1917 жылғы Рафа шайқасы: Синай және Палестина кампаниясы
Battle of Rafa
1917 ж. Рафа шайқасы: Бірінші дүниежүзілік соғысында британ әскерлері Синай түбегін қайта басып алды. Палестинадағы шайқас, Осман әскеріне қарсы күрес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1917 жылғы Синай және Палестина кампаниясының 1917 жылғы Бірінші дүниежүзілік соғыс шайқасы
1917 battle during the Sinai and Palestine Campaign of World War I
the 1917 WWI battle
Рафа шайқасы, сондай-ақ Рафах операциясы деп те аталады, 1917 жылдың 9 қаңтарында болды. Бұл Синай жарым аралын британдық күштердің Бірінші дүниежүзілік соғыстың Синай және Палестина кампаниясы кезінде қайтарып алу үшін үшінші және соңғы шайқасы еді. Египет экспедициялық корпусының (ЭЭК) Шөл колоннасы Рафаның оңтүстігіндегі Эль-Магрунтейндегі Осман армиясының гарнизонына шабуыл жасады. Бұл шабуыл Мысыр сұлтандығы мен Осман империясының шекарасына жақын, Рафаның солтүстігінде және шығысында болды. Осы шабуыл Осман империясының Палестина аумағындағы соғыстың басталуын білдірді. 1916 жылдың тамызында Романи шайқасында және желтоқсанда Магдхаба шайқасында Ұлыбританияның жеңістерінен кейін Осман армиясы Палестинаның оңтүстік жиегіне кері шегіруге мәжбүр болды, ЭЭК кеңейтілген коммуникация желілерімен қолдау көрсетіп, шығысқа қарай жылжыды. Бұл алға жылжу теміржол және су құбырының салынуына байланысты болды. 1917 жылдың 4 қаңтарында теміржол Эль-Аришқа жеткен соң, жаңадан құрылған Шөл колоннасының Рафаға шабуыл жасауы мүмкін болды. Күн бойы соққан шайқас кезінде Осман гарнизоны Эль-Магрунтейннің бекітілген редуттары мен траншеяларын жалпақ даламен қоршалған биік жерде қорғады. Соңында оларды австралиялық жеңіл атқыштар, жаңа зеландиялық атты мылтықшылар, атты жасақтар, түйешілер және бронеавтомобильдер қоршап алды. Кешке қарай Жаңа Зеландия атты әскерлер бригадасы орталық редутты басып алды, ал қалған қорғаныс та бірден басып алынды.
The Battle of Rafa, also known as the Action of Rafah, fought on 9 January 1917, was the third and final battle to complete the recapture of the Sinai Peninsula by British forces during the Sinai and Palestine campaign of the First World War. The Desert Column of the Egyptian Expeditionary Force (EEF) attacked an entrenched Ottoman Army garrison at El Magruntein to the south of Rafah, close to the frontier between the Sultanate of Egypt and the Ottoman Empire, to the north and east of Sheikh Zowaiid. The attack marked the beginning of fighting in the Ottoman territory of Palestine. After the British Empire victories at the Battle of Romani in August 1916 and the Battle of Magdhaba in December, the Ottoman Army had been forced back to the southern edge of Palestine as the EEF pushed eastwards supported by extended lines of communication. This advance depended on the construction of a railway and a water pipeline. With the railway reaching El Arish on 4 January 1917, an attack on Rafa by the newly formed Desert Column became possible. During the day long assault, the Ottoman garrison defended El Magruntein's series of fortified redoubts and trenches on rising ground surrounded by flat grassland. They were eventually encircled by Australian Light Horsemen, New Zealand mounted riflemen, mounted yeomanry, cameliers and armoured cars. In the late afternoon, the New Zealand Mounted Rifles Brigade captured the central redoubt and the remaining defences were occupied shortly afterwards.
Өмірбаян
1916 жылы 4 тамыздағы Романи шайқасында жеңіске жеткеннен кейін, ANZAC атты дивизиясы 5-ші атты бригадамен және жаяу әскерінің қолдауымен шабуылға көшті. Олардың алға жылжуы темір жол мен су құбырының салынуына байланысты болды. Темір жолдың соңғы нүктесі шамамен 64 км қашықтықта болғандықтан, 1916 жылдың 23 желтоқсанында ANZAC атты дивизиясы, 2-ші жеңіл атты бригадасыз, бірақ Императорлық түйе корпусының бригадасы қосылған күйде, Магдхаба шайқасындағы күндізгі шайқастар барысында Эль-Аришті басып алды. Осы уақытта 52-ші (Төмендік) дивизиясы Романиден марш жасап, Эль-Ариште гарнизон құрып, Жерорта теңізіндегі қаланы темір жолдан қорғай бастады. ЕЕФ-тің бас қолбасшысы генерал сэр Арчибальд Мюррей Синайдың солтүстігіндегі ілгерілеуді аяқтауға және оңтүстік Осман армиясына қысым көрсетуге ниеттенді. Осман күштерінің Синай түбегіндегі шөлдік базалары мен бекеттерін тастап кетуіне мәжбүр ететініне сеніп, Эль-Ариштен Рафаға қарай, шамамен 15 км қашықтыққа, мүмкіндігінше жылдам ілгерілеуді бұйырды.
Following their victory at the Battle of Romani on 4 August 1916, the ANZAC Mounted Division with the 5th Mounted Brigade attached and infantry in support, went onto the offensive. Their advance depended on the construction of a railway and a water pipeline. With the railhead about 40 mile (64 km) away, on 23 December 1916, the ANZAC Mounted Division, less the 2nd Light Horse Brigade but with the Imperial Camel Corps Brigade attached, occupied El Arish during day long fighting at the Battle of Magdhaba. Meanwhile, the 52nd (Lowland) Division, having marched from Romani, established a garrison at El Arish and began to fortify the town on the Mediterranean Sea, from the railhead. General Sir Archibald Murray, the commander of the EEF, was keen to complete the advance across the north of the Sinai, to put pressure on the southern Ottoman army. Believing an attack would compel Ottoman forces to abandon their desert bases and outposts on the Egyptian Sinai Peninsula, he ordered an advance from El Arish to Rafa, a distance of , to begin as soon as possible.
Кіріспе
28 желтоқсанда АНЗАК атты дивизиясының қолбасшысы генерал-майор Гарри Шаувел 1-жеңіл атты бригадаға Эль-Ариштен Рафаға қарай бара жатқан жол бойындағы Бир-эль-Бурджді барлауға бұйрық берді. Жол көліктер мен артиллерия үшін қолайлы екені анықталды, ал екі күннен кейін сол бригаданың шейх Зуваидке Ел-Ариштен жасаған тағы бір барлауында жайылымдар, егістіктер мен мак гүлдерінің көптігі байқалды. Кішкентай алғы шеп жасағы одан әрі жылжып, Эль-Магрунтейндегі Османның негізгі қорғанысына жақындап, аймақта "күшті қозғалыс" туралы хабарлады. 5 қаңтарда ауа райы ашық болды, соның арқасында №1 эскадрилья, Австралиялық Ұшу корпусы (АҰК) патрулі Рафаның оңтүстігіндегі Эль-Магрунтейн ауданында 2000-3000 Осман әскерінің қорғаныс бекіністерін қазуын бақылады. Екі күннен кейін британдық әуе патрульдері Синайдың солтүстік-орталық бөлігінде Эль-Косайма мен Хафир-эль-Аужадағы күшті Осман гарнизондарын анықтады, олар алға жылжып келе жатқан ЕЭФ-тің оң қанатына қауіп төндіруі немесе Рафаны нығайтуы мүмкін еді. Күндізгі уақытта әуе шабуылына ұшырау қаупіне қарамастан, күш күн батқанға дейін жолға шықты, Эль-Магрунтейнге жету үшін жеткілікті уақытты қамтамасыз етуді көздеді. Алғашқы бірнеше шақырымды олар ауыр құм төбелер арқылы өтті, онда мылтық пен оқ-дәрі вагондарын тартқан жұптасқан аттардың өтуі қиын болды. Ескі Жол немесе Паломниктер Жолы деп аталатын, ежелгі заманнан бері көлік қозғалысынан тозған үлкен, жақсырақ ойыс пайда болғаннан кейін, қару-жарақ пен оқ-дәрі вагондары орталық жолмен жүрді, ал атты жасақтар екі жағынан еріп өтті. Колоннаның алғы шебі шамамен сағат 22:00-де шейх Зуваидке жетті; Шөл колоннасы ауылдың батысындағы жол торабына жақын жерде тіктеп қалды. Осы жерде жылқылар Австралиядан кеткеннен бері алғаш рет көрген шөптер Эль-Ариштің солтүстігіндегі құнарлы жағажай жазығының жиегінде табылды. Рафаға шабуыл жоспары келесі күні, 9 қаңтарда, Магдхабадағы Шаувелдің сәтті қоршау шабуылын қайталауды көздеді. Полктер мен көліктер Осман гарнизонының орналасқан жерін қоршап алады, отқа түсіп, содан кейін қорғаушыларға қарсы шабуылға түсу үшін түсіп, төбедегі қоршау бекіністерінің маңындағы үш қабатты траншеялар мен бекіністердегі қорғанысқа шабуылдайды. №1 эскадрилья АҰК, Эль-Ариш және Магдхаба операциялары кезінде Мустабигте орналасқан, шабуылға қолдау көрсету үшін Эль-Ариштен батысқа қарай жылжыды.
On 28 December, Major General Harry Chauvel, commander of the ANZAC Mounted Division, ordered the 1st Light Horse Brigade to reconnoitre Bir el Burj, along the road from El Arish towards Rafa. The road was found to be suitable for cars and artillery, and a further reconnaissance by the same brigade two days later to Sheikh Zowaiid, from El Arish, reported rolling stretches of pasture, crops and poppies. A small advance guard moved further, to within sight of the main Ottoman defences at El Magruntein, reporting "great activity" in the area. The weather cleared on 5 January, allowing a patrol from No. 1 Squadron, Australian Flying Corps (AFC), to observe 2,000 to 3,000 Ottoman soldiers digging defences south of Rafa in the area of El Magruntein. Two days later, British air patrols found Ottoman garrisons in strength at El Kossaima and Hafir el Auja in central northern Sinai, which could threaten the right flank of the advancing EEF or reinforce Rafa. Risking an aerial attack during daylight hours, the force began the journey before sunset to ensure there was enough time for the force to reach El Magruntein. For the first few miles they trekked over heavy sand dunes, which were difficult to negotiate for the doubled teams of horses pulling the guns and ammunition wagons. Once the great shallow trough, worn down by traffic since ancient times, along the Old Road or Pilgrims' Way appeared, the guns and ammunition wagons travelled on the firm middle way while the mounted units rode on either side. The vanguard of the column reached Sheikh Zowaiid at about 22:00; the Desert Column bivouacked near the crossroads to the west of the village. Here the first grass the horses had seen since leaving Australia was found on the edge of the fertile maritime plain, north of El Arish. The plan for the attack at Rafa the next morning, 9 January, was a repetition of Chauvel's successful encirclement attack at Magdhaba. The regiments and motor cars would surround the Ottoman garrison position, gallop up under fire, then dismount to attack the defenders in their treble system of trenches and field works around the earthwork redoubts on the knoll. No. 1 Squadron AFC, which had been based at Mustabig during the El Arish and Magdhaba operations, moved forward west of El Arish to support the attack.
Осман қорғаныштары
Рафаны Осман империясының 31-ші жаяу әскер полкі (3-ші дивизия) қорғады, бір тау артиллериялық батареясымен қолдау көрсетілді. Британдық әуе барлауы бұл күштің 2000 мен 3000 аралығында екенін хабарлады.
Rafa was defended by the Ottoman 31st Infantry Regiment (3rd Division), supported by one mountain gun battery. British aerial reconnaissance had reported this force was between 2,000 and 3,000 strong.
Шайқас
Шөлдік колонна 9 қаңтарда Рафаға шабуыл жасау үшін соңғы қимылға кірісті, артиллерияға, мылтықтарға немесе пулеметтерге ешқандай резервтік оқ-дәрісі болмады. Колонна командирі Четвод, шайқас машиналарынан басқа, барлық дөңгелекті көліктерді Шейх Зуваидка қалдыруға бұйрық берді. Оның бригадирлері бұйрыққа бағынды, бірақ наразылық білдірді. Шөлдік колонна штабы резервтік оқ-дәрілерді күн шыққаннан кейін жіберуді жоспарлаған, бірақ шайқас барысында жүйе бұзылып, оқ-дәрілерді жеткізуде үлкен мәселе туды. Көп жағдайда, жабдықтама асығыс түрде жіберілді, бірақ олар қажетті бөлімшелерге жетпеді. Сағат 01:00-де 1-ші жеңіл атты бригада және Жаңа Зеландия атты әскерлері колоннаны бастап кетті. Шейх Зуваидка жарты миль (0,80 км) жерде олар қарсылас бедуиннің түйелі патрулін кездестіріп, тұтқынға алды. 06:15-те Жаңа Зеландия атты әскерлері бригадасының Окленд атты полкі (Жаңа Зеландия атты әскерлері бригадасы) Мысыр-Осман шекарасын кесіп, шекаралық бағаналарға бірінші болып жетті. Бұл екі бригада Рафа қорғанысына оңтүстік, шығыс және солтүстік жақтан шабуыл жасауға қолайлы позицияға келді. 02:30-да оларға 5-ші атты бригаданың бір бөлігі, Императорлық түйе бригадасы және 7-ші жеңіл автомобиль патрулінің алты Ford машинасы қосылды. Корольдік Вурчестершир гусарларының екі эскадроны (5-ші атты бригада) оқ-дәрі колоннасын қорғау үшін Шейх Зуваидка қалды, ал бір эскадрон Рафаға қарай керуен жолымен жүрді. 06:45-ке қарай АНЗАК атты дивизиясының штабы Рафа мен Эль-Магрунтейннің оңтүстігіндегі шекарада, Карм Ибн Муслехтың батысында орналасты. 1-ші және 3-ші жеңіл атты бригадалар мен артиллерия Осман гарнизонының оңтүстік-шығысқа шегінуіне қарсы тұру үшін оңтүстікке қарай позиция алды, ал Императорлық түйе корпусының бригадасы батысқа қарай 1,21 км жерде орналасты. Жаңа Зеландия атты әскерлері бригадасы солтүстікке қарай, ал 5-ші атты бригада Шөлдік колоннаның резервін құрады. 07:00 шамасында Веллингтон атты мылтығының патрулі Рафадан шығысқа қарай Шеллал мен Газаға қарай өтетін телеграф желісін кесіп, Рафа гарнизонын оқшаулады, ал Шаувел Эль-Магрунтейн қорғанысын барлап, Британ Империясының атты артиллериясы Эль-Магрунтейндегі редуттарға оқ атуды бастады. 08:00 шамасында Жаңа Зеландия атты әскерлері бригадасы солтүстікке айналып, редуттар мен траншеялардың C4 және C5 топтарына шабуыл жасауға дайындық жасады, ал 1-ші жеңіл атты бригада C3, C2 және C1 топтарына шабуыл жасауға дайындық жасады. Осы мақсаттарға қол жеткізгеннен кейін екі бригада орталық редутқа шабуыл жасады. Осы уақытта Императорлық түйе бригадасының үш батальонына қорғаныстың D тобына шабуыл жасауға бұйрық берілді. 3-ші жеңіл атты бригада АНЗАК атты дивизиясының резервін құрады. Шабуылға дайындық барысында дивизияның артиллериясы алдын ала нысаналарды таңдады және 09:30-да Корольдік атты артиллерияның Лестершир, Инвернесс және Сомерсет батареялары, сондай-ақ Құрметті артиллерия компаниясының B батареясы 30 минуттық дайындық оқ атуын бастады. Осы оқ атудың қамтылуымен шабуыл жасаушы әскерлер алға жылжыды және 09:45-ке дейін Османдық бекіністеріне жақын келді. Осман гарнизоны Эль-Магрунтейнде қорғанып, Жаңа Зеландия атты әскерлері бригадасымен солтүстік және шығыстан кесілген кезде, Шөлдік колоннаның барлық резервтеріне шабуылды күшейтуге бұйрық берілді. Жаңа Зеландия атты әскерлері бригадасына қолбасшылық ететін бригадир генерал Эдвард Чейтор штаб-пәтерін Рафаның оңтүстік-шығысындағы шекаралық бекетке, Окленд атты әскерлерінің артына көшірді. Жарты сағаттан кейін шабуылдың барлық бағыттар бойынша тұрақты түрде өркендегені байқалды. 12:15-ке қарай Веллингтон атты мылтығы полкі Эль-Магрунтейнге жақын, оң жақтағы Кентерберилер мен сол жақтағы Оклендтер арасында майдан шебіне келді, ал түйе бригадасының 2-ші батальоны 1-ші батальоны ұстаған желіні кеңейту үшін алға жылжыды. Көп ұзамай Кентербери атты мылтығы полкі 5-ші атты бригаданың сол жағымен байланысып, Осман әскерінің бекіністерін толық қоршады. 5-ші атты бригаданың сол жағында 7-ші жеңіл автомобиль патрулі Рафа жолына жетті, онда олар А1 және А2 редуттарына тікелей атыс жүргізуге қолайлы қорғаныш тапты. Осы уақытта батареялар бұрынғы позицияларынан шамамен жылжыды және HAC-тың "B" батареясы "C" редуттарына оқ атуын тоқтатты. Нысананы A1 және A2 редуттарына ауыстырып, 5-ші атты бригаданы қолдау үшін қашықтықтағы оқ атуды қайта бастады. Шабуыл жалғасқанда, қорғаушыларды басу және олардың нысана алуына кедеріс келтіру үшін Османдық парапеттеріне үздіксіз оқ ату жүргізілді. Бірте-бірте қоршау, жайпақ, көлбеу далаларда қарқынды оқ атудың астында тарылды. Алайда, шамамен 12:15 пен 14:15 аралығында прогресс баяулады. Жаңа Зеландия атты әскерлері бригадасының төрт пулеметіне оқ-дәрісі бітті, ал Инвернесс батареясы оқ-дәрісін тауысып, кері шегінуге мәжбүр болды. 14:30-да Шаувел C редуттарына қарсы жаңа күш салуды 15:30-да бастауға бұйрық берді, ал осы редуттарға оқ атуды соған дейін жалғастыру керек болды.
The Desert Column began the final approach to attack Rafa on 9 January 1917, without any reserve ammunition for the artillery, rifles or machine guns. The column's commander, Chetwode, had ordered all wheeled vehicles, excepting the guns, to remain at Sheikh Zowaiid. His brigadiers complied with the order, but only under protest. It had been the intention of Desert Column headquarters that the reserve ammunition would be sent onward after daylight, but during the battle the system broke down and this did not occur, resulting in a critical failure of the ammunition supply. In many cases, supplies were rushed forward, but failed to reach the units requiring them on the firing line. At 01:00 the 1st Light Horse and the New Zealand Mounted Rifles brigades led the Desert Column. Half a mile (0.80 km) from Sheikh Zowaiid, they encountered a hostile Bedouin camel patrol which was captured. At 06:15 the Auckland Mounted Rifle Regiment (New Zealand Mounted Rifles Brigade) was first to reach the boundary pillars, crossing the Egyptian Ottoman frontier. These two brigades rode to a position from which to attack the Rafa defences, from the south, east and north. They were followed at 02:30 by the remainder of the ANZAC Mounted Division, part of the 5th Mounted Brigade, the Imperial Camel Brigade, and six Ford motor cars of the 7th Light Car Patrol. Two troops of the Queen's Own Worcestershire Hussars (5th Mounted Brigade) remained at Sheikh Zowaiid to protect the ammunition column, while a squadron followed the caravan road towards Rafa. By 06:45 the ANZAC Mounted Division headquarters was established west of Karm Ibn Musleh on the frontier to the south of Rafa and El Magruntein. The 1st and 3rd light horse brigades and the artillery took up positions to the south to guard against the Ottoman garrison retreating to the south east, with the Imperial Camel Corps Brigade located three quarters of a mile (1.21 km) to the west. The New Zealand Mounted Rifles Brigade was about to the north with the 5th Mounted Brigade forming the Desert Column's reserve. By 07:00 a patrol of the Wellington Mounted Rifles had cut the telegraph line running east from Rafa towards Shellal and Gaza, isolating the Rafa garrison, Chauvel had reconnoitred the El Magruntein defences and the British Empire horse artillery batteries had begun firing on the redoubts at El Magruntein. Just after 08:00 the New Zealand Mounted Rifles Brigade circled northwards, moving into position for their attacks on the C4 and C5 groups of redoubts and trenches, while the 1st Light Horse Brigade moved into position to attack the C3, C2 and C1 groups. After these objectives were captured, the two brigades were to attack the central redoubt. Meanwhile, three battalions of the Imperial Camel Brigade were ordered to attack the D group of fortifications. The 3rd Light Horse Brigade formed the ANZAC Mounted Division's reserve. In preparation for the attack, the divisional artillery had pre selected targets and at 09:30 the Leicestershire, Inverness shire and Somerset batteries of the Royal Horse Artillery and B Battery, Honourable Artillery Company began a 30 minute preparatory barrage. Under cover of this, the attacking troops began their advance, and by 09:45 they had approached to within of the Ottoman entrenchments. With the Ottoman garrison defending El Magruntein cut off from the north and east by the New Zealand Mounted Rifles Brigade, orders were issued for all Desert Column reserves to be committed and the attack "pressed home." Brigadier General Edward Chaytor, commanding the New Zealand Mounted Rifles Brigade, moved his headquarters up to the boundary post south east of Rafa, immediately behind the Auckland Mounted Rifles. Half an hour later, the attack was seen to be steadily progressing all along the line. By 12:15 the Wellington Mounted Rifles Regiment had come up to the front line, between the Canterburys on the right, and the Aucklanders on the left, within of El Magruntein, while the 2nd Battalion of the Camel Brigade advanced to extend the line held by their 1st Battalion. Shortly afterwards, the Canterbury Mounted Rifles Regiment linked up with the left of the 5th Mounted Brigade, completing the cordon around the Ottoman Army entrenchments. To the left of the 5th Mounted Brigade, the 7th Light Car Patrol reached the Rafa road, where they found cover from which to direct fire on to the A1 and A2 redoubts away. Meanwhile, the batteries had pushed forward about from their previous positions and "B" Battery HAC stopped firing on the "C" group of redoubts. Switching targets to the A1 and A2 redoubts, it recommenced firing at a range of in support of the 5th Mounted Brigade. A constant stream of fire was maintained on the Ottoman parapets to suppress the defenders and prevent them from taking aim while the attack continued. Little by little the cordon drew tighter under intense fire over the bare, gently sloping grasslands. However, between about 12:15 and 14:15 progress slowed. The New Zealand Mounted Rifles Brigade ran out of ammunition for four of its machine guns and the Inverness shire Battery ran out of shells and had to withdraw. At 14:30 Chauvel ordered a fresh effort against the C group of redoubts to begin at 15:30, while a sustained artillery barrage was to continue on these redoubts until then.
Соңғы шабуылдар
Жалпы шабуыл 15:30-да басталды, оған барлық қолжетімді артиллерия қолдау көрсетті. Ол батыл Осман қорғанысына қарсы баяу ілгерілеуді жүзеге асырды, оларды неміс ұшақтары бомбалады, ал солтүстіктегі Хан Юнус пен шығыстағы Шеллалдан келген Осман күштерінің алғы шебі Веллингтон атты әскер полкінің екі тобына шабуыл жасады. Сағат 16:30 шамасында Жаңа Зеландия атты әскер бригадасы солтүстік-батыстан, солтүстіктен және солтүстік-шығыстан орталық редутқа соңғы шабуыл жасады. Артиллерия қолдауы болмағандықтан, олар атыс шебінде пулеметтерді тиімді пайдаланды, жақсы нысаналар алу үшін өзара отпен шабуылдады және 1-ші жеңіл атты бригаданың пулеметтерімен бірлесіп жұмыс істеп, негізгі Осман позициясына жақын ілгерілеуді қамтамасыз етті. Олар соңғы штыкпен шабуыл жасап, қашып бара жатқанда көптеген сарбаздар оқ атып, орталық редутты басып алды. Олар басып алған орталық редуттан әлі де Осман қорғанысындағы басқа редуттарды тікелей атып тұрып шабуылдай алды. Бұл сәтті шабуылдар ұшақтармен де қолдау көрсетілді, олар редуттар мен окоптарды бомбалады. Ұшақтарға жақында радио орнатылған еді, және түстен кейін Desert Column штабына шайқастың барысы туралы хабарлап, басқару мен бақылауға көмектесті. Жаңа Зеландиялықтар тұтқындар жиналғанда және төрт басып алынған қару шейх Зуваиідке жіберілгенде негізгі редут жүйесіне жақын қалды. Четуде Шығыс күшінің қолбасшысы генерал-лейтенант Чарльз Макферсон Добеллге барлық қатысқан әскерлердің жұмысы өте жақсы болғанын, ал Жаңа Зеландия атты әскер бригадасының үлесі ерекше болғанын хабарлады.
The general assault, launched at 15:30, was supported by all available guns. It made slow progress against the stubborn Ottoman defenders, who were supported by bombing from German planes, while the advance guard of Ottoman reinforcements, from Khan Yunus in the north and Shellal in the east, were attacking the two troops of the Wellington Mounted Rifles Regiment. At about 16:30, the New Zealand Mounted Rifles Brigade launched its final assault on the central redoubt from the north west, the north and the north east. Lacking artillery support, they made determined use of machine guns on the firing line, crossing fire to get better targets, and co operating with the machine guns of the 1st Light Horse Brigade to cover the advance to within of the main Ottoman position. They captured the central redoubt in a final bayonet charge, at the run, many of the soldiers firing as they went. From their captured position in the dominating central redoubt, they were able to enfilade other redoubts still held by Ottoman defenders. These successful attacks were supported by aircraft, which bombed the redoubts and trenches. The aircraft had recently been fitted with wirelesses, and during the afternoon reported the progress of the battle to the Desert Column's headquarters, assisting in command and control. The New Zealanders remained close to the main redoubt system while prisoners were collected and sent to Sheikh Zowaiid and the four captured guns taken away. Chetwode reported to the commander of Eastern Force, Lieutenant General Charles Macpherson Dobell, that the work of all troops engaged had been excellent, and the part played by the New Zealand Mounted Rifles Brigade had been outstanding.
Шығындар
Жауынгерлік шайқас кезінде Шөлдік колонна Магдхабадағыдан үш есе көп шығынға ұшырады. Ал тұтқындар, негізінен Осман әскерлері, олардың ішінде неміс пулеметшілері де болды, саны 1472 мен 1635 аралығында болды, олардың 162-сі жараланды. Шабуылда шамамен 200 Осман әскері қаза тапты.
During the fighting the Desert Column suffered three times the losses endured at Magdhaba. Against this, the mainly Ottoman prisoners, which included some German machine gunners, totalled between 1,472 and 1,635, with 162 of them wounded. About 200 Ottoman soldiers were killed on the battlefield.
Салдары
Ұрыс аяқталғаннан кейін, лейтенант-полковник Лесли Сесил Майгар басқаратын екі жеңіл ат полкімен нығайтылған, күшті артқы позиция құрылды. Ал, Шөл колоннасының көп бөлігі су мен азық-түлік алу үшін шейх Зовайидке қайтып келді, және түн ортасына таяу жетті. Рафада қалған екі жеңіл ат полкі күзетте тұрды, ал жеңіл атты медициналық бригадалар майданды тазартты, олардың санитарлары түн бойы жұмыс істеді. 8-ші жеңіл ат полкі (3-ші жеңіл ат бригадасы) қамқорлығында 3-ші жеңіл атты медициналық бригадасы шайқас алаңында қалды, себебі шейх Зуваидтен барлық медициналық машиналар мен бос вагонтар жараланғандарды ауруханаға тасымалдауға жөнелтілді. ANZAC атты дивизиясының медициналық бригадалары шайқастан бұрын қайта ұйымдастырылып, 10 жұп таспа, 15 жұп каколет, 12 құм арба, 12 велосипед таспасы және алты сырға жабдықталды. Осымен, олар бір уақытта 92 науқасты тасымалдай алды және жараланғандарды эвакуациялау жұмысына кірісті. Келесі күні таңертең 8-ші жеңіл ат полкі Осман әскерінің атты және түйе жасақтарының шабуылына ұшырады. Біраз шайқасқаннан кейін, шабуылдаушылар 14 тұтқынды қалдырып, шегінуге мәжбүр болды. 3-ші жеңіл ат бригадасының барлық бөлімдері 10 қаңтарда 7-ші жеңіл автопатруль және вагонмен бірге қолға түскен мүлікті жинау үшін қайтадан майданға оралды.
Following the battle, a strong rearguard position manned by two light horse regiments, commanded by Lieutenant Colonel Leslie Cecil Maygar, was established. Meanwhile, the bulk of the Desert Column returned to Sheikh Zowaiid for water and rations, arriving at about midnight. The two light horse regiments that had remained at Rafa stood guard, while the battlefield was cleared by the light horse field ambulances, whose stretcher bearers worked into the night. The 3rd Light Horse Field Ambulance, covered by the 8th Light Horse Regiment (3rd Light Horse Brigade), remained on the battlefield, as all available ambulance carts and empty wagons were sent up from Sheikh Zowaiid to help transport the wounded to hospital. The ANZAC Mounted Division's field ambulance units had been reorganised before the battle, and were equipped with 10 pairs of litters, 15 pairs of cacolets, 12 sand carts, 12 cycle stretchers and six sledges. With this, they were able transport 92 patients at a time, and they set about the task of evacuating the wounded. The following morning, the 8th Light Horse Regiment was attacked by Ottoman cavalry and camel units. After a period of fighting, the attackers were forced to withdraw, leaving 14 prisoners behind. The whole of the 3rd Light Horse Brigade returned to the battlefield on 10 January with the 7th Light Car Patrol and wagons to collect captured material.
Эль-Ариш бомбаға ұшырады
19 қаңтар түні, толық айдың арқасында, неміс және Осман ұшақтары Египет экспедициялық күштерінің (EEF) жылдам өсіп, маңызды алдыңғы базасы – Эль-Ариш қаласына қатысты ең ірі әуе шабуылын жасады. Бұл ұшақтар бомба тастағаннан бөлек, күдік тудыратындай, жаңа, қуатты "Альбатрос D. III" ұшақтары лагерьке қарай машиналық мылтықтардан оқ жаудырып, сүңкіп түсті. Салдары, әсіресе әуеден жақсы көрінетін аттар тұрған жерлерде ауыр болды.
During the night of 19 January, with the benefit of a full moon, German and Ottoman aircraft carried out the biggest aerial bombing raid yet, inflicted on the EEF's fast growing and important forward base of El Arish. As well as dropping bombs, these aircraft, probably the powerful new Albatros D. IIIs, swooped down, firing their machine guns into the camp. Casualties, particularly in the horse lines which were an obvious target from the air, were considerable.
Мюррейдің жоспарлары
Синай шөліндегі науқан тамыз айында басталып, Осман империясының Мысыр аумағынан қууымен аяқталды. Рафадағы британдық жеңіс, темір жол және су құбырының үнемі дамуы, сондай-ақ Эль-Ариштегі жабдықтаудың толуы ЕЭФ-ке Осман империясының аумағына ілгерілеуді жоспарлаған берік база құруға мүмкіндік берді. Ол үшін Газаны бірінші басып алу қажет болды, одан кейін 1917 жылдың наурыз айында Газаның бірінші шайқасы өтті. Дегенмен, GHQ Осман гарнизондары Араб халқына бақылауды сақтау үшін Синай түбегінің орталық бөлігіндегі Нехль аймағын, оның ішінде Бир-эль-Хасана, Гебель-Хелал, Гебель-Еллег және Гебель-эль-Хейтан ауылдарын ұстап тұрады деп есептеді. Алдыңғы қадаммен жылжып келе жатқан ЕЭФ-тің артында қалған Осман әскерінің бөлімшелеріне қатысты мәселені шешу үшін Нехльде екі жеңіл атты әскер және еманри колоннасы шабуыл жасады. Екі колонна Суэц каналының жанындағы Исмаилияға жақын Серапеумнан шығысқа қарай, үш ұшақтың қолдауымен шабуыл жасау үшін жолға шықты. Бірақ, 17 ақпанда колонналар аймаққа жақындағанда, барлау ұшағы Осман гарнизондарының кері шегінгенін анықтады және ешқандай шайқас болған жоқ.
The campaign across the Sinai desert, which had begun in August, ended with the expulsion of the Ottoman Empire from Egyptian territory. With the British victory at Rafa, the steady progress of the railway and the water pipeline, and the build up of supplies at El Arish, the EEF was able to build a firm base from which it planned to advance into Ottoman territory. To do so, they needed to capture Gaza first and subsequently the First Battle of Gaza took place in March 1917. However, GHQ believed the Ottoman garrisons would continue to hold onto the Nekhl area in the centre of the Sinai Peninsula, including the villages of Bir el Hassana, Gebel Helal, Gebel Yelleg and Gebel el Heitan, to maintain control over the Arab population. To address the problem of Ottoman Army units in the rear of the advancing EEF, a raid was carried out by two columns of light horse and yeomanry at Nekhl. The two columns moved out from Serapeum, near Ismailia on the Suez Canal, with three aircraft in support to carry out the attack, to the east. However, as the columns were approaching the area on 17 February, the reconnaissance aircraft found the Ottoman garrisons had retired, and no fighting occurred.