Convair YB-60: АҚШ Әуе күштері үшін жасалған 1950-ші жылдарғы прототиптік бомбалаушы ұшақ. B-36 ұшағының жаңа жетілдірілген, толығымен реактивті нұсқасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық прототиптік бомбалаушы (1950–1954)
American prototype bomber (1950–1954)
Convair YB-60 – 1950 жылдардың басында Convair компаниясы АҚШ Әуе күштері үшін салған ауыр бомбалаушының прототипі. Ол Convair компаниясының бұрынғы аралас қозғалтқышты B-36 Peacemaker бомбалаушысының таза реактивтік қуатпен жабдықталған жетілдірілген нұсқасы болды.
The Convair YB 60 was a prototype heavy bomber built by Convair for the United States Air Force in the early 1950s. It was a purely jet powered development of Convair's earlier mixed power B 36 Peacemaker.
Жобалау және әзірлеу
1950 жылғы 25 тамызда Convair компаниясы B-36 ұшағының барлық реактивті қозғалтқыштармен жабдықталған қанатты нұсқасын ұсынды. Әуе күштері бұл ұсынысқа қызығушылық танытып, 1951 жылғы 15 наурызда Convair компаниясына екі B-36F (49-2676 және 49-2684) ұшағын B-36G ретінде қайта жарақтандыруға рұқсат берді. Ұшақ қазіргі B-36-дан күрт өзгеше болғандықтан, жақын арада YB-60 деп атау берілді. YB-60-тың бөлшектерінің 72% поршеньді қозғалтқышты алдыңғы нұсқасымен үйлесімді болды. Екі ұшақтың фюзеляждары көбінесе бірдей болды, бірақ радар және бомбалау жүйелері B-36 орнатылысының нашар сенімділігіне байланысты алынып қойылатын мұрын бөлімінде орналастырылды. Алғашқы ұшу сынақтары үшін аспапталған баммен жабдықталған, аэродинамикалық жақтан жақсартылған мұрын бөлігі орнатылды; қанаттың кеңдігін арттыру үшін негізгі тіреу доңғалағының сыртына үшбұрышты ендіріс қосылды, ал қанаттары мен құйрық бөлігі де сәйкес сыпырылды. Сыпырылған қанаттарға B-36-ның көптеген бөліктері қолданылды. Ұшақтың артқа қарай аударылып кетуіне жол бермес үшін басқарылатын құйрық доңғалағы қосылды. Ол жерде ұшақтың жүктемесіне байланысты қажет болған жағдайда ғана ұзартылды. YB-60 Әуе күштері келісімшарты үшін Boeing-тің B-52 Stratofortress ұшағымен бәсекелесті. Convair ұсынысы Boeing-ке қарағанда айтарлықтай арзан болды, себебі ол жаңадан бастаудың орнына қолданыстағы конструкцияны өзгертуді қарастырды. B-52 сияқты, ол төрт қондырғыда орналасқан жұптарда сегіз Pratt & Whitney J57 P-3 турбореактивті қозғалтқыштарымен жабдықталды. Бұл қозғалтқыш конфигурациясына дейін Convair алты турбовинттік және 12 J47 қозғалтқышы бар конструкцияны бағалаған. Бірінші YB-60 прототипінің экипажы бес адамнан тұрды; екінші прототиптің экипажы тоғыз адамнан тұрды, өйткені жоспарланған B-60 өндірістік үлгілерінде де сондай болды. Өндірістегі B-60 ұшақтары B-36 ұшақтарына ұқсас қорғаныс қару-жарағымен жабдықталуы тиіс болды. Convair YB-60 тіркеу нөмірі 49-2676 1952 жылғы 18 сәуірде алғашқы ұшуын жасады, оны Beryl Erickson басқарды. Boeing YB-52 Convair ұшағынан үш күн бұрын көкке көтерілді. YB-60 YB-52-ден шамамен баяу болды және басқару жүйесі баяу жылдамдықтарға арналғандықтан айдауда қиындықтар тудырды. Ол YB-52-ге қарағанда ауыр бомба жүктемесін тасымалдады, бірақ Әуе күштері YB-60-тың басқа кемшіліктерін ескере отырып, қосымша сыйымдылыққа мұқтаждық жоқ деп шешті. Кейіннен "үлкен ішек" модификациясы B-52 бомба жүктемесін арттырды. 1953 жылғы 20 қаңтарда ұшу сынақтары тоқтатылды, жалпы 66 сағат ұшу уақыты жиналды. Екінші прототиптің құрылысы аяқталуға жақын еді, бірақ қозғалтқыштары орнатылмаған және басқа жабдықтар да толықтырылмаған. Convair прототиптік келісімшартты сәтті орындағандықтан, екі YB-60 ұшағы да 1954 жылы Әуе күштерімен ресми түрде қабылданды. Оперативтік ұшақтар қайтадан ұшуға шықпады, ал екі фюзеляж да шілде айына дейін жаратылды. Бағдарламаға жұмсалған қаражат 14,3 миллион долларды құрады. Convair компаниясы YB-60 ұшағының жолаушылар нұсқасын жасауды ұсынды, бірақ оның қанат кеңдігі мен салмағы алдағы Boeing 707 үшін қажетті емес әуежай инфрақұрылымын өзгертуді қажет ететін еді. Компания Convair 880 сериялы жолаушылар ұшағын жасауды шешті.
On 25 August 1950, Convair issued a formal proposal for a swept winged version of the B 36 with all jet propulsion. The Air Force was sufficiently interested that on 15 March 1951, it authorized Convair to convert two B 36Fs (49 2676 and 49 2684) as the B 36G. Since the aircraft was so radically different from the existing B 36, the designation was soon changed to YB 60. The YB 60 had 72% parts commonality with its piston engined predecessor. The fuselages of the two aircraft were largely identical although the radar and bombing systems were located in a removable nose section as a result of the poor reliability of the B 36 installation. For initial flight testing a more streamlined nose with an instrumented boom was fitted; a wedge shaped insert was added just outboard of the main landing gear to increase wing sweep and the tail surfaces were swept to match. The swept wings also used many B 36 parts. A steerable tail wheel was added to prevent the aircraft tipping backwards. It was not necessarily extended when on the ground but depended on how the aircraft was loaded. The YB 60's unofficial competitor for an Air Force contract was Boeing's B 52 Stratofortress. Convair's proposal was substantially cheaper than Boeing's, since it involved modifying an existing design rather than starting from scratch. Like the B 52, it was powered by eight Pratt & Whitney J57 P 3 turbojets mounted in pairs in four pods suspended below the wing. Prior to this engine configuration Convair had evaluated a six turboprop design and one with 12 J47 engines. The first YB 60 prototype's crew numbered five; the second prototype's numbered nine, as it did in the planned production B 60s. Production B 60s were to have defensive armament similar to those of the B 36. Convair YB 60 serial number 49 2676 made its maiden flight on 18 April 1952, piloted by Beryl Erickson. The Boeing YB 52 beat the Convair aircraft into the air by three days. The YB 60 was approximately slower than the YB 52 and also had significant handling problems, due to its controls having been designed for slower operating speeds. It did carry a heavier bomb load — against for the YB 52 — but the Air Force did not see the need for the extra capacity, given the YB 60's other drawbacks. Later, "big belly" modifications increased the B 52's bomb load to The flight test programs were canceled on 20 January 1953, with 66 flying hours accumulated. The second prototype was nearing completion but its engines had not been installed and other equipment installations had not been completed. Since Convair completed their prototype contract satisfactorily, both YB 60s were formally accepted by the Air Force in 1954. The operational aircraft never flew again, and both airframes were scrapped by July. The program cost was $14.3 million. An airliner adaptation of the YB 60 was proposed by Convair, but its wingspan and weight would have required unacceptable airport infrastructure changes beyond those required for the upcoming Boeing 707. The company decided to pursue the Convair 880 series airliner instead.