«Anti Monopoly» ойыны – «Монополия»ға қарсы құрылған экономикалық стратегиялық ойын. Монополияның зиянын көрсетеді, еркін нарық пен антимонополия заңдарын үйретеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қосымша ойын
Board Game
anti monopoly action
Антимонополия – Сан-Франциско мемлекеттік университетінің профессоры Ральф Анспачтың «Монополия» ойынына жауап ретінде жасаған ойын. Антимонополия тақта ойынының идеясы 1903 жылға дейін барып жетеді, сол кезде Лиззи Маги «Жер иелерінің ойыны» ойынын жасады, ол кейіннен «Монополия» ойынына әсер етті.
Anti Monopoly is a board game made by San Francisco State University Professor Ralph Anspach in response to Monopoly. The idea of an anti monopoly board game dates to 1903 when Lizzie Magie created The Landlord's Game, which later inspired Monopoly.
Негізгі деректер
Анспах Антимонополияны, базардағы кең таралған ойыннан алған сабақтарға жауап ретінде жасады, ол монополиялардың қалаулы нәрсе екенін қалыптастырды деп сенді. Оның ниеті – монополиялардың еркін кәсіпкерлік жүйесіне қаншалықты зиян келтіруі мүмкін екенін және монополияға қарсы заңдардың оларды нақты әлемде қалай шектеуге тырысатынын көрсету болды. Ойын бастапқыда 1973 жылы «Bust the Trust» деп шығарылуы жоспарланған, бірақ атауы «Антимонополия» деп өзгертілді. 1973 жылдан бері ол бірнеше рет басылып, жаңартылды. 1984 жылы «Антимонополия II» деген жаңа нұсқасы пайда болды; бұл нұсқа жаңартылып, 2005 жылы нөмірлеусіз қайта шығарылды. Ойын қазір де басылымда, оны University Games компаниясы бүкіл әлем бойынша өндіріп, таратуда.
Anspach created Anti Monopoly in part as a response to the lessons taught by the mainstream game, which he believed created the impression that monopolies were something desirable. His intent was to demonstrate how harmful monopolies could be to a free enterprise system, and how antitrust laws work to curtail them in the real world. The game was originally to be produced in 1973 as Bust the Trust, but the title was changed to Anti Monopoly. It has seen multiple printings and revisions since 1973. In 1984, a new version appeared as Anti Monopoly II; this version was updated and re released in 2005 without the numerical designation. The game is currently still in print, and is produced and distributed worldwide by University Games.
Ойын процесі
Бастапқы Антимонополия ойыны тақтаны монополиялық күйде бастайды, бұл аяқталған Монополия ойынының нәтижесіне ұқсас. Жылжымайтын мүлік пен коммуналдық қызметтердің орнына Антимонополиядағы мүліктер жеке меншікке берілген жеке бизнес болып табылады. Бұл монополиялар "компания картелдері" деп аталады және үш санатқа бөлінеді: олигополиялар, трастар және монополиялар; олардың әрқайсысын құлату үшін әртүрлі ресурстар қажет. Ойыншылар федералдық істер жөніндегі қызметкерлер рөлінде, әр монополияланған бизнеске қарсы қудалау шараларын қолданып, тақтаны еркін нарық жүйесіне ұқсатуға тырысады. Anti Monopoly II-де ойыншылардың барлығы бірдей ережелермен ойнамайды; әр ойынның басында әрбір ойыншы монополист ретінде ойнауды немесе бәсекелестікке түсуді (бұл жағдайда "бәсекелестік" – монополияға емес, заңды бәсекелестік арқылы жеңіске жету мақсатын білдіреді) шешеді. Бұл нұсқа Monopoly ойынына көбірек ұқсайды, себебі барлық ойыншылар жылжымайтын мүлікті сатып алып сатады, Anti Monopoly-дің алғашқы нұсқасындағыдай монополистерді қудалауға емес. Монополист ретінде ойнау мен бәсекелестік арасындағы кейбір ережелік айырмашылықтар: бәсекелестер төмен жалдау төлемдерін қабылдайды және кез келген уақытта меншігіндегі кез келген мүлікті жақсарта алады, ал монополистер топтағы кем дегенде екі мүлікке ие болуы керек (осылайша монополия құруға кіріседі) содан кейін ғана оларға құрылыс салуға және әлдеқайда жоғары жалдау төлемдерін алуға рұқсат беріледі.
The original Anti Monopoly game begins with the board in a monopolised state, similar to the result of a completed Monopoly game. Instead of real estate and public utilities, properties in Anti Monopoly are individual businesses that have been brought under single ownership. These monopolies are called "company cartels" and are split into three categories: Oligopolies, Trusts, and Monopolies; each of these requires a different amount of resources to topple. Players take the role of federal case workers bringing indictments against each monopolised business in an attempt to make the board resemble a free market system. In Anti Monopoly II, players do not all play by the same rules; at the beginning of every game, each person decides whether to play as a monopolist or as a competitor ("competitor" in this case meaning "aiming to win by legitimate competition rather than by monopoly"). This version plays more like the actual Monopoly game in that all the players buy and sell real estate, rather than working to indict monopolists as in the first version of Anti Monopoly. Some of the rule differences between playing as a monopolist and as a competitor are that competitors charge lower rents and can improve any property they own at any time, while monopolists must own at least two properties in a group (thus beginning to establish a monopoly) before they can build on them, and charge much higher rents.
Тауар таңбалары бойынша сот
1974 жылы «Паркер Бразерс» компаниясы «Монополия» атауын қолдануы үшін «Anspach» компаниясын сотқа берді, сауда белгісін бұзуды айыптады. Өзін қорғауға дайындалған кезде Анспах 1935 жылы Чарльз Дарроу ойынды «Паркер» компаниясына сатуға дейінгі «Монополия» тарихын, сондай-ақ Элизабет Магидің бастапқы «Жер иесі» ойынынан Дарроудың нұсқасына қалай дамығанын білді. Анспах қорғанысын негіздемелеп, «Паркер» компаниясы сатып алуға дейін ойынның өзі, құндылығы бойынша, қоғамдық меншікте болғандықтан, «Паркер» компаниясының сауда белгісіне қатысты талабы күшін жойту керек деді. Сот ісі он жылға созылды, көптеген шағымдар мен сот шешімдері қайта қарастырылды, соңында Анспах пен «Паркер» компаниясы келісімге келді, ол Анспахқа «Анти-Монополия» атауын пайдалануға және ойынды таратуға рұқсат берді. Дау кезінде ойын бір кезде жай ғана «Анти» деп сатылды.
In 1974, Parker Brothers sued Anspach over the use of the "Monopoly" name, claiming trademark infringement. While preparing his legal defense, Anspach became aware of Monopolys history prior to Charles Darrow's sale of the game to Parker in 1935, and how it had evolved from Elizabeth Magie's original Landlord's Game into the version Darrow appropriated. Anspach based his defense on the grounds that the game itself existed in effectively the public domain before Parker purchased it, and therefore Parker's trademark claim on it should be nullified. The case dragged on for ten years, with numerous appeals and overturned judicial verdicts, until Anspach and Parker ultimately reached a settlement, permitting him to continue using the name Anti Monopoly and distributing the game. For a time during the dispute, the game was marketed as simply "Anti."