Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нормандия герцогы 996 жылдан 1026 жылға дейін.
Duke of Normandy from 996 until 1026
Ричард II (28 тамыз 1026 жылы қайтыс болды), «Жақсы» атанған (французша: Le Bon), 996 жылдан 1026 жылға дейін Нормандия герцогы болды.
Richard II (died 28 August 1026), called the Good (French: Le Bon), was the duke of Normandy from 996 until 1026.
Өмір
Ричард – Қорқытпайтын Ричард пен Гүннордың аман қалған тұңғыш ұлы және мұрагері болды. 996 жылы ол әкесінен кейін Нормандияның билеушісі атанды. Ол кіші болғандықтан, билігінің алғашқы бес жылында Иври графы Родульф, оның ағасы, регенттік қызметін атқарды. Родульф билікті өз қолына алып, Ричард билікке келген кезде шаруалардың көтерілісін басып тастады. Ричард дінге қатты қызығушылық танытты және Франция королі Роберт II-мен көп ортақ нәрсесі бар екенін байқады. Ол Робертке әскери көмек көрсетіп, Бургундия герцогтығына қарсы күресіне көмектесті. Ричард Бретань герцогы Джеффри I-мен одақ құрып, оның қарындасы Хавизға үйлендірді, ал өзі Джеффридің қарындасы Джудитке үйленді. 1000 жылға қарай викингтер Англияға қайта шабуыл жасады, содан кейін Нормандияға өтіп, тонауларынан түскен олжаларын сата бастады. Ричард викингтерге пана берді және тіпті оларды құшақ жая қарсы алды. Бұл әрекет оның әкесі Ричард I мен Англия королі Этельред II арасында жасалған келісімді бұзды. Осы келісімде Ричард Англияның жауларына, оның ішінде даниялықтарға көмектеспеуге міндеттенген. Соның салдарынан Ричард Этельред басқаратын Котентин түбегіне жасалған ағылшын шабуылын тойтарды. Этельред Ричардты тұтқындап, байлап, Англияға жеткізуге бұйрық берді. Бірақ ағылшындар нормандық атты әскердің жылдам қарсы шабуылына дайын болмады және толық жеңіліске ұшырады. Ричард Англиямен қарым-қатынасты жақсарту үшін қарындасы Эмманы король Этельредке үйлендірді. Бұл неке маңызды болды, өйткені кейіннен оның немересі Вильгельм Басқыншыға Англия тағына талап етуге негіз берді. Эмма екі ұлы Эдвард пен Альфредпен бірге Нормандияға қашып кетті, ал одан кейін күйеуі король Этельред те соңынан ерді. Этельред қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Ұлы Кнут Эммаға үйленуге мәжбүр етті, ал Ричард өзінің қарындасы қайтадан патша болғандықтан жаңа тәртіпті мойындауға мәжбүр болды. Ричард өзінің билігі кезінде скандинавиялық викингтермен байланыста болды және олардың жалдамалы әскерлерін пайдаланды. 1013 жылы Этельредтің бұйрығымен жасалған Сент-Брайс күніндегі қырғыннан кейін Дания королі Свен Форкбард ағылшындардан кек алу үшін әскер жинады және Англияға қарай жүзіп кетті. Ол Руанда тоқтады, Ричард оны жақсы қарсы алып, сыпайылықпен күтіп қабылдады және онымен одақ жасады. Ричард II өзінің хатшысы және мойындаушысы Дудо Сент-Квентинге өзінің герцогтық ата-бабаларын адал христиан көшбасшылары ретінде бейнелеуді тапсырды. Олар Нормандияны құрған, бірақ өз билеушілері мен көршілес княздықтардың опасыздығына қарамастан. Бұл Нормандық қонысын заңдылауға бағытталған үгіт-насихат екені анық, және онда көптеген тарихи нақтылығы жоқ аңыздар бар. Бірақ оның әкесі мен бабасы Ричард I және Вильгельм I билік еткен кезеңдері бойынша негізінен сенімді деп есептеледі. 1025 және 1026 жылдары Ричард үлкен атасы Роллоның Руандағы Сент-Оуэнге берген сыйлықтарын растады. Оның монастырь үйлеріне жасаған көптеген сыйлықтары Ричардтың герцогтық бақылауындағы аймақтарды көрсетеді, атап айтқанда Каен, Эвересин, Котентин, Пейс-де-Ко және Руан. 1026 жылы Ричард II қайтыс болды. Оның тұңғыш ұлы Ричард III жаңа герцог атанды.
Richard was the eldest surviving son and heir of Richard the Fearless and Gunnor. He succeeded his father as the ruler of Normandy in 996. During his minority, the first five years of his reign, his regent was Count Rodulf of Ivry, his uncle, who wielded the power and put down a peasant insurrection at the beginning of Richard's reign. Richard had deep religious interests and found he had much in common with King Robert II of France, who he helped militarily against the Duchy of Burgundy. He forged a marriage alliance with Duke Geoffrey I of Brittany by marrying his sister Hawise to him and by his own marriage to Geoffrey's sister Judith. By 1000, Vikings had begun raiding England again, where they would subsequently cross the channel to Normandy and sell their plunder. Richard provided the Vikings with sanctuary and even welcomed them. This act violated a treaty signed between his father Richard I and King Ethelred II of England, in which he agreed not to aid enemies of England following similar events of assisting the Danes. As a result, Richard was forced to repel an English attack on the Cotentin Peninsula that was led by Ethelred. Ethelred had given orders that Richard be captured, bound, and brought to England. But the English were not prepared for the rapid response of the Norman cavalry and were utterly defeated. Richard attempted to improve relations with England through his sister Emma's marriage to King Ethelred. This marriage was significant in that it later gave his grandson, William the Conqueror, the basis of his claim to the throne of England. Emma with her two sons Edward and Alfred fled to Normandy, followed shortly thereafter by her husband King Ethelred. Soon after the death of Ethelred, Cnut the Great forced Emma to marry him while Richard was forced to recognize the new regime as his sister was again queen. Richard had contacts with Scandinavian Vikings throughout his reign and he employed Viking mercenaries. Following the St Brice's Day Massacre ordered by Ethelred in 1013, King Sweyn Forkbeard of Denmark summoned an army to exact revenge on the English and sailed for England. He stopped in Rouen and was well received and treated courteously by Richard, who concluded an alliance with him. Richard II commissioned his clerk and confessor, Dudo of Saint Quentin, to portray his ducal ancestors as morally upright Christian leaders who built Normandy despite the treachery of their overlords and neighboring principalities. It was clearly a work of propaganda designed to legitimize the Norman settlement, and while it contains numerous historically unreliable legends, with respect to the reigns of his father and grandfather, Richard I and William I, it is considered basically reliable. In 1025 and 1026 Richard confirmed gifts of his great grandfather Rollo to Saint Ouen at Rouen. His other numerous grants to monastic houses tend to indicate the areas over which Richard had ducal control, namely Caen, the Éverecin, the Cotentin, the Pays de Caux, and Rouen. Richard II died in 1026. His eldest son, Richard III, became the new duke.