Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Göppingen Gö 9 – қозғалтқыштан қашықта орналасқан және ұзын жетек арқылы айналдырылатын итеруші винтпен ұшақты қуаттандырудың мүмкіндіктерін зерттеу мақсатымен салынған неміс эксперименталды ұшағы.
The Göppingen Gö 9 was a German experimental aircraft built to investigate the practicalities of powering a plane using a pusher propeller located far from the engine and turned by a long driveshaft.
Жобалау және әзірлеу
1937 жылы Клаудиус Дорнье ұшақ жылдамдығын арттыру үшін қосымша қозғалтқыштар мен винттер қосудың, әсіресе екі немесе одан көп қозғалтқышты қанаттарға орнатылған гондолаларға (нацелл) орнатудың, үлкен аэродинамикалық қарсылық тудыратынын байқады. Ол ұшақтың артқы жағына екінші винт орнату арқылы бұл қарсылықты азайтуға болатынын есептеді. Бірақ, құйрықтың ауырлауын болдырмау үшін, қозғалтқышты одан алшақ орнату қажет болды. Дорнье осы идеяға патент алып, оны сынап көру үшін сынақ ұшағы тапсырды. Ұшақтың жобасын доктор Ульрих Хюттер жасады, ол Dornier Do 17 фюзеляжы мен қанат панельдерінің 40% өлшемдегі, екі қозғалтқышсыз үлгісі болды және Schempp Hirth компаниясы құрастырды. Ұшақтың корпусы толығымен ағаштан жасалған және қайтарылатын үш дөңгелекті шассимен жабдықталған – мұндай жүйе қолданған алғашқы неміс ұшақтарының бірі. Қуатты Hirth HM 60 инвертті, ауамен салқындатылған, тізбекті орналасқан төрт цилиндрлі қозғалтқыш қамтамасыз етті, ол фюзеляж ішінде қанатқа жақын орналасқан. Қозғалтқышты орнатудан басқа, ұшақтың ерекшелігі – толығымен жаңа, төрт бағытты крест тәрізді құйрығы болды, оған үлкен құйрық плавник/руль бірлігі кірді, оның ауданы жоғарғы бөлігімен тең. Бұл плавникте төменгі жағынан шығып тұратын кішкентай қосымша құйрық дөңгелегі орналасқан, ол ұшып көтерілу және қону кезінде жерге тиюден қорғайтын артқы винттің зақымдануын болдырмауға көмектесті. Gö 9 ұшағы D EBYW тіркеу белгісімен тіркелген.
In 1937, Claudius Dornier observed that adding extra engines and propellers to an aircraft in an attempt to increase speed would also attract a penalty of greater drag, especially when placing two or more engines within nacelles mounted on the wings. He reasoned that this penalty could be minimized by mounting a second propeller at the rear of an aircraft. To prevent tail heaviness, however, the engine would need to be mounted far ahead of it. Dornier patented this idea and commissioned a test plane to evaluate it. The aircraft was designed by Dr Ulrich Hütter as a 40% sized, scaled down version of the Dornier Do 17's fuselage and wing panels without the twin engine nacelles, and built by Schempp Hirth. The airframe was entirely of wood and used a retractable tricycle landing gear – one of the earliest non Heinkel built German airframe designs to use such an arrangement. Power was supplied by a Hirth HM 60 inverted, air cooled inline four cylinder engine mounted within the fuselage near the wings. Other than the engine installation, the only other unusual feature of the aircraft was its all new, full four surface cruciform tail, which included a large ventral fin/rudder unit of equal area to the dorsal surface. This fin incorporated a small supplementary tailwheel protruding from the ventral fin's lower tip that assisted in keeping the rear mounted, four blade propeller away from tailstrike damage against the ground during take off and landing. The Gö 9 carried the civil registration D EBYW.
Пайдалану тарихы
Алғашында жоғары көтеріліп сүйретіліп, 1941 жылдың маусым айында ұшу сынақтары басталды, бірақ кейінгі ұшулар өз күшімен орындалды. Бұл конструкция Dornier-дің идеяларын растады, ол бастапқы жоспарын іске асырып, алдыңғы және артқы пропеллерлері бар жоғары өнімді ұшақ құрастырып, Dornier Do 335 ұшағын жасады. Gö 9-дың соңғы тағдыры белгісіз.
Initially towed aloft, flight tests began in June 1941, but later flights operated under its own power. The design validated Dornier's ideas, and he went ahead with his original plan to build a high performance aircraft with propellers at the front and rear, producing the Dornier Do 335. The eventual fate of the Gö 9 is not known.