Канададағы «Parti nationaliste du Québec» партиясы: Квебек тәуелсіздігі үшін күрескен, PQ қолдаушыларымен құрылған федералдық саяси ұйым туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канададағы таратылған саяси партия
Defunct political party in Canada
Квебек ұлттық партиясы – Канададағы Квебекке негізделген, маргиналды федералдық саяси партия болды. Ол Квебек егемендігін жақтады және Parti Québécois (PQ) қолдаушыларымен құрылды. Оның басты мақсаты Квебектің Оттавадағы мүдделерін қорғау және PQ-ның федералдық бөлімі ретінде жұмыс істеу еді.
The Parti nationaliste du Québec was a fringe Quebec based federal political party in Canada, that advocated sovereignty of Quebec and was founded by Parti Québécois (PQ) supporters. Its primary goal was to represent Quebec's interests in Ottawa and serve as a federal wing for the PQ.
Шығу тегі
Онжылдықтар бойы Социалдық несие партиясының Квебек қанаты, Ralliement créditiste, көптеген Квебек ұлтшылдарын Канада Парламентінің Өкілдер палатасында Квебек мүдделерін қорғайтын партия ретінде тартты. 1980 жылғы федералды сайлауда Créditistes сайлау картасынан мүлдем жойылғаннан кейін, саяси жағдай Parti nationaliste партиясының өсуіне ыңғайлы болды. Parti nationaliste партиясы 1979 және 1980 жылғы федералды сайлауларда көп жетістікке ие болмаған Union Populaire партиясының жалғасы болды.
For decades, the Social Credit Party's Quebec wing, the Ralliement créditiste, attracted many Quebec nationalists as a party that could represent Quebec's interests in the House of Commons of Canada. When Créditistes were wiped off the electoral map in 1980 federal election, the political situation seemed favourable for the growth of the Parti nationaliste. The Parti nationaliste was a successor to the Union Populaire, a party that had little success in the 1979 and 1980 federal elections.
Боу риск
1970 жылдан бері Лафонтейн округінің провинциялық заң шығарушы жиналысындағы PQ мүшесі болған Марсель Легер 1983 жылдың 14 қыркүйегінде партияның тұңғыш басшысы атанды. Ол 1982 жылы министрлік қызметінен шеттетілген бұрынғы Қоршаған орта министрі болды. 1982 жылы федералды үкімет Конституцияны қабылдағаннан кейін PQ басшысы Рене Левеск «beau risque» стратегиясын қабылдап, Легердің «Parti nationaliste» партиясын құруға жасаған әрекеттерін қолдаудан бас тартты. Оның орнына Левеск Брайан Мулрунидің Квебек провинциясын Канада Конституциясына абыроймен және лайықты түрде енгізуге берген уәдесін қолдады. Легер 1984 жылдың 17 мамырында басшылық лауазымынан кетіп, оның орнына кейіннен «Parti indépendantiste» (1985) партиясын құрған және «Option nationale» (2011) партиясының негісқалаушы мүшесі атанған саясаттану профессоры Дени Мониер келді.
Marcel Léger, who had been the PQ Member of the provincial legislature for the district of LaFontaine since 1970 became the party's first leader on September 14, 1983. He was a former Minister of the Environment who had been dropped from the Cabinet in 1982. In the aftermath of the 1982 Patriation of the Constitution by the federal government, PQ leader René Lévesque adopted the beau risque strategy and refused to give his blessing to Léger's efforts to establish the Parti nationaliste. Instead, Lévesque backed Brian Mulroney's pledge to have Quebec integrate the Canadian constitution in honour and dignity. Léger resigned as leader on May 17, 1984, and was succeeded by Denis Monière, a Professor of Political Science who later founded Parti indépendantiste (1985) and is a founding member of Option nationale (2011 ).
1984 жылғы сайлау
Партия 1984 жылғы федералды сайлауда 74 үміткерді тікелей ұсынды. Олардың бәрі Квебек округтерінде сайлауға қатысып, жеңіліске ұшырады, оның ішінде уақытша жетекші Дени Моньер де Дуверне округінде сайлауға түсті. Партия өте шағын науқан жүргізді, қаржылық және адамдық ресурстар жетіспеді. Көптеген Квебек халқы Прогрессивті консервативтік партияға дауыс берді, ол Квебектің 75 округінің 58-ін жеңіп алды, ал Малрони премьер-министр болды.
The party ran 74 candidates in the 1984 federal election. All of them ran in Quebec districts and were defeated, including interim leader Denis Monière, who ran in the district of Duvernay. The party conducted a very modest campaign, lacking financial and human resources. Most PQ supporters voted for the Progressive Conservative Party which won 58 out of Quebec's 75 districts and Mulroney became Prime Minister.
Құлдырау
1984 жылғы жеңілістен кейінгі айларда ПК өзінің тарихындағы ең ауыр дағдарысқа тап болды. Министрлер кабинетінің бес мүшесі, оның ішінде қаржы министрі Жак Паризо отставкаға шықты. ПК 1985 жылғы провинциялық сайлауда жеңіліске ұшырады. ПК-ның қиын жағдайы Parti nationaliste-нің қолдаушыларын алаңдатты және оларға федералдық саясатқа қатысуға уақыт қалмады. Моньер 1985 жылы тәуелсіздік партиясын құруға көмектесті. Parti indépendantiste – Квебек провинциялық партиясы, ол «beau risque» тәсіліне наразы болған ПК-ның радикалды жақтастарын тартуды мақсат еткен. Parti nationaliste 29 қыркүйек 1986 жылғы Сент-Маврикий округіндегі қосымша сайлауда сәтсіз кандидатты тікелей ұсынды. Ол көп ұзамай таратылды.
During the months that followed the 1984 defeat, the PQ dealt with the worst crisis of its existence. Five cabinet members, including Minister of Finance Jacques Parizeau, resigned. The PQ lost the 1985 provincial election. The PQ's misfortunes distracted the Parti nationaliste's supporters. It left them with little time available for federal politics. Monière went on to help found the Parti indépendantiste in 1985. The Parti indépendantiste was a Quebec provincial party that aimed to attract more radical supporters of the PQ who were disappointed with the beau risque approach. The Parti nationaliste unsuccessfully ran a candidate in the September 29, 1986 by election in the district of Saint Maurice. It ceased to exist soon after.
Мұра
Ұлтшыл партия Квебек блогының (BQ) федералды саясаттағы кейінгі табысына жағдай жасаған болуы мүмкін. 1993 жылы БҚ-ның 75 кандидаттың 54-і сайланды. Олардың үшеуі – Антуан Дюбе, Реаль Менар және Ив Рошело – тоғыз жыл бұрын Ұлтшыл партия тізімімен сайлауға түскен еді.
The Parti nationaliste may have provided the groundwork for the subsequent success of the sovereigntist Bloc Québécois (BQ) in federal politics. In 1993, 54 out of the BQ's 75 candidates were elected. Three of them, Antoine Dubé, Réal Ménard and Yves Rocheleau, had run under the Parti nationaliste label nine years earlier.