Кіріспе

11/12 ғасырлардағы Португалияның графинясы және даулы королевасы Тереза (португал тілінде: Teresa; галисия-португал тілінде: Tareja немесе Tareixa; латын тілінде: Tarasia) (1080 – 11 қараша 1130) Португалияның графинясы болды және бір кезде оның тәуелсіз королевасы болуға талапкер болды. Ол Леон королевасы Урракаға қарсы бүлік көтерді. 1116 жылы Папа Паскаль II оны королева деп мойындады, бірақ ол тұтқындалып, 1121 жылы Португалияның Леонға бағынышты екенін қабылдауға мәжбүр болды, сонымен қатар оған патшалық атағын сақтап қалуға рұқсат берілді. Оның саяси одағы және галисиялық дворян Фернандо Перес де Трабамен болған махаббат байланысы оның ұлы Афонсу Энрикес тарапынан биліктен қуылтуына себеп болды. Ол португалиялық дворяндар мен дін қызметкерлерінің қолдауымен 1128 жылы Сан-Мамеде шайқасында жеңіске жетті.

Туу және неке

Тереза – Леон королі Альфонсо VI-ның Химена Муньоспен заңсыз туған қызы еді. 1093 жылы әкесі оны француз ақсұлуы Генрих Бургундиялыққа үйлендірді, ол королева Констанцияның жүрегі елжіреген туысы, Бургундия герцогының бауыры және Франция патшаларының еркек желісінен тараған ұрпақ еді. Генрих әкесіне қарсы португалдық шекарада мұсылмандарға қарсы әскери көмек көрсетті. 1096 мен 1105 жылдар аралығында Генрих және оның туысы Рэймонд Бургундиялық, патшайым Урраканың күйеуі, келісімге келді. Олар ант беріп, Рэймонд Генрихке Толедо патшалығын және корольдік қазынаның үштен бірін Альфонсо патша қайтыс болғаннан кейін беретініне уәде берді. Егер мұндай мүмкін болмаса, Генрих Галисия патшалығын алатын болды. Ал Генрих өз кезегінде, туысы Рэймондқа корольдің барлық иеліктерін және қазынаның екі бөлігін алуға қолдау көрсетуге міндеттенді. Альфонсо VI 1096 жылы Тереза мен Генрихке Португалия графтығын тапсырды. Генрих өзінің жеріне қосу үшін Леонға шабуыл жасады. 1112 жылы Генрих қайтыс болғанда, Тереза әскери және саяси жағдайды шешуге қалды. Ол үкіметтің жауапкершілігін өз мойнына алды және бастапқыда Морелерден Мондего өзеніне дейін жақында ғана қайта басып алынған оңтүстік жерлерімен айналысты. Коимбраны қорғаудағы жеңісін мойындаған Папа Паскаль II оны «Патшайым» деп атады. Осы мойындауға байланысты ол құжаттарында «Альфонсоның қызы және Құдайдың таңдауы» деп танылды. 1117 жылғы құжатта ол тікелей патшайым деп аталды, бұл оны Португалияның алғашқы монархы деп есептеуге себеп болды. Папа Паскаль II 1116 жылғы 18 маусымда жариялаған FRATRUM NOSTRUM паптық бұйрығында оны патшайым деп атады. 1116 жылы Тереза өзінің билігін кеңейту үшін туған әпкесі Уррака патшайыммен соғысты. Олар 1120 жылы тағы да соғысты, себебі Тереза Леон мұрасынан үлкен үлес алуды жалғастырды және осы мақсатта Галисияның ең күшті ақсұлуымен одақтасты, ол жесір күйінде болды. Бұл Фернандо Перес, Траба графы еді, ол бірінші әйелінен бас тартып, оны ашық түрде үйлендірді және Мондегоның оңтүстік шекарасында оған қызмет етті. 1121 жылы ол Галисиямен солтүстік шекарасында орналасқан Ланхозода апалы-сіңлісі Урракамен соғысып жатқанда қоршауға алынып, тұтқындалды. Сантьяго-де-Компостела және Брага архиепископтарының көмегімен келіссөздер жүргізіліп, бейбітшілікке қол жеткізілді. Келісім шарттарында Тереза Португалия графтығын Леон Корольдігінің вассалы ретінде ұстаса ғана босатылатыны айтылды, оны бастапқыда алғандай.

Көтерілістер

1128 жылға қарай Брага архиепискобы мен Португалияның ірі феодалдық ақсүйектері оның тұрақты Галисия одағынан көңілі толып, шаршады. Біріншісі, бұл оның жаңа қарсыласы, Галисия архиепискобы Сантьяго-де-Компостеланың Диего Гельмиресінің діни талаптарын қолдауы мүмкін деп қорқытты. Гельмирес қаласында әулие Джеймстің реліквияларын жаңадан тапқандығы туралы мәлімдеме жасап, осы арқылы Иберия түбегіндегі басқа соборлардан билік пен байлыққа ие болуға тырысты. Португалиялық ақсүйектер мен соғыс бастықтары көтеріліс жасады, нәтижесінде королева қысқа ғана азамат соғысынан кейін тақтан түсірілді. Оның ұлы және мұрагері Афонсо Гимарайнс қаласының жанындағы Сан-Мамеде шайқасында Терезаның әскерін жеңіп, оны Траба графымен және олардың балаларымен бірге Португалия шекарасына жақын Галисия Корольдігіне жер аударды. Тереза 1130 жылы көп ұзамай қайтыс болды. Оның орнын ұлы басты, ол Португалияны толық тәуелсіздікке алып келіп, кейіннен ұлттық мемлекетке айналдырды.