80% және 75% деңгейінде тоқтатылды.

Жобалау және әзірлеу

Ұрыс ұшақтарында маневрлер кезінде g күшінің әсерін азайту мақсатымен ұшқыштарды жатып отыруға бейімдеу идеясы қызығушылық тудырды. Бірнеше ұшақ осы схеманы түрлі себептермен сынақтан өткізді, мысалы, Horten IIIf ұшағында жатып отыратын ұшқыш болды, бірақ бұл негізінен осы жоғары өнімділікке ие планердегі соққыны азайту үшін жасалған, ал DFS 228 барлау планері де қысымды сақтайтын кабинасын герметикалық жабуды жеңілдету үшін жатып отыратын ұшқышты пайдаланды. Берлин B9 ұшағы осы конфигурацияны сынау үшін арнайы құрастырылғаннан кейін ғана, оны жақсартуға бағытталған нақты күш-жігерді бастауға болады. 1943 жылдың басында Берлин B9 екі поршенді қозғалтқышы бар тәжірибелік ұшағы ұшқыштың ұшақты жатып басқара алатынын және жоғары жүктемелерге төтеп беру қабілетін арттыратынын көрсетті. Ұшқыштың көру аймағы жоғары және артқа қарай өте шектеулі болды, бұл оны бомбалаушылар, истребительдер немесе қарсыластарынан жылдамдық бойынша басымдыққа ие тосқауылдар сияқты белгілі бір міндеттерге ғана қолайлы етті. Осы зерттеулердің нәтижесінде соғыс аяғына таяу неміс ұшақтарының бірнеше жобалары B9 үлгісін қабылдап, жатып отыратын ұшқышты қолданды. Дегенмен, g күшіне төтеп беру қабілетін жақсарту ғана себеп емес еді, өйткені осы схема ұшақтың алдыңғы бөлігін де азайтады. Бұл USAAF-тың B 17 Flying Fortress ұшағына шабуыл жасаған тосқауылдар үшін маңызды мәселе болды, себебі есептеулер көрсеткендей, оның қорғаныс қаруларынан зардап шегу ықтималдығы негізінен алдыңғы бетінің ауданына байланысты еді. Hs 132 жобасының бастауы Германия Әуе министрлігінің (RLM) 1943 жылдың 18 ақпанында жариялаған спецификациясы болды, онда Еуропаға күтілетін шабуылға қарсы тұру үшін бір орындық кемелерге шабуыл жасауға арналған ұшақ қажет екені айтылды. Ол кезде поршенді қозғалтқышпен ұшу көзделген, бірақ өнімділік талаптары реактивтік қозғалтқышқа ауысуға әкелді. Қозғалтқыш орнатуы және құйрық тұғыры тұрғысынан бұл дизайн қазіргі заманғы Volksjäger ("халық истребителі") дизайн конкурсының жеңімпазы Heinkel He 162 Spatz (құбыжық) ұшағымен өте ұқсас болды. Сыртқы түрі ұқсас болғанымен, Hs 132 көлденең бомбалау және жердегі нысандарға шабуыл жасау үшін жасалған, сондай-ақ стратегиялық емес материалдарды, әсіресе ағаштан жасалған қанаттарды кеңінен пайдалану көзделген. Негізгі A үлгісінде бір бомба тасымалданды, басқа қару-жарағы болмады. Шабуыл кемелердің атыс қашықтығынан тыс жердегі тереңдікте батырмадан басталуы керек еді, ал жылдамдығы жеткеннен кейін ұшқыш қарапайым компьютерлік нысана көмегімен бомбаны нысанаға жіберіп, содан кейін қашықтықтан шығып, қайта көтерілуі керек еді. Ұшақ құлау кезінде 12 g күшіне төтеп беруге арналған. Компьютерлік нысана көмегі ұшаққа орнату үшін уақытында жеткізілмеді. Негізгі ұшақ корпусының бірнеше басқа нұсқалары да ұсынылды. Hs 132B BMW 003 орнына Junkers Jumo 004 қозғалтқышын пайдаланды және екі MG 151/20 зеңбірегін қосты. HS 132C бомбалаушыларды тосқауылдауға арналған, үлкен Heinkel HeS 011 қозғалтқышы, екі 151/20 және екі MK 103 немесе MK 108 зеңбірегі бар, кеңінен өзгертілген нұсқа болды. HeS 011, жаңа және қолданыстағы Luftwaffe ұшақтарының көптеген түрлерін қуаттандыруға арналған (мысалы, Arado Ar 234 реактивтік бомбалаушының D және P сериялары), соғыс аяқталған кезде әлі де өндіріске дейінгі кезеңде болды. HS 132B қолжетімді болған кезде Panzerblitz танкіге қарсы зымыраны өндіріске түсіріліп, пайдалануға беріледі деп күтілді. Hs 132D жаңа, ұзартылған қанаттармен жабдықталды. Алты прототипке келісімшарт 1944 жылдың мамыр айында бекітілді, ал құрылыс 1945 жылдың наурыз айында басталды. Hs 132V1 ұшағының алғашқы рейсі 1945 жылдың маусым айында жоспарланған, бірақ аяқталған қанаттар мен фюзеляж біріктірілмеді, ал Кеңес әскерлері 1945 жылдың мамыр айында бұзылмаған фюзеляжды басып алды, ал қанаттар Франциядағы зауытынан жылжытылмады.

There had been interest in the idea of a prone pilot for combat aircraft to reduce the effect of g forces during maneuvering. Several aircraft had already experimented with this layout for various reasons, the Horten IIIf had a prone pilot, but this was primarily to reduce drag in this high performance glider, while the DFS 228 reconnaissance glider also used a prone pilot to make it easier to seal its pressurized cabin. It was not until the Berlin B9 was built specifically to test this arrangement for improved g load that any serious effort toward development could be carried out. Starting in early 1943, the Berlin B9 twin piston engined experimental aircraft demonstrated that it was indeed possible for a pilot to fly the aircraft lying down, and that it did improve his ability to handle high loads. The pilot had an extremely restricted field of view upward or to the rear that made it suitable only for certain roles, including bombers or fighters or interceptors with a major speed advantage over their opposition. Based on this research, several late war German designs followed the B9's lead and used a prone pilot. Better g load performance was not the only reason, however, as this layout also reduced the frontal area of the aircraft. This was a serious concern for interceptors attacking the USAAF's B 17 Flying Fortress, as calculations showed that the chance of being hit by its defensive guns was largely a function of frontal area. The genesis for the Hs 132 was an 18 February 1943 specification published by the German Air Ministry (RLM) calling for a single seat shipping attack aircraft to counter an expected invasion of Europe. A piston engined aircraft was called for at the time, but the performance requirements led to a switch to jet power. The design in terms of engine mounting and tailplane bore a very strong resemblance to the contemporary Volksjäger ("people's fighter") design competition winner, the Heinkel He 162 Spatz (sparrow). Despite the similarity of appearance, the Hs 132 was meant for dive bombing and ground attack, and was to make extensive use of non strategic materials, notably in the wings, which were of wooden construction. The basic A model carried one bomb; it had no other armament. It was to begin its attack in a shallow dive outside the ships' range of fire, and after reaching a speed of , the pilot would "toss" the bomb at the target using a simple computerized sight, and then climb back out of range. The aircraft was designed to withstand 12 g during pullout. The computerized bombsight was not delivered in time to be fitted to the aircraft. Several other versions of the basic airframe were proposed as well. The Hs 132B used the Junkers Jumo 004 engine in place of the BMW 003, and added two MG 151/20 cannons. The HS 132C was a more extensively modified version intended for bomber interception, featuring the larger Heinkel HeS 011 engine, two 151/20s and two MK 103 or MK 108 cannons. The HeS 011, intended to power a wide variety of new and existing Luftwaffe aircraft (an example of the latter being the proposed D and P series of the Arado Ar 234 jet bomber), was still in the pre production phase when the war ended. It was hoped that by the time the HS 132B became available, the Panzerblitz anti tank missile would be in production and available for use. The Hs 132D included a new wing of increased span. A contract for six prototypes was approved in May 1944, and construction was begun in March 1945. Hs 132V1 was scheduled to have its first flight in June 1945, but the completed wings and fuselage were never mated, and Soviet forces captured the intact fuselage in May 1945 while the wings were never moved from their factory in France.