Хэллоуиндегі улаған тәттілер туралы қаскырлықтар

Кіріспе

Қалалық аңыздар, әсіресе, сыйлықтарды алу кезінде.

Улы конфеталар туралы аңыздар – жаман ниетті бейтаныс адамдардың конфеталардың ішіне у, есірткі немесе пышақ сияқты өткір заттарды жасырып, оларды балаларға зиян келтіру үшін таратады деген әңгімелер. Бұл аңыздар, көбінесе Хэллоуинде сыйлықтарды алу кезінде, АҚШ-та пайда болды. Олар балалар мен ата-аналарға ескерту ретінде қызмет етеді және қалалық аңыздарда жиі кездесетін екі тақырыпты қайталайды: балаларға қауіп және тағамның ластануы. Көбінесе, Хэллоуиннен кейін кішкентай баланың күрт қайтыс болуы туралы хабарлар БАҚ-та пайда болады. Өлімнің нақты себебін анықтау үшін жүргізілген медициналық сараптамалар көрсеткендей, бұл балалар бейтаныс адамдар берген конфеталарды жегеннен өлмеген. Дегенмен, кейбір жағдайларда, отбасы мүшелері бала өлтіруді немесе жазатайым оқиғаны жасыру үшін осы әңгімені таратқан. Басқа жағдайларда, улы конфета туралы естіген бала, қауіпті затты конфеталардың арасына тығып, оны бөтен адамның ісі деп көрсетуге тырысады. Бұл мінез-құлық "қорғану механизмі" деп аталады. Халық аңыздарын зерттеушілер, ғалымдар мен құқық қорғау органдарының мамандары, бейтаныс адамдардың конфетаға у салып, оны балаларға беруі туралы әңгіменің "толыққанды түрде жоққа шығарылғанын" айтады. Кейбір дәрігерлер күн сайын конфетадан уланған балаларды емдеп жатқандарын мәлімдеді. Бала конфета жеп ауырған жағдайда, оның себебі конфета деп ойылды. Алайда, ешбір ауру немесе өлім расталмады. 1890 және 1900 жылдары АҚШ Химия бюросы, штаттық агенттіктермен бірлесіп, жүздеген конфета түрлерін сынап көрді және у немесе қоспаның ешқандай белгісін таппады. Осы сынақтар нәтижесінде, арзан глюкоза (жүгері шайрығынан алынған) арзан конфеталар үшін кеңінен қолданылатыны, кейбір конфеталарда қапталмаған мыс ыдыстардан мыс іздері табылатыны және бояу үшін көмір шайыры бояулары қолданылатыны анықталды. Бірақ, көптеген түрлі у, өнеркәсіптік қалдықтар, қоқыстар немесе басқа да қоспалардың бар екенін көрсететін ешқандай дәлел табылмады. Соңында, балалардың конфетадан ауырып қалғаны туралы мәлімдемелер, аспаздық бұзылыстарға немесе дұрыс пісірілмеген, гигиеналық талаптар сақталмаған немесе ет және басқа да тағамдардың дұрыс сақталмауынан туындаған тамақ улануына байланысты деп саналды.

Poisoned candy myths are urban legends about malevolent strangers intentionally hiding poisons, drugs, or sharp objects such as razor blades in candy, which they then distribute with the intent of harming random children, especially during Halloween trick or treating. These myths, originating in the United States, serve as modern cautionary tales to children and parents and repeat two themes that are common in urban legends: danger to children and contamination of food. Commonly, the story appears in the media when a young child dies suddenly after Halloween. Medical investigations into the actual cause of death have always shown that these children did not die from eating candy given to them by strangers. However, in rare cases, adult family members have spread this story to cover up filicide or accidental deaths. In other incidents, a child who has been told about poisoned candy places a dangerous object or substance in a pile of candy and pretends that it was the work of a stranger. This behavior is called the copycat effect. Folklorists, scholars, and law enforcement experts say that the story that strangers put poison into candy and give that candy to trick or treating children has been "thoroughly debunked". Some doctors publicly claimed that they were treating children poisoned by candy every day. If a child became ill and had eaten candy, the candy was widely assumed to be the cause. However, no cases of illness or death were ever substantiated. In the 1890s and 1900s, the US Bureau of Chemistry, in conjunction with state agencies, tested hundreds of kinds of candy and found no evidence of poisons or adulteration. These tests revealed that inexpensive glucose (from corn syrup) was in common use for cheap candies, that some candies contained trace amounts of copper from uncoated copper cooking pans, and that coal tar dyes were being used for coloring, but there was no evidence of the many types of poison, industrial waste, garbage, or other adulterants alleged to be present. Eventually, the claims that children were being sickened by candy were put down to indigestion due to overeating, or to other causes, including food poisoning due to improper cooking, hygiene, or storage of meat and other foods.

Әсерлер

Қорқыныштарының салдарынан ата-аналар мен қоғамдар мерекелік ойын-сауықтарды шектеді және христиан шіркеулерінде өткізілетін "көліктен тәтті алу" сияқты баламалы "қауіпсіз" шараларды ұйымдастырды. Осы ұжымдық қорқыныш көптеген сауда орталықтарында ұсынылатын "қауіпсіз" тәтті алу мүмкіндігіне де түрткіс болды. Бұл жағдай жекелеп оралған, танымал брендтік тәттілерді сатуға ықпал етті және адамдарды балаларға өз қолдарымен жасаған тәттілер беруден жаңылдырды. Барлық жастағы балалардың (0-17 жас аралығы) Хэллоуин күні көлікке шалыну қаупі жылдың қалған уақытына қарағанда үш есе артық.

Достар мен отбасы мүшелерінің тәттілерді бұзғаны

Көбінесе, жыл сайын бір-екіден болатын, зиян келтіру деректерінің дені досы немесе туысының ісі болып шығады, көбінесе әзіл үшін жасалады. Мұндай жағдайлардың басым көпшілігі улануға емес, өткір заттарды пайдалануға байланысты. Олардың үштен екісі ешқандай жарақатсыз аяқтаса, қалғаны жеңіл жарақаттармен шектеледі. Ешбір бала бейтаныс адам берген Хэллоуин сабыны жеп қаза болған емес.