Кіріспе
Британдық драматург, режиссер, сценарийші (ту. 1952) Стивен Полиаков (1 желтоқсан 1952 жылы туған) – британдық драматург, режиссер және сценарийші. 2006 жылы The Independent газетінің Джерард Гилберт оны Ұлыбританияның "Деннис Поттердің мұрагері" атанған, көрнекті теледраматургы деп сипаттады.
Stephen Poliakoff (born 1 December 1952) is a British playwright, director and screenwriter. In 2006 Gerard Gilbert of The Independent described him as the UK's "pre eminent TV dramatist" who had "inherited Dennis Potter's crown".
Ерте өмір
Полиаков Лондонның батысындағы Голланд-паркте Ина (құрметті әкесі Монтегю) мен Александр Полиаковтың отбасында дүниеге келген. Оның әкесі – орыс еврейі, ал анасы – британдық еврей. Оның анасының әкесі 16 ғасырдағы Ұлы Фостерс сарайын сатып алған, ал анасының бабасы Самуэль Монтегю, 1-ші Суэйтлинг бароны болған. Төрт баланың екіншісі Полиаков жас кезінде жек көретін Марлбороу Хаус мектебіне жіберілді. Одан кейін Вестминстер мектебінде оқыды, онда ол өзі жазып, режиссерлік еткен "Бабушка" пьесасы "Таймс" газетінде мақала жарияланды. Вестминстерден кейін тарих мамандығын оқу үшін Кембридж Корольдік колледжіне түсті, бірақ екі жылдан кейін оқуды тастап, кейін Кембриджді "тығырыққа тіреліп бара жатқан жер" деп, ал тарих курсын "өте нашар" деп еске алды.
Театр
Полиаков сахналық пьесаларды жазуды жалғастырды және 24 жасында Ұлттық театрдың тұрақты жазушысы болды, бірақ ол теледидар саласына көбірек қызығушылық танытты. Оның арасында – "Stronger Than the Sun" (1977, BBC1 Play for Today), Стивен Фриарстың режиссерлік жұмысы "Bloody Kids" (1980, ATV), Пегги Эшкрофт қатысқан "Caught on a Train" (1980, BBC2 Playhouse) және "Soft Targets" (1982, Play for Today). Сондай-ақ, оның сахналық пьесалары "Hitting Town" (1976, Thames Television/ITV Plays for Britain) және "City Sugar" (1978, Scottish Television / ITV The Sunday Drama) теледидарға бейімделді. Бұл екі пьеса оның алғашқы үлкен жетістіктерінің қатарына жатты. Полиаковтың театрлық пьесалары сыншылар тарапынан жақсы қабылданып, мақтауға ие болғанымен, сыншылардың кең назарына іліккен жоқ, тек олардың пікірлерінен басқа. Бұл оның саяси көзқарастағы беймарлыққа байланысты деп есептеледі. Оның саяси мәселелерге қатысты ұстанымы жекелей, жалпылама емес деп сипатталды. Полиаковтың пьесаларының басым бөлігі Лондонда, төрт пьесасы Ұлттық театрда, төрт пьесасы Корольдік Шекспир компаниясында, ал қалғандары Алмейда, Хэмпстед, Буш және Корольдік сот театрында тұңғыш рет қойылды. Оның үш пьесасы Вест-Эндке көшірілді. Көптеген пьесалары Еуропа, АҚШ, Австралия және Жапонияда сахналандырылды. 1976 жылы Полиаков "Hitting Town" және "City Sugar" пьесалары үшін "Evening Standard Most Promising Playwright Award" сыйлығын, ал 1997 жылы Ұлттық театр қойылымы "Blinded By The Sun" үшін "Critic's Circle Best Play Award" сыйлығын жеңіп алды.
Теледидар және кино
Полиаковтың алғашқы көркем фильмі – Чарльз Стерридж режиссерлік еткен, Джеймс Фокс, Джейн Ашер және Кейт Харди ойнаған «Жүгіргілер» болды. Ол 1983 жылы шектеулі прокатта шығып, кейін 4 арнасының «Film on Four» эфирінде көрсетілді. Оның режиссерлік дебюті – Венеция кинофестивалінде көрсетілген, қазір сирек кездесетін «Жасырын қала» (1988) фильмі, онда Чарльз Дэнс, Ричард Э. Грант және Кэсси Стюарт басты рөлдерді ойнады. Оның телекарьерасы Пегги Эшкрофт қатысқан «Ол алысқа кетті» (1989) фильмімен жалғасты, бұл фильм Венецияда жүлделерді жеңіп алды. Содан кейін ол «Көзімді жұп» (1991) фильмімен қайта оралды, онда Клайв Оуэн, Саския Ривз және Алан Рикман ойнады. Бұл фильм 1976 жылғы «Hitting Town» фильміндегі инцест тақырыбын кеңейтіп көрсетті, онда Оуэн, Дэнс және Миранда Ричардсон да ойнаған еді. «Тамақтың қуаты» (1997) (Грант, Натали Бей және Джо МакГанн қатысуымен) және «Тайпа» (1998) (Джоли Ричардсон мен Джереми Нортам қатысуымен) фильмдері онша сәтті болмады. Соңғысы кинопрокатқа шығаруға келісім болмағандықтан BBC Two арнасында көрсетілді, онда өте жоғары рейтингтерге қол жеткізіп, бірден қайталанды. Кейін ол өзінің сүйікті телеформатына – сериалдық форматқа оралды, нәтижесінде «Өткенді түсіру» (1999) Prix Italia сыйлығын жеңіп алды, «Мүкемел бейтаныстар» (2001) жаңа сынға және көрермендердің жоғары бағасына ие болды, онда Мэтью Макфадиен, Майкл Гэмбон және Линдси Дункан ойнады, сондай-ақ «Жоғалған ханзада» (2003) американдық емес туынды үшін сирек кездесетін Эмми сыйлығын жеңіп алды. Фильмде Миранда Ричардсон да «Тек патшайымы Мэри» рөлінде «Алтын глобус» сыйлығына ұсынылды. Майкл Гэмбон, Джина МакКи, Том Холландер және Билл Найи негізгі рөлдерде ойнады. 2005 жылдың соңында Дэмиан Льюис пен Джоди Мэй қатысқан «Достар мен крокодилдер» (2006) драмасы көрсетілді, оның серігі «Гидеонның қызы» (2006) Билл Найи, Миранда Ричардсон және Эмили Блант ойнаған, ол келесі жылы көрсетілді. Соңғысы 2007 жылдың сәуірінде «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды (Найи және Блант үшін). 2005 жылы ол BBC кестелеу және тапсырыс саясатын сынап, BBC1 арнасында бір реттік спектакльдер үшін тұрақты кешкі слотты қайта енгізу корпорация үшін басымдыққа айналған драмалық өндірісті жандандыратынын айтты. «Джос Палас» 2007 жылдың 4 қарашасында BBC One арнасында, ал «Мэриді ұстау» 2007 жылдың 12 қарашасында BBC Two арнасында көрсетілді. «Мәдениет шоуы» Полиаковқа арналған арнайы бағдарламаны көрсетті, онда Полиаков пен Марк Кермодтың сұхбаты және 10 қарашада көрсетілген «Нағыз жаз» атты жаңа телеспектакль болды. Ромола Гараи, Билл Найи және Джули Кристи ойнаған «Glorious 39» фильмінің премьерасы 2009 жылдың қыркүйек айында Торонто халықаралық кинофестивалінде өтті және сол жылдың қарашасында Ұлыбританияда прокатқа шықты. 2011 жылы Полиаков WWF-тің 50 жылдығын мерекелеу үшін «Мені таң қалдыр» атты жеті минуттық қысқа фильм жазды. Билл Найи мен Джемма Артертон ойнаған фильм 2011 жылдың тамызында Odeon кинотеатрларында көрсетілді және WWF веб-сайтында және YouTube-та қолжетімді болды. 2013 жылдың ақпан және наурыз айларында BBC арнасында 1930 жылдардың Лондон қаласындағы қара нәсілді джаз-тобының тағдырын баяндайтын бес бөлімді «Бейне шебінде» сериалы көрсетілді, ол кейін «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды. 2016 жылдың қараша-желтоқсан айларында оның жеті бөлімді «Дұшпанға жақын» сериалы BBC Two арнасында көрсетілді. «Дұшпанға жақын» оқиғасы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бомбаланған Лондон қаласында өтеді. Полиаков 2019 жылдың маусым айында BBC арнасында көрсетілген, жартылай автобиографиялық алты бөлімді «Ракеттер жазы» сериалын жазды және режиссерлік етті. Бұл 1958 жылы, Ұлыбритания алғашқы сутекті бомбасын сынап жатқан кезде, МИ-5 үшін жұмыс істеуге баратын орыс еврей есту аппараттарын ойлап тапқан (Тоби Стивенс) туралы. Сондай-ақ, Кили Хоуз, Линус Роуш және Тимоти Сполл ойнайды.
Жеке өмір
Стивен Полиаков Лондонда тұрады және сценарийші Сэнди Уэлчке үйленген, олардың екі баласы бар. Ол 2007 жылы Королеваның туған күні құрметіне арналған марапаттамалар тізімінде CBE орденімен марапатталды. Оның ағасы, сэр Мартин Полиаков, зерттеуші химик және лекторы, Корольдік қоғамның мүшесі, 2016 жылдың қараша айына дейін оның шетелдік хатшысы және вице-президенті болды. Ол сонымен қатар YouTube-та химия бойынша «Видеолардың периодтық кестесі» атты білім беру сериясын жүргізеді. Полиаковтың әкесінің әкесі Иосиф – Ресей еврейі, ол Кремльдің қарсысындағы отбасылық Мәскеу пәтерінен Ресейдегі коммунистік революцияның салдарымен тікелей бетпе-бет кездесті. Революциядан кейін ашаршылыққа ұшыраған ол, құрметті комиссардың көмегімен аудандық телефон инспекторы қызметіне орналасты және Мәскеудегі алғашқы автоматты телефон станциясын салуға көмектесті. Иосиф Полиаков – электр құрылғыларын ойлап тапқан, оның көптеген өнертабыстарының ішінде 1899 жылғы селендік фототелефониялық жапқышы (АҚШ патенті 700,100, 1901 жылғы 26 тамыз) бар. Ол электр дыбысын күшейтумен бірге фильмде синхронды дыбысты жасауға, радио көлемін басқаруға, есту қабілеті нашар адамдарға аудиторияларда немесе театрларда естуге мүмкіндік беретін магниттік индукциялық контурға және шақыру құрылымына жол ашты. Ол сондай-ақ 1931 жылы Лондонның Multitone Electric Company компаниясын құрды, ол ең беделді тұтынушысы Уинстон Черчилль болған есту аппараттарын өндірді. Осы қасиеттерінің бірнешеуі (мысалы, пейджер және есту аппараттары, соның ішінде Черчилльдікі) «Ракеталар жазы» фильмінің басты кейіпкеріне жатқызылды.