Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Эдвард Уилан (1824 – 10 желтоқсан 1867) Квебек конференциясына Принц-Эдуард аралының делегаты және Канада Конфедерациясының негізін қалаушылардың бірі болды. Уилан сонымен қатар журналист, шешен және жауапты үкіметті жақтаушы болды.
Edward Whelan (1824 – December 10, 1867) was one of Prince Edward Island's delegates to the Québec Conference and one of the Fathers of the Canadian Confederation. Whelan was also a journalist, orator and advocate for responsible government.
Алғашқы жылдар
Эдвард Уилан 1824 жылы Ирландияның Майо округіндегі Баллина қаласында дүниеге келді. Ол жеті жасында 1831 жылы отбасымен бірге Новая Шотландияның Галифакс қаласына көшіп келді. Галифакста өскен кезінде оған Джозеф Хоу және Ричард Баптист О'Брайен әсер етті. О'Брайен – талантты оратор және Уиланның Галифакстағы Сент-Мари мектебіндегі мұғалімі болған белсенді ирландтық дін қызметкері еді. Осы екі адамның ықпалымен Уилан 18 жасында оқуын тастап, ирландтық католик, либералды «The Register» газетінің редакторы болып жұмыс істеуге кірісті.
Edward Whelan was born in 1824 in Ballina, County Mayo, in Ireland. At seven years old, he and his family moved to Halifax, Nova Scotia, in 1831. Growing up in Halifax, he was greatly influenced by Joseph Howe, where he worked as a printing apprentice, as well as Father Richard Baptist O'Brien, a dynamic Irish priest who was a gifted orator as well as Whelan's teacher at St. Mary's School in Halifax. These two influences led Whelan to abandon his studies at the age of 18 to take up a position as editor of The Register, an Irish Catholic, Liberal newspaper.
Журналистік мансап
Эдвард Уилан – ирландтық рим-католиктеріне арналған The Register газетінде жұмыс істеген канадалық журналист.
Edward Whelan was a Canadian journalist who worked for a newspaper known as The Register whose target audience was Irish Roman Catholics.
Саяси мансап
1846 жылдың тамызында Уилан Кингс округінің Сент-Питерс аймағынан құрылтай депутаты болып сайланды. Өмірінің соңғы жылына дейін ол құрылтай депутаты қызметін атқарды, бірақ қатысуы жиі болмады. Уиланды сынағандар оның саяси ұстанымындағы құштарлық пен шеберлік оның жарияланған еңбектеріндегідей болмағанын айтады. 1846 жылдың күзінде Уилан тағы бір газеттік кәсіп бастауға тырысты, атап айтқанда, "Экзаменатор" газетін шығаруға. Бұл басылым жабылуға жақын болды, бірақ ол оны сақтап қала алды. Уилан 1850 жылдың көп бөлігін жауапты үкімет концепциясы туралы мәжілістерде сөз сөйлеуге арнады. Бұл Уиланның беделінің артуына әкелді және 1851 жылдың сәуірінде ол Атқарушы кеңес мүшесі болып тағайындалды, сондай-ақ Королеваның баспашысы қызметіне ие болды. Осы жаңа үкіметтік қызметінде Уилан көп уақытын Тегін Білім беру туралы заңға, сайлау құқығының кеңейтілуіне және Жер сатып алу туралы заңға қатысты маңызды либералдық реформаларды қорғауға жұмсады. Бұл либералдық реформалар пікір таласына түсті, ал Уилан сынның көп бөлігін өз мойнына алды.
In August 1846, Whelan was elected as an assemblyman for St. Peters in Kings County. He remained an assemblyman until the last year of his life but had sporadic attendance. Critics of Whelan point out that his political voice lacked the passion and genius that was apparent in his printed work. In the fall of 1846, Whelan sought to embark on yet another newspaper venture, namely the Examiner. This publication nearly failed, but he managed to keep it going. Whelan then devoted much of 1850 to speak at meetings regarding the concept of responsible government. This led to Whelan's rise in stature and in April 1851, Whelan was named to the Executive Council and also appointed the Queen's Printer. Within this new government role, Whelan spent much of his time defending the major Liberal reforms regarding the Free Education Act, extension of the franchise, and the Land Purchase Act. These Liberal reforms were not without controversy, and Whelan took the brunt of the criticism.
Конфедерация
1864 жылы Ұлыбританияның Солтүстік Америка отарларының бірігуі күн тәртібінде тұрды. Либералдар конфедерацияға қарсы болғанымен, Уилан оны Принц-Эдуард аралының өз істерін өзі басқару мүмкіндігі ретінде қарастырғандықтан конфедерацияны қолдады. Уилан Квебек конференциясына делегат ретінде таңдалды. Осы конференцияға қатысқаннан кейін Уилан конфедерацияны одан да ынтамен жақтады. Оның тырыстарына қарамастан, көптеген саясаткерлер мен тұрғындарды көндіруге қол жеткізбеді, соның салдарынан Уилан көңілі тоймады.
In 1864, the union of the British North American colonies was the topic of the day. Though the Liberals were against confederation, Whelan supported confederation as he saw it as an opportunity for PEI to gain more control of its own affairs. Whelan was chosen to be one of the delegates to the Quebec Conference. Attending this conference made Whelan an even stronger proponent. Despite his advocacy, few politicians and residents were persuaded and Whelan became disillusioned.
Саяси мансабының аяқталуы
Уиланның Конфедерацияға қатысты ұстанымы, сондай-ақ басқа да мәселелер оны Либералдық партия ішінде оқшаулануға алып келді. 1867 жылғы сайлауда Уилан 21 жылдан кейін алғаш рет жеңіліске ұшырады. Оның жеңілісіне бір ғана себеп болған жоқ. Ол Тенент Лигасын және фениандық қозғалысты сынап, дәстүрлі қолдаушыларының сенімін жоғалтты. Сонымен қатар, оның Конфедерацияны қолдауы ПЭИ халқына ұнамады. Осы үш мәселе бойынша оның қарсыласы Эдвард Райли артықшылыққа ие болды. Дегенмен, Уилан жеңілістің себебі Рейлиді қолдаған, жаңа тағайындалған Сент-Питерс шіркеуінің дін қызметкері, әке Уильям Феланның наразылығы деп ойлады. Уилан дін қызметкерлері сайлауға артық әсер етті деп сақты. Бұл жеңіліс Уиланды қатты ренжітті, ал 1867 жылдың күзінде денсаулығы ақырындап нашарлай бастады. Уилан 1867 жылдың 10 желтоқсанында қайтыс болды.
Whelan's stance on Confederation as well as other issues, led him to become isolated within the Liberal party. In the election of 1867, Whelan was defeated for the first time in 21 years. There is no single cause for his defeat. He had lost support from his traditional supporters by denouncing the Tenant League and Fenianism. Moreover, his support of Confederation was unpopular with the people of PEI. On all three of these issues, his opponent, Edward Reilly, had the edge. However, Whelan believed that the defeat came from the disapproval of the newly appointed cleric of St. Peters, Father William Phelan, a supporter of Reilly. Whelan felt that the clergy had unduly influenced the election. Whelan felt very bitter about this defeat and by the autumn of 1867 his health slowly got worse. Whelan died on December 10, 1867.