Хью Сайкс Дэвис: Ағылшын ақыны, романшы және сурреалист
Hugh Sykes Davies
Хью Сайкс Дэвис (1909-1984) – ағылшын ақыны, романист, коммунист және 1930-жылдарғы сюрреалист. Кембридж университетінде оқыды, әдебиет бойынша лекция берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын ақыны Хью Сайкс Дэвис (17 тамыз 1909 – 6 маусым 1984) – ағылшын ақыны, романист және коммунист, 1930-шы жылдардағы британдық сюрреалистердің шағын тобының мүшесі болған.
English poet
Hugh Sykes Davies (17 August 1909 – 6 June 1984) was an English poet, novelist and communist, who was one of a small group of 1930s British surrealists.
Өмірбаян
Дэвис Мерсисайдтың Прескот қаласында (сол кезде Ланкаширде) методист пасторы мен оның әйелінің отбасында дүниеге келді. Ол Бат қаласындағы Кингсвуд мектебінде оқыды, ал кейін Кембридждегі Сент-Джон колледжінде классика және ағылшын тілі пәндерін оқыды. Бітірген соң ол Джебб стипендиясымен және Ле Бас эссе сыйлығымен марапатталды. 1933 жылы ол Сент-Джон колледжінде ағылшын тілінен алғашқы ғылыми қызметкер болып сайланды, үш жылдан кейін осы мамандық бойынша университет лекторы болып тағайындалды. Кембридж кезеңінде ол Апостолдар мүшесі болды. Дэвис 1930 жылдары Парижде біраз уақыт өткізді, 1936 жылы Лондон халықаралық сюрреалистік көрмесін ұйымдастырушылардың бірі болды, сол жерде ол суретші Сальвадор Далимен танысты. Оның өлеңдері көбінесе авангардтық журналдарда жарияланды және өмірінде жинақталған жоқ; ең танымал туындысы, мүмкін, «Петрон» (1935) болды. Оның романдарының ішінде «Толық бес» (1956) және «Эндрю Мелмоттың құжаттары» (1960) бар, ал әдебиеттану еңбектеріне «Драмадағы реализм» (Le Bas бәйгесінде жүлделі орын; 1933), «Сюрреализм» (1936), Маколейдің «Лукрецийге жазған түсініктемелер» (1937) және «Жасылсыз грамматика» (1951) кіреді. Саяси көзқарасы бойынша Дэвис солшыл болды және 1940 жылғы жалпы сайлауда Эли аралынан Еңбек партиясының үміткері болуға ниеттенді, бірақ партия оның Коммунистік партияның мүшесі екенін білгеннен кейін оның үміткерлігі тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Тамақ министрлігінде жұмыс істеді, бұл оған басқару мәселелерін түсінуге көмектесті; нәтижесінде, ол жастық шағының утопиялық армандарының көп бөлігін жоғалтты және 1950 жылдары коммунистік идеологиясынан бас тартып, оның орнына дәстүрлі әлеуметтік демократияға қайта оралды.
Davies was born in Prescot, Merseyside (then in Lancashire), to a Methodist minister and his wife. He went to Kingswood School, Bath, and read the Classics and English Triposes at St John's College, Cambridge, where he co edited the student magazine Experiment with William Empson. Following graduation he was awarded both the Jebb Studentship and the Le Bas Essay Prize. In 1933 he was elected the first ever fellow of English at St John's College, and three years later he was appointed a University Lecturer in the subject. While at Cambridge he was a member of the Apostles. Davies spent some time in Paris during the 1930s, and in 1936 he was one of the organisers of the London International Surrealist Exhibition, where he met the artist Salvador Dalí. His poems were mostly published in avant garde magazines and were not collected during his lifetime; his best known was arguably Petron (1935). His novels include Full Fathom Five (1956) and The Papers of Andrew Melmoth (1960), while his works of literary scholarship include Realism in the Drama (his prize winning entry for the Le Bas competition; 1933), Surrealism (1936), Macaulay's Marginalia to Lucretius (1937) and Grammar Without Tears (1951). Politically Davies was of the left, and he intended to stand as the Labour Party candidate for Isle of Ely in the anticipated 1940 general election, but his prospective candidature was terminated when the party found out that he was also a member of the Communist Party. During World War II he was employed at the Ministry of Food, which gave him an insight into administrative problems; perhaps consequently, he lost much of his youthful utopianism, and in the 1950s renounced his communist affiliation and reverted to a more orthodox social democracy in its stead.