Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың федералды заңы
US federal law
1914 жылғы Клейтон монополияға қарсы заңы (Clayton Antitrust Act of 1914), АҚШ-тың монополияға қарсы заңнамасының бір бөлігі болып табылады және АҚШ-тың монополияға қарсы заң жүйесін күшейтуді мақсат етеді; Клейтон заңы бәсекеге қатысты зиянды әрекеттердің бастапқы кезеңінде орын алуын болдырмауға бағытталған. Бұл жүйе 1890 жылғы Шерман монополияға қарсы заңымен басталды, ол тұтынушыларға зиян келтіретін (монополиялар, картелдер және трастар) тәжірибелерді заңсыз деп жариялаған алғашқы федералдық заң болды. Клейтон заңы нақты түрде тыйым салынған мінез-құлықты, үш деңгейлі күш қолдану схемасын, ерекшеліктерді және өтеу шараларын белгілейді. Шерман заңы сияқты, Клейтон заңының мазмұнының көп бөлігі АҚШ соттары, әсіресе Жоғарғы Сот тарапынан қалыптастырылды және дамытылды.
The Clayton Antitrust Act of 1914 (, codified at , ), is a part of United States antitrust law with the goal of adding further substance to the U. S. antitrust law regime; the Clayton Act seeks to prevent anticompetitive practices in their incipiency. That regime started with the Sherman Antitrust Act of 1890, the first Federal law outlawing practices that were harmful to consumers (monopolies, cartels, and trusts). The Clayton Act specified particular prohibited conduct, the three level enforcement scheme, the exemptions, and the remedial measures. Like the Sherman Act, much of the substance of the Clayton Act has been developed and animated by the U. S. courts, particularly the Supreme Court.
Өмірбаян
1890 жылғы Шерман монополияға қарсы заңынан бастап, АҚШ соттары картельдерге қатысты заңды кәсіподақтарға да қолданылатынын түсіндірді. Бұл жұмысшылар үшін мәселе тудырды, олар жұмыс берушілермен тең сауда жүргізу үшін ұйымдасуға мұқтаж болды. Шерман заңы АҚШ тарихындағы ең ірі бірігу толқынына әкелді, себебі компаниялар картель құрудың орнына, бір корпорацияға бірігіп, картельдің нарықтық күшінің барлық артықшылықтарын алуға болатынын түсінді. Тафт әкімшілігінің соңында және Вудро Вильсон әкімшілігінің басында Өнеркәсіптік қатынастар жөніндегі комиссия құрылды. Комиссияның отырыстары кезінде және 1914 жылдың 23 қазанындағы алғашқы баяндамасын күтіп, АҚШ Өкілдер палатасына Алабама штатының демократы Генри Де Ламар Клейтон кіші заң жобасын енгізді. Клейтон заңы 1914 жылдың 5 маусымында 277 дауысқа 54 дауыспен қабылданды. Сенат 1914 жылдың 2 қыркүйегінде 46-16 дауыспен өз нұсқасын қабылдаса да, заңның соңғы нұсқасы (Сенат пен Палата арасындағы келіссөздерден кейін жазылған) Сенатта 6 қазанға дейін, ал Палатада 8 қазанға дейін мақұлданбады.
Since the Sherman Antitrust Act of 1890, courts in the United States had interpreted the law on cartels as applying against trade unions. This had created a problem for workers, who needed to organize to balance the equal bargaining power against their employers. The Sherman Act had also triggered the largest wave of mergers in US history, as businesses realized that instead of creating a cartel they could simply fuse into a single corporation, and have all the benefits of market power that a cartel could bring. At the end of the Taft administration, and the start of the Woodrow Wilson administration, a Commission on Industrial Relations was established. During its proceedings, and in anticipation of its first report on October 23, 1914, legislation was introduced by Alabama Democrat Henry De Lamar Clayton Jr. in the U. S. House of Representatives. The Clayton Act passed by a vote of 277 to 54 on June 5, 1914. Though the Senate passed its own version on September 2, 1914, by a vote of 46–16, the final version of the law (written after deliberation between Senate and the House), did not pass the Senate until October 6 and the House until October 8 of 1914.
Басқа актілермен салыстыру
Бір жақты бағалық дискриминация Шерман заңының 1-тарауының қолданыс аясынан тыс, себебі ол тек "бірлескен әрекеттерге" (келісімдерге) ғана қатысты. Эксклюзивті сауда, байланыстыру және бірігулер – бұл келісімдер және теориялық тұрғыдан алғанда, Шерман заңының 1-тарауына жатады. Сондай-ақ, монополия құратын бірігулер Шерман заңының 2-тарауы бойынша қудаланады. Клейтон заңының 7-тарауы Шерман заңының 2-тарауына қарағанда бірігулерді реттеуде көбірек мүмкіндік береді, өйткені ол бұзушылық орын алғанға дейін монополияға бірігуді талап етпейді. Ол Федералды сауда комиссиясы мен Әділет министрлігіне барлық бірігулерді реттеуге мүмкіндік береді және үкіметке бірігуді мақұлдау немесе мақұлдамау құқығын береді, бұл қазір де жиі қолданылады. Үкімет көбінесе нарық концентрациясын анықтау үшін Herfindahl-Hirschman индексін (HHI) пайдаланады, бірігудің бәсекеге қарсы екенін анықтау үшін; егер нақты бірігу үшін HHI деңгейі белгілі бір шектің артығын көрсетсе, үкімет оның бәсекеге қабілетті әсерін анықтау үшін қосымша тергеу жүргізеді.
Unilateral price discrimination is clearly outside the reach of Section 1 of the Sherman Act, which only extended to "concerted activities" (agreements). Exclusive dealing, tying, and mergers are all agreements, and theoretically, within the reach of Section 1 of the Sherman Act. Likewise, mergers that create monopolies would be actionable under Sherman Act Section 2. Section 7 of the Clayton Act allows greater regulation of mergers than just Sherman Act Section 2, since it does not require a merger to monopoly before there is a violation. It allows the Federal Trade Commission and Department of Justice to regulate all mergers, and gives the government discretion whether to give approval to a merger or not, which it still commonly does today. The government often employs the Herfindahl Hirschman Index (HHI) test for market concentration to determine whether the merger is presumptively anticompetitive; if the HHI level for a particular merger exceeds a certain level, the government will investigate further to determine its probable competitive impact.
7-бөлім
7-бөлімде Клейтон заңының маңызды және шешуші ұғымдары егжей-тегжейлі қарастырылады; "холдингтік компания" – "басқа компаниялардың акцияларын ұстауды негізгі мақсат еткен компания" және "көне түрдегі" тресттің қарапайым корпоративтік нысаны ретінде анықталады. 7-бөлімде бәсекелестікті күрт төмендетуге немесе монополия тудыруға мүмкіндік беретін иелік етулерге тыйым салынады. Ескеру қажетті тағы бір маңызды фактор – 1950 жылы Конгресс Клейтон заңының 7-бабына енгізген өзгеріс. АҚШ үкіметінің бірігулер мен иелік етулерге қатысты бастапқы позициясы 1950 жылғы Celler-Kefauver толықтырулары арқылы нығайтылды, осылайша активтерді де, акцияларды да иелік ету қамтылды.
Section 7 elaborates on specific and crucial concepts of the Clayton Act; "holding company" defined as "a company whose primary purpose is to hold stocks of other companies", and a mere corporated form of the 'old fashioned' trust. Section 7 prohibits acquisitions where the effect may be substantially to lessen competition, or to tend to create a monopoly. Another important factor to consider is the amendment passed in Congress on Section 7 of the Clayton Act in 1950. This original position of the US government on mergers and acquisitions was strengthened by the Celler Kefauver amendments of 1950, so as to cover asset as well as stock acquisitions.
Біріктіру туралы алдын ала хабарлама
7а, , бөлімі компанияларға Федералды сауда комиссиясына және АҚШ Әділет департаментінің монополияға қарсы бөлімінің Бас прокурорының көмекшісіне белгілі бір шекті мәндерге жететін немесе одан асатын жоспарланудағы бірігулер мен сатып алулар туралы хабарлауды талап етеді. Hart–Scott–Rodino монополияға қарсы жақсартулар заңының 7А(a)(2) тармағы Федералды сауда комиссиясын жалпы ұлттық өнімнің өзгеруіне сәйкес, 8(a)(5) тармағына сәйкес осы шекті мәндерді жыл сайын қайта қарауға және Федералды тіркелімде жарияланғаннан кейін 30 күннен кейін күшіне енуге міндеттейді. (Мысалы, қараңыз және .)
Section 7a, , requires that companies notify the Federal Trade Commission and the Assistant Attorney General of the United States Department of Justice Antitrust Division of any contemplated mergers and acquisitions that meet or exceed certain thresholds. Pursuant to the Hart–Scott–Rodino Antitrust Improvements Act, section 7A(a)(2) requires the Federal Trade Commission to revise those thresholds annually, based on the change in gross national product, in accordance with Section 8(a)(5) and take effect 30 days after publication in the Federal Register. (For example, see and .)
8-бөлім
Заңның 8-бабында бір адамның екі немесе одан астам корпорацияның директоры лауазымында болуына тыйым салынады, егер белгілі бір шекті көрсеткіштерге қол жеткізілсе. Бұл көрсеткіштер Федералды сауда комиссиясының қаулысымен белгіленеді және Харт-Скот-Родино антимонополиялық заңға сәйкес, жалпы ұлттық өнімнің өзгеруіне байланысты жыл сайын жаңартылады. (Мысалы, қараңыз .)
Section 8 of the Act refers to the prohibition of one person of serving as director of two or more corporations if the certain threshold values are met, which are required to be set by regulation of the Federal Trade Commission, revised annually based on the change in gross national product, pursuant to the Hart–Scott–Rodino Antitrust Improvements Act. (For example, see .)
Басқа
Эксклюзивті сауда және байланысты келісімдер нақты көрсетілгендіктен, олар қатаң тексеруге түсуі мүмкін, тіпті заңсыз деп танылуы да ғажап емес. Бұл, Джефферсон округінің №2 ауруханалық округі мен Хайд арасындағы сот ісінде көрсетілгендей, байланысты келісімдерге де қатысты. Алайда, эксклюзивті мәмілелер Клейтон заңының 3-тарауы (немесе Шерман заңының 1-тарауы) бойынша қарастырылғанда, «ақылға қолайлылық қағидасы» қолданылады. «Ақылға қолайлылық қағидасы» бойынша, бұл мінез-құлық тек заңсыз деп танылады және талапкер сотқа жауапкерлердің маңызды экономикалық зиян келтіргенін дәлелдеген жағдайда ғана жеңіске жете алады.
Because the act singles out exclusive dealing and tying arrangements, one may assume they would be subject to heightened scrutiny, perhaps they would even be illegal per se. That remains true for tying, under the authority of Jefferson Parish Hospital District No. 2 v. Hyde. However, when exclusive dealings are challenged under Clayton 3 (or Sherman 1), they are treated under the rule of reason. Under the 'rule of reason', the conduct is only illegal, and the plaintiff can only prevail, upon proving to the court that the defendants are doing substantial economic harm.
Ерекшеліктер
Клейтон актісі мен оның алдыңғысы – Шерман актісінің маңызды айырмашылығы – Клейтон актісі кәсіби одақтардың қызметі үшін қауіпсіздік шараларын қарастырды. Актінің 6-бабында (кодификацияланған) еңбек одақтары мен шаруашылық ұйымдары босатылып, «адамның еңбегі тауар немесе сауда нысаны емес, ал еңбек ұйымдары өздерінің заңды мақсаттарын іске асыруға құқылы» делінген. Сондықтан бойкоттар, бейбіт ереуілдер, бейбіт пикеттер және ұжымдық келісімдер осы заңмен реттелмейді. Мүліктік зиян тудыру қаупі болған жағдайда ғана еңбек дауларын шешу үшін сот шешімі қолданылуы мүмкін. AFL Актінің 6-бабын қатты қолдады, AFL төрағасы Сэмюэл Гомперс бұл заңды «Еңбектің Магна Хартасы» немесе «Құқықтар туралы билль» деп атады. 1922 жылы «Федералды бейсбол клубы Ұлттық лигаға қарсы» ісінде Жоғарғы Сот Бас лига бейсболының «мемлекеттік аралық сауда» емес екенін және демек, федералдық монополияға қарсы заңға бағынбайтынын қабылдады.
An important difference between the Clayton Act and its predecessor, the Sherman Act, is that the Clayton Act contained safe harbors for union activities. Section 6 of the Act (codified at ) exempts labor unions and agricultural organizations, saying "that the labor of a human being is not a commodity or article of commerce, and permit[ting] labor organizations to carry out their legitimate objective". Therefore, boycotts, peaceful strikes, peaceful picketing, and collective bargaining are not regulated by this statute. Injunctions could be used to settle labor disputes only when property damage was threatened. The AFL strongly supported Section 6 of the Act, with AFL head Samuel Gompers describing the law as "Labor's Magna Charta" or "Bill of Rights." The Supreme Court ruled in the 1922 case Federal Baseball Club v. National League that Major League Baseball was not "interstate commerce" and thus was not subject to federal antitrust law.
Атқару
Процедуралық тұрғыдан алғанда, Заңның бұзылуынан зардап шеккен жеке тұлғаларға 4-тарау бойынша үш еселенген залапты өтеу және 16-тарау бойынша сотқа шара қолдануға құқық береді. Жоғарғы Сот шешімі бойынша, мүлікті бөліп алу 16-баппен рұқсат етілген "сотқа шара қолданудың" бір түрі болып табылады. Клейтон заңына сәйкес, сотқа тек азаматтық істер жіберілуі мүмкін және бір ереже "федералды соттарда сот шығындары мен адвокат гонорарын қоса алғанда, антимонополиялық заңдарда тыйым салынған әрекеттерден туындаған нақты залаптың үш еселенген сомасын өндіруге рұқсат береді". Заңның орындалуын Федералды сауда комиссиясы және АҚШ Әділет министрлігінің антимонополиялық бөлімі жүзеге асырады. Федералды сауда комиссиясы Вильсон президенттігі кезінде Федералды сауда комиссиясы туралы заңмен құрылып, оған қажетті өкілеттік берілген.
Procedurally, the Act empowers private parties injured by violations of the Act to sue for treble damages under Section 4 and injunctive relief under Section 16. The Supreme Court has held that divestiture is a form of "injunctive relief" authorized by Section 16. Under the Clayton Act, only civil suits could be brought to the court's attention and a provision "permits a suit in the federal courts for three times the actual damages caused by anything forbidden in the antitrust laws", including court costs and attorney's fees. The Act is enforced by the Federal Trade Commission, which was also created and empowered during the Wilson Presidency by the Federal Trade Commission Act, and also the Antitrust Division of the U. S. Department of Justice.