Кіріспе

Нарықта аз ғана сатушылар басымдық құратын жағдай

Олигополия – бұл өнеркәсіп саласындағы бақылауды бірнеше ірі сатушылардың қолында шоғырландыратын нарық. Олигополиялық нарықтарда біртекті өнімдер, аз нарық қатысушылары және осы салалардағы өнімдерге талаптың икемсіздігі байқалады. Нарықтағы маңызды күшінің нәтижесінде, олигополиялық нарықтардағы фирмалар ұсынысты реттеу арқылы бағаларға әсер ете алады. Олигополиядағы фирмалар өзара тәуелді, себебі бір фирманың кез келген әрекеті нарықтағы басқа фирмаларға әсер етеді деп күтіледі және олардың жауапты әрекеттеріне немесе салдарына алып келеді. Олигополистердің өзіндік нарықтық құрылымы болады. Мұндай жағдайда, олигополияға кіретін әрбір компанияның салалық үлесі зор болады және ол маңызды, ерекше рөл атқарады. Көптеген заңнамалар келісімді заңсыз деп санайды, өйткені ол бәсекелестік заңдарын бұзады және бәсекелестікке қарсы іс-әрекет ретінде қарастырылады. Еуропалық Одақта баға белгілеу сияқты бәсекелестікке қарсы іс-әрекеттерге, сондай-ақ бәсекелестердің нарықпен сауда-саттыққа және ұсынысқа араласуына тыйым салынған. АҚШ-та, Әділет министрлігінің монополияға қарсы бөлімі мен Федералды сауда комиссиясы келісімдерді тоқтатуға жауапты. Австралияда 2010 жылғы Федералды бәсекелестік және тұтынушылар туралы заңы бәсекелестікке қарсы келісімдер мен іс-әрекеттерді тыйым салу және реттеудің егжей-тегжейлі сипаттамасын қамтиды. Бұл заңдар агрессивті болғанымен, әдетте фирмалар картельдер сияқты ресми келісімге келгенде ғана қолданылады. Сондықтан корпорациялар көбінесе жасырын келісім арқылы заңдық жазадан құтылуы мүмкін, өйткені келісімді компаниялар арасындағы тікелей байланыс арқылы ғана дәлелдеуге болады. Постсоциалистік экономикаларда олигополиялар айқынрақ болуы мүмкін. Мысалы, Арменияда бизнес элитасы олигополиялық үстемдікке ие, экономиканың 19% монополияланған, бұл оны аймақтағы ең монополияланған елге айналдырады. Азаматтық авиация, электр энергиясын жеткізушілер, телекоммуникация секторы, теміржол жүк тасымалы нарықтары, азық-түлік өңдеу, жаназа қызметтері, қант тазарту, сыра қайнату, қағаз және целлюлоза өндірісі, автомобиль құрастыру сияқты көптеген салалар олигополиялық деп саналады.

Кемел және кемелсіз олигополиялар

Кәміл және кемелсіз олигополиялар көбінесе фирмалар өндіретін немесе саудалайтын тауарлардың сипатымен ерекшеленеді. Кәсіпорындар өндіретін тауарлар біртекті болған (яғни, бірдей немесе мәні жағынан ұқсас) және алмастыратын тауарлардың серпінділігі шексізге жақын болған жағдайда, ол кәміл (кейде "таза") олигополия деп аталады. Әдетте, екі біртекті өнім болғанда, рационалды тұтынушының өнімдер арасындағы таңдауы, өнімдердің бағасы бірдей болған жағдайда, маңызды болмайды. Сол сияқты, сатушылар да біртекті өнімдерге қатысты сатып алу міндеттемелеріне қатысты айырмашылықты сезінбейді. Ауыл шаруашылығы немесе кен өндіру сияқты бастапқы саланың олигополистік нарығында, олигополистік кәсіпорындар өндіретін тауарлар жоғары біртектілікке ие; сондықтан, мұндай нарықтар кәміл олигополиялар деп сипатталады. Кемелсіз (немесе "дифференциацияланған") олигополиялар, керісінше, фирмалардың әртүрлі тауарлар өндіруімен байланысты. Егер саланың компаниялары өнімдер мен қызметтердің кең ауқымын ұсынуы керек болса, мысалы, өңдеу және қызмет көрсету салаларында, онда мұндай салалар кемелсіз олигополияға жатады.

Ашық және жабық олигополиялар

Ашық олигополиялық нарық құрылымы кіруге кедергілер болмағанда қалыптасады, онда фирмалар олигополиялық нарыққа еркін кіре алады. Ал жабық олигополияда нарыққа кіруге елеулі кедергілер бар, бұл басқа фирмалардың нарыққа оңай кіруіне тосқауыл қояды. Кіру кедергілеріне жоғары инвестиция талаптары, қолда бар брендтерге тұтынушылардың берік адалдығы, реттеушілік талаптар және масштабтық эффект жатады. Бұл кедергілер олигополиялық нарықтағы фирмаларға тауарлар мен қызметтерге белгілі бір бағаны сақтап, табысты максималды деңгейге жеткізуге мүмкіндік береді.

Құпиялы олигополиялар

Олигополиялық нарық құрылымында фирмалар арасындағы келісімдер, белгілі бір өнімдерге қатысты (біртекті өнімдер үшін) немесе белгілі бір мәмілелер немесе өнім түрлеріне қатысты (әртүрлі өнімдер үшін) нақты немесе түсіністікпен жасалған баға саясатын ұстанғанда туындайды. Олигополиядағы фирмалардың бір-біріне тәуелділігі келісім жасағанда төмендейді, себебі фирмалардың басқа фирмалардың бағаға қатысты әрекеттерін болжау қажеттілігі азаяды. Келісімдер бәсекелес фирмалар нарығында кездесетін ақпараттың теңсіздігін қысқартады. Олигополияның бір түрі – картель, белгілі бір тауарды өндіретін немесе сататын өндірушілердің нарықты монополиялау және тауар бағасы, өндіріс көлемі және нарық үлесін бөлу туралы келісім арқылы жоғары пайда алу мақсатында құратын монополиялық ұйым және қарым-қатынас. Дегенмен, картельдің тұрақтылығы мен тиімділігі шектеулі, және мүшелері қысқа мерзімдік пайдаға қол жеткізу үшін одақтан шығуға ұмтылады.

Ішінара және толық олигополия

Толық олигополия – нарықта баға көшбасшысы болмайтын және фирмалардың нарықты шамамен тең бақылайтын жағдайда болады. Ішінара олигополия – бұл бір ғана фирманың нарықты толық қанықтырып, жалпы өнімнің үлкен бөлігін өндіріп, нарық жағдайларына зор ықпал ететін салаға басымдық тануы. Ішінара олигополиялар бағаны қабылдаудың орнына, бағаны өздері белгілей алады.

Қатты және еркін олигополиялар

Қатты олигополияда нарықты тек бірнеше фирма бақылайды және бәсекелестік шектеулі болады. Ал еркін олигополияда көптеген бір-біріне тәуелді фирмалар болады, олар көбінесе пайданы максималдау үшін келісімге келеді. Нарықтарды тығыз және еркін олигополияларға бөлу үшін төрт фирманың шоғырлану коэффициентін пайдалануға болады, ол саланың ең ірі төрт фирмасының нарықтық үлесінің пайызын өлшейді. Төрт фирманың шоғырлану коэффициенті жоғары болған сайын, нарықтағы бәсекелестік де соғұрлым төмендейді. Егер төрт фирманың шоғырлану коэффициенті 60-тан жоғары болса, нарық тығыз олигополия деп саналады. Ал еркін олигополия төрт фирманың шоғырлануы 40-60 аралығында болған кезде қалыптасады.