Кіріспе
Американдық эскорт-тасымалдаушысы Корольдік Әскери-теңіз флотына берілді. "Принц Уильям" (CVE 19) (бұрынғы AVG 19, содан кейін ACV 19) атауы MC корпусы 198-ге тағайындалды, ол Батыс құбыр және болат компаниясы (Сан-Франциско, Калифорния) 1941 жылдың 15 желтоқсанында салынған C3 типіндегі кемеді қайта жабдықтау арқылы жасалған. Кеме, Ленд-Лиза келісімі бойынша Корольдік Әскери-теңіз флотына беру үшін арналған, қайта аталды және 1942 жылдың 7 мамырында HMS Striker (D12) ретінде суға түсірілді; 1942 жылдың 20 тамызында ACV 19 ретінде қайта тағайындалды; 1943 жылдың 28 сәуірінде АҚШ Әскери-теңіз флотына тапсырылды; және 1943 жылдың 18 мамырында Корольдік Әскери-теңіз флотына берілді. 1943 жылдың 15 шілдесінде АҚШ Әскери-теңіз флоты тізімінде CVE 19 ретінде қайта тағайындалды. 1944 жылдың қараша және желтоқсан айларында кеме Шотландия мен Австралия арасында, Алыс Шығыс театрында қолдану үшін "Москито" ұшақтарын тасымалдап жүрді. 1945 жылдың наурыз айынан тамыз айына дейін кеме 30-шы ұшақ тасушы эскадрильясының құрамындағы Британдық Тынық мұхиты флотының бөлігі болды және эскадрильяның флагмандық кемесі ретінде қызмет етті. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін Корольдік Әскери-теңіз флотында қызмет етті. 1946 жылдың 12 ақпанында Норфолк қаласында АҚШ Әскери-теңіз флотына қайтарылды және 1946 жылдың 28 наурызында Әскери-теңіз кемелер тізімінен шығарылды. Содан кейін кеме 1948 жылдың 5 маусымында Бейтлехемдегі Patapsco Steel Scrap Co. компаниясына сатылып, металл тескісіне жіберілді.
The name Prince William (CVE 19) (earlier AVG 19 then ACV 19) was assigned to MC hull 198, a converted C3 laid down by the Western Pipe and Steel Company, San Francisco, California, 15 December 1941. Designated for transfer to the Royal Navy under the Lend Lease Agreement, she was renamed and launched as HMS Striker (D12), 7 May 1942; redesignated ACV 19, 20 August 1942; delivered to the United States Navy 28 April 1943; and transferred to the Royal Navy 18 May 1943. Redesignated CVE 19, on the US Navy List, 15 July 1943. During November and December 1944, she was in transit between Scotland and Australia with ferrying Mosquito aircraft for use in the Far East Theatre. From March to August 1945 the ship was part of the British Pacific Fleet attached to the 30th Aircraft Carrier Squadron as its flagship. She served with the Royal Navy throughout the remainder of World War II. She was returned to the US Navy, at Norfolk, on 12 February 1946 and struck from the Naval Register on 28 March 1946. The ship was then sold to the Patapsco Steel Scrap Co., Bethlehem, Pennsylvania, on 5 June 1948 and scrapped.
Дизайн және сипаттама
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз флотында қызметте сегіз кеме болды. Олар 1941 және 1942 жылдары Америка Құрама Штаттарындағы Ингаллс кеме құрылысы және Батыс құбыр және болат кеме жасаушылықтарында салынды, олардың әрқайсысы төрт кеме жасады. Кемелердің экипажы 646 адамнан тұрды, ал теңізшілердің орналасуы Корольдік теңіз флотының әдеттегі үлгісінен өзгеше болды. Жеке асханалар енді өздеріне тамақ дайындау қажеттілігі болмады, себебі барлығы кеме асханасында пісіріліп, орталық тамақтандыру залында кафетерий стилінде ұсынылды. Сондай-ақ, кемелерде заманауи кір жуу және шаштараздық қызметтері де болды. Дәстүрлі аспалардың орнына үш қабатты ұйықтайтын орындар қойылды, әр кабинада он сегіз орын болды, олардың бұрамалы бағаналары бар еді, пайдаланылмаған кезде қосымша кеңістік беру үшін байлап қоюға болатын. Кемелердің өлшемдері: жалпы ұзындығы 492,25 фут (150 м), ені 69,5 фут (21 м) және биіктігі 23,25 фут (7 м). Олардың толық жүктемедегі суыру салмағы болды. Жылдамдық үшін кемеде бір валға қосылған төрт дизельдік қозғалтқыш болды, бұл кеменің жылдамдығына мүмкіндік берді. Ұшақтарды басқару құрылғылары оң жақтағы және ұшу палубасының үстіндегі кішкентай бірлескен мостик-ұшу басқару пунктынан, екі ұшақ көтергішінен және тоғыз тоқтату сымынан тұрды. Ұшақтар ұшу палубасының астындағы ангарда орналастырылуы мүмкін. Қару-жараққа екі 4"/50, 5"/38 немесе 5"/51 зеңбірек, жеке орнатылған, сегіз 40 мм ұшаққа қарсы зеңбірек, жұптап орнатылған және жиырма бір 20 мм ұшаққа қарсы зеңбірек, жеке немесе жұптап орнатылған кірді. Олар 18 ұшаққа дейін сыйымды болатын, олар Grumman Martlet, Hawker Sea Hurricane, Vought F4U Corsair истребительдері және Fairey Swordfish немесе Grumman Avenger суастына қарсы ұшақтарынан құралуы мүмкін.
Aircraft facilities were a small combined bridge–flight control on the starboard side and above the flight deck, two aircraft lifts , and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the hangar below the flight deck. Armament comprised two 4"/50, 5"/38 or 5"/51 in single mounts, eight 40 mm anti aircraft gun in twin mounts and twenty one 20 mm anti aircraft cannons in single or twin mounts. They had the capacity for up to eighteen aircraft which could be a mixture of Grumman Martlet, Hawker Sea Hurricane, Vought F4U Corsair fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti submarine aircraft.